#ରାଧା ପାଦ 👣ଦର୍ଶନ 🙏🙏 #🪔ପବିତ୍ର ଅଁଳା ନବମୀ🟢
🌹🙏ଶ୍ରୀରାଧା ପାଦ ଦର୍ଶନ🙏🌹
🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹
ବ୍ରହ୍ମେଶ୍ବରାଦିସୁଦୁରୁହପଦାରବିନ୍ଦଂ,
ଶ୍ରୀମତ୍ପରାଗ ପରମାଦ୍ଭୁତ ବୈଭବାୟା।
ସର୍ବାର୍ଥସାରରସବର୍ଷିକୃପାର୍ଦ୍ରଦୃଷ୍ଟେସ୍ତସ୍ୟା,
ନମୋସ୍ତୁ ବୃଷଭାନୁଭୁବୋ ମହିମ୍ନେ।।
ଶ୍ରୀରାଧା ସୁଧାନିଧି
ଯେଉଁ ପଦ୍ମପାଦ ବ୍ରହ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦୁରୁହ ଅଗୋଚର, ଅଦ୍ଭୂତ ପରମ ବୈଭବଦାୟି, ସାରଭୂତ କୃପାଦୃଷ୍ଟି ବର୍ଷଣକାରି ସେହି ବୃଷଭାନୁ ସୂତା ଶ୍ରୀରାଧାଙ୍କ ପାଦପଙ୍କଜରେ ସବିନୟ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଉଛି।
ଏଥିରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଅନୁମେୟ ଯେ ଶ୍ରୀରାଧାଙ୍କ ପାଦର ମହତ୍ତ୍ୱ କେତେ। ଏହି ପାଦପଙ୍କଜର ମହତ୍ତ୍ୱ ଆଉ ଏକ କାବ୍ୟ ବି ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଶ୍ରୀଲ ଜୟଦେବ ଗୋସ୍ଵାମୀ ଙ୍କ ଗୀତ ଗୋବିନ୍ଦ - ସ୍ମର ଗରଳଖଣ୍ଡନଂ, ମମ ଶିରସି ମଣ୍ଡନଂ, ଦେହି ପଦପଲ୍ଲବମୁଦାରଂ। ପ୍ରମାଣିତ ଯେ, ଏହି ପଦଟି ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସ୍ଵୟଂ ଲେଖନୀବଦ୍ଧ କରିଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମମୟୀ ଶ୍ରୀରାଧାଙ୍କୁ କହିଛନ୍ତି ହେ ରାଧେ ମୋ ମସ୍ତକରେ ତୁମର ସେହି ପାଦପଲ୍ଲବ ମଣ୍ଡନ କର। ତେବେ ଭାବି ଦେଖନ୍ତୁ ତ ଯେଉଁ ପାଦର ମହତ୍ତ୍ୱ ମହିମା ଏତେ ଅପାର, ଏତେ ବିଭବଶାଳୀ ତାହା କ'ଣ କେବେ ଉନ୍ମୋଚିତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିବ।
ଶ୍ରୀ କିଶୋରୀଜୀ ଙ୍କ ପାଦ ସର୍ବଦା ଆଛ୍ଛାଦିତ ରହେ। ଯେଉଁଠାରେ ରାଧାକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିଗ୍ରହ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇ ପୁଜା ପାଉଛନ୍ତି ସେମାନେ ହୁଏତ ଜାଣିଥିବେ ରାଧାଙ୍କ ପାଦ ରାଧାଙ୍କୁ ପିନ୍ଧାଇ ଥିବା ନୀଳଶାଢି ଦ୍ବାରା ଆବୃତ କରା ଯାଇଥାଏ। ଭକ୍ତ ମାନଙ୍କୁ କେବଳ ଏହି ଅଁଳା ନବମୀ ଦିନ ହିଁ ପାଦ ଦର୍ଶନର ସୌଭାଗ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥାଏ।
ଯେଉଁ ବନ୍ଧୁ ପୁରୁଷ ସମାଜ ପ୍ରତି କ'ଣ ଶିକ୍ଷା ରହିଛି ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ଜାଣି ରଖିବା ଉଚିତ ଭକ୍ତିରେ ନାରୀ ପୁରୁଷ ଭେଦ ନ ଥାଏ କେବଳ ଭକ୍ତର ପରିଚୟ। ମାତା ପିତା ଠାରେ ପୁତ୍ର କନ୍ୟାର ଭେଦ ନଥାଏ, କେବଳ ସନ୍ତାନ। ଏହା ଛଡା କିଏ ପୁରୁଷ କିଏ ନାରୀ ???? ଏକମାତ୍ର ପୁରୁଷ ସେହି ପରମପୁରୁଷ ଭଗବାନ । ଜଗଦଗୁରୁ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ତଥା ମୀରାବାଇଙ୍କ ସାରଗର୍ଭକ ଶିକ୍ଷା।
ହଁ, ଅବଶ୍ୟ ପୁରୁଷ ସମାଜ ପାଇଁ ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପାଦ ଦର୍ଶନର ଶିକ୍ଷା ରହିଛି। ଯେମିତି ମାତା ସୀତାଙ୍କୁ ରାବଣ ହରଣ କରିନେବା ପରେ ପ୍ରଭୁ ରାମଚନ୍ଦ୍ର ସୀତା ଅନ୍ବେଷଣ ରେ ଯାଇ ସୀତାଙ୍କ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଅଳଙ୍କାର ପାଇ ଭ୍ରାତା ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ଥିଲେ। ହେଲେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଗୋଟିଏ ବି ଅଳଙ୍କାର ଚିନ୍ହି ପାରି ନ ଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ମାତା ସୀତାଙ୍କ ପାଦର ନୁପୁର ଦେଖାଇଥିଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଆଖିରୁ ଅଶ୍ରୁର ବନ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ଚିହ୍ନି ପାରିଥିଲେ - ଏଇ ତ ମୋ ମାତାଙ୍କ ପାଦର ନୂପୁର। କାରଣ ଦିଅର ହୋଇ ସେ କେବେ ଭାଉଜଙ୍କ ପାଦ ଭିନ୍ନ ଶରୀର ବା ମୁଖ ଦର୍ଶନ କରି ନଥିଲେ। ଭାଉଜଙ୍କୁ ମାତୃବତ୍ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲେ। ଏ ଥିଲେ ରାମାୟଣର ଜଣେ ଦିଅର ପ୍ରସଙ୍ଗ
ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ମହାଭାରତର ଦିଅର - ଦୁଃଶାସନ। କପଟ ପଶାଖେଳରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ହାରିଯିବା ପରେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଆଦେଶରେ ଅସୁର୍ଯ୍ୟସ୍ପର୍ଶା ରଜସ୍ବଳା ଅବସ୍ଥାରେ ମାତୃବତ ଭାଉଜ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ କେଶ ଧରି ଘୋଷାଡ଼ି ଘୋଷାଡ଼ି ଆଣିଥିଲେ କୁରୁ ରାଜସଭା ମଧ୍ୟସ୍ଥଳକୁ। ଭିଡି ଓଟାରୀ ବିବସନା କରିବାର ପୈଶାଚିକ ମନୋବୃତ୍ତି। ଭୀଷ୍ମ ଦ୍ରୋଣ କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ ବିଦୁର ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାନୁଭବଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ କୁରୁସଭାରେ କୁରୁବଂଶର କୁଳବଧୁକୁ ଉଲଗ୍ନ କରିବାର ଦୁର୍ବାର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା। ନ ଭୂତୋ ନ ଭବିଷ୍ୟତି। ଏହାର ପରିଣତି ଯେ କେତେ ଭୟାବହ ହୋଇଛି ତାହା ସମସ୍ତେ ଜାଣିଛନ୍ତି।
କହିବାର କଥା, ପୁରୁଷ ସମାଜ ଏହି ସବୁ କଥା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କିଛି ଶିଖିବା ଉଚିତ। ଜାଣିବା ଜଣେଇବା ଉଚିତ। ସମାଜରେ ପୁନର୍ବାର ଏମିତି ଘଟଣା ନ ଘଟୁ, ସ୍ବର ଉତ୍ତୋଳନ କରିବା ଉଚିତ୍। କୁରୁସଭାର ମହାନୁଭବଙ୍କ ଭଳି ନୀରବଦ୍ରଷ୍ଟା ସାଜିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଭଳି ମରିବାକୁ ହେବ। ନିଶ୍ଚୟ ହେବ। ତେଣୁ ଭାଗବତ କହେ...
ଚନ୍ଦନ ମୂଳେ ଦିଅ ପାଣି
କଣ୍ଟା ବୃକ୍ଷକୁ ପକା ହାଣି
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସାଜ ନାହିଁ। ଆବଶ୍ୟକ ପଡିଲେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନର ଗଳାରୁଦ୍ଧ କରି ହତ୍ୟା କର। ନହେଲେ ସବଂଶେ ନିପାତ ଅବଶ୍ୟମ୍ଭାବୀ।