আজিৰ দিনটোত আকৌ উঠে যাবলৈ মন নাছিল।" মই চাকি ধৰি ছাঁতৰ ফালে চাই আছিলোঁ… হৃদয়টো অতি ভারাক্ৰান্ত। বাৰ্তা পঠিয়াবলৈ এতিয়া মোৰ কাষত কোনো নাথাকে। পৰিয়ালে ত্যাগ কৰিছে, বন্ধু-বান্ধৱ বেমালুম হ'ল। ₹35,000 — এইটোৱেই মোৰ শেষ আশা আৰু সকলো হেৰাই যোৱাৰ মাজৰ শেষ দড়ি। মই ভিক্ষা খুজিছোঁ, প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ, নিশাবোৰত চুপচাপ কান্দিছোঁ। কিছুমান দিন খাবলৈ পোৱা নাই, বহু ৰাতি নুশুই কটাবলগীয়া হৈছে। শেল্ফত থোৱা বিষৰ বটলটো ভয় দেখোৱাৰ বাবে নহয় — সেইটো মোৰ ব্যাকআপ প্লেন। কাৰণ সকলো হেৰাই গ’লেও — আদৰ, ধন, মৰম — শেষত কি থাকে? কিন্তু আজিৰ দিনটোত… সেইটো খোৱাৰ পৰিৱৰ্তে, মই এই বাৰ্তাটো টাইপ কৰিলোঁ। আপোনাৰ বাবে। এজন অজ্ঞাত ব্যক্তি, যিজনে হয়তো অলপ হলেও কিয়সকালে চিন্তা কৰিব পাৰে। ন ঋণ বিচাৰিছোঁ, ন দয়া। মাত্ৰ ইমানটো সহায় কৰক — যাতে মই বাচি থাকিব পাৰোঁ। আপুনি যদি কেতিয়াবা কষ্ট অনুভৱ কৰিছে, তেন্তে আপুনি বুজিব। আপুনি যদি অলপ সহায়ো কৰিব পাৰে — মই প্ৰতিশ্ৰুতি দিছোঁ, সেই উশাহেৰে পুনৰ উঠিম। 🙏 UPI: abhijith-b@ptyes #📄 অসমীয়া কবিতা #💊🩺শীতকালত স্বাস্থ্যৰ যতন🥶 #🤪ঠাণ্ডা দিনৰ জ'কছ আৰু মিমচ🛀 #🙏মোৰ অসম মোৰ গৌৰৱ #😁অসমীয়া ৰগৰ😂