പ്രണയം ❤️‍🔥 part -2 മുത്തശ്ശന്റെ റൂമിനകത്തേക്ക് കയറിയ ശ്രീ ബെഡിലായി ഇരിക്കുന്ന മുത്തശ്ശനെയും അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ജീവനെയും കാണെ ഒരു നിമിഷം അവിടെ തന്നെ നിന്നു... "എന്താ മുത്തശ്ശന്റെ ശ്രീക്കുട്ടി അവിടെ തന്നെ നിക്കണേ ഇങ്ങട് കയറി വന്നേ.." മുത്തശ്ശൻ പറഞ്ഞതും അവൾ അവർക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു.. "ഇവിടെ ഇരിക്ക്.."മുത്തശ്ശൻ തനിക്കരികിലായി അവളെ പിടിച്ചിരുത്തികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. "എന്താ എന്റെ കുഞ്ഞിന് പറ്റിയത്.." "മുത്തശ്ശന് അറിയില്ലേ എനിക്ക് എന്താ പറ്റിയതെന്ന്.." ശ്രീ വിതുമ്പികൊണ്ട് ചോദിച്ചതും അയാൾ അവളെ സങ്കടത്തോടെ നോക്കി.. "മോളെ ഞാൻ..മോൾടെ ചെറിയച്ഛൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ.." "ആര് പറഞ്ഞിട്ടാണെങ്കിലും ഒരാളുടെ ജീവൻ വച്ചിട്ട് വേണോ മുത്തശ്ശ എനിക്ക് മംഗല്യഭാഗ്യം ഉണ്ടാക്കാൻ.. " "മോളെ.. മുത്തശ്ശൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്..എന്റെ സ്വാർത്ഥത തന്നെയാ സമ്മതിച്ചു.. പക്ഷെ ഞാൻ ആരെയും ബലമായി ഒന്നിനും നിർബന്ധിച്ചിട്ടില്ല.. നിന്റെ ജാതകത്തിലെ പ്രശ്നം എല്ലാം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനായിട്ട് തന്നെയാണ് സമ്മതിച്ചത്..1 മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ജീവനുമായിട്ടുള്ള ന്റെ കുട്ടീടെ വിവാഹം ആർഭാടമായി നടത്തണം എനിക്ക്.."അയാൾ സന്തോഷംത്തോടെ പറഞ്ഞതും അവൾ തന്റെ മുത്തശ്ശനെ കാണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി.. "അപ്പോൾ ഈ താലിക്ക് ഒരു വിലയും ഇല്ലെന്നാണോ.."തന്റെ താലി ഉയർത്തിപിടിച്ചു അവൾ ചോദിച്ചതും മുത്തശ്ശൻ പതറി.. "ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറയാം..ഈ താലി എന്റെ കഴുത്തിൽ വീണ നിമിഷം മുതൽ ഞാൻ മഹീന്ദ്രന്റെ ഭാര്യയാണ്.. ഈ ശ്രീ ഭദ്ര ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം അതിനി അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും.." ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് പോകുന്നവളെ മുത്തശ്ശൻ ഞെട്ടലോടെ നോക്കി.. ഇതെല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ജീവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ മാത്രമായിരുന്നു... അവളെ തനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയം അവനിൽ പിടി മുറുക്കി.. ചെറുപ്പം മുതലേ തനിക്ക് പറഞ്ഞുവെച്ചതാണവളെ.. തന്റെ ഇഷ്ട്ടം തുറന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും തന്നോട് യാതൊരു വിധ അടുപ്പവും അവൾക്കില്ലായിരുന്നു..എന്നാലും വിവാഹത്തിന് എതിർപ്പ് പറയാത്തതുകൊണ്ട് താൻ അത് കാര്യമാക്കിയിരുന്നില്ല..എന്നാൽ ജാതകദോഷം ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വില്ലനായി വരുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല.. അതും 1 മാസത്തിനകം മരണം സംഭവിക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ താൻ പതറി പോയി.. അപ്പോൾ സ്വന്തം ജീവൻ വലുതായിരുന്നു.. ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ അവൻ ഓർത്തു.. അവൾക്കവനെ ഇഷ്ടമാണോ എന്ന സംശയത്തോടെ അവനിൽ മുളച്ചു..എന്തുതന്നെയായാലും ഒരു മാസത്തിനകം ആ മഹിക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കും.. പിന്നീട് അവൾ തനിക്ക് മാത്രം സ്വന്തമായിരിക്കും.. ജീവൻ ചിരിയോടെ ഓർത്തു.. 🌷                       🌷                      🌷 കുളക്കടവിൽ നിന്ന് തിരികെ വന്ന മഹി കോവിലകത്തേക്ക് കയറിയതും ഹാളിലായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരിക്കുന്നവരെ കാണെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു പോയി... അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആരെയോ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു..രാവിലെ ഒരുനോക്ക് കണ്ടതാണ് അതും തലയുയർത്തി തന്നെ നോക്കിയതുപോലുമില്ല.. സ്റ്റെയർ ഇറങ്ങി വരുന്നവളെ കാണെ അവന്റെ മിഴികൾ സന്തോഷത്തോടെ  വിടർന്നു.. എന്നാൽ ആ മുഖത്തേക്ക് നിസംഗത അവനെ വേദനിപ്പിച്ചു.. ടേബിളിലായി ഇരുന്ന ശ്രീയുടെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റുംപ്പാഞ്ഞു.. ആരെയോ തേടി നടക്കുന്ന മിഴികൾ കാണെ മഹി സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി.. എന്നാൽ തന്നെ കണ്ടതും ആ മിഴികളുടെ ചലനം നിന്നതും അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ അവളെ നോക്കി.. തന്നെ കണ്ടാമിഴികൾ ഒന്ന് വിടർന്നോ.. ശ്രീയുടെ നോട്ടം പോയ വഴിയേ നോക്കിയ ജീവൻ അവിടെ നിൽക്കുന്ന മഹിയെ കാണെ പല്ലുകടിച്ചു.. "ആ മോനെ മഹി.. വാ വന്നിരിക്ക്.."വിശ്വൻ വിളിച്ചതും മഹി മടിയോടെ അയൽക്കരികിലേക്ക് നടന്നു.. "അതെങ്ങനെ ശെരിയാകും വിശ്വാ.. ഇത് നമ്മൾ കുടുംബക്കാർ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലം അല്ലെ.. കാര്യസ്ഥന്റെ ഊണ് സ്ഥാനം ഒക്കെ ആ അടുക്കളയിൽ മതി..." ജീവന്റെ അച്ഛൻ ജയൻ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞതും കസേരയിൽ ഇരിക്കാനായി പോയവൻ ഒരു നിമിഷം സ്ഥബ്ധനായി...ആദ്യം അവന്റെ കണ്ണ് പോയത് തന്റെ ഭദ്രയുടെ മുഖത്തേക്കാണ്.. അവളാകട്ടെ ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.. "ജയേട്ടാ.."വിശ്വൻ  വിളിച്ചതും ജയൻ പുച്ഛത്തോടെ അയാളെ നോക്കി.. "ഞാൻ.. ഞാൻ.. അവിടെനിന്നു കഴിച്ചോളാം വിശ്വച്ഛ..." മഹി അയാളെ നോക്കി പതിയെ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടക്കാനാഞ്ഞതും ശ്രീയുടെ ശബ്‌ദം അവിടെ മുഴങ്ങിയിരുന്നു... "ഒന്ന് നിന്നെ.." ശ്രീയുടെ ശബ്‌ദം കേൾക്കെ മഹി ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞു..                                                തുടരും 🌷 #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ