Her First Love 💕 (ഭാഗം - 9) (ജസ) ആ രാത്രി എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ നിലാവിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു. ഭയത്തിന്റെ നിഴലിൽ മാത്രം ജീവിച്ചു ശീലിച്ച എനിക്ക്, ഇത്രയും വലിയൊരു സ്നേഹം താങ്ങാനാവുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. പെട്ടെന്നാണ് ഫോണിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നത്. സയാൻ സാർ! "ഉറങ്ങിയില്ലേ? ഒന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് വരാമോ?" ഞാൻ വേഗം ഷാൾ പുതച്ച് താഴേക്ക് ചെന്നു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ഊഞ്ഞാലിൽ ചാരി നിൽക്കുകയായിരുന്നു സയാൻ സാർ. എന്നെ കണ്ടതും അദ്ദേഹം ആ മനോഹരമായ ചിരി സമ്മാനിച്ചു. സയാൻ: "എന്താ ജസാ... ഇപ്പോഴും ആ പേടി മാറിയില്ലേ? നിന്റെ ഈ കണ്ണ് കണ്ടാലറിയാം നീ ഒരുപാട് കരഞ്ഞെന്ന്." ജസ: "സാർ... എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഇതൊക്കെ ഒരു സ്വപ്നം പോലെ തോന്നുന്നു. എന്തിനാ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയും വലിയൊരു റിസ്ക് എടുത്തത്?" സയാൻ സാർ എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അദ്ദേഹം എന്റെ മുഖം കൈകൾക്കുള്ളിലാക്കി. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ അടച്ചുപോയി. സയാൻ: "റിസ്ക് അല്ല ജസ, ഇത് എന്റെ അവകാശമാണ്. നിന്നെ ആദ്യമായി ഓഫീസിൽ കണ്ടപ്പോൾ നിന്റെ കണ്ണിലെ ആ സങ്കടം മാറ്റണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ അതൊരു പ്രണയമായി മാറുമെന്ന് ഞാനും കരുതിയില്ല. ഇനി മേലാൽ എന്നെ 'സാർ' എന്ന് വിളിക്കരുത്... മനസ്സിലായോ?" ഞാൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. സയാൻ സാർ എന്റെ നെറ്റിയിൽ മെല്ലെ ചുംബിച്ചു. ആദ്യമായി ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യം എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചില്ല, പകരം വല്ലാത്തൊരു കുളിരാണ് നൽകിയത്. (സയാൻ) അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ ലോകം മുഴുവൻ കീഴടക്കിയ ഒരു സന്തോഷം എനിക്ക് തോന്നി. ഞങ്ങൾ ഒരുപാട് നേരം അവിടെ സംസാരിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ കൊച്ചു കൊച്ചു വിശേഷങ്ങളും, ഉമ്മയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളും അവൾ എന്നോട് പങ്കുവെച്ചു. ഞാൻ: "നമുക്ക് ഈ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലുടൻ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകണം. അവിടെ പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങാം. ആരെയും പേടിക്കാതെ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ ജീവിക്കാം." ജസ: "സയാൻ... (ഞാൻ ആദ്യമായി ആ പേര് വിളിച്ചു) നമ്മൾ എന്നും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാവുമോ? ആരെങ്കിലും നമ്മളെ തമ്മിൽ മാറ്റുമോ?" അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "മരണം വരെ നിന്നെ ഞാൻ വിടില്ല ജസ..." (ജസ) പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കല്യാണവീട് വീണ്ടും ഉഷാറായി. നൈലയുടെ ഇത്താത്തയുടെ നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞു. അതിനിടയിൽ സയാന്റെ ഉമ്മ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് ഞങ്ങളുടെ വിവാഹ നിശ്ചയം പ്രഖ്യാപിച്ചു. എല്ലാവരും ഞങ്ങളെ അഭിനന്ദിച്ചു. ഷെറിൻ പോലും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു മൂലയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആശ്വാസം തോന്നി. ആ വൈകുന്നേരം സയാൻ എനിക്കായി ഒരു മനോഹരമായ മോതിരം സമ്മാനിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ പ്രണയം ആ വീട്ടിലെ എല്ലാവരും ആഘോഷിച്ചു. പക്ഷേ, ആ സന്തോഷത്തിനിടയിലും എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി. സയാൻ ഫോൺ വരാന്തയിൽ വെച്ച് നൈലയുടെ കൂടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ പോയതായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു അജ്ഞാത നമ്പറിൽ നിന്ന് വീഡിയോ കാൾ വന്നത്. ഞാൻ അറിയാതെ ആ ഫോൺ എടുത്തു. സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ കാഴ്ച കണ്ടു എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. ഹാജിർ! അവൻ ജയിലിൽ അല്ല! ചോരപുരഞ്ഞ ഒരു കത്തിയുമായി അവൻ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. പിന്നിലെ ഭിത്തിയിൽ സയാന്റെയും എന്റെയും ഫോട്ടോകൾ വെട്ടിമുറിച്ച നിലയിൽ ഒട്ടിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്! അവൻ ശബ്ദമില്ലാതെ ചുണ്ടുകൾ അനക്കി പറഞ്ഞു: "കളി തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ..." ഫോൺ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് താഴെ വീണു. ആഘോഷങ്ങൾക്കിടയിൽ മരണത്തിന്റെ നിഴൽ വീണ്ടും ഞങ്ങളെ തേടി എത്തിയിരിക്കുന്നു! (തുടരും...) ✍️whispering words #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ