മാളു വാതിലടച്ച് വേഗം കല്യാണസാരി മാറ്റി പകരം ദേവിക തന്ന ദാവണി എടുത്ത് ഉടുത്തു. അത്രയും വിലകൂടിയ വസ്ത്രം അവൾ ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു ധരിക്കുന്നത്.. അവൾ പതിയെ റൂമിലെ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിലേക്ക് നടന്നു. ആ വേഷത്തിൽ അവൾ അവളെ തന്നെ സ്വയം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. കഴുത്തിലെ വിനോദ് എന്നെഴുതിയ താലിയിലേക്ക് അവൾ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. അവൾ പതിയെ അത് കയ്യിലെടുത്ത് അതിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. കണ്ണാടിയിൽ കൂടി കാണുന്ന അവളുടെ സീമന്ത രേഖയിലെ ചുവപ്പിലേക്ക് ഒരുവേള അവളുടെ കൈകൾ ചലിച്ചു.. താൻ ഒരു ഭാര്യയായിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ അവളോട് തന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. വിനോദിന്റെ മുഖം മനസ്സിലേക്ക് വന്നതും ഒരുവേള അവളുടെ മനസ്സിൽ ഭയവും അതേ പോലെ തന്നെ സ്നേഹവും നിറഞ്ഞു. അവൾ പതിയെ വാതിൽ തുറന്ന് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച്ചയിൽ ഒരുവേള അവളുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു. ദേവിക വിനോദിന് ഭക്ഷണം വാരിക്കൊടുക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴാണ് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നതെന്ന് അവൾക്ക് അറിയുമായിരുന്നില്ല. അവളുടെ കൊലുസിന്റെ കിലുക്കം കേട്ടതും ദേവിക അവളെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. അവൾ അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നാൽ അവരുടെ കണ്ണിൽ തന്റെ മകനെ വിട്ട് മാളു പോകുമോ എന്ന ഭയമായിരുന്നു. അവരുടെ നോട്ടം വീണ്ടും വിനോദിലേക്ക് തന്നെ പോയി. അവർ വാത്സല്യത്തോടെ അവന് ഭക്ഷണം വാരിക്കൊടുത്തു. മാളുവിന്‌ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകണം എന്ന് ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും പേടി കാരണം അവൾ അവിടെ ചുമരിൽ തന്നെ ചാരി നിന്നു. അവൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഒരിക്കൽ പോലും അവളെ തേടിചെന്നില്ല... മാളുവിന്‌ വേദന തോന്നി. അവൾ പെട്ടന്ന് കണ്ണുകൾ ഒന്ന് ചിമ്മിതുറന്ന് ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. ഹാളിന്റെ മൂലയിലായി അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ഹരിയെ അപ്പോഴാണ് അവൾ കാണുന്നത്. അവൾ അവനെ നോക്കി മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൻ അവളെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. മതി... വിനോദിന്റെ ഗൗരവത്തോടെയുള്ള ശബ്ദം കുറച്ചൂടെ കഴിക്ക്‌ ഉണ്ണി... ദേവിക സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.. എന്നാൽ അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എഴുനേറ്റ് വായും കഴുകി വീണ്ടും റൂമിലേക്ക് നടന്നു. മാളു അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവൾ പതിയെ ദേവികയുടെ അടുത്ത് പോയി ഇരുന്നു. അവർ അവളെ തലയുയർത്തി നോക്കി മോ.. മോളെ... അവർ ഇടർച്ചയോടെ വിളിച്ചു.. മാളു പെട്ടന്ന് അവരുടെ ഇടതു കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു. ദേവിക നിറഞ്ഞ കണ്ണിൽ സംശയം നിറച്ച് അവളെ നോക്കി ഞാൻ.. ഞാനുണ്ടാകും... ഞാനുണ്ടാകും എന്നും.. ഇട്ടിട്ട് പോവില്ല.. അമ്മ പേടിക്കണ്ട.. മാളു പതിയെ പറഞ്ഞു. ദേവികയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകി. അവൾ പതിയെ ആ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊടുത്തു.. ഇതെല്ലാം കണ്ട് ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഹരിയപ്പോൾ. എ... എനിക്കും കൂടി വാരി... വാരി തരാവോ അമ്മേ... അവൾ പതിയെ അവരോട് ചോദിച്ചു ദേവിക അവളെ വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ നോക്കി സോ.. സോറി.. അമ്മക്ക്.. അമ്മക്ക് ഇഷ്ടല്ലാച്ച വേണ്ട... എനിക്ക്.. എനിക്ക് കൊതിയായിട്ട് ചോദിച്ചതാ.. എൻ.. എന്റെ അമ്മയുണ്ടായിരുന്നപ്പോ... എപ്പോ.. എപ്പോഴും എനിക്ക് വാരി തരുമായിരുന്നു... അച്ഛനും അമ്മയും പോയ ശേഷം ആ രുചി ഞാൻ.. ഞാനറിഞ്ഞിട്ടില്ല... ആ.. ആ കൊതി കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.. അവൾ കണ്ണുകൾ നിറച്ച് അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞ് പെട്ടന്ന് തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു മാളുവിന്റെ വായിൽ നിന്നും അത്രയും കേട്ടപ്പോഴേക്കും ആ അമ്മയുടെ ഉള്ളും വാത്സല്യത്താൽ നിറഞ്ഞു. അവർ പതിയെ ഒരു ഉരുള എടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ മുഖം ഉയർത്തി അവരെ നോക്കി. അവർ പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി കഴിക്ക്‌ മോളെ... അവർ വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.. മാളുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണോടെ തന്നെ സന്തോഷത്തോടെ അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം വാങ്ങി കഴിച്ചു. എനിക്കും കൂടെ.. കുറുമ്പോടെയുള്ള ഹരിയുടെ ശബ്‌ദം.. നോക്കുമ്പോൾ അവൻ ദേവികയുടെ അടുത്ത് ഇപ്പുറത്തെ കസേരയിൽ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.. ദേവിക പുഞ്ചിരിയോടെ അവനും ഭക്ഷണം വാരി കൊടുത്തു. മാളുവും ഹരിയും പരസ്പരം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു മാളു ചുറ്റും നോക്കി... ആരെയാ മോള് നോക്കുന്നെ അപ്പച്ചിയേയാണോ.. ഹരി ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.. അവൾ അതേ എന്ന് തല ചലിപ്പിച്ചു.. ഹരി പുഞ്ചിരിച്ചു ഹരി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോഴേ അവർ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.. ഇതിന്റെ അപ്പുറത്ത് തന്നെ ആണ് ഞങ്ങളുടെയെല്ലാം വീട്.. അപ്പച്ചിക്കും ഗൗരിക്കും അവൻ വയ്യാതായത് മുതൽ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ പേടിയാണ്.. അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ വെറുതെ തല കുലുക്കി രാത്രി ആയിട്ടും വിനോദിനെ താഴേക്ക് കണ്ടില്ല.. ദേവിക മുകളിലേക്ക് പോയാണ് അവന് ഭക്ഷണം കൊടുത്തത്... അവിടെ നിന്നും അപ്പോൾ അവന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള സംസാരം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മാളു ഭയന്ന് വിറച്ചു ഏടത്തി..... ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദം.. മാളു വേഗം തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഇരുപത് വയസ്സോളം പ്രായമുള്ളൊരു പെൺകുട്ടി.. കാണാൻ.. കാണാൻ ഹരിയേട്ടനെ പോലെയുണ്ട്.. മാളുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.. അവളും അത്ഭുതത്തോടെ മാളുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് ഹരിയേട്ടന്റെ അനിയത്തിയാണോ... മാളു വിടർന്ന കണ്ണോടെ ചോദിച്ചു... അവളുടെ കണ്ണുകളും സന്തോഷത്താൽ വിടർന്നു അതേ... എങ്ങനെ മനസ്സിലായി.. അവളും വിടർന്ന കണ്ണോടെ ചോദിച്ചു കാണാൻ ഹരിയേട്ടനെ പോലെ തന്നെയുണ്ട്.. മാളു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. അവളും പുഞ്ചിരിച്ചു എന്റെ പേര് ഹർഷ... ചിന്നു എന്നാ എല്ലാരും വിളിക്കാ..അവൾ പറഞ്ഞു.. മാളു ശെരി എന്ന പോലെ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു ഇയാൾക്ക് എന്നേക്കാൾ പ്രായം കുറവാണല്ലേ.. എന്നാലും ഞാൻ ഏടത്തിയെന്നെ വിളിക്കുള്ളു ട്ടോ.. എന്റെ ഗായു ഏടത്തിയെ ഞാൻ അങ്ങനെയാ വിളിച്ചിരുന്നെ.. ചിന്നു വാടിയ മുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു. അതിനെന്താ അങ്ങനെ തന്നെ വിളിച്ചോ... മാളു അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.. ചിന്നുവിന് സന്തോഷമായി ഏടത്തിയെ കാണാൻ ശെരിക്കും ഗായുവേടത്തിയെ പോലെ തന്നെയുണ്ട്.. അവൾ വിടർന്ന മുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു.. മാളു പുഞ്ചിരിച്ചു ഞാൻ ആദ്യായിട്ടാ കാണുന്നെ ഏടത്തിയെ.. കല്യാണം അത്ര ഗംഭീരമായിട്ടൊന്നും നടത്തിയില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് എന്നെയൊന്നും ആരും കൂട്ടിയില്ല. അവൾ വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.. പെട്ടന്ന് അവളുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു പക്ഷെ ഏട്ടനും വല്യമ്മയും ഒക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നു ട്ടോ ഏടത്തിയെ കാണാൻ ഗായുവേടത്തിയെ പോലെ ആണെന്ന്.. സത്യാട്ടോ ഒരേ പോലെയാ നിങ്ങളെ കാണാൻ.. ഗായുവേടത്തി കുറച്ചൂടെ വണ്ണമുണ്ട്.. കുറച്ച് നിറവും ഏടത്തിയേക്കാൾ ഉണ്ട്.. അതേ നിങ്ങൾ തമ്മിൽ വ്യത്യാസം ഉള്ളു. അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. മാളു അവളോട് ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചുക്കൊണ്ടിരുന്നു മോളെ... ദേവിക അവളെ വിളിച്ചു മാളു പുഞ്ചിരിയോടെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു എന്താ അമ്മേ.. മാളു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. അപ്പോഴാണ് അവരുടെ കയ്യിലുള്ള പാൽഗ്ലാസ് അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത്.. അവളുടെ ഉള്ളിൽ വെള്ളിടി വെട്ടി.. അവൾ ദയനീയമായി ദേവികയെ നോക്കി മോള്.. മോള് ചെല്ല്.. മോൻ.. മോൻ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു നേരത്തെ അവർ പതിയെ പറഞ്ഞു. അവരുടെ കണ്ണിലെ വേദന കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളവും നൊന്തു. അവൾ പെട്ടന്ന് അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പാൽഗ്ലാസ് വാങ്ങി മുകളിലേക്ക് നടന്നു. ദേവികയും ചിന്നുവും അവളെ പകപ്പോടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവൾ ആരെയും നോക്കാതെ തന്നെ മുകളിലേക്ക് നടന്നു തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇനിയും എന്തൊക്കെയാണ് നടക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന ഭയമായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിൽ.. എന്നാൽ മുറിയിൽ ഒരുവൻ അവന്റെ ഗായുവിനെ പ്രണയത്താൽ മൂടാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. മാളു വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ റൂമിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു തുടരും 💘 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ