ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mkqePeQ?d=n&ui=v64j8rk&e1=cബൊമ്മലാട്ടം ((16)) "സര്‍..?? സര്‍..??" വെടിയുണ്ട തറച്ച് വീണുപോയ സഞ്ജന കരണിന്‍റെ കൈകളില്‍ മുറുകി പിടിച്ചു. അവള്‍ വല്ലാതെ ഭയക്കുകയായിരുന്നു. "ഇല്ല സഞ്ജന., നിനക്കൊന്നും സംഭവിക്കില്ല. നീ കണ്ണുകള്‍ അടയ്ക്കരുത്. പരമാവധി പിടിച്ചു നില്‍ക്കണം." കരണ്‍ സര്‍വ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് അവളെ എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ചു നിര്‍ത്തി. ഠേ..!! അടുത്ത വെടിയുതിര്‍ന്നു. ഇരുവരേയും സ്പര്‍ശിക്കാതെ അത് കടന്നു പോയി. കരണ്‍ വേഗത്തില്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഏത് ദിക്കില്‍ നിന്നുമാണ് വെടിയുതിര്‍ക്കുന്നതെന്ന കൃത്യമായ കണക്ക് അവന് പിഴയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു പോരാട്ടത്തിന് ഒരുങ്ങിയാല്‍ സഞ്ജനയെ നഷ്ടപ്പെടും. അത് പാടില്ല. വല്ല വിധേനയും സഞ്ജനയെ താങ്ങി കരണ്‍ ചുവടുകള്‍ വെച്ചു. അപ്പോഴും എക്സ് നിര്‍ത്താതെ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. കരണ്‍ വല്ലാതെ ക്രൂധനായി തന്‍റെ ഗണ്‍ എക്സിന്‍റെ ശിരസ്സിലേക്ക് ചൂണ്ടി നിർത്തി. "ഇല്ല കരണ്‍., എന്നെ കൊന്ന് നിനക്ക് ഇവളേയും കൊണ്ട് ഇവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനില്ല.." അട്ടഹാസത്തിനവസാനം ശാന്തമായി എക്സ് പറഞ്ഞതില്‍ കരണ്‍ ചിന്താകുലനായി. സഞ്ജനയുടെ വേദനയോടെയുള്ള കരച്ചില്‍ അവനെ വിഷമത്തിലാഴ്ത്തി. ചോര വാര്‍ന്ന് പൂര്‍ണ്ണമായും ബോധം നശിയുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് അവള്‍ കൂപ്പു കുത്തി തുടങ്ങുന്നു. ഇപ്പോള്‍ പ്രധാനം സഞ്ജനയുടെ ജീവനാണ്. അത് നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കൂടാ. എക്സിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് ചൂണ്ടിയ ഗണ്‍ കരണ്‍ പിന്‍വലിച്ച് ഒന്നു നിശ്വസിച്ചു : "നമ്മള്‍ ഇനിയും കാണും. അന്ന് വേദനയെന്തെന്ന് നീ അറിയും. അറിയിക്കും ഞാന്‍." അവന്‍ പല്ലിറുമ്മി. "Always Your Welcome..!" പുച്ഛമായി എക്സ് ചിരിച്ചു. എക്സിനെ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ച് കരണ്‍ വേഗം കെട്ടിടമിറങ്ങി. കുഴഞ്ഞവശയായ സഞ്ജനയെ കാറിന്‍റെ പിന്‍സീറ്റില്‍ കിടത്തി കരണ്‍ കുതിച്ചു പായുമ്പോൾ എവിടെ നിന്നോ പാഞ്ഞു വന്ന വെടിയുണ്ടകള്‍ ബീറ്റിന്‍റെ ബോഡിയില്‍ തട്ടി തെറിച്ചു പോയി. *********************************************************************************************************************** ആ ഉരുക്ക് രൂപം കഠാരയിൽ പിടിത്തമിട്ട് ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. മര്‍ദ്ധനങ്ങള്‍ ഏറ്റു വാങ്ങി കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്ന യുവാവ് ദയനീയമായി കണ്ണീര് പൊഴിച്ചു. "എനിക്ക് നിന്നോട് യാതൊരുവിധ പരിഭവമോ ശത്രുതയോ ഇല്ല സുഹൃത്തേ..! പക്ഷേ ഇതെല്ലാമുള്ള മറ്റൊരു സുഹൃത്ത് എനിക്കുണ്ട്. നീന്‍റെയൊക്കെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്ന ഓഫീസര്‍, മിസ്റ്റര്‍ കരണ്‍.! അവന്‍ വേദനിക്കണമെങ്കില്‍ അവനൊപ്പമുള്ളവരും അവന്‍ സ്നേഹിക്കുന്നവരുമൊക്കെ ചാകണം. എങ്കിലേ അവന്‍ എല്ലാം അറിയൂ... നിന്നെ കൊന്നു കഴിഞ്ഞു വേണം കരണിന്റെ ഭാര്യ അശ്വിനിയേയും മകൾ ശിവാനിയേയും കൂടി എനിക്ക് തീർക്കാൻ. അതൊക്കെ കണ്ടും അനുഭവിച്ചും നീറി നീറി അവന്‍ ജീവിക്കണം. ഒടുവില്‍ അവനേയും ഞാന്‍ കൊല്ലും. വേദനയുടെ കാഠിന്യം എത്രമാത്രമെന്ന് നന്നായി അറിയിച്ചു കൊടുത്തുതന്നെ!!" ഭയപ്പെടുത്തും വിധം ശാന്തമായ ശബ്ദത്തിൽ അയാൾ അരുളി. എല്ലാം കേട്ട് കരയാനല്ലാതെ ആ യുവാവിന് മറ്റൊന്നിനും സാധ്യമല്ലായിരുന്നു. കൈയ്യില്‍ കരുതിയ മൂര്‍ച്ചയേറിയ കഠാരയുമായി അയാള്‍ മുന്നോട്ടു വന്നു. "നിനക്ക് പുറകേയായി ഓരോരുത്തരെ ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട് അയക്കാം. കരണിനെയും ഉള്‍പ്പെടെ..!" അത്രയും പറഞ്ഞ് യുവാവിന്‍റെ നേര്‍ക്ക് അയാള്‍ ആഞ്ഞു വീശി. ഓരോ തവണയും കഠാര ഉയര്‍ന്നു താഴുന്നതിനൊപ്പം രക്കത്തുള്ളികള്‍ അയാളുടെ മുഖത്ത് തെറിച്ചു. രംഗം കണ്ട് കൂടി നില്‍ക്കുന്ന കോട്ട് ധരിച്ചവരുടെ ചുണ്ടുകളില്‍ ചിരി പടരുകയായിരുന്നു. ശിരസ്സ് ഛേദിക്കപ്പെട്ട ആ യുവാവ് വല്ലാതെ പിടഞ്ഞ് ഒടുവില്‍ നിശ്ചലമായി. അയാള്‍ ആനന്ദത്തോടെ ഇരുകൈകളും വിടര്‍ത്തി മുകളിലേക്കു നോക്കി. പണ്ടെപ്പോഴോ അകന്നു പോയ സമാധാനം തിരികെയെത്തി അയാളെ തലോടുന്ന പോലെ.! ഉള്ളിലുള്ള അഗ്നിയില്‍ അല്‍പ്പാല്‍പ്പമായി മഞ്ഞു കണങ്ങള്‍ പെയ്തിറങ്ങുന്ന ആശ്വാസം..! *********************************************************************************************************************** കരണിന്‍റെ കാര്‍ നോര്‍ത്ത് സൈഡ് ഹോസ്പിറ്റലില്‍ എത്തി നിശ്ചലമായി. ഏതാനും ഹോസ്പിറ്റല്‍ ജീവനക്കാര്‍ സഞ്ജനയെ കൊരിയെടുത്ത് സ്ട്രക്ചറില്‍ കിടത്തി മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. "സ.. സര്‍.. ഐ തിംഗ്.. ഞാ.. ഞാന്‍ ആ ന.. നമ്പറിന്റെ പൊ.. പൊരുൾ കണ്ടെത്തി." വേദന കടിച്ചമര്‍ത്തി സഞ്ജന പറഞ്ഞതില്‍ കരണ്‍ പുരികം വളച്ചു. "അ.. അത്.. കീ.. കീപാഡ് മൊബൈൽ ഫോണില്‍ നിന്നുമാണ്.. ഇറ്റ്സ്.. ഇറ്റ്സ്.." അവള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങിയതും കൂടെയുള്ള ഒരാള്‍ ഒക്സിജൻ മാസ്ക് ധരിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. സഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകള്‍ കൂമ്പിയടഞ്ഞു. കരണ്‍ നിശ്ചലമായി നില്‍ക്കേ സഞ്ജന ഓപ്പറേഷന്‍ തിയ്യറ്ററിലേക്ക് പോയി മറയുകയായിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റല്‍ വരാന്തയുടെ മധ്യത്തില്‍ തരിച്ചു നിന്ന് കരണ്‍ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി. എന്താണ് അവള്‍ പറഞ്ഞതിന്‍റെ അര്‍ത്ഥം?! കീപാഡ് ഫോണില്‍ ആ നമ്പറിന്റെ പൊരുൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്നോ?! തലച്ചോറിനെ വല്ലാതെ പണിയെടുപ്പിച്ച് കരണ്‍ പിന്നോട്ട് നടന്നു. അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ തുളുമ്പി. ഉള്ളിലെ സങ്കടം അലപോലെയടിച്ചു. റസാഖ് രക്ഷപ്പെട്ടോ എന്നു പോലും അറിയില്ല. സഞ്ജനയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചല്ല. 'ദൈവമേ' എന്ന കരണിന്‍റെ വിളിയില്‍ വിതുമ്പല്‍ അടര്‍ന്നു വീണു. എന്തൊക്കെയാണ് ഈ സംഭവിക്കുന്നത്?! ആരാണ് എന്‍റെ പിന്നില്‍?! ആര്‍ക്കാണ് എന്നോടിത്ര പക?! കരണിന്‍റെ കരച്ചില്‍ ദൈവം കേട്ടുവോ?! വ്യക്തമായ ഒരുത്തരമില്ല. തിരികെ കാറിനടുത്തെത്തി സങ്കടപ്പെടുന്ന കരണിന് വീണ്ടും ഒരവസം ദൈവം കൊടുക്കുകയുണ്ടായി. ഠേ..!! അടുത്ത വെടിയൊച്ച പൊട്ടി. അത് ബീറ്റില്‍ തട്ടി എങ്ങോട്ടോ തെറിച്ചു പോയി. കൊടുങ്കാറ്റ് വേഗതയില്‍ കരണ്‍ തന്‍റെ ഗണ്‍ കരസ്ഥമാക്കി ശബ്ദം കേട്ടിടത്തേക്ക് ചൂണ്ടി. ഒരല്‍പ്പം ദൂരെയായി ഇരുളിന്‍റെ മറവില്‍ ഒരാള്‍ തന്‍റെ നേര്‍ക്ക് തോക്ക് ചൂണ്ടി നില്‍ക്കുന്നു. ഇരുവരും പരസ്പരം ഉഗ്രമായി നോക്കി. ശ്വാസം പിടിച്ച അവസ്ഥ. അയാള്‍ ചൂണ്ടു വിരല്‍കൊണ്ട് ട്രിഗര്‍ വലിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞതും ഠേ..!! കരണ്‍ നിറയൊഴിക്കുകയായിരുന്നു. കൈവെള്ളില്‍ വെടിയുണ്ട തറച്ച് അയാളില്‍ നിന്നും ഗണ്‍ തൂരേക്ക് തെറിച്ചു പോയി. അതൊരു നല്ല അവസരമായിരുന്നു. കരണ്‍ അയാളുടെ നേര്‍ക്ക് കുതിച്ചോടിയതും ഒരു പോരാട്ടത്തിന് നില്‍ക്കാതെ അയാള്‍ തിരിഞ്ഞോടുകയായിരുന്നു. ഇരുവരും റോഡ് നിരത്തിലൂടെ കുതിച്ചു. കരണ്‍ തന്‍റെ അരിശമെല്ലാം സ്വന്തം ശരീരത്തില്‍ കൊണ്ടു വന്ന് പിന്തുടര്‍ന്നോടി. കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെയും വാഹനങ്ങളെ മറികടന്നും ഇരുവരും എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ പായുകയായിരുന്നു. കൈയ്യില്‍ നിന്നും ചീന്തുന്ന ചോരയെ വകവെയ്ക്കാതെ ഓടുന്ന അയാളുടെ നേര്‍ക്ക് കരണ്‍ ഒരുതവണ കൂടി നിറയൊഴിച്ചതും മുതുകില്‍ വെടിയുണ്ട തുളഞ്ഞ് കയറി അയാള്‍ മുന്നോട്ട് തെറിച്ചു പോയി വീണത് ഒരു കാറിന് മുന്നില്‍. കരൺ നോക്കി നിൽക്കെ ആ കാർ അയാളെ ഇടിച്ചു തെറുപ്പിച്ച് കടന്നു കളയുകയായിരുന്നു. റോഡിന്‍റെ ഓരത്ത് മരണത്തോട് മല്ലിട്ട് അയാള്‍ രക്തം തുപ്പി കിടന്നു. "ഹേയ്.?? ഹേയ്.? ഇപ്പോഴും എനിക്ക് നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനാവും. അഞ്ചു മിനുറ്റ് കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലില്‍ എത്തിച്ചാല്‍ മാത്രം മതി. അത് എനിക്ക് സാധ്യമാണ്." കരണ്‍ അയാള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ഇരുന്ന് പറഞ്ഞു. "പ്ലീസ്.. പ്ലീസ്.." അയാള്‍ യാചിച്ചു. "ശരി, ഞാന്‍ കൊണ്ടു പോകാം.. അതിന് മുമ്പ് എനിക്ക് ആ പേര് അറിയണം.. ആരാണ്., ആരാണ് എന്‍റെ പിന്നിലുള്ളത്?! ഇതൊക്കെ ആരുടെ കളിയാണ്.?!" കരണ്‍ ആക്രോഷിച്ചു. "ഇ.. ഇറ്റ്സ്.. കോ.. കോ.. കോ.." അത്രയും പറയാന്‍ മാത്രമേ അയാള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. അവസാനമായി ഒന്നു പിടഞ്ഞ് അയാള്‍ നിശ്ചലമായി. "ഹേയ്.. ഹേയ്.. ഹേയ്..??!!" ഭ്രാന്തനെ പോലെ കരണ്‍ അയാളെ ശക്തിയായി കുലുക്കി. അനക്കമില്ലാതായ എതിരാളിയില്‍ നിന്നും തനിക്ക് കിട്ടിയത് 'കോ' എന്ന വാക്ക് മാത്രം.! "ഷിറ്റ്..!!" കരണ്‍ ശക്തമായി മുടി തടവി. മരിച്ചു കിടക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ വസ്ത്രം പരിശോധിച്ചതില്‍ പ്രത്യേകമായി തയ്യാറാക്കി കീപാഡ് ഫോണ്‍ ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. അതില്‍ ആന്‍റിന പോലെ എന്തോ ഒന്ന് ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഫോണ്‍ സംഭാഷണമോ ലൊക്കേഷനോ ആരും ട്രാക്ക് ചെയ്യാതിരിക്കാന്‍ വെച്ചിരിക്കുന്ന സാറ്റലൈറ്റ് ഉപകരണമാണ് അതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കരണിന് റോ രീതിയില്‍ ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. മരിച്ചയാളില്‍ നിന്നും അല്‍പ്പം ദൂരെയായി കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കിടയിലുള്ള വഴിയിലേക്ക് മാറി നിന്ന് കരണ്‍ ആ ഫോണ്‍ പരിശോധിച്ചു. എന്താണ് ഇതില്‍ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത്?! സഞ്ജനയുടെ വാക്കുകള്‍ അതായിരുന്നു. കീപാഡ് ഫോണ്‍ എന്നാണ് അവള്‍ ഉച്ചരിച്ചത്. ഒരുപക്ഷേ ഈ മരിച്ചവനേയും ഈ ഫോണും സഞ്ജന നേരത്തേ കണ്ടിരിക്കുമോ?! ഏയ് അല്ല..! അതൊന്നും അല്ല. ഇത് മറ്റെന്തോ ആണ്. ഫോണ്‍ ഓപ്പണ്‍ ചെയ്ത് അകത്തു പ്രവേശിച്ചിട്ടും കരണിന് ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. ഇനി ഈ കീപാഡില്‍ ആണോ ആ പ്രത്യേകത?! അവന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ സൂക്ഷ്മമായി. 52726 എന്നാണ് ആ നമ്പര്‍.! അഞ്ചാം നമ്പറിലേക്ക് അവനൊന്നു നോക്കി. അവിട jkl എന്നു കൂടി കാണുന്നുണ്ട്. അടുത്തത് രണ്ടാം നമ്പറിലേക്ക് നോക്കി. അതില്‍ abc എന്നും കാണുന്നു. ഏഴില്‍ കാണുന്നത് pqrs. വീണ്ടും രണ്ട്, അതായത് abc. അവസാനമായി ആറാണ്. അതില്‍ mno കാണുന്നു. ഓരോ നമ്പറില്‍ നിന്നും ഓരോരോ വാക്കുകളെടുത്ത് അവന്‍ ഒത്തു നോക്കി. അല്‍പ്പ നേരത്തെ പരിശ്രമത്തിനൊടുവില്‍ കരണിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ കൂടുതല്‍ വികസിച്ചു. 5-K, 2-A, 7-R, 2-A, 6-N.. K..A..R..A..N.. Its Karan..!! താനായിരുന്നു അവന്‍റെ ലക്ഷ്യം. അതിന്‍റെ സൂചന ആദ്യമേ അവന്‍ തന്നിരുന്നു. ഇത്ര സിമ്പിള്‍ ലെറ്റര്‍ ആദ്യമേ കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ തന്‍റെ ടീം അംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു വിധിയുണ്ടാവില്ലായിരുന്നു. അല്‍പ്പത്തോളം പാളിച്ച പറ്റിയതില്‍ കരണ്‍ സ്വയം ശപിച്ചു. പാവം സഞ്ജന., ഒരുപാട് ആക്രമങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പോകുമ്പോഴും, ഉണ്ണുമ്പോഴും ഉറങ്ങുമ്പോഴും ഈ നമ്പര്‍ അവള്‍ മനസ്സില്‍ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കുകയായിരുന്നു. വീണ്ടും കരണില്‍ നിന്നും കണ്ണീര് ഇറ്റിട്ടു. അവന്‍ പലതിലേക്കും കടന്നു ചിന്തിച്ചു. ആരാണ് താന്‍ അറിയുന്ന, തന്‍റെ പിന്നാലെയുള്ള ഇത്ര ശക്തനായ ആ വ്യക്തി.. *********************************************************************************************************************** ആ യുവാവിനെ ക്രൂരമായി വെട്ടി നുറുക്കി കൊലപ്പെടുത്തി അയാള്‍ സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിനടുത്തുള്ള ചാരുകസേരയില്‍ വിശാലമായി ഇരുന്നു. യുവാവിന്‍റ മുറിച്ചു മാറ്റപ്പെട്ട ശരീര ഭാഗങ്ങള്‍ ഗാര്‍ബേജ് ബാഗില്‍ നിറയ്ക്കുകയും ചോരക്കറകള്‍ തുടച്ചു നീക്കുകയും ചെയ്യുകയായിരുന്നു അയാളുടെ ഏതാനും ശിങ്കിടികള്‍. അരികിലുള്ള ടേപ്പ് റിക്കാര്‍ഡിംഗ് ഓണ്‍ ചെയ്ത് മെക്സിക്കന്‍ മെലഡി ഗാനം ശബ്ദം വളരെ താഴ്ത്തി വെച്ച് അയാള്‍ ആസ്വദിച്ചു. "ഉം..!!" ഗാംഭീര്യമായി ഒന്നു മുരണ്ട് അയാൾ നാവ് പുറത്തേക്കിട്ടു. ഉടനേ മറ്റൊരാള്‍ ഒരു സ്ഫടിക ഭരണിയുമായി അയാള്‍ക്ക് മുന്നിലെത്തി. ഒരു പാമ്പ് ഭരണിയില്‍ കിടന്ന് പരാക്രമം കൂട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാളതിനെ വിദഗ്ദമായെടുത്തു പിടിച്ച് ബോസിനെ ഒന്നു നോക്കി. ആരംഭിക്കൂ എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആ ബോസ് തലയാട്ടിയതും പാമ്പിനെ അയാളുടെ നാവിലേക്ക് കൊണ്ടു വന്ന് കൊത്തിച്ച് തിരികെ ഭരണിയിലിട്ട് പൂട്ടി. തല്‍ക്ഷണം മദോന്മത്തനായി ലഹരിയടിച്ച് അയാള്‍ കണ്ണുകളടച്ച് കിടന്നു. പല വര്‍ണ്ണങ്ങളിലൂടെ പാറിപറന്നൊഴുകുന്ന പ്രതീതി. ഇതുവരെ ലഭിക്കാത്ത അനുഭൂതി. ഉള്ളതില്‍ കൂടുതല്‍ ധൈര്യം ഉള്ളില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്ക് കുതിക്കുന്നു. രക്തം തിളച്ചു മറിയുന്നു. പേശികള്‍ മുറുകി വലിയുന്നു..! "കരണ്‍., കരണ്‍., അവനെയെനിക്ക് കിട്ടണം. എന്‍റെ ഊഹം ശരിയാണെങ്കില്‍ ജോണ്‍ അവന്‍റെ വലയില്‍ വീണിട്ടുണ്ടാവും. Call Him.!!" "Yes Boss.!" വലതു ഭാഗത്ത് നില്‍ക്കുന്നയാള്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണെടുത്ത് ഡയല്‍ ചെയ്തു. ഇതേ സമയം കരണ്‍ ചിന്തയില്‍ തന്നെയായിരുന്നു. മെക്സിക്കോ., തലയോട്ടിയുടെ ചിഹ്നം., 52726., KARAN., ചത്തവന്‍ പറഞ്ഞ `കോ´ എന്ന ആ വാക്ക്.. എല്ലാം കണക്ട് ചെയ്ത് കരണ്‍ ആലോചിച്ചതില്‍ മിന്നൽ പ്രഹരം ഏറ്റ പോലെ ആ സത്യത്തിലേക്ക് അവന്‍ കൂപ്പു കുത്തുകയായിരുന്നു. മരിയാ.... അവള്‍...... സുന്ദരിയായ മെക്സിക്കന്‍ യുവതി..! അശ്വിനി..! എന്‍റെ അശ്വിനി..! മരിയയുടെ ബോയ്ഫ്രണ്ട് കോബ..! ഡിക്സന്‍ കോബ..! അതെ., ഇതെല്ലാം അവന്‍ തന്നെ. ഡിക്സന്‍ കോബ അപ്പോള്‍ മരിച്ചിട്ടില്ല.......!!!!! അപ്പോഴായിരുന്നു ആ ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചത്. പേര് വ്യക്തമല്ലാത്ത ആ ഫോണ്‍ കോള്‍ കരണ്‍ തറച്ചു നോക്കി. മറുത്തൊന്നും ആലോചിക്കാതെ അവനത് അറ്റന്‍ഡ് ചെയ്ത് ചെവിയില്‍ ചേര്‍ത്ത് വിളിച്ചു : "കോബ., ഡിക്സന്‍ കോബ......???!!!" "ഹഹഹഹ.. നീ സമര്‍ത്ഥനാണ് കരണ്‍. വല്ലാതെ കണക്ക് കൂട്ടുന്നവന്‍.! എന്നിലേക്ക് എത്രയും പെട്ടെന്ന് നീയെത്തുമെന്ന് എനിക്കറിയാം. അതുതന്നെയാണ് എനിക്കും വേണ്ടത്..!" കോബയുടെ മെക്സിക്കനും ഇംഗ്ലീഷും കലര്‍ന്ന ആ ശബ്ദം കരണ്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു : "അപ്പോള്‍., എനിക്ക് ഒരല്‍പ്പം പിഴച്ചു.. നീ മരിച്ചിട്ടില്ല." കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൻ പറഞ്ഞു. "ഇല്ല.., ഇല്ല കരണ്‍.. എന്‍റെ മരിയയെ കൊന്ന നിന്നെ തീര്‍ക്കാതെ എനിക്ക് വിശ്രമമില്ല." കരണ്‍ നിശബ്ദം നിന്നു. "പങ്കാളികളില്ലാതെ നിന്നെയെനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടണം കരണ്‍. ഇപ്പോള്‍ നീ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. നിനക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവരെ തീര്‍ത്തതിന് ശേഷം നിന്നെയും ഞാന്‍ കൊല്ലും. പക്ഷേ അതിനു മുമ്പ് ഈ രാജ്യം മുഴുവന്‍ ഞാന്‍ നിന്നെയിട്ട് ഓടിക്കും കരണ്‍. അതു കണ്ട് ഞാന്‍ ആനന്ദിക്കും." "എന്‍റെ രാജ്യത്ത് എത്തി ഇതെല്ലാം ചെയ്തു കൂട്ടിയ നിന്നെയും ഞാന്‍ വെറുതെ വിടില്ല കോബ. ആദ്യത്തെ പിഴവ് വീണ്ടും ആവര്‍ത്തിക്കില്ല. എന്‍റെ മുന്നില്‍ നീയെത്തുന്ന ആ നിമിഷം നിന്നെ ഞാന്‍ മൃഗീയമായി കൊല്ലും. നിരപരാധിയായ അനേകം പേര്‍ ചിന്നിച്ചിതറയതിനും എന്‍റെ കൂട്ടാളികളെ വേദനിപ്പിച്ചതിനും എല്ലാത്തിനും കൂടി ഞാന്‍ കണക്കും തീര്‍ക്കും. നീ കരുതിയിരുന്നോ കോബ." കരണ്‍ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി. "ഉറപ്പുണ്ടോ!??" "തീര്‍ച്ചയായും.! ശാസിക്കാനും അനുസരിപ്പിക്കാനും ഡിപ്പാര്‍ട്ടുമെന്‍റിന്‍റെ കടിഞ്ഞാണ്‍ കൂടെയില്ലെങ്കില്‍ ഈ കരണ്‍ വെറും മൃഗമായി മാറും. അവന് ആരെയും നോക്കണമെന്നില്ല. ആരോടും സമാധാനം ബോധിപ്പിക്കണ്ട. അങ്ങനെയൊരു കരണിനെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ നീയൊരുപാട് വിയര്‍ക്കും. ഒരുതവണ നീയത് അറിഞ്ഞതുമാണ് കണ്ടതുമാണ്." "ഹഹഹ.. ഇതാണ് കരണ്‍. ഞാന്‍ കണ്ട അതേ കരണ്‍..! ഇതാണ് എനിക്കും വേണ്ടത്. I'M Very Thrilled..! "Yes Your..! ഇത് കഥയുടെ പകുതി ആട്ടമേ ആയിട്ടുള്ളൂ. ഇനിയാണ് യഥാര്‍ത്ഥ ആട്ടം. ബൊമ്മലാട്ടം.....!!!! ഈ കളിയുടെ ഒടുവില്‍ ജയവും തോല്‍വിയുമില്ല കോബ. മരണവും ജീവിതവും മാത്രം.!" "WOW.. KARAN..," കോബ ഒന്നു നിർത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു : I'M WAITING..!!" കരണ്‍ പുച്ഛമായി ചിരിച്ചു : "നിന്‍റെ ഒടുക്കത്തിലേക്കുള്ള കാത്തിരിപ്പാണത്. നിന്നെ ഞാന്‍ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരും. നമ്മള്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി കാണും.! അതുവരെ നീയൊന്നു ക്ഷമിക്ക് കോബാ..!" രൗദ്രത്തോടെ കരൺ അത് പറയുമ്പോൾ ഡിക്സൻ കോബ പരിഹാസമായി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അതൊരു വലിയ അട്ടഹാസ പൊട്ടിച്ചിരിയായി മാറി. ഫോണ്‍ താഴെയിട്ട് തന്റെ ബൂട്ട് കൊണ്ട് ചവിട്ടി പൊളിച്ച് ആ ഫോൺ സംഭാഷണം കട്ട്‌ ചെയ്തുകൊണ്ട് കരൺ നിവർന്നു നിന്നു. ഒരങ്കത്തിനായി അവൻ തയ്യാറെടുത്തു. കരണിന്റെ ഫോണിലേക്കുള്ള തൊഴി തന്റെ നെഞ്ചിലേക്കുള്ള ആദ്യ മുള്ളാണിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ കോബയും ഒടുക്കത്തെ അങ്കത്തിനായി തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. 🔥𝗞𝗔𝗥𝗔𝗡 𝘃𝘀 𝗗𝗜𝗫𝗢𝗡 𝗖𝗢𝗕𝗔🔥 ((തുടരും))🔥 രചന കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!