Part 36
അത് കേട്ടതും അവൾ അവനെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
അത് കണ്ടതും അവൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു.
ഇതൊന്നും ഇപ്പോഴേ അവളോട് പറയണം എന്ന് കരുതിയത് അല്ല പക്ഷെ ഓരോ ദിവസം കൂടുന്തോറും കൂടി വരുന്ന പെണ്ണിന്റെ പേടി കണ്ടിട്ട് ആണ് രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് ഇത്രയും പറഞ്ഞതെന്ന് അവൻ ഓർത്തു.
___________________________________________
ഗൗരി നേരെ പോയത് കിണറ്റിന് കരയിലേക്കാണ്. അപ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിർത്താതെ പെയ്ത് കൊണ്ട് ഇരുന്നു.
ഇതുവരെ കരഞ്ഞതിന് ഒക്കെ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഇത് ഇപ്പോൾ എന്തിനാ കരയുന്നെ എന്ന് അവൾക്ക് പോലും അറിയില്ല എന്നതാണ് സത്യം.
അവൾ ഏറെ നേരം അവിടെ നിന്നു.
അതുവരെ നൂറ് കൂട്ടം ചിന്തകളെ വഹിച്ചിരുന്ന അവളുടെ മനസ്സ് പെട്ടന്ന് ഒരു നിമിഷം ശൂന്യമായത് പോലെ.
അല്പം നേരം കഴിഞ്ഞതും മനസ്സൊന്നു ഓക്കേ ആയെന്ന് തോന്നിയത് അവൾ കുറച്ച് മുന്നേ നടന്നതൊക്കെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു.
കണ്ണൻ തന്നെ കട്ടിലിൽ കൊണ്ട് വന്ന് ഇരുത്തിയതും കൈ രണ്ടും ചേർത്ത് പിടിച്ചതും സംസാരിച്ചതും തന്റെ മുഖം ആ കൈകളിൽ കോരി എടുത്തതും എല്ലാം മനസ്സിൽ മിന്നി മാഞ്ഞതും അവൾ കണ്ണ് രണ്ടും ഇറുക്കി അടച്ചു.
' എന്റെ കണ്ണാ അയാൾ എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞെ, ഇപ്പോഴും പേടി ഉണ്ടോ എന്ന് ചോദിച്ച മുന്നത്തെ അത്രയും ഇപ്പൊ തോന്നുന്നില്ല പക്ഷെ ഭർത്താവ് ആയി കാണാൻ ഒന്നും കഴിയാത്ത പോലെ. ' അവൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.
ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചതും അവളുടെ മനസ്സിൽ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഇവിടേക്ക് വന്നപ്പോൾ സാബു പറഞ്ഞത് ഓർത്തു.
** ' അവൻ ഈ കാണുന്ന അത്ര കുഴപ്പക്കാരൻ ഒന്നും അല്ല ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെ ഒക്കെയോ അല്പം നന്മ ഉണ്ട്. ശെരിയും തെറ്റും പറഞ്ഞ് കൊടുക്കാനോ തെറ്റ് കണ്ടാൽ ശാസിക്കാനോ നമ്മളെ പോലെ ആരും ഇല്ലല്ലോ അവന്. ' **
** ' എല്ലാം ശെരി ആകും. നീ പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ദൈവം വെറുതെ ആയിരിക്കില്ല നിന്നെ അവന്റെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ചത്. ' **
' അതെ നീയാണ് ഞങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിച്ചത്. ഇതുവരെ ആർക്കും ഒരു ഉപദ്രവവും അറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല ആ എന്നെ നീ കൈവിടില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ആണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.
എനിക്ക് അയാളെ ഭർത്താവ് ആയി കാണാൻ കഴിയുമോ എന്ന് ഒന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല ചെലപ്പോൾ ഞങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിച്ച വിധി തന്നെ എനിലെ പേടിയും മുറിവും മാറ്റും അല്ലെങ്കിൽ ഈ താലി '
താലിയിലേക്ക് നോക്കി ഉറപ്പോടെ സ്വയം അത്രയും പറഞ്ഞ് അടുത്ത് ഇരുന്ന ബക്കറ്റിൽ നിന്ന് കൈ കുമ്പിളിൽ എടുത്ത് മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞ് വീശി.
മനസ്സ് ഒന്ന് ശെരി ആയതും അവൾ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ഇനിയും അവനെ ധിക്കരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല അവൾക്ക്.
മുറിയിലേക്ക് കയറിയതും കണ്ടു കയ്യിലിരിക്കുന്ന ബുക്കിൽ കാര്യമായി എഴുതി കുറിക്കുന്നവനെ.
അവനിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റി അവൾ കൊണ്ട് വന്ന തുണിയിലേക്ക് നീണ്ടു.
നേരത്തെ തന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് നിലത്ത് വീണതാണ്, ഇപ്പോൾ അതിന്റെ സ്ഥാനം കാട്ടിലിന് മുകളിൽ ആണ്.
അറിയാതെ തന്നെ അവളുടെ നോട്ടം വീണ്ടും കണ്ണാനിലേക്ക് പോയി. തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും പെട്ടന്ന് തന്നെ നോട്ടം മാറ്റി തുണികൾ മടക്കാൻ തുടങ്ങി.
കുറച്ച് തുണിയെ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് തന്നെ എല്ലാം മടക്കി അലമാരയിൽ വെച്ച് കതക് അടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് കണ്ണാടിയിൽ ഉള്ള അവളുടെ തന്ന പ്രതിബിമ്പത്തിൽ കണ്ണ് ഉടക്കിയത്.
കുറച്ച് നേരം അതിൽ തന്നെ നോക്കി നിന്ന് സ്വബോധം വന്നതും അവനെ ഇടങ്കണ്ണിട്ട് ഒന്ന് നോക്കി മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
എന്നാൽ ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയ ഒരു പുഞ്ചിരി മിന്നി മാഞ്ഞു.
___________________________________________
" ദെയ് ശ്രീയേട്ടാ എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. അത്യാവിശം ആയിട്ട് കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞ് വിളിച്ചിട്ട് നമ്മൾ ഇവിടെ വന്ന് ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പൊ അരമണിക്കൂർ ആകുന്നു ഇതുവരെ ഒരു അക്ഷരം മിണ്ടിയിട്ടല്ല. എന്താ കാര്യം എന്ന് പറ ശ്രീയേട്ടാ....? " : ഉള്ളിൽ ഉയർന്ന് പൊന്തുന്ന ദേഷ്യം മറച്ച് വെച്ച് ലെച്ചു ശ്രീയോട് പറഞ്ഞു.
രാവിലത്തെ ബ്രേക്കിന് കണ്ടപ്പോഴാണ് അത്യാവിശം ആയി സംസാരിക്കണം ലഞ്ച് കഴിഞ്ഞ് ക്ലാസ്സ് കട്ട് ചെയ്യാൻ ശ്രീ അവളോട് പറഞ്ഞത്.
പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ ക്ലാസ്സ് കട്ട് ചെയ്ത് ഇറങ്ങിയതും കോളേജിന് മുന്നിൽ തന്നെ വണ്ടിയും കൊണ്ട് ശ്രീ അവളെയും കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവിടുന്ന് നേരെ വന്നത് ബീച്ചിൻ അടുത്തുള്ള കഫെയിലേക്ക് ആണ്.
യാത്രയിൽ ഉടനീളവും മൗനം ആയിട്ട് ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും കാര്യം സീരിയസ് ആണെന്ന് ലെച്ചുവിന് മനസ്സിലായി.
ഇവിടെ വന്ന് ഇരുന്നിട്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നവനെ കണ്ടാണ് ലെച്ചു അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.
ഉച്ച സമയം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ കഫെയിൽ അതികം ആളുകൾ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൻ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് അവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
" നിനക്ക് എന്ന എക്സാം തീരുന്നേ....? " : അവൻ സൗമ്യമായി ചോദിച്ചു.
" അടുത്ത ശനിയാഴ്ച തീരും. " : നെറ്റി ചുളിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ അതിന് മറുപടി നൽകി.
" അത് കഴിഞ്ഞ് എന്താ നിന്റെ പ്ലാൻ....? " : അവൻ വീടും ചോദിച്ചു.
" എന്താ ശ്രീയേട്ടാ..? എന്താ കാര്യം...? ഇത് ചോദിക്കാൻ ആണോ അത്യാവിശം ആയിട്ട് എന്നോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞെ...? " : ലെച്ചു ഏർഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ലെച്ചുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ടും ശ്രീ ഒന്നും പറയാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. അത് കണ്ടതും ലെച്ചുവിന്റെ പിരുകം വല്ലാതെ ചുളിഞ്ഞ് പോയി.
അതെ നിമിഷം തന്നെ അവളിൽ എന്തെന്ന് ഇല്ലാത്തൊരു പേടിയും കടന്ന് കൂടി. ' ഇനി തന്നെ വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ ആണോ ശ്രീയേട്ടൻ തന്നെ കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നത്. അത് പറയാൻ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് കൊണ്ട് ആണോ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നെ ' എന്നെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് അവൾ ചിന്തിച്ച് കൂട്ടി.
അവനെ നഷ്ട്ടപെടുക്ക എന്നത് അവളെ കൊണ്ട് ഓർക്കാൻ പോലും കഴിയ്യുനതായിരുന്നില്ല. ടൗണിൽ വീട്, ഉയർന്ന ജോലി, നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം എന്ത് കൊണ്ട് തങ്ങളെക്കാളും സാമ്പത്തികമായി ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന കുടുംബം ആയിരുന്നു ശ്രീയുടേത് അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവനെ വിട്ട് കളയുക എന്നത് അവൾക്ക് സാധ്യമല്ലായിരുന്നു.
ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞേ ലെച്ചുവിന്റെ മനസ്സിൽ ശ്രീയിക്ക് സ്ഥാനം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എന്നതാണ് സത്യം.
" ലെച്ചു " : ശ്രീ തട്ടി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ സ്വബോധത്തിൽ വന്നത്.
" ഏഹ്ഹ് ഹാ എന്താ ശ്രീയേട്ടാ...? " : ലെച്ചു ഒരു തിടുക്കത്തിൽ ചോദിച്ചു.
" അത് ഇന്നലെ അമ്മയും അച്ഛനും കൂടി എന്റെയും അനുവിന്റെയും ജാതകം ഒന്ന് നോക്കി. " : ശ്രീ പറഞ്ഞ് തുടങ്ങിയതും ലെച്ചുവിന്റെ ശ്രദ്ധ അതിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
" വേറെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല, പക്ഷെ കല്യാണം ഉടനെ വേണം എന്ന ജാതകത്തിൽ കാണിക്കുന്നത്. " : ശ്രീ അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തി.
" ഹോ അതാണോ കാര്യം, ഇതിലിപ്പോ എന്താ. ഒരു വർഷത്തിന് ഉള്ളിൽ എന്തായാലും എനിക്കും കല്യാണം നോക്കും. ഇപ്പൊ തന്നെ വീട്ടിൽ സംസാരം തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. " : ലെച്ചു താൻ പേടിച്ചത് ഒന്നും അല്ലല്ലോ കാര്യം എന്ന സമാധാനത്തിൽ പറഞ്ഞു.
" നീ എന്ത് അറിഞ്ഞിട്ട ലെച്ചു. ഒരു വർഷം പോയിട്ട് ഒരു മാസം പോലും നമ്മൾക്ക് സമയം ഇല്ല. എനിക്ക് അടുത്ത മാസം 25 ആകും അതിന് മുന്നേ വേണം എന്ന അവർ പറയുന്നത്. ഞാൻ ആകുന്നതും പറഞ്ഞ് നോക്കി അമ്മക്ക് ഒക്കെ ഇതിൽ ഭയങ്കര വിശ്വാസം ആണ് ഇനിയും എതിർക്കാൻ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല " : ശ്രീ ആസ്വസ്ഥതയോടെ പറഞ്ഞ് നിർത്തി.
ഇത് കേട്ടതും ലെച്ചു ഒന്ന് ഞെട്ടത്തെ ഇരുന്നില്ല. അടുത്ത മാസം പതിനാറിന് ശ്രീയിക്ക് 25 തുടങ്ങും അതിന് മുന്നേ എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഇനി തികച്ച് ഒരു മാസം പോലും ഇല്ല. അവൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ ആയി.
" ശ്രീ... ശ്രീയേട്ടാ ഇനി നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യും...? " : അല്പം നിമിഷം കഴിഞ്ഞതും ലെച്ചു ദയനീയമായി ചോദിച്ചു.
" എനിക്ക് അറിയില്ല ലെച്ചു. എന്ത് വന്നാലും അവർ അടുത്ത മാസം തന്നെ എന്റെ കല്യാണം നടത്തും എന്ന് പറഞ്ഞ് നിൽക്കുവാ. പിന്നെ ഞാൻ ആലോജിച്ചിട്ട് ഒരു വഴിയേ കാണുന്നുള്ളൂ " : ശ്രീ അതും പറഞ്ഞ് അവളിലേക്ക് നോട്ടം എയ്തു.
അത് കേട്ടതും എന്തെന്ന അർത്ഥത്തിൽ സംശയത്തോടെ ലെച്ചു അവനെ നോക്കി.
" അത് നിനക്ക് അടുത്ത ശനിയാഴ്ച എക്സാം ഒക്കെ തീരും എന്ന് അല്ലെ പറഞ്ഞെ. അതിന്റെ പിറ്റേ ദിവസം അതായത് ഞായറാഴ്ച ഞാൻ എല്ലാരേയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ട് വരാം നിന്നെ ചോദിക്കാൻ. എന്താ നിന്റെ അഭിപ്രായം....? " : ശ്രീ അവസാന വഴി എന്ന പോലെ അവളോട് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അത് കേട്ടതും ലെച്ചുവിന്റെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞ് വന്നു.
____________________________________________
ആരോ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്ന തോന്നലിൽ ആണ് ഗൗരി തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയത്.
വാതിലിൽ ചാരി തന്നെ വീക്ഷിക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവളിൽ ഒരു വിറയൽ കടന്ന് പോയി. പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് അവളുടെ ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. എങ്കിലും ഇടങ്കണ്ണിട്ട് അവനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ പ്രതികരണം കണ്ടതും മുടി രണ്ട് കൈ വെച്ച് ഒതുക്കി വെച്ച് അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ഗ്ലാസ്സിൽ നിന്ന് ഒരെണ്ണം എടുത്ത് ടാപ്പിൽ നിന്ന് വെള്ളം എടുത്തു.
" അത്... അത് എന്തിനാ....? " : അവന്റെ പ്രവർത്തി എല്ലാം വീക്ഷിച്ചിരുന്നവൾ തിരഞ്ഞ് നോക്കാതെ തന്നെ അവനോട് ചോദിച്ചു.
എന്നാൽ അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൻ സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി പിന്നെ അവന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്ന ഗ്ലാസ്സിലേക്കും.
അവന്റെ അനക്കം ഒന്നും കാണാതെ വന്നതും ഗൗരി മെല്ലെ തല ചെരിച്ച് അവനെ നോക്കി. ഇപ്പോഴും സംശയത്തോടെ ഗ്ലാസ്സിലേക്കും അവളെയും നോക്കുവാണ് അവൻ.
" അത്... ആ വെള്ളം കുടിക്കേണ്ട. ഞാൻ വെള്ളം തിളപ്പിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. " : ഒരു പരുങ്ങലോടെ സൈഡിൽ വെച്ച്ചിരിക്കുന്ന കളത്തിലേക്ക് ചൂണ്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ആ നിമിഷം തന്നെ തിരിഞ്ഞ് അവളുടെ ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
തുടരും.........
#നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #viral #trending
