പ്രണയ പർവ്വം 💗🔥 മഴയുടെ ശക്തി കൂടിവന്നു. തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്ന സെഹ്‌റയെ നോക്കി സെയ്ദ് നിന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ മനോഭാവം മാറുകയായിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് അനുഭവപ്പെട്ട ആ വന്യമായ അസ്വസ്ഥത അവളിലെ പച്ചക്കണ്ണുകളിൽ തട്ടി ശമിച്ചിരിക്കുന്നു. "അകത്തേക്ക് വരൂ," സെയ്ദ് ആജ്ഞാപിച്ചു. അത് ഒരു അപേക്ഷയല്ല, മറിച്ച് ഒരു ഉത്തരവായിരുന്നു. ഭയത്തോടെയാണെങ്കിലും സെഹ്‌റ അവനെ അനുഗമിച്ചു. ബംഗ്ലാവിന്റെ വലിയ വാതിലുകൾ താനേ തുറക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അകത്തെ കാഴ്ച അവളെ അമ്പരപ്പിച്ചു. ചുവരുകളിൽ പുരാതനമായ വാളുകളും, അറബിക് കാലിഗ്രാഫിയും, വലിയ തുകൽ കെട്ടുകളുള്ള പുസ്തകങ്ങളും. ആധുനികമായ ഒരു ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉടമയുടെ വീടാണെങ്കിലും, അവിടെയെങ്ങോ ഒരു പഴയ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. സെയ്ദ് അവളെ വലിയൊരു ഹാളിലേക്ക് നയിച്ചു. അവിടെ തീ കായുന്ന ഒരിടമുണ്ടായിരുന്നു (Fireplace). "നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഇരിക്കൂ," സെയ്ദ് ഒരു പുതപ്പ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. സെഹ്‌റ നന്ദിയോടെ അത് വാങ്ങി. അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. ആ ഹാളിലെ വലിയൊരു എണ്ണച്ചായ ചിത്രം അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടു. അതിൽ സെയ്ദിനെപ്പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ ഒരു വലിയ മലനിരയ്ക്ക് മുകളിൽ നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ കൈകളിൽ നീലനിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു കല്ലുണ്ട്. "എന്റെ പൂർവ്വികർ," പുറകിൽ നിന്ന് സെയ്ദിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. സെയ്ദ് ഇപ്പോൾ കോട്ട് മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ വിചിത്രമായ ഒരു അടയാളം അവൾ കണ്ടു—ഒരു ചന്ദ്രക്കലയും അതിനുള്ളിൽ തിളങ്ങുന്ന ഒരു നക്ഷത്രവും. പക്ഷേ ആ അടയാളത്തിന് ചുറ്റും കറുത്ത ഞരമ്പുകൾ പടർന്നിരുന്നു. "നിങ്ങളുടെ കൈ... അതിന് എന്തുപറ്റി?" സെഹ്‌റ അറിയാതെ ചോദിച്ചുപോയി. സെയ്ദ് തന്റെ കൈ വേഗത്തിൽ മറച്ചുപിടിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു ചുവപ്പ് പടർന്നു. "അതൊന്നും നിനക്ക് അറിയേണ്ട കാര്യമില്ല. നീ കൊണ്ടുവന്ന ഡ്രസ്സ് അവിടെ വെച്ചിട്ട് പോകാം." അവൾ തന്റെ പൊതി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. പോകാൻ ഒരുങ്ങിയതും പെട്ടെന്ന് വലിയൊരു ഇടിമിന്നൽ ഉണ്ടായി. ബംഗ്ലാവിലെ വെളിച്ചം മുഴുവൻ അണഞ്ഞു. സെഹ്‌റ ഭയന്ന് നിലവിളിച്ചു. കട്ടപിടിച്ച ഇരുട്ടിൽ അവൾക്ക് ഒന്നും കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ, കുറച്ചു ദൂരെയായി രണ്ട് കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നത് അവൾ കണ്ടു. അത് സാധാരണ കണ്ണുകളല്ലായിരുന്നു. സെയ്ദിന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിൽ സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്നു! അവൻ കഠിനമായി ശ്വാസം വിടുന്നത് അവൾ കേട്ടു. അവന്റെ ശരീരം വേദനകൊണ്ട് പുളയുകയായിരുന്നു. "സെയ്ദ് ഇക്കാ... നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് പറ്റുന്നു?" സെഹ്‌റ ഓടി അവന്റെ അരികിലെത്തി. "അടുത്ത് വരരുത്! ദൂരെ പോ!" സെയ്ദ് അലറി. അവന്റെ ശബ്ദം ഇപ്പോൾ ഒരു മനുഷ്യന്റേത് പോലെയല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ സെഹ്‌റ പിന്മാറിയില്ല. ഭയത്തേക്കാൾ വലിയൊരു സഹതാപം അവൾക്ക് അവനോട് തോന്നി. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ തൊട്ടു. ആ നിമിഷം അത്ഭുതകരമായ ഒന്ന് സംഭവിച്ചു. അവളുടെ സ്പർശനമേറ്റതും സെയ്ദിന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ കറുത്ത ഞരമ്പുകൾ അപ്രത്യക്ഷമായി. ജ്വലിച്ചിരുന്ന സ്വർണ്ണക്കണ്ണുകൾ പതിയെ സാധാരണ നിലയിലായി. മുറിയിലെ വെളിച്ചം തിരികെ വന്നു. സെയ്ദ് തളർന്ന് അവളുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവൻ ആദ്യമായി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ശാന്തി അനുഭവിച്ചു. പന്ത്രണ്ട് വർഷമായി തന്നെ വേട്ടയാടുന്ന ആ അദൃശ്യമായ തടവറയിൽ നിന്ന് ആരോ തന്നെ മോചിപ്പിച്ചതുപോലെ. അവൻ അവളുടെ പച്ചക്കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മന്ത്രിച്ചു: "നീ വെറുമൊരു തുന്നൽകാരിയല്ല സെഹ്‌റ... നീ എന്റെ മോക്ഷമാണ്." സെഹ്‌റ സ്തബ്ധയായി നിന്നു. താൻ എന്തിലേക്കാണ് വന്നത്? ഈ സുന്ദരനായ CEO ആരാണ്? അവന്റെ സിരകളിൽ ഓടുന്നത് കേവലം രക്തമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. അപ്പുറത്ത്, ബംഗ്ലാവിന്റെ നിഴലുകളിൽ നിന്ന് സെയ്ദിന്റെ ഉമ്മ 'ഉമ്മുൽ ഖൈർ' ഇതെല്ലാം നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കയ്യിലെ തസ്ബീഹ് മാല നിലത്തുവീണു. അവർ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു: "പ്രവചനം സത്യമാകുന്നു. പച്ചക്കണ്ണുള്ള പെൺകുട്ടി എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. പക്ഷേ, ഇതിന്റെ വില അവൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുമോ?" തുടരും.......... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #ട്രെൻഡിംഗ് #📔 കഥ