#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ THE ANTAGONIST ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ……………………………………. വയനാടൻ മലനിരകളെ വന്യമായി തഴുകിവരുന്ന കുളിർക്കാറ്റിന് അന്ന് കട്ടപിടിച്ച ചോരയുടെ മണമുണ്ടായിരുന്നു. ലക്കിടിയുടെ അറ്റത്തുള്ള, അഗാധമായ കൊക്കയിലേക്ക് മുഖം തിരിച്ചുനിൽക്കുന്ന ആ ഭീമൻ പാറക്കെട്ടിന് മുകളിൽ വിബിൻ നിശ്ചലനായി നിന്നു. കാറ്റിന്റെ പരുക്കൻ വേഗതയിൽ അവന്റെ കറുത്ത ട്രെഞ്ച് കോട്ട് വന്യമായി ഉലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടിയുടെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ, പ്രകൃതിയുടെ വന്യതയെയല്ല, മറിച്ച് കോടികൾ വിലമതിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ഏക്കർ പച്ചപ്പിനെയാണ് അവൻ നോക്കിക്കണ്ടത്. ആ മണ്ണ് മുഴുവൻ ഇപ്പോൾ അവന്റേതാണ്.അഥവാ അവൻ ചോരയൊഴുക്കി, വ്യവസ്ഥിതിയെ വെല്ലുവിളിച്ച് പിടിച്ചെടുത്തതാണ്., അവൻ ഉണ്ടാക്കിയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അടിത്തറ ശത്രുക്കളുടെ ശവശരീരങ്ങളാണ്. ഒരു ചെറിയ അശ്രദ്ധ പോലും തന്റെ തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമാകുമെന്ന് അവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. ……. അവന്റെ പിന്നിൽ, കസേരകളിൽ ചങ്ങലകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ രണ്ട് സ്ത്രീകൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് മാഫിയയുടെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്ന ശ്രദ്ധയും മീരയും. ഒരു കാലത്ത് വിബിൻ എന്ന സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതം ചവിട്ടിയരച്ച കോർപ്പറേറ്റ് ശാപങ്ങൾ. ഇന്ന് അവരുടെ മുഖത്തെ ആ പഴയ അഹങ്കാരമെല്ലാം ഒലിച്ചുപോയിരുന്നു; പകരം അവിടെ കട്ടപിടിച്ച മരണഭയം മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. മീരയുടെ പൂർണ്ണഗർഭിണിയായ വയർ ഭയം കൊണ്ട് അതിവേഗം ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ താഴ്ന്നുയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "വിബിൻ... ദയവുചെയ്ത്... നിനക്ക് ആ റിസോർട്ട് ഭൂമി ഞങ്ങൾ തരാം. പ്രമാണങ്ങൾ എല്ലാം നിന്റെ പേരിൽ എഴുതിത്തരാം. ഞങ്ങളെ വിട്ടേക്ക്... എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ജീവനുള്ളതാണ്, അതിനോടെങ്കിലും അല്പം കരുണ കാണിക്ക്..." മീര വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, ശ്വാസം കിട്ടാതെ യാചിച്ചു. വിബിൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനടന്നു. അവന്റെ കൈകൾ കോട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിലായിരുന്നു. കല്ലിൽ കൊത്തിയെടുത്തതുപോലെയുള്ള അവന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവഭേദവുമില്ലായിരുന്നു. അവൻ മീരയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്, അവളുടെ തലമുടിയിൽ ക്രൂരമായി കുത്തിപ്പിടിച്ച് മുഖം മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന് നേരെ ഒരല്പം പോലും സഹതാപം ആ കണ്ണുകളിൽ ഉദിച്ചില്ല. "ഭൂമിയോ? ആ മണ്ണ് പണ്ടേ എന്റേതാണ് മീരാ... നീ നിന്റെ ഉള്ളിലെ ജീവനെ ഓർത്ത് ഇപ്പോൾ പേടിക്കുന്നുണ്ടല്ലേ? അന്ന്... ഞാൻ ഒരു തെരുവുനായയെപ്പോലെ നിങ്ങളുടെ ആഡംബര ഓഫീസിന്റെ പടികളിൽ കിടന്ന് കരഞ്ഞപ്പോൾ, എന്റെ അച്ചന്റെ ഒപ്പുവെച്ച പ്രമാണങ്ങൾ നിങ്ങൾ തട്ടിയെടുത്തപ്പോൾ എവിടെയായിരുന്നു ഈ കരുണയും ദയയും?" വിബിന്റെ ശബ്ദം തണുത്തുറഞ്ഞതായിരുന്നു "അന്ന് നീതിക്ക് വേണ്ടി അലഞ്ഞ, ദയയ്ക്ക് വേണ്ടി കൈകൂപ്പിയ ആ പാവം വിബിനെ ഞാൻ തന്നെ കൊന്ന് ആ മണ്ണിൽ കുഴിച്ചുമൂടി. ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് നിങ്ങൾ തല്ലിക്കെടുത്തിയ നന്മയുടെ ചാരത്തിൽ നിന്ന് മുളച്ച ഒരാളാണ്. ഈ വിബിന്റെ നിഘണ്ടുവിൽ ഗർഭിണിയെന്നോ കുട്ടിയെന്നോ ഉള്ള വ്യത്യാസമില്ല. വംശനാശം വരുത്തുക എന്നാൽ വേരോടെ പിഴുതെറിയുക എന്നാണ് അർത്ഥം." ……… ഏഴു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ്, വിബിൻ തികച്ചും വ്യത്യസ്തനായ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു. നിയമത്തെയും ദൈവത്തെയും ഭയന്ന്, ആർക്കും ഒരു ദ്രോഹവും ചെയ്യാതെ ജീവിച്ച ഒരു സാധാരണ യുവാവ്. അച്ഛന്റെ കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ ഉണ്ടാക്കിയ, വനയോരത്തെ കാപ്പിത്തോട്ടം മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ ലോകം. ആ മണ്ണിലായിരുന്നു അവന്റെ പ്രതീക്ഷകളും സ്വപ്നങ്ങളും വളർന്നത്. പ്രായമായ അച്ഛന് ആ തോട്ടം വെറുമൊരു മണ്ണായിരുന്നില്ല, സ്വന്തം ചോരയായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ പ്രദേശത്ത് ഒരു ഭീമൻ ടൂറിസം പ്രോജക്റ്റും റിസോർട്ട് കോംപ്ലക്സും കൊണ്ടുവരാൻ പ്ലാനിട്ട കോർപ്പറേറ്റ് മാഫിയയുടെ ലീഡർ മായ തമ്പുരാട്ടി ആ ഭൂമിയിൽ കണ്ണുവെച്ചതോടെ വിബിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ താളം തെറ്റി. മായയുടെ വിശ്വസ്തരായ രണ്ട് കരുക്കളായിരുന്നു ശ്രദ്ധയും മീരയും. അവർ വ്യാജ രേഖകളും വ്യാജ ആധാരങ്ങളും ചമച്ച് വിബിന്റെ അച്ഛനെ കടക്കെണിയിലും കള്ളക്കേസുകളിലും കുടുക്കി. പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലും കോടതിയിലും മായയുടെ പണം കളി തുടങ്ങിയപ്പോൾ സ്വന്തമായി അധ്വാനിച്ചുണ്ടാക്കിയ മണ്ണ് അപഹരിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടുനിൽക്കാനാവാതെ വിബിന്റെ അച്ഛൻ ആ തോട്ടത്തിലെ വലിയൊരു മരത്തിൽ തൂങ്ങിമരിച്ചു. അച്ഛന്റെ മൃതദേഹം പോലും അടക്കം ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ്, മായയുടെ ഗുണ്ടകൾ വിബിനെ ആ മണ്ണിൽ നിന്ന് ക്രൂരമായി അടിച്ചുപുറത്താക്കി. അച്ഛന്റെ ചിതയിലെ ചാരത്തിന് പോലും ചൂടാറും മുൻപ് ശ്രദ്ധയും മീരയും ആ തോട്ടത്തിൽ മണ്ണ് മാന്തി യന്ത്രങ്ങൾ ഇറക്കി. ആ സമയത്ത് അവർക്ക് മുന്നിൽ വിബിൻ മുട്ടുകുത്തി യാചിച്ചതാണ്. പക്ഷേ മീര അന്ന് വിബിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി തുപ്പുകയാണ് ചെയ്തത്. നിയമത്തിന്റെ വഴിക്ക് പോയ വിബിനെ അവർ പണവും അധികാരവും ഉപയോഗിച്ച് എല്ലാ വാതിലുകളും കൊട്ടിയടച്ച് തോൽപ്പിച്ചു. എന്ന് തന്നെയല്ല, ഇനി മണ്ണിൽ അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധയുടെ നേരിട്ടുള്ള നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഗുണ്ടകൾ വിബിനെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ച് അവന്റെ കാലുകൾ തല്ലിയൊടിച്ച് റെയിൽവേ ട്രാക്കിൽ തള്ളി. ആ രാത്രി ട്രെയിൻ വരാൻ വൈകിയതുകൊണ്ട് മാത്രം അവൻ ജീവനോടെ അവശേഷിച്ചു. …….. ആശുപത്രിയിലെ അന്ധകാരത്തിലും അനാഥത്വത്തിലും, വേദന കൊണ്ട് പുളയുമ്പോൾ വിബിൻ ഒരു കാര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു “‘ഈ ലോകത്ത് നീതിയോ നന്മയോ ഇല്ല. ആടുകളെ എപ്പോഴും ചെന്നായക്കൾ വേട്ടയാടും. നീതി എന്നത് കാശുള്ളവന്റെ അടിമയാണ്. ക്രൂരമൃഗങ്ങൾ വാഴുന്ന ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കണമെങ്കിൽ അതിനേക്കാൾ ക്രൂര മൃഗ മാവണം.’ ……. റെയിൽവേ ട്രാക്കിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് ആശുപത്രിയിൽ കഴിഞ്ഞ ആ ആറുമാസങ്ങൾ വിബിന്റെ ശരീരത്തെ മാത്രമല്ല, അവന്റെ ആത്മാവിനെത്തന്നെയാണ് മാറ്റിമറിച്ചത്. ആ ശാന്തനായ വിബിൻ അവിടെവച്ച് പൂർണ്ണമായും മരിച്ചു. പകരം, പ്രതികാരത്തിന്റെ ക്രൂരമായ തീയൂതി കാച്ചിയെടുത്ത ഒരു പുതിയ വ്യക്തിത്വം ജനിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ നഗരത്തിലെ അധോലോകത്തിന്റെ ഇരുണ്ട ലോകത്തേക്ക് ഇറങ്ങിചെന്നു. തുടക്കത്തിൽ അവൻ ചെറിയ ക്രിമിനൽ സംഘങ്ങളുടെ തലച്ചോറായി പ്രവർത്തിച്ചു. ആർക്കും പിടികൊടുക്കാത്ത കൃത്യതയും, ശത്രുക്കളോട് ഒട്ടും ദയ കാണിക്കാത്ത ക്രൂരതയും അവനെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ മുകളിലെത്തിച്ചു. അവൻ പണമുണ്ടാക്കാൻ തുടങ്ങിയത് നിയമവിരുദ്ധമായ ഭൂമിയിടപാടുകളിലൂടെയും റിസോർട്ട് മാഫിയകളെ തകർത്തുകൊണ്ടുമാണ്. അവൻ തന്റെ സാമ്രാജ്യം പടുത്തുയർത്തിയത് ആരെയും വിശ്വസിക്കരുത് എന്ന ഉറച്ച ബോധ്യത്തിന്മേലാണ്. കരുണ എന്നത് ഒരു വൻ പരാജയമാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പഴയ ലാൻഡ് മാഫിയകളെ ഭയപ്പെടുത്തിയും ബ്ലാക്ക്‌മെയിൽ ചെയ്തും അവൻ വൻതോതിൽ ഭൂമി കൈക്കലാക്കാൻ തുടങ്ങി. അവനെ എതിർത്ത പല പ്രമുഖരും രാത്രിയുടെ മറവിൽ അപ്രത്യക്ഷരായി. പോലീസിനെ പണം കൊണ്ടും ഭീഷണി കൊണ്ടും അവൻ തന്റെ പോക്കറ്റിലാക്കി. അവൻ ധരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ മുതൽ സംസാരിക്കുന്ന രീതി വരെ മാറി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ എപ്പോഴും ഒരു ഭ്രാന്തമായ അന്ധകാരം നിറഞ്ഞുനിന്നു. തന്റെ അച്ഛന്റെ മണ്ണ് തട്ടിയെടുത്ത മായ തമ്പുരാട്ടിയുടെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അടിത്തറ അവൻ ഓരോന്നായി തകർക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ വിപണി മൂല്യം അവൻ ഇല്ലാതാക്കി. വിബിൻ എന്ന പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ കോർപ്പറേറ്റ് ലോകം വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ വെറുമൊരു പ്രതികാരകാരിയല്ലായിരുന്നു; അവൻ ആ വ്യവസ്ഥിതിയെ മുഴുവനായി വിഴുങ്ങാൻ പോന്ന ഒന്നായി സ്വയം പരിണമിക്കുകയായിരുന്നു. ……… ഇപ്പോൾ, ആ മലമുകളിലെ താവളത്തിൽ വിബിന്റെ ഉള്ളിലെ ക്രൂരത അതിന്റെ പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ പുറത്തുവന്നു. അവൻ മീരയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൻ നിലത്തു കിടന്ന ഒരു ഭാരമേറിയ ഇരുമ്പ് വടി എടുത്തു. ആ വടിയുടെ അറ്റത്ത് പഴയ ചോരയുടെ കറകൾ ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. "വിബിൻ... അരുത്... എന്റെ വയറ്റിൽ കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഒന്നും ചെയ്യരുതേ... ദയ കാണിക്കൂ..." മീര നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് കസേരയോടെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. വിബിൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവൻ ആ ഇരുമ്പ് വടി മീരയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന് നേരെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് വന്യമായി വീശി. ക്രൂരമായ ആ പ്രഹരത്തിൽ മീരയുടെ അലർച്ച ആ താഴ്‌വരയെ പിടിച്ചുകുലുക്കി. ചോര ഒലിച്ച് അവൾ കസേരയോടെ നിലത്തേക്ക് മറിഞ്ഞു വീണു. ശ്രദ്ധ ഭയത്തോടെയും അറപ്പോടെയും കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. "അന്ന് എന്റെ അച്ചനും ഞാനും ഇതേപോലെ നിങ്ങളുടെ കാലുപിടിച്ച് കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്," വിബിൻ വളരെ ശാന്തമായി, യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു. "അന്ന് നിങ്ങൾ അത് ആസ്വദിച്ചു. ഇന്ന് ഞാൻ ഇത് ആസ്വദിക്കുന്നു. ഇതാണ് അതിജീവനം. എനിക്ക് മുൻപിൽ നിന്റെ ഗർഭസ്ഥ ശിശു പോലും വെറുമൊരു ശത്രു മാത്രമാണ്." അവൻ മീരയുടെ ചോരയിൽ കുളിച്ച ശരീരത്തിന് മുകളിലേക്ക് ഒരു തുള്ളി ആസിഡ് കൂടി ഒഴുക്കി, അവളുടെ അവസാന ശ്വാസത്തിന്റെ പിടച്ചിൽ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ശ്രദ്ധയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. ശ്രദ്ധ ഭയം കൊണ്ട് സീറ്റിൽ മൂത്രമൊഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കോർപ്പറേറ്റ് മീറ്റിംഗുകളിൽ ലക്ഷങ്ങളുടെ കണക്ക് സംസാരിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീ ഇന്ന് വിബിന്റെ മുന്നിൽ വെറുമൊരു പുഴുവിനെപ്പോലെ കിടന്നു പിടഞ്ഞു. അവൾക്ക് നേരെയും വിബിന്റെ കൈകൾ ഒട്ടും ദയയില്ലാതെ നീണ്ടു. …… അതേസമയം, പ്രോജക്റ്റ് സൈറ്റിലേക്ക് ആയുധങ്ങളുമായി മായ തമ്പുരാട്ടിയും ഗാങ്ങും നേരിട്ടെത്തി. പ്രായമായെങ്കിലും ക്രൂരതയിൽ ഒട്ടും കുറവില്ലാത്ത, കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ അധിപതിയായ സ്ത്രീ. അവളോടൊപ്പം നിരവധി ഗുണ്ടകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ തന്റെ ആളുകളെക്കൊണ്ട് വളയാൻ മായ ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു. "എടാ വിബിൻ! എന്റെ പെൺകുട്ടികളെ വിട്ടേക്ക്. നിന്നെ ഇന്ന് ഞാൻ ജീവനോടെ കത്തിക്കും!" മായ തമ്പുരാട്ടി തന്റെ കയ്യിലെ തോക്ക് ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് അലറി. പെട്ടെന്ന്, മായയുടെ ഏറ്റവും വിശ്വസ്തയായ സെക്യൂരിറ്റി ചീഫ് രേഖ മായയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് വിബിന്റെ വശത്തേക്ക് മാറി നടന്നു. രേഖ തന്റെ കയ്യിലെ ഓട്ടോമാറ്റിക് തോക്ക് മായ തമ്പുരാട്ടിയുടെ തലയ്ക്ക് നേരെ തൊട്ടടുത്തുനിന്ന് ചൂണ്ടി. മായ ഞെട്ടിത്തടുത്തുപോയി. താൻ ജീവനേക്കാൾ വിശ്വസിച്ച ഒരാൾ തന്നെ തോക്കിൻമുനയിൽ നിർത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം മായയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. "രേഖ... നീ... നീ എന്നെ ചതിക്കുകയാണോ?" മായയുടെ ശബ്ദം വിറച്ചു. "ചതിയല്ല മായേ... ഇതാണ് ബിസിനസ്സ്. നീ നൽകുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു തുകയും പദവിയും വിബിൻ സാർ എനിക്ക് തന്നു കഴിഞ്ഞു," രേഖ തണുത്ത ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. വിശ്വസ്തത എന്നത് പണം കൊണ്ട് വാങ്ങാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ചരക്ക് മാത്രമാണെന്ന് വിബിന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് വിബിൻ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടന്നു വന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വന്യമായ ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മായയുടെ കൈയിൽ നിന്നും തോക്ക് വാങ്ങി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. " ഈ ലോകം എഴുതിവെച്ച നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച് നന്മയോടെ ജീവിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ അച്ഛനെയും എന്റെ മണ്ണിനെയും നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ കളി മാറ്റിയെഴുതി. ഇനി ഈ മണ്ണിൽ എന്റെ നിയമങ്ങൾ മാത്രം." വിബിൻ കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. രേഖയുടെ തോക്കിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട വെടിയുണ്ട മായ തമ്പുരാട്ടിയുടെ നെറ്റി തുളച്ചു കടന്നുപോയി. ചോര തെറിച്ചു വീണ് മായയുടെ ശരീരം മണ്ണിലേക്ക് വീണു. തൊട്ടുപിന്നാലെ, ആ വലിയ റിസോർട്ട് ബിൽഡിംഗിന് വിബിന്റെ ആളുകൾ തീയിട്ടു. മായയുടെ ഗുണ്ടകൾ ഇയ്യാൻ പാറ്റകളെ പോലെ വെടിയേറ്റ് വീണു കസേരയിൽ കെട്ടിയിട്ടിരുന്ന ശ്രദ്ധയും മീരയും ആ ആളിക്കത്തുന്ന തീയ്ക്കുള്ളിൽ പെട്ടുപോയി. ആ വലിയ കെട്ടിടം ഉരുകിത്തീരുന്നത് അവൻ നോക്കിനിന്നു. രേഖ വിബിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. "സാർ, എല്ലാം കഴിഞ്ഞു. ഇനി ഈ മണ്ണ് പൂർണ്ണമായും നിങ്ങളുടെ കയ്യിലാണ്. മായ വീണു, ഇനി നമ്മൾക്ക് ഒരുമിച്ച് ഭരിക്കാം..." രേഖ തന്റെ കൈകൾ വിബിന് നേരെ നീട്ടി. രേഖയുടെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാകും മുൻപേ വിബിൻ തിരിഞ്ഞു. അവന്റെ മുഖത്ത് ആ പഴയ തണുത്ത ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ കണ്ണുകളിൽ മരണത്തിന്റെ ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ തന്റെ കോട്ടിനുള്ളിൽ നിന്ന് പിസ്റ്റൾ പുറത്തെടുത്തു. രേഖ ഞെട്ടിപ്പോയി. "സാർ... എന്ത്... എന്താണിത്?" വിബിൻ തോക്ക് അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചൂണ്ടി. "രേഖ, നീ മായയെ ചതിച്ചത് നിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമല്ല, നിനക്ക് പദവി വേണം എന്നതുകൊണ്ടുമാണ്. ഈ ലോകത്ത് പണത്തിനും അധികാരത്തിനും വേണ്ടി ആരെയും ചതിക്കാൻ മടിക്കാത്ത സ്ത്രീകളെ എനിക്ക് പുച്ഛമാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും നിന്നെപ്പോലെയുള്ളവരെ. L." രേഖ കണ്ണീരോടെ കൈകൂപ്പി "സാർ... ദയവുചെയ്ത്..." "ഗെറ്റ് ലോസ്റ്റ്‌," വിബിൻ ഒട്ടും ദയയില്ലാതെ വെടിവെച്ചു. നിശ്ശബ്ദത ഭേദിച്ച് രേഖയുടെ ശരീരം ആ തീജ്വാലകൾക്ക് നടുവിലേക്ക് വീണു. വിബിൻ അപ്പോഴും ശാന്തനായിരുന്നു. അവന് ചുറ്റും ശവശരീരങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. ശ്രദ്ധ, മീര, മായ, രേഖ—എല്ലാവരും ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു. അവൻ ആ മലമുകളിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്നു. കൂട്ടിന് ഈ തീയും, അവൻ പിടിച്ചെടുത്ത ഭൂമിയും മാത്രം. …….. ചോര പുരണ്ട കൈകൾ ഒരു തൂവാലകൊണ്ട് തുടച്ച് വിബിൻ വണ്ടിയുടെ ഡോർ തുറക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഒരു ബൈക്ക് അവിടെ വന്നുനിന്നത്. ലക്കിടിയുടെ തണുപ്പ് ആസ്വദിക്കാൻ ഇറങ്ങിയ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനും കാമുകിയുമായിരുന്നു അത്. ചുറ്റുമുള്ള ശവശരീരങ്ങളും കത്തുന്ന തീയും കണ്ട് അവർ ഭയന്നുവിറച്ചു. "സാർ... ഞങ്ങൾ ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ല, പ്ലീസ് വിട്ടേക്കൂ..." ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ പെൺകുട്ടിയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് യാചിച്ചു. വിബിൻ തിരിഞ്ഞു. കോട്ടിനുള്ളിൽ നിന്ന് പിസ്റ്റൾ പുറത്തെടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വന്യമായ ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ തോക്ക് അവർക്ക് നേരെ ചൂണ്ടി വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു: "യു നോ വാട്ട്‌?... ഐ ജസ്റ്റ്‌ ഹേറ്റ് ലൗവേഴ്സ്. “ താഴ്‌വരയെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ട് വെടിയൊച്ചകൾ മുഴങ്ങി. അവരുടെ പ്രണയവും സ്വപ്നങ്ങളും ആ ചോരമണ്ണിൽ ഒടുങ്ങി. വിബിൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ വണ്ടിയിൽ കയറി ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു. അവിടെ ഇപ്പോൾ വിബിൻ എന്നാൽ ഒരു മനുഷ്യനല്ല, മരണം പോലും ഭയക്കുന്ന കറുത്ത യാഥാർത്ഥ്യമായിരുന്നു. …… End