#Meri_soch_mere_laffz #ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 ਭਾਈ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਖਾਲੜਾ ਸਾਬ ਜੀ ਤੇ ਬੀਬੀ ਪ੍ਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਖਾਲੜਾ ਜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਸੰਗਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ,,,1981 ,, ਦੇ ਵੇਲੇ ਬਿੱਲਕੁਲ ਸਾਦੇ ਬਿਨਾਂ ਚਮਕ ਦਮਕ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਭਰਦਾ ਹੈ,, ਉਸ ਵਕਤ ਨਾ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਫੈਸ਼ਨ ਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸੀ। ਵਾਧੂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਮਠਿਆਈਆਂ ਤੇ ਪੈਲਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹਾਂ ਦਾ ਦੌਰ ਅਜੇ ਕੋਹਾਂ ਦੂਰ ਸੀ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਭਾਈਚਾਰਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਧੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ,, ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਸਲ ਦੌਰ ਸੀ। ਹਰ ਰਿਸਤੇ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਹਰ ਸ਼ਰਤ ਕਬੂਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ,, ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਦੋਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਆਸਤ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਹਰ ਮੁਹਤਬਰ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।ਹੈ ਬੰਦੇ ਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਿਰ ਪੱਗ ਜਾ ਪਟਕਾ ਉਸਦੀ ਟੌਹਰ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਰੂਪ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਰਿਬਨ ਕਟਵਾਉਣ ਲੱਗਿਆ ਸਾਰੀ ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੂੰਨੀ ਦਾ ਪਰਦਾ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਗਹਿਣਾ ਹੁੰਦਾ ਉਸਦੀ ਸਾਦਗੀ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਸੀ,, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਬਜੁਰਗਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸਰਦਾਰੀ ਨੂੰ,, ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ, ਦਾ ਦਰਜ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਹਰ ਬਜੁਰਗ ਦਾ ਪੂਰੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਰੁੱਤਬਾ ਹੁੰਦਾਂ ਸੀ,, ਕੁੱਲ ਮਿਲਾਕੇ ਓਹ ਦਿਨ ਗਏ,, ਤੇ ਅੱਜ ਆ ਵਕਤ ਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀ ਸੀ,, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰੀ!!✍️🫡🪯🙏