ଜାଣନ୍ତୁ କାହିଁକି ଏତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଭୀମ ହନୁମାନଙ୍କ ଲାଙ୍ଗୁଳ ଟିକେ ବି ହଲାଇ ପାରିନଥିଲେ! 🐒💪 ଭୀମ ବନରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ବାନରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ବହୁତ ବୟସ୍କ ବାନର ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଲାଙ୍ଗୁଳ ବହୁତ ଲମ୍ବା ଥିଲା ଏବଂ ତାହା ଭୀମଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଥିଲା। ଭୀମଙ୍କର ବହୁତ ଅହଂକାର ଥିଲା। ଯଦି କେହି ତାଙ୍କ ରାସ୍ତାରେ ଆସୁଥିଲେ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ପଛକୁ ହଟି ଭୀମଙ୍କୁ ରାସ୍ତା ଦେବାକୁ ପଡୁଥିଲା। ଏହି ବାର ବର୍ଷର ବନବାସ ସମୟରେ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଅପମାନ ସହିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା, ସେଥିପାଇଁ ଭୀମ ବହୁତ ରାଗୀ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ପୂର୍ବରୁ ସେ ହସଖୁସି ମିଜାଜର ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ଅଧିକ ରାଗୀ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଅହଂକାରୀ ବ୍ୟକ୍ତି ରାଗୀ ହୋଇଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ମୂର୍ଖ ହୋଇଯାଏ। ହଁ, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ସେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ଏବଂ ବାନରଙ୍କୁ ରାସ୍ତାରେ ଲାଙ୍ଗୁଳ ପକାଇ ଶୋଇଥିବାର ଦେଖିଲେ, ଯାହାକୁ ସେ ଅପମାନ ବୋଲି ମନେ କଲେ। ସେ ଭାବିଲେ, ଏହି ବାନର କାହିଁକି ମୋ ରାସ୍ତାରେ ଲାଙ୍ଗୁଳ ପକାଇ ବସିଛି? ସେ କହିଲେ, "ହେ ବାନର! ତୁମ ଲାଙ୍ଗୁଳ ହଟାଇ ଦିଅ।" କାରଣ ଭାରତରେ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟର ଶରୀରକୁ ଡେଇଁ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ଯଦି କେହି ବସିଥାଏ କିମ୍ବା ଶୋଇଥାଏ, ତେବେ ତାଙ୍କ ଉପର ଦେଇ ଯିବାକୁ ଅଶୁଭ ମନେ କରାଯାଏ। ଭାରତରେ ଜନ୍ମିତ ଲୋକମାନେ ପ୍ରାୟତଃ କାହାକୁ ଡେଇଁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ ସେ କହିଲେ, "ଏହି ଲାଙ୍ଗୁଳ ରାସ୍ତାରୁ ହଟାଅ। ମୋତେ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ।" ବାନର କହିଲେ ଯେ ସେ ଏତେ ବୁଢ଼ା ଯେ ନିଜ ଲାଙ୍ଗୁଳ ବି ହଲାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ, ତୁମେ ନିଜେ କାହିଁକି ଏହାକୁ ହଟାଉ ନାହଁ? ଭୀମ କହିଲେ, ଠିକ୍ ଅଛି। ଭୀମ ହାତ ବଢ଼ାଇ ଲାଙ୍ଗୁଳକୁ ହଟାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହା ଟିକେ ବି ହଲିଲା ନାହିଁ। ସେ ନିଜର ଦୁଇ ହାତର ପୂରା ଜୋର ଲଗାଇଦେଲେ, ତଥାପି ଲାଙ୍ଗୁଳ ହଲିଲା ନାହିଁ। ଭୀମ ନିଜ ଆଖିକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ନାଗମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ନବ ପାଷାଣ ରସ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଆହୁରି ବଢ଼ିଯାଇଥିଲା। ସେ ସର୍ବଦା ନିଜ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ବ୍ୟାୟାମ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଆଜି ସେ ଏକ ବାନରର ଲାଙ୍ଗୁଳ ହଲାଇ ପାରୁନାହାନ୍ତି! ସେ ଏହି ଅପମାନ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ସେ ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟା କଲେ କିନ୍ତୁ ଉଠାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ। ଶେଷରେ ସେ ଆଣ୍ଠୁମାଡ଼ି ବସି କହିଲେ, "ଆପଣ କିଏ? ଯଦି ମୁଁ ଏହି ଲାଙ୍ଗୁଳ ହଟାଇ ପାରିଲି ନାହିଁ, ତେବେ ଆପଣ କେବଳ ଏକ ସାଧାରଣ ବାନର ନୁହଁନ୍ତି। ଆପଣ କିଏ?" ସେତେବେଳେ ସେହି ବାନର କହିଲେ ଯେ ସେ ହେଉଛନ୍ତି ରାମାୟଣ କାଳର ହନୁମାନ। କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର କହୁଥିଲେ ଯେ ଶତ୍ରୁର ତୀର ତାଙ୍କୁ ମାରିବ ନାହିଁ; ସେ ଦିନେ ନିଜ ଅହଂକାର ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ। ହନୁମାନ କହିଲେ, "ତୁମ ପାଖରେ କେତେ ଶକ୍ତି ଥାଉ ନା କାହିଁକି, ଯଦି ତୁମ ପାଖରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ବିନୟ ନାହିଁ, ତେବେ ତୁମର ପତନ ନିଶ୍ଚିତ।" ଏହି ଦୁଇଟି ଶିକ୍ଷା ଯାହା ଅର୍ଜୁନ ଏବଂ ଭୀମଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା, ତାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରକାରର ରଚନା କରାଯାଇଥିଲା। କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକର ଅଭାବ ଥିଲା। ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଗୁଥିଲା ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ କେହି ହରାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ। କୃଷ୍ଣ ସେମାନଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ମନେ ପକାଇ ଦେଉଥିଲେ—ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଏହି କଥା କହୁଥିଲେ। ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ ଯେ ତୁମେ କିଏ, ବିପକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ମୂର୍ଖ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଯୋଗ୍ୟ। ଅହଂକାର କର ନାହିଁ। ତୁମେ ନିଜକୁ ନିଜେ ମାରିଦେବ। ଯଦି ସେ (ଅର୍ଜୁନ/ଭୀମ) ଅହଂକାର ନ ଛାଡ଼ିବେ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟଜନକ ମୃତ୍ୟୁର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଏହିପରି ଭାବରେ, ହନୁମାନଙ୍କଠାରୁ ମିଳିଥିବା ଅପମାନ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହିପରି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଏହି ଦୁର୍ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ଏବଂ ସେହି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇପାରିବେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା। ଏହି ପୌରାଣିକ କାହାଣୀ ଆମକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ଅହଂକାର କିପରି ମଣିଷର ପତନର କାରଣ ସାଜେ। ଯେତେ ବଳ ଥାଉ ନା କାହିଁକି, ବିନୟ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିନା ସବୁକିଛି ବୃଥା। ଯଦି କାହାଣୀଟି ଭଲ ଲାଗିଲା, ତେବେ ନିଜ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ ନିଶ୍ଚୟ Share କରନ୍ତୁ ଏବଂ କମେଣ୍ଟରେ ଲେଖନ୍ତୁ 'ଜୟ ବଜରଙ୍ଗବଲୀ'! 🙏🚩 #MahabharataOdia #HanumanJi #Bhima #OdiaStory #OdiaSpiritual #OdishaCulture #ViralOdia #OdiaPost #HinduMythology #JaiBajrangbali #OdiaFacts #StoryTelling #SpiritualAwakening #🚩ସନାତନ ଧର୍ମ💪 #🌹🌹good morning 🌹🌹 #🙏ପବନପୁତ୍ର ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ🙏🏻 #🪕ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଭଜନ🎶