നമ്മുടെ ആൺകുട്ടികൾക്ക് എന്താണ് പറ്റിയത്? അവരുടെ ചിരി എവിടെയാണ് നഷ്ടപ്പെടുന്നത്? കഴിഞ്ഞ നാലഞ്ച് ദിവസങ്ങളായി എസ്എസ്എൽസി വിജയഘോഷ അനുമോദനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നാല് ക്ലാസുകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ എനിക്ക് അവസരം ലഭിക്കുകയുണ്ടായി. അവിടെയെല്ലാം മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമാക്കിയ ഒരു കാഴ്ചയുണ്ടായിരുന്നു. ക്ലാസ് മുറികളിൽ പെൺകുട്ടികൾ പൊതുവേ വളരെ ഉത്സാഹമതികളായും, പരസ്പരം ചിരിച്ചും കളിച്ചും അതീവ സന്തോഷത്തോടെയും ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആൺകുട്ടികളുടെ മുഖത്ത് ആ പ്രസരിപ്പ് ഒട്ടുമേ കാണാനില്ലായിരുന്നു.സഗൗരവം, ഒട്ടും ചിരിയില്ലാതെ, ഏതോ ഒരു വലിയ വിഷമം നിഴലിച്ച് നിൽക്കുന്ന മുഖത്തോടെയാണ് ഭൂരിഭാഗം ആൺകുട്ടികളും ഇരിക്കുന്നത്. നമ്മുടെയൊക്കെ കാലത്ത് ഏത് ക്ലാസിലും വികൃതി കാണിച്ചും, ഒച്ചവെച്ചും, ചിരിച്ചു കളിച്ചും നടന്നിരുന്ന ബോയ്സ് ഇന്നത്തെ ക്ലാസ് മുറികളിൽ നിന്ന് എങ്ങോട്ടാണ് അപ്രത്യക്ഷമായത്? ഇത്രയും ചെറിയ പ്രായത്തിൽ ഇവർ എന്തിനാണ് ഇതിനുമാത്രം ഗൗരവത്തോടെയും വിഷമത്തോടെയും ഇരിക്കുന്നത്? മാതാപിതാക്കൾ പെൺകുട്ടികളെ കരുതുന്നതുപോലെ, ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതുപോലെ, അവരുടെ കൊച്ചു കൊച്ചു വിശേഷങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതുപോലെ നമ്മുടെ ആൺകുട്ടികളെയും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ? "അവൻ ആൺകുട്ടിയല്ലേ, കുറച്ചൊക്കെ വലുതായില്ലേ, ഇനി സ്വന്തം കാര്യം നോക്കിക്കോളും" എന്ന് പറഞ്ഞ് നമ്മൾ അവരെ അവരുടെ വഴിക്ക് വിടുന്നുണ്ടോ? അതോ ചുറ്റിലും ഡ്രഗ്സും മയക്കുമരുന്നുമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞ് സംശയത്തോടെ അമിതനിയത്രണവും ഭയവും അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ ?. പെൺകുട്ടികളുടെ ഓരോ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിലും, അവരുടെ മാനസികാവസ്ഥകളിലും നമ്മൾ കാണിക്കുന്ന അതേ ശ്രദ്ധയും പരിഗണനയും പലപ്പോഴും ആൺകുട്ടികളിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ കുറഞ്ഞുപോകാറുണ്ടോ? ചെറുപ്പം കഴിഞ്ഞാൽ അവരുമായിട്ടുള്ള വൈകാരികമായ കണക്ഷൻ (Emotional Connection) ഫാമിലിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്നുണ്ടോ? അവരോട്സംസാരിക്കാറുണ്ടോ ദിവസവും. സ്‌കൂൾ ബാഗിനേക്കാൾ വലിയ ഒറ്റപെടലിൻ്റെ ഭാരം അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടോ? പ്രിയപ്പെട്ട മാതാപിതാക്കളെ, അധ്യാപകരെ ആൺകുട്ടികൾ വലുപ്പം വെക്കുമ്പോഴേക്കും അവരുമായുള്ള ആ ഹൃദയബന്ധം നഷ്ടപ്പെടാതെ നോക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്. അവർക്ക് നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങാനുള്ള ട്യൂഷൻ സെന്ററുകൾ മാത്രം ഒരുക്കിയാൽ പോരാ; അവരുടെ ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പോലും ചോദിച്ചറിയാനും, അവരുമായി അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യാനും നമ്മൾ സമയം മാറ്റിവെക്കണം. ആൺകുട്ടികൾക്കും ഉള്ളുതുറന്ന് സംസാരിക്കാൻ ഒരിടം വേണം. തോൽവികളിലും സങ്കടങ്ങളിലും അവരെയും നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിക്കാൻ ഒരമ്മയും, തോളിൽ തട്ടി ധൈര്യം തരാൻ ഒരു അച്ഛനും വേണം. ആൺകുട്ടികൾ ചിരിക്കാത്ത ക്ലാസ്മുറികൾ അല്ല നമ്മുക്ക് വേണ്ടത്. നമ്മുടെ പെൺകുട്ടികളെപ്പോലെ തന്നെ ആൺമക്കളെയും ചേർത്ത് പിടിക്കണം. അഛനും മകനും സ്‌നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ മടികാണിക്കുന്ന സാഹചര്യം നമ്മുടെ വീട്ടിൽ ഉണ്ടോ?അവർക്ക് സന്തോഷം കിട്ടുന്ന ഇടമാണാ നമ്മുടെ വീട്, അംഗീകാരം കിട്ടുന്ന ഇടമാണൊ നമ്മുടെ ക്ലാസ് റൂമുകൾ. ഡോ : അമ്മാർ അബ്ദുള്ള കെപി. #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ #👨‍👨‍👧‍👦 ജീവിതം