ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mROwayV?d=n&ui=v64j8rk&e1=cബ്ലൂ ഐസ് (പാർട്ട് 64) ബാംഗ്ലൂർ - കോരമംഗലയിലെ ‘മോപ്പ ലോഡ്ജിങ്ങ്സ്’ - 2022 ജനുവരി 3 എയർ പോർട്ട് ടാക്സി വിൻസന്റിനെയും കൂട്ടി നേരേ മോപ്പയിലെത്തി. വെറും മൂന്നു നിലകൾ മാത്രമുള്ള, ചെറുതെങ്കിലും എന്നാൽ അത്യാധുനീകമായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരുന്നതുമായ ഒരു ഹോട്ടൽ. അതിന്റെ മുകളിലെ നിലയിൽ ആകെയുണ്ടായിരുന്ന മൂന്നു മുറികളിൽ ഏതു വേണമെങ്കിലും അവനുപയോഗിക്കാം എന്നായിരുന്നു ബഡി പറഞ്ഞിരുന്നത്. വിൻസന്റിന് ആ പ്രദേശം വളരെയേറെ ഇഷ്ടമായി. താമസക്കാരുടെ എണ്ണം കുറവായതിനാൽ, ഹോട്ടൽ സ്റ്റാഫ്ഫ്, അവൻ എന്ത് ആവശ്യം പറഞ്ഞാലും അത് സാധിച്ചുകൊടുക്കാനായി മത്സരമായിരുന്നു. വളരെ വിശാലമായ, വൃത്തിയുള്ള മുറികൾ. ഒരു വലിയ ഹാളും, ബെഡ് റൂമും, ചെറിയൊരു കിച്ചനെറ്റും, മുഴുവൻ റൂമിനേയും ചുറ്റിയുള്ള നീളൻ ബാൽക്കണിയുമുണ്ടായിരുന്നു. വളരെ വില കൂടിയ ഫർണീച്ചറുകളാൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു ആ ഹോട്ടൽ മുറി. കിച്ചനെറ്റ് അവന്റെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചു. സാധാരണ, ഹോട്ടൽ റൂമുകളിലെ ചെറിയ കിച്ചൻ ഓപ്പണായിരിക്കും. പക്ഷേ ഇവിടെ ഒരു എയർ ടൈറ്റ് ഡോർ ഉണ്ടായിരുന്നത് അവനെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. മാത്രമല്ല, ആ കിച്ചനിൽ ഇതുവരെ കാണാത്ത ചില ഉപകരണങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു. വലിയൊരു ബോയിലറും, കെമിസ്ട്രി ലാബുകളിൽ കാണുന്ന തരം ട്രേകളും, ബീക്കറുകളുമെല്ലാം ഒരു ഗ്ലാസ്സ് കാബിനെറ്റിനുള്ളിൽ വൃത്തിയായി അടുക്കി വെച്ചിരുന്നു. അടുപ്പിനു മുകളിലെ ഹുഡിനും പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു. വലിയ ഫാക്ടറികളിൽ കാണുന്നതരം ഇൻഡസ്ട്രിയൽ ക്വാളിറ്റിയുള്ള എക്സ്ഹോസ്റ്റ് സംവിധാനം. അടുക്കളയുടെ ജനലിലൂടെ നോക്കിയാൽ തൊട്ടപ്പുറത്തെ മൾട്ടി സ്പെഷ്യാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മാലിന്യ സംസ്കരണ പ്ലാന്റ് കാണാം. എന്തുകൊണ്ടോ, ആ കെട്ടിടവും പ്ലാന്റുമായി എങ്ങനെയോ ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ ഒരു തോന്നലുണ്ടായി അവന്. ചെറിയൊരു പന്തികേടു തോന്നിയെങ്കിലും, ക്ഷീണിതനായിരുന്നതിനാൽ, വിൻസന്റ് നേരേ ബെഡ് റൂമിലേക്കു പോയി. നല്ലൊരു ഉറക്കത്തിനു ശേഷം ഏതാണ് വൈകിട്ട് ഏതാണ്ട് ആറു മണിയോടെ എഴുന്നേറ്റ് ബഡിയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. “ഹേയ് ബഡി... ഒരു ചെറിയ പരാതിയുണ്ട്.” വിൻസന്റ് പരുങ്ങലോടെയാണ് തുടർന്നത്. “എന്റെ ഒറിജിനൽ പാസ്പോർട്ട് താഴെ റിസപ്ഷനിൽ വാങ്ങി വെച്ചു.” “അതിനെന്താ ?” ബഡി നിസ്സാര ഭാവത്തിലാണ് ചോദിച്ചത്. “അതിനൊന്നുമുണ്ടായിട്ടല്ല. പക്ഷേ, മുൻ അനുഭവങ്ങളൊക്കെ വെച്ചു നോക്കുമ്പോൾ, എന്റെ പാസ്പോർട്ട് എന്റെ കൈയ്യിൽ തന്നെയിരിക്കുന്നതാണ് സുരക്ഷിതമെന്നെനിക്കു തോന്നുന്നു.” “ഡോണ്ട് വറി വിൻസന്റ്... കംഫർട്ടബിളാകൂ ആദ്യം. നമുക്ക് രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ മീറ്റ് ചെയ്യാം. എത്താനുള്ളവരെല്ലാം എത്തട്ടെ ആദ്യം.” സ്വതസിദ്ധമായ പുഞ്ചിരി ബഡിയുടെ സംസാരത്തിൽ തെളിഞ്ഞു കേൾക്കാമായിരുന്നു. “എത്താനുള്ളവരോ ?” അവന് മനസ്സിലായില്ല. “കുറച്ചു വെയ്റ്റ് ചെയ്യൂ. അവരിപ്പോൾത്തന്നെ എത്തും. നിന്റെ റൂമിലെത്തി മീറ്റ് ചെയ്യാൻ ഞാനവരോടാവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.” “ആരാണവർ ?” “നിനക്ക് ഉടനേ മനസ്സിലാകും.” ബഡി ഫോൺ കട്ടു ചെയ്തു. എന്തോ പ്രശ്നമുള്ളതുപോലെ തോന്നി വിൻസന്റിന്. ബഡി എന്തോ മനസ്സിൽ വെച്ചു സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ. ഒരുപക്ഷേ, താൻ അവനെ ചതിച്ചു എന്നു കരുതിയിരിക്കുകയാണോ ബഡി ? എന്തെങ്കിലും ചതിയായിരിക്കുമോ ഇത് ? ചിന്ത പൂർത്തിയാക്കാനായില്ല അവന്. വാതിലിൽ ശക്തമായി ആരോ മുട്ടുന്ന സ്വരം കേട്ടു വിൻസന്റ്. പീപ് ഹോളിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കിയ വിൻസന്റ് അമ്പരന്നു. രണ്ട് ആഫ്രിക്കൻ സ്വദേശികളാണ് വെളിയിൽ. ഒരു ദീർഘയാത്ര കഴിഞ്ഞെത്തിയതുപോലെ, തോളിൽ വലിയ ബാഗുകളും തൂക്കി ക്ഷീണിതരായി കാത്തു നിൽക്കുന്ന രണ്ട് അതികായന്മാർ. **** **** **** മാഗിയാന്റിയുടെ ഫ്ലാറ്റ്. “ഈ കഥയിലെ രണ്ട് പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളാണവർ. പക്ഷെ എനിക്ക് അവരുടെ പേരു വെളിപ്പെടുത്താനാവില്ല.” വിൻസന്റ് മുഖമുയർത്തി പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥരെ നോക്കി. “വിൻസന്റ്...” പോത്തൻ മുൻപോട്ടാഞ്ഞ് വോയ്സ് റെക്കോർഡർ ഓഫ് ചെയ്തുകൊണ്ടു തുടർന്നു “നീ മറക്കരുത്. ഒരു പൂർണ്ണ കുറ്റസമ്മതമുണ്ടെങ്കിലേ ഇതുകൊണ്ടൊക്കെ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനമുണ്ടാകൂ ...” “എന്തു പ്രയോജനം മിസ്റ്റർ പോത്തൻ ?” വിൻസന്റിന്റെ മുഖത്ത് നിസ്സഹായത പ്രകടമായി. “നിങ്ങൾക്കെന്തു ചെയ്യാനാകും ?” “എനിക്ക് പലതും ചെയ്യാനാകും. നിനക്കറിയില്ല ഞാൻ എത്രമാത്രം റിസോഴ്സ്ഫുൾ ആണെന്ന്.” വിൻസന്റ് ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ തല കുലുക്കി. പോത്തൻ വീണ്ടും റെക്കോർഡ് ബട്ടനമർത്തി. **** **** **** റൂം നമ്പർ 202 ‘മോപ്പ ലോഡ്ജിങ്ങ്സ്’ ബാംഗ്ലൂർ. വിൻസന്റ് ഡോർ തുറന്നു. “വിൻസന്റ് അല്ലേ ?” നൈജീരിയൻ ഭാഷയായ ‘ഹൗസ’ യിലായിരുന്നു ചോദ്യം. മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു ആഗതരുടെ മുഖത്ത്. “ബഡി അയച്ചതാണോ നിങ്ങളെ ?” വിൻസന്റ് ചോദിച്ചു. “ബഡി ആരാണെന്നറിയില്ല. ഒരു മിസ്റ്റർ വാൾട്ടർ ആണ് ഞങ്ങളുടെ സ്പോൺസർ. അയാളാണോ ഈ ബഡി ?” വിൻസന്റ് സംശയത്തോടെ തല വെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് പുതിയ ‘സുഹൃത്തുക്കളെ’ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അകത്തു കയറിയ രണ്ടുപേരും മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ ആ മുറി തങ്ങളുടേതാക്കി മാറ്റി. കൊണ്ടുവന്ന സാധന സാമഗ്രികളെല്ലാം, മേശപ്പുറത്ത് നിരത്തിയ അവർ ബാഗുകൾ തുറന്ന് ഏതാനും ലാപ്ടോപ്പുകളും മറ്റെന്തൊക്കെയോ ഉപകരണങ്ങളും പുറത്തിറക്കി വെച്ചു. മാന്യമായ വസ്ത്രധാരണവും,പെരുമാറ്റവുമാണ് രണ്ടുപേർക്കും. പക്ഷേ രണ്ട് തികഞ്ഞ ക്രിമിനലുകളാണ് തന്റെ മുറിയിലെത്തിയിരിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ വിൻസന്റിന് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമുണ്ടായില്ല. അവർ ആരു തന്നെയായാലും, ഉദ്ദേശം നന്നല്ല എന്നുറപ്പ്. സാധനങ്ങളെല്ലാം, അൺ പായ്ക്ക് ചെയ്ത്, ഡ്രസ്സ് മാറിയതിനുശേഷമാണ് രണ്ടുപേരും വിൻസന്റിനെ പരിചയപ്പെട്ടത്. “ഞാൻ ഇനികൊ. ഇനിക്കോ എഡ്വേർഡ്സ്!” കൂട്ടത്തിൽ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഹസ്തദാനത്തിനായി കൈ നീട്ടി. “ഇത് ആജമു!” അയാൾ കൂട്ടുകാരനെയും പരിചയപ്പെടുത്തി. “ഞാൻ ആമഡു. ആമഡു ബെർമിങ്ങ്ഹാം!” വിൻസന്റ് രണ്ടുപേരുടേയും കൈ പിടിച്ചു കുലുക്കി. “പക്ഷേ എന്നെ നിങ്ങൾക്ക് വിൻസന്റ് എന്നു വിളിക്കാം. ഇൻഡ്യയിൽ എല്ലാവരും എന്നെ സാധാരണ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കാറ്.” “ഓക്കേ! നിന്റെ കൈയ്യിൽ പുതിയ വല്ല ഫോർമുലയുമുണ്ടോ ?” ഇനിക്കോ നേരിട്ടു കാര്യത്തിലേക്കു കടന്നു. “എന്തു ഫോർമുല ?” വിൻസന്റിന് മനസ്സിലായില്ല. ഇനിക്കോ മറുപടി പറയാതെ തന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി. ആജമു ചുണ്ടിൽ വിരൽ ചേർത്തു പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അയാളുടെ മുഖം ഗൗരവപൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നു. എന്തോ പ്രശ്നമാണെന്ന് വിൻസന്റിനു മനസ്സിലായി. അയാൾ അടുത്ത സെക്കൻഡിൽത്തന്നെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്ത് ബാൽക്കണിയിലേക്കു പോയി ബഡിയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു. “വിൻസന്റ് മൈ ബോയ്!” ആ കോൾ പ്രതീക്ഷിച്ചെന്നവണ്ണമാണ് ബഡി ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തത്. “രണ്ടു പുതിയ സുഹൃത്തുക്കളെ കിട്ടിയില്ലേ നിനക്ക്?” “ആരാണ് ബഡി ഇത് ?” വിൻസന്റിന്റെ സ്വരം കനത്തിരുന്നു. “ഇതെന്ത് ബിസിനസാണ് ? അവരെന്താണ് ഫോർമുലയെപ്പറ്റിയെല്ലാം സംസാരിക്കുന്നത്?” “ജസ്റ്റ് പ്ലേ എലോങ്ങ് മൈ ഫ്രണ്ട്... ഡോണ്ട് വറി! എല്ലാം പതിയെ നിനക്കു മനസ്സിലാകും. ഓക്കേ ?” “നോ! ഇത്-” കോൾ കട്ടായി. ആ ഒരൊറ്റ കോളിൽ തന്നെ താൻ എന്തോ വലിയ ചതിയിലാണ് പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് വിൻസന്റിനു മനസ്സിലായി. ആ വന്നിരിക്കുന്നവന്മാർ അപകടകാരികളാണെന്നും. തിരികെ മുറിയിലെത്തിയപ്പോൾ, രണ്ടുപേരെയും കാണാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.അടുക്കളയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞു കിടന്നു. അവർ അകത്തു വന്നപ്പോൾ, പുറത്തിറക്കി വെച്ച ലാപ്ടോപ്പുകളും, മറ്റ് ഉപകരണങ്ങളുമെല്ലാം അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു. വിൻസന്റ് ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കാതെ അടുക്കളയുടെ വാതിലിൽ തട്ടി. അൽപ്പ സമയം കഴിഞ്ഞാണ് ആ വാതിൽ ചെറുതായി തുറക്കപ്പെട്ടത്. അകത്ത് അവർ രണ്ടുപേരുമുണ്ടായിരുന്നു. അത്യാധുനീകമായ ഒരു ഗ്യാസ് മാസ്ക് ധരിച്ചിരുന്ന ഇനിക്കോ പുറത്തേക്കു തല നീട്ടി. “അകത്തേക്ക് വരാനാകില്ല ബ്രദർ... ഞങ്ങൾ കുക്കിങ്ങ് തുടങ്ങാൻ പോകുകയാണ്.” “എന്ത് കുക്കിങ്ങ് ?” ഒരൊറ്റ അലർച്ചയായിരുന്നു വിൻസന്റ്. മറുപടിയുണ്ടായില്ല. വാതിലടഞ്ഞു. **** **** **** മാഗിയാന്റിയുടെ ഫ്ലാറ്റ്. ഡൈനിങ്ങ് ചെയറിലിരുന്ന വിൻസന്റ് കഥ തുടരുന്നു... “മെതാംഫെറ്റമീൻ, ക്രിസ്റ്റൽ മെത്ത്, എം ഡി എം എ...” ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ വിൻസന്റ് മുഖമുയർത്തി. “ഈ പേരിലൊക്കെ അറിയപ്പെടുന്ന മാരക മയക്കുമരുന്ന് ഉണ്ടാക്കാൻ വളരെ വളരെ എളുപ്പമാണ്. പക്ഷേ, കെമിസ്ട്രിയിൽ നല്ല ഗ്രാഹ്യം വേണമെന്നു മാത്രം. കഥ തുടരുന്നതിനു മുൻപേ, ഞാൻ ഈ മരുന്നിനെപ്പറ്റി ഒന്നു ചുരുക്കിപ്പറയാം. ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്നതു തന്നെയായിരിക്കാം.” “നോ... അങ്ങനെ കരുതുകയേ ചെയ്യരുത്. ഒരു ഇല്ലീഗൽ നാർക്കോട്ടിക്ക് സബ്സ്റ്റൻസ് എന്നതല്ലാതെ, ഇതിനെപ്പറ്റി മറ്റൊന്നും ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല.” പോത്തൻ വ്യക്തമാക്കി. “ഓക്കെ, ഈ മരുന്നുണ്ടാക്കാൻ കുറേയേറെ ഘടകപദാർത്ഥങ്ങൾ വേണം. അത് എത്രയെണ്ണം വേണം, എത്ര മാത്രം വേണം, എന്നുള്ളതെല്ലാം, പ്രൊഡക്റ്റിന്റെ പ്യൂരിറ്റിയെ അനുസരിച്ച് മാറും. എങ്കിലും അപകടമെന്താണെന്നു ചോദിച്ചാൽ, ഇതിലെ എല്ലാ ഇൻഗ്രീഡിയൻസും ആർക്കു വേണമെങ്കിലും, ലോക്കലായി വാങ്ങാവുന്നതേയുള്ളൂ എന്നതാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു പ്രധാന ഘടകം സ്യൂഡോഫെഡ്രിൻ എന്നൊരു കെമിക്കലാണ്. അത് ഇൻഡ്യയിലെ എല്ലാ ഫാർമസികളിലും ഒരു ഡോക്ടറുടെ പ്രസ്ക്രിപ്ഷനില്ലാതെ തന്നെ വാങ്ങാനാകും. നമ്മൾ സാധാരണ വാങ്ങാറുള്ള, ജലദോഷത്തിനുള്ള ടാബ്ലറ്റ്സിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഘടകമാണ് സ്യൂഡോഫെഡ്രിൻ. എന്റെ അറിവു ശരിയാണെങ്കിൽ ഇൻഡ്യയിൽ, ഇരുന്നൂറില്പ്പരം ബ്രാൻഡുകൾ ഈ മരുന്നു വിൽക്കുന്നുണ്ട്. ........ഫെഡ്, ......ഫ്രെക്സ്-ഡി തുടങ്ങിയ മെഡിസിനുകൾ ഉദാഹരണം.“ (സുരക്ഷാ കാരണങ്ങളാൽ, മരുന്നുകളുടെ വിവരങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും കഥയിൽ പറയാനാകില്ല.) അന്വേഷണ സംഘം അമ്പരന്നു പോയി. ”പിന്നെയുള്ളത് അസെറ്റോൺ, അമോണിയ ചേർത്ത വളങ്ങൾ, ഫോണുകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ലിതിയം ബാറ്ററികൾ, ഈതർ, റെഡ് ഫോസ്ഫറസ്... അങ്ങനെ കുറച്ചധികം ഇൻഗ്രീഡിയന്റ്സ് ഉണ്ട്. ശുദ്ധമായി ഈ കെമിക്കലുകൾ കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, കോൾഡ് മെഡിസിൻ വാങ്ങിയാൽ, അതിൽ നിന്നും സ്യൂഡോഫെഡ്രിൻ വേർതിരിച്ചെടുക്കണം. ഫെർട്ടിലൈസർ വാങ്ങി അതിൽ നിന്നും ആനിഡ്രസ് അമോണിയ മാത്രം സെപരേറ്റ് ചെയ്തെടുക്കണം. അതൊക്കെയാണ് ഇതിന്റെ പ്രൊഡക്ഷനിലെ ഏറ്റവും വെല്ലുവിളി നിറഞ്ഞ ഭാഗം. ധാരാളം ‘റെസിപ്പികൾ’ ഉണ്ട്. പക്ഷേ കൃത്യമായി അറിയാവുന്നവർ വളരെ വളരെ കുറവാണ്. എത്ര വലിയ കെമിസ്ട്രി എക്സ്പെർട്ട് ആയാലും മെത്തിന്റെ റെസിപ്പി അറിയണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല. ഇൻഗ്രീഡിയന്റ്സ് കിട്ടിയാലുടൻ ഇതെല്ലാം, ഓരോ പ്രോസസുകളിലൂടെ കടത്തിവിട്ട്, ചൂടാക്കിയും, തണുപ്പിച്ചുമെല്ലാം, ഭംഗിയായി കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, പൗഡർ രൂപത്തിലാക്കുന്നു.“ (സുരക്ഷാ കാരണങ്ങളാൽ, നിർമ്മാണ രീതി പൂർണ്ണമായും കഥയിൽ വിശദമാക്കാനാവില്ല.) “ഇതാണോ ആ ഹോട്ടലിൽ അവർ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത് ?” “അവിടെ അവർക്ക് പരിമിതികളുണ്ടായിരുന്നു. വളരെ ചെറിയ ക്വാണ്ടിറ്റി മാത്രം. ലോക്കലായി ബാംഗ്ലൂരിൽത്തന്നെ വിറ്റഴിക്കുകയായിരുന്നു അവർ. പക്ഷേ കുറച്ചുകൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവർ ഈ ഓപ്പറേഷൻ നന്നായി ഡെവലപ്പ് ചെയ്തെടുത്തു. ‘ക്രേസി 12’ എന്ന പേരിൽ കുപ്രസിദ്ധരായ ഒരു ഗ്യാങ്ങായിരുന്നു അതിനു പിന്നിൽ. ഞാൻ അതിലേക്കു വരാം.” “ക്രേസി 9 അല്ലേ ?” രൂപേഷ് ചോദിച്ചു. “ജോലി ഇതല്ലേ, എണ്ണം കുറഞ്ഞു വരുന്നതിൽ അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല. തുടക്കത്തിൽ അവർ 12 പേരുണ്ടായിരുന്നു.” വിൻസന്റ് ചിരിച്ചു. “ഇതെങ്ങനെ കേരളത്തിലേക്കെത്തിക്കുന്നു ?” “അത് ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ വല്ലാതെ നിരാശരാകും. കാരണം, പൊലീസോ, എക്സൈസോ, നാർക്കോട്ടിക്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റോ വിചാരിച്ചാൽ തടയാൻ പറ്റുന്ന കാര്യമല്ല അത്. ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ. ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും വരുന്ന ഒരു ഫാമിലി- അപ്പനും അമ്മയും കുഞ്ഞുങ്ങളുമുണ്ടാകും.ചിലപ്പോൾ വളർത്തുനായ്ക്കളുണ്ടാകും അവരുടെ കൂടെ. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ വളരെ മാന്യരെന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരു കുടുംബം. ചിലപ്പോൾ, അവരുടെ കാറിൽ, ഡോക്ടർ അല്ലെങ്കിൽ വക്കീൽ ആണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്ന എംബ്ലം ഉണ്ടാകും. കാർ മുഴുവൻ പരിശോധിച്ചാലും അവർക്ക് പ്രശ്നമുണ്ടാകില്ല. പൂർണ്ണമായും സഹകരിക്കും. ഒരിക്കലും സംശയത്തിന് ഇട നൽകില്ല അവർ. പൊലീസ് നായ്ക്കളെക്കൊണ്ട് പരിശോധിപ്പിച്ചാലും രക്ഷയില്ല. കാരണം, ശുദ്ധമായ ഈ പൗഡറിന് ഗന്ധമില്ല. മാത്രമല്ല, അവരുടെ കാറിനുള്ളിൽ മിക്കപ്പോഴും ടയറുകൾക്കുള്ളിലാണ് ഇതൊളിപ്പിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ ഫ്യുവൽ ടാങ്കിലുള്ളിൽ മറ്റൊരു ഡമ്മി ടാങ്ക് ഉണ്ടാക്കി അതിനുള്ളിൽ. ഇനി അതല്ലെങ്കിൽ ഒരു മേജർ മൂവീ സ്റ്റാറിന്റെ കാരവാൻ. ബോർഡറിലെത്തിയാൽ ആ സ്റ്റാർ പതിയെ തല പുറത്തേക്കിട്ട് ഒന്നു കൈ വീശിക്കാണിക്കും. അത്ര മാത്രം. അയാൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ മെത്ത് ഒരു സ്യൂട്ട്കേസിലാക്കി കൈയ്യിൽ പിടിക്കാം. എങ്കിൽപ്പോലും ആരും ചെക്ക് ചെയ്യുകയില്ല. അരക്കിലോയോളം മെത്തുമായി ഒരു പ്രമുഖ നടനോടൊപ്പം ഞാൻ ബോർഡർ കടന്നിട്ടുണ്ട് മിസ്റ്റർ പോത്തൻ. അയാളുടെ ബെഡിൽ ചിതറിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു പായ്ക്കറ്റുകൾ. അയാൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നിട്ടും അതിർത്തിയിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ ഞങ്ങളെ കടത്തിവിട്ടു. ഒരു ചോദ്യമോ, വാഹന രേഖകളുടെ പരിശോധനയോ ഒന്നുമുണ്ടായില്ല. അതുകൊണ്ട്... എം ഡി എം എ ട്രാഫിക്ക് തടയാൻ നിങ്ങൾ കരുതുന്നത്ര എളുപ്പമായിരിക്കില്ല.“ പോത്തൻ ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ മുഖം അമർത്തി തുടച്ചു. ”കേരളത്തിലെത്തിയാൽ, പൊടി രൂപത്തിലുള്ള ആ കെമിക്കലിനെ വീണ്ടും പ്രോസസ് ചെയ്ത് ക്രിസ്റ്റൽ രൂപത്തിലേക്കു മാറ്റും. കടവന്ത്രയിലെ ബഡിയുടെ ലാബിൽ അതായിരുന്നു ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. കോവിഡിനേക്കാൾ മാരകമായൊരു മഹാവ്യാധിയാണിത് മിസ്റ്റർ പോത്തൻ! മാത്രമല്ല, അവരുടെ പ്രധാന ഉപഭോക്താക്കൾ സ്കൂൾ കുഞ്ഞുങ്ങളാണ്. സങ്കടകരമായ വസ്തുത എന്താണെന്നു ചോദിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ ക്രേസി 9 ഗ്യാങ്ങിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്താലും, ഈ കെമിക്കൽ കേരളത്തിലേക്ക് വന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും... അധികം താമസിയാതെ ഇവിടെ ഇതിന്റെ ഉല്പ്പാദനവും തുടങ്ങും... നമുക്കാകെ ചെയ്യാവുന്നത് പ്രാർത്ഥിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ്... അവരവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ സൂക്ഷിക്കുക. കർശനമായ ബോധവത്കരണം കൊടുക്കുക. ഹൈവേയുടെ ഓരങ്ങളിൽ കൂറ്റൻ ഫ്ലക്സ് ബോർഡുകൾ വെച്ചതുകൊണ്ടായില്ല. ഓരോ കുഞ്ഞുങ്ങളിലേക്കും എത്തുന്ന വിധത്തിൽ, ഈ വിഷയം വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കണം. അതു മാത്രമേ ഇതിനൊരു പ്രതിവിധിയുള്ളൂ.” (TBC) കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹 #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ