ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlNyOZVD?d=n&ui=v64j8rk&e1=c❤️മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണിന്റെ സുൽത്താൻ ❤️ ഭാഗം: 32 ********** ആയിഷുവിന്...എന്തോ ഒരടുപ്പം അവരോട് തോന്നി തിരിച്ച് ആയിശുവും അവരെ കരങ്ങളിൽ പതിയെ പിടിച്ചു... അപ്പോഴും നനവാർന്ന ആ..കണ്ണുകൾ അവളതന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ..കണ്ണുകളിലെ മങ്ങൽ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്ത് പറ്റി...ഉമ്മാ... എന്താ.. നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്...എന്നെ എവിടേലും വെച്ച് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ അവളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊന്നും അവർ മറുപടി നൽകിയില്ല... പകരം ഇടക്കിടെ അവരുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് പായിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ആരെയോ..പരതുന്നുണ്ട് ആരുടെയോ...സാമിപ്യം തേടുന്നുണ്ട്....ആരെയോ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്... പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപെട്ടവരെ പോലെ... വാഹനങ്ങൾ ഓരോന്നും അവിടേക്ക് കയറിവരുമ്പോൾ ആകാംഷയോടെ കണ്ണുകൾ വിടർത്തുകയും...ആളുകളെ കണ്ട് കഴിയുമ്പോൾ കണ്ണിലെ തിളക്കം നഷ്ടപെട്ട്...പതുക്കെ... അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റ് അപ്പുറത്തുള്ള ഒരു തൂണിലും ചാരി അങ്ങ് ദൂരേക്ക് മിഴികൾ ചിമ്മാതെ നോക്കിനിൽക്കുന്നു. ആരെയോ പ്രതീക്ഷിച്ചുള്ള നിർത്തമാണന്ന് കണ്ടാൽ അറിയാം... എടി... അഞ്ചു.. നീ അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചോ... എന്താടി...ഞാനവിടെ കേക്ക് വിതരണം ചെയ്യുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു... ഹേയ് ഒന്നുല്ല... ആ..പാവത്തിനെ കണ്ടോ അവരുടെ കൂട്ടത്തിലൊന്നും ഇരിക്കാതെ മാറി നിൽക്കുന്നു. ആ..ഉമ്മാക്ക് എന്തോ സങ്കടം ഉള്ളത് പോലെ... പാവം എന്റെ കൈപിടിച്ചുകൊണ്ട് കുറെനേരം മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിനിന്നു. അഹ്... പാവം മക്കൾ ഉപേക്ഷിച്ചതാവും... അതിന്റെ സങ്കടമാവും അതിന്റെ മുഖത്ത് പ്രതിഫലിക്കുന്നത്... ചിലപ്പോൾ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു വരാ..എന്നോ..മറ്റോ പറഞ്ഞു ഇവിടെ കൊടുന്ന് വിട്ട് മുങ്ങിയതാവും മ്മ്... അതെ.. എന്തായലും കണ്ടിട്ട് വല്ലാതെ മനസ്സ് വേദനിക്കുന്നു... എടി...വാ...ഭക്ഷണം വിളമ്പാനായി.. അഞ്ചുവും അമ്മമാരും പിന്നെ ആയിഷുവും കൂടി നൂറ് പേരോളം വരുന്ന വലിയവർക്കും അമ്പത് പേരോളം വരുന്ന കുട്ടികൾക്കും...ചോർ വിളമ്പി. കഴിക്കാതെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന മക്കൾക്ക് അഞ്ചുവും ആയിഷുവും ഉരുളകളാക്കി വായിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു... ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ മാറിനിന്ന ആമിനാത്തയെ ആയിശു ചേർത്തുപിടിച്ച് കൂട്ടികൊണ്ട് വന്ന് അവരുടെയൊക്കെ കൂട്ടത്തിൽ ഇരുത്തി ചോർ കഴിക്കാതെ നുള്ളിപെറുക്കി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൾ അടുത്ത്പോയി ചോർ ഓരോ ഉരുളകളാക്കി അവരുടെ വായിൽ വെച്ചുകൊടുത്തു. മിഴികളിൽനിന്നും തുളുമ്പി വീഴുന്ന നീർതുള്ളികളാൽ അവർ ആയിഷുവിനെ നോക്കി... ഉമ്മാ...കരയണ്ടാട്ടോ... ഉമ്മാന്റെ വിഷമൊക്കെ പടച്ചവൻ മാറ്റിത്തരട്ടെ.. എത്രയും പെട്ടന്ന് നിങ്ങളുടെ വീട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്കെത്താൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയട്ടെ.. മിഴികളിൽ നിന്നും ഒരു തുള്ളി അടർന്നു ചൊറിലേക്ക് വീണു. വേണ്ടമോളെ... മതി..എനിക്ക് തൊണ്ടയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നില്ല. എനിക്ക് എന്റെ മോളെ കാണണം അവളെ ഈ..കൈകൊണ്ട് വാരിപുണരണം...കൊണ്ട് വരാമെന്നും പറഞ്ഞതാ.. ഓൻ...' ഓനെ...പിന്നേ ഇങ്ങോട്ട് കണ്ടില്ല...' എന്നെ പറ്റിച്ചതാ.....' എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആർത്തു പെയ്യുന്നത് ആരും കാണുന്നില്ല... എ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ ഒരു ജന്മം ' മരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് കാണാൻ പറ്റുമോ എനിക്കവളെ ഉമ്മ... സമാധനത്തോടെ ഇരിക്ക് എന്നിട്ട് ഇത് കഴിക്ക് ഉമ്മാടെ മോൾ എവിടെ ആണേലും ഞാൻ കൊണ്ടത്തരും ഇത് ആയിശു നിങ്ങൾക്ക് തരുന്നവാക്കാ. ആയിശു ആ..ഉമ്മയുടെ കണ്ണീർ മുത്തുകൾ തുടച്ചുമാറ്റി പതിയെ അവളുടെ കൈവിരലുകൾ അവരുടെ തലയിലൂടെ സ്നേഹപൂർവ്വം തലോടി...അറിയാതെ ആണെങ്കിലും ഒരു മോളുടെ സാമിപ്യം അറിയുന്നതായി ആ..ഉമ്മാക്ക് തോന്നി. രണ്ട് പേരുടെയും സ്നേഹം കണ്ട് കൊണ്ട് അഞ്ചു അവരെതന്നെ നോക്കിനിന്നു. ആയിശു അധിക സമയവും ആവരോട് മിണ്ടിയും അവരെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ടും ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും അവർക്ക് കൂട്ടിരുന്നു.. എടി...ആയിശു സമയം കുറെയായി നമ്മുക്ക് പോവണ്ടേ.. അച്ഛൻ തിരക്ക് കൂട്ടുന്നുണ്ട്. വേഗം വായോ.. ഇപ്പോൾ തന്നെ പോകണോ..ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോൾ..എന്തൊ മനസ്സിന് വല്ലത്തൊരാശ്വാസം പോകണം അച്ചന് ഒരിടം വരെ പോകാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു.. മ്മ്.. എനിക്ക് ഈ...ഉമ്മയെ വിട്ടിട്ട് നിങ്ങളുടെ കൂടെ വരാൻ തോന്നുന്നില്ല അഞ്ചു. ഇത് എന്ത് മറിമായ ആയിശു വരാൻ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലാത്ത നിന്നെ വലിച്ച് കൊടുന്നതല്ലേ ഞാൻ...എന്നിട്ടിപ്പോ വരാൻ തോന്നുന്നില്ലന്നോ...?! മ്മ്... അതെ.. "നമുക്കിനി പിന്നേ ഒരു ദിവസം വരാ...നീ...അവരോട് യത്രപറഞ്ഞിട്ട് പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങാൻ നോക്ക്.. നോക്കി നിൽക്കാതെ വേഗം വാ...ആയിശു." അത്‌ പറഞ്ഞവൾ അപ്പുറത്തേക്ക് പോയി.. ഉമ്മാ...ഇന്ന് വിളിച്ച് അവരുടെ കവിൾ കൈകൊണ്ട് കൂട്ടിപിടിച്ചവൾ രണ്ട് സൈഡിലും മുത്തങ്ങൾ നൽകി ഞാൻ പോട്ടെട്ടോ... ഇനിയും..വരാം.. ഉമ്മാനെ കാണാൻ.. ആ...ഉമ്മ ദയനീയമായി അവളെ നോക്കി...ഒരു കണ്ണീർ തുള്ളിഅടർന്നുവീണു.. ചേമ്പിലയുടെ നടുവിൽ നിന്നിരുന്ന നീർതുള്ളി മണ്ണിലേക്കെന്ന പോലെ നിശയുടെ തളിർ തൂമ്പുകളിൽ ആകാശത്തിന്റെ കണ്ണീർ വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. വീണ്ടും കണ്ണുകൾകൊണ്ട് യത്ര പറഞ്ഞവൾ തിരിഞ് നടന്നപ്പോൾ മനസ്സിൽ എന്തോ..ഭാരം വന്നു നിറയുന്നതായി ആയിഷുവിന് തോന്നി.. ആരോടും ഒന്നും ഉരിയാടാനാവാതെ അവൾ കാറിലെ ഒരു മൂലയിൽ വന്നിരുന്ന് കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് പായിച്ചു... ****** ഹെലോ... ആരാ.... എടാ..അമീറെ ഇത് ഞാനാ നസീം... അവളുടെ വിവരം വല്ലതും ഉണ്ടോടാ... ഇല്ല...നസീം... അറിയാവുന്നിടങ്ങളിൽ എല്ലാം അനേഷിച്ചു... ഇപ്പൊൾ ആളുകൾ ഓരോന്ന് പറയുന്നു... അവളെ അവടെ കണ്ടു ഇവിടെ കണ്ടു എന്നൊക്കെ. അറിയില്ല...അവൾ ഏത് ദിക്കിലാണന്ന്. മ്മ്.." ആ...ഉമ്മ...പാവം അവളെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും അവരവിടെ ഇരുന്ന് എന്നെ ശപിക്കുന്നുമുണ്ടാവും ഞാൻ എന്താ പറയാ... നാളെ കൊണ്ട് വരാമെന്നേറ്റവളെ കാണാൻ ഇല്ലന്നോ.. നീ..എവിടെയാ നാട്ടിൽ ഉണ്ടോ...? ഞാൻ പോയിരുന്നു. പക്ഷെ...എനിക്കവിടെ നിൽക്കാൻ കഴിയാത്തത് പോലെ...അത്‌ കൊണ്ട് നാട്ടിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു. വന്നിട്ട് നാല് ദിവസായി... മ്മ്... ഒക്കെ.... സങ്കടങ്ങൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പറഞ്ഞവർ ഫോൺ വെച്ചു അവളുടെ മനസ്സ് ശെരിയാകുമ്പോൾ അവൾ തിരിച്ചു വരുമായിരിക്കും... എന്നെ വിട്ട് എന്റെ സ്നേഹത്തെ വിട്ട് അവൾക്ക് എത്രനാൾ ഇങ്ങനെ മാറി നിൽക്കാൻ കഴിയും കണ്ടതും മിണ്ടിയതും പരിമിതമായിട്ടാണെലും മനസ്സിലെ പ്രണയത്തിന്റെ തീവ്രത അത് അളക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം നീണ്ടു കിടക്കാണ്.. അവൾ എന്നെങ്കിലും അത് മനസ്സിലാക്കി തിരിച്ചു വരും എന്നാണന്റെ പ്രതീക്ഷ... അമീർ...അവന്റെ മനസ്സുമായി മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ***--*** എന്റെ ആമിനമ്മായി എന്നെ ശപിച്ചിടല്ലേ... പ്രതീക്ഷകൾ അസ്തമിച്ച അവരുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് വീണ്ടും അത് നിറചുവെച്ചത് ഞാനാണല്ലോ.... ന്റെ" റബ്ബേ... തോരാതെ പെയ്യുന്ന വേദനക്ക് പരിഹാരം കണ്ടത്താൻ പോയിട്ട് ഇപ്പൊ അതിന്റെ ഇരട്ടി വേദന സമാനിച്ചിട്ടാണല്ലോ ഞാൻ അവിടെ നിന്നും പടിയിറങ്ങിയത്. ന്റെ..."ആയിശു. ഇതെവിടെയാ...നീ.. ആരും കാണാതെ മറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്.. ഇവിടുത്തെ വല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ നീ.. ഒരു ഭാഗത്ത് നിന്നെ മാറോടു ചേർക്കാൻ വിതുമ്പി നിൽക്കുന്ന നിന്റെ ഉമ്മ.. മറുഭാഗത്ത്... ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നിന്നേ പ്രാണനാക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ഈ..ഞാൻ... ഇതൊന്നും നിനക്കറിയില്ല എങ്കിലും..ദൈവകൃപയാൽ നിന്നെ ഒന്ന് കാണിച്ചു തന്നിരുന്നെങ്കിൽ ഈ രണ്ട് ആഗ്രഹങ്ങളും പൂവണിയിക്കാമായിരുന്നു. നിന്നെ കാണാതായന്ന് ഉരുകാൻ തുടങ്ങിയതാ.. ഈ മനസ്സും ഹൃദയവും അത്‌ നിനക്കറിയില്ലല്ലോ എന്റെ മൊഞ്ചത്തി... നസീം.. തലയിൽ കൈവെച്ച് കസേരയിൽ ചരികിടന്ന് അങ്ങിനെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കിടന്നു.. എടാ.... എന്താ..നിനക്ക് പറ്റിയത്. നല്ലൊരു ജോലിയും കളഞ്ഞു തലമേൽ കൈയ്യും വെച്ച് കിടക്കുന്നവൻ... നിന്റെ വല്ലവരും ഈ..ഭൂമി വിട്ട് പോയോടാ ചെർക്ക.. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങെനെ കിടന്നു.. ഡാ... അങ്ങാടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വല്ല ജോലിയും കണ്ടു പിടിച്ച് അതിന് പോകാൻ നോക്ക് മൂന്ന് നേരവും ഞൊണ്ണണ്ടെ. ഇങ്ങനെ..ചിന്താ വിഷ്ടനായ് ഇരുന്നാലൊന്നും..മുണുങ്ങാൻ കിട്ടില്ല... ഈ...ഉമ്മ... ഒരു സ്വകവും തരൂല.... അവൻ അവിടെ നിന്നും എണീറ്റ്...റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ഇതന്നെ ഇവന്റെ കാര്യം ഒന്നങ്കിൽ ഉമ്മറത്ത് അല്ലേൽ റൂമിനകത്ത് ഇവനെക്കൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ. പൊന്നുമ്മ അവിടെ കിടന്ന് ഇങ്ങനെ കാറല്ലേ... ഞാൻ പൊക്കോളാം... കുറച്ച് നേരം ഇത്തിരി സ്വഖം തന്നാൽ മതി. "ന്റെ.... റബ്ബേ..." അവൻ തലയിൽ കൈവെച്ചു വീണ്ടും കിടന്നു.. ഹൃദയാന്തരങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയ അവളെ ഓർമകളെയും താലോലിച്ചുകൊണ്ട്... (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ 👍👍👍👍 #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ