അനുരാഗം 6️⃣9️⃣ " ബോറടിച്ചോ.... നല്ല തിരക്ക്.... " പൗർണമി ഫ്രന്റ്‌ ഡോർ തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു.... " ഗ്രേപ്പ് ജ്യൂസ്‌ ആണ്... മോൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലേ.... " കണ്മണി ചിരിയോടെ തലയാട്ടി കൊണ്ടു വാങ്ങി.... " സ്നാക്ക്സ് എന്തെങ്കിലും വേണേൽ ഇതിലുണ്ട് മോളെ... ചോക്ലേറ്റും ഉണ്ട്.... കഴിച്ചോ.... " ആദ്യമായാണ് പൗർണമി ഇത്രേം അടുപ്പത്തിൽ, വളരെ സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത്.... അതിന്റെ ഒരമ്പരപ്പും കണ്മണിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു... മിത ഭാഷിയാണ് പൗർണമി... സംസാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ആളുകളെ കേട്ടിരിക്കാനാണ് അവൾക്ക് ഇഷ്ട്ടം..... " എന്ത് പറ്റി മോളെ... എന്താ മിണ്ടാത്തെ... യാത്ര കംഫർട് അല്ലേ...? " പൗർണമി തിരിഞ്ഞിരുന്നു ചോദിച്ചു.... " ഒന്നുമില്ല മിസ്സ്‌... എന്നെ കുഞ്ഞി കുട്ടികളെ ട്രീറ്റ്‌ ചെയ്യുന്ന കണക്കെ ആണ് എന്ന് ഓർത്തതാ.... " " അത് ഒന്നുമില്ല കണ്ണേ... അല്ല കണ്മണി... എന്താ വിളിക്കേണ്ടത്...? കണ്ണേ എന്ന് വിളിച്ചാൽ അവന്റെ തല്ല്... " " കനി എന്ന് വിളിച്ചോളൂ.... " കണ്മണി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.... " അത് എന്താന്നറിയോ കനിക്കുട്ടിക്ക് നിന്നെ പറ്റി പറയുമ്പോൾ അവൻ അത്രേം പാമ്പർ ചെയ്താ ഞങ്ങളോട് പറയാ.... അവൻ നിന്നെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ കൊണ്ടു നടക്കുന്നത്... അങ്ങനെ അങ്ങനെ കേട്ട് കേട്ട് നീ ഇപ്പൊ ഞങ്ങൾക്കും ഒരു കുഞ്ഞാണ്.... " വിഷ്ണു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..... പൗർണമി ആ ചിരിയിലങ്ങനെ മുഴുകി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട് കണ്മണി ചിരിയോടെ നോക്കി.... " വിഷ്ണു ചേട്ടന് എന്താ ജോലി....? " " വിദേശത്താ... ഒരു ഐ ടി കമ്പനിയിൽ.... ഇവർക്കൊക്കെ ഒരു സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാൻ വന്നതാ... ശരിക്കും ഞാൻ സർപ്രൈസ് ആയി പോയി.... " വിഷ്ണു ചിരിയോടെ തന്നെയാണ് പറയുന്നതെങ്കിലും ഉള്ളിലപ്പോഴും നല്ല ഭയം തോന്നി.... ഇനി ഒരു രാത്രി കൂടെ അതിജീവിക്കില്ലെന്ന് കരുതിയതിൽ നിന്നും ഒരു രണ്ടാം ജന്മം.... " ടോട്ടലി സർപ്രൈസുകളെ സ്നേഹിക്കുന്ന മനസാണല്ലേ.... " കണ്മണി കളിയാക്കി.... "അങ്ങനെ അല്ല മോളെ... ഞാൻ ഇവർക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി നാട്ടിലെത്തിയതാ... പക്ഷേ എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും എന്നെ പിക് ചെയ്തത് ഇവളുടെ അച്ഛൻ ഏർപ്പാടാക്കിയ ആളുകളും.... അന്ന് രാത്രി ഇവളുടെ അച്ഛന്റെ ഫോൺ കാൾ ഇവൾ കേട്ടതും അപ്പൊ തന്നെ അവൾ സിദ്ധുവിനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.... അന്ന് ഉച്ചവരെ സിദ്ധു രാത്രിയും പകല് പത്തുമണിവരെ സിദ്ധു എനിക്ക് വേണ്ടി പലയിടത്തും തിരച്ചിൽ നടത്തി.... ഇവള് തൂങ്ങി മരിക്കാൻ കഴുത്തിൽ കുരുക്കിട്ട്... ആകെ ജഗപൊക... ഒടുവിലവളുടെ അമ്മ കണ്ടു... " " എന്നിട്ട്... " കണ്മണിക്ക് അതൊക്കെ ഒരു ഷോക്ക് ആയിരുന്നു... " എന്നിട്ട് അപ്പൊ തന്നെ അമ്മ സിദ്ധുവിനെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു.. സിദ്ധു വന്നു... അച്ഛനുമായി കുറെഏറെ നേരം സംസാരിച്ചു... അച്ഛന്റെ മനസ് എങ്ങനെ മാറി എന്നെനിക്ക് ഇപ്പോഴും മനസ്സിലായിട്ടില്ല... എന്നാലും ഇവനെ ജീവനോടെ വിട്ടു... ഞങ്ങടെ കല്യാണവും കേമമായി നടത്താം എന്നും പറഞ്ഞു... അതൊക്കെ സിദ്ധുന് ഉള്ള ക്രെഡിറ്റ്‌ ആണ്... " പൗർണമി പറഞ്ഞു... "കറക്റ്റ് ടൈമിൽ ഇവൾ വീട്ടിലുണ്ടായത് കൊണ്ടു ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടു... അല്ലെങ്കിൽ ന്റെ ശവമടക്ക് നടക്കേണ്ട ടൈം ആണ്..." വിഷ്ണു ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ പിറകിലോരുവളുടെ മുഖം കുറ്റബോധം കൊണ്ടു താണ് പോയി.... അറിയാതെ തെറ്റ് ധരിച്ചതാണ്... സുഹൃത്തിന്റെ ജീവന് വേണ്ടി ഓടിയതാണെന്ന് അറിയാതെ... എന്നെ കൈവിട്ടു കളഞ്ഞെന്ന് ഓർത്ത് പോയപ്പോൾ... വീട്ടുക്കാരോട് എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു പോയല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോ അതിലേറെ വിഷമം.... എല്ലാവരോടും എല്ലാം തുറന്നു പറയണം.... എല്ലാം എന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണയാണെന്ന് പറയണം.... കണ്മണി മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു.... ഏറെദൂരത്തെ യാത്രക്കൊടുവിൽ കാർ കോളേജ് ഗേറ്റും കടന്ന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ കണ്ടു കാറിൽ ചാരി കൈകെട്ടി നിൽക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെ.... കണ്മണിക്ക് ചിരി വന്നു... സിദ്ധുവിനെ കണ്ടെങ്കിലും കണ്മണി ആ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കാതെ ഡോർ തുറന്നു വിഷ്‌ണുവിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു കുറച്ചപ്പുറം മാറി നിൽക്കുന്ന ദേവികയുടെ അടുത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നു... വിഷ്ണുവിന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്ന് കൊണ്ടിരുന്ന സിദ്ധുവിന്റെ കാലിന്റെ വേഗത കുറഞ്ഞു.... നെറ്റിയൊന്നു ചുളിഞ്ഞു... വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്തെ ചിരി എന്തോ പന്തികേട് പോലെ തോന്നി സിദ്ധുവിന്... " എന്താടാ... " വിഷ്ണുവിന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു സിദ്ധു ചോദിച്ചു... " സിദ്ധു... " " മ്മ്...... " അവന്റെ നോട്ടം മുഴുവൻ ദേവികയോട് സംസാരിക്കുന്ന കണ്മണിയിലായിരുന്നു.... " നിനക്ക് ഇഷ്ട്ടാണെന്ന് അവളോട് നീ പറഞ്ഞിട്ടില്ലലെ.... " വിഷ്ണുവിന്റെ ദയനീയമായ സ്വരം.... " സ്നേഹം പറഞ്ഞറിയുന്നതിലും നല്ലത് പ്രകടിപ്പിച്ചു മനസിലാക്കുകയാകും... " സിദ്ധു പ്രണയത്തോടെ അവളെ നോക്കി നേർമയിൽ പറഞ്ഞു... " അതിനുള്ള ബുദ്ധി ആ തല്ല്കൊള്ളിക്കുണ്ടെന്ന് തോന്നണില്ല.... " വിഷ്ണുവിന് മറുപടിയായി ദഹിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നോട്ടം.... " സിദ്ധു ഞാൻ പറഞ്ഞഡാ.... " " എന്ത്...? " സിദ്ധു നോട്ടം കണ്മണിയിൽ നിന്നും മാറ്റി വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി.... " നിന്റെ പ്രണയം.... " " എന്ത്....? " " നിനക്ക് അവളെ ഇഷ്ട്ടാണെന്ന്.... " സിദ്ധു നെറ്റിക്ക് കൈ വെച്ചു... ഇവനോട് എന്ത് പറയും... ആ പെണ്ണിനോട് ഇനി എങ്ങനെ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കും.... അവനാകെ തല പൊട്ടി പൊളിയുന്നത് പോലെ.... " സാരമില്ലഡാ... നീയായിട്ട് ഇത് പറയില്ല... ഞാൻ എങ്കിലും പറഞ്ഞു അവളറിയട്ടെ.... " അതിന് മറുപടിയായി സിദ്ധു തലയാട്ടി... " നിന്നോടൊക്കെ ഞാൻ എന്ത്‌ പറയാനാ... വന്നതേ മനുഷ്യനുള്ള എല്ലാ കുരിശുമായിട്ടാണ്... ശവം.... നിന്നെ എന്തിനാടാ ഇപ്പൊ കെട്ടിയെടുത്തെ.... " സിദ്ധു അമർഷം തീരാത്ത പോലെ പറഞ്ഞു.... " എല്ലാം നിന്റെ വിധി.... " വിഷ്ണു വളരെ വിഷമം മുഖത്ത് വരുത്തി പറഞ്ഞു... " കൂടുതൽ കിടന്നു മെഴുക്കാതെ നീ പോവാൻ നോക്ക്.... " അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടതും സിദ്ധുവിന് ഏകദേശം മനസിലായി പെണ്ണ് പിണക്കത്തിലാണ് ഇന്ന്... പോകാനുള്ള ബസ് വരുവോളം കണ്മണി സിദ്ധുവിന്റെ കണ്മുന്നിലേക്ക് വന്നില്ല... അവനറിയാം അവളുടെ പരിഭവം തീർക്കലാണ് എന്ന്.... ബസ് വന്നതും തിരക്കായി... കുട്ടികളെ കയറ്റലും സീറ്റിങ് സെറ്റ് ആക്കലും എല്ലാം കഴിഞ്ഞു സിദ്ധു ബസ്സിനകത്തേക്ക് കയറിയതും കണ്മണിയും ദേവികയും ഒരേ സീറ്റിൽ... ഇനി വിട്ടുകൊടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന പോലെ സിദ്ധു ദേവികയോട് സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ കണ്ണുകൾ കാണിച്ചതും ദേവിക കണ്ണടച്ച് കണ്മണിയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു... സിദ്ധു വല്ലാത്തൊരു നിരാശയോടെ പിറകിലെ സീറ്റിലിരുന്നു.... വണ്ടി ദൂരങ്ങൾ താണ്ടി.... മണിക്കൂറുകൾ കഴിഞ്ഞതും ബസ് നിന്നു... വാഷ് റൂമിൽ പോകേണ്ടവർക്ക് പോകാം.... സിദ്ധു മുന്നിലേക്ക് നടന്ന് ബസിന് വെളിയിൽ ഇറങ്ങി കാറ്റ് കൊണ്ടു... യാത്ര ഒരു സുഖമില്ലാത്തത് പോലെ തോന്നി അവന്.... " ഞാൻ ഇല്ല ദേവു... നീ വേണേൽ പോയി വാ... " കണ്മണി സീറ്റിൽ ഒന്ന് നിവർന്നു ഇരുന്നു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.... " പെണ്ണെ ഇനി എപ്പോ പോകാൻ പറ്റും എന്നറിയില്ല... വാ... " ദേവികയും അശ്വതിയും ഒരുപോലെ വിളിച്ചു.... " എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നണേൽ അപ്പൊ ഞാൻ വണ്ടി നിർത്തിക്കും.... "... കണ്മണി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു... " ഓഹോ നീ അതിനൊക്കെയുള്ള ആളുണ്ട് മോളെ... ഞങ്ങള് പാവങ്ങൾ പോയി വരട്ടെ.... " ദേവിക പുറത്തു ഇറങ്ങിയതിന് പിന്നാലെ കണ്മണിയെ കാണാത്തത് കൊണ്ടു സിദ്ധു ബിസിനകത്തേക്ക് കയറി നോക്കി.... പുറത്തെ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് കണ്ണ് നട്ടിരുപ്പുണ്ടവൾ..... സിദ്ധു ചിരിയോടെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഇരുന്നു... " ഇത്ര പെട്ടൊന്ന് കഴി.... " ചോദിച്ചു കൊണ്ടു തിരിഞ്ഞതും അരികിൽ സിദ്ധുവിനെ കണ്ടതും കണ്മണി മുഖം വെട്ടിച്ചു പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.... " നിനക്ക് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോകണ്ടേ.... " സിദ്ധു ചോദിച്ചതിന് യാതൊരു മറുപടിയും നൽകിയില്ലവൾ.... " ന്റെ കണ്ണിന് ഈ പിണക്കം ഒരു രസമില്ലട്ടൊ.... നമുക്ക് പഴയത് പോലെ തന്നെ മതി.... " സ്വകാര്യം പോലെ അവൻ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.... " എനിക്ക് ഇതൊന്നും ഇഷ്ട്ടാവണില്ല.... ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റു പോകോ.... ". കണ്മണി ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.... " പോകാനോ... ഞാൻ ഇനി ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത്... " " അതൊന്നും പറ്റില്ല... ദേവു വന്ന അപ്പൊ എഴുന്നേറ്റു മാറി തരണം... ഇല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ കംപ്ലയിന്റ് ചെയ്യും.... " " ആഹാ എനിക്ക് എതിരെ ആക്ഷൻ എടുക്കാൻ വരുന്നവരെ എനിക്ക് ഒന്ന് കാണണം.... " സിദ്ധുവിന്റെ വെല്ലുവിളി... " എനിക്ക് ഇതൊന്നും തീരെ ഇഷ്ട്ടാവണില്ല ട്ടൊ.... " " സാരമില്ല... പതിയെ എല്ലാം ഇഷ്ട്ടായിക്കോളും.... " അവളുടെ കയ്യിൽ തന്റെ കൈ കോർത്തു തഴുകികൊണ്ടു പറഞ്ഞവൻ..... " ദേ വല്ലാതെ ഒട്ടാൻ വരല്ലേ... എനിക്ക് ദേഷ്യം വരണൂ... ഇവിടെ കുട്ടികൾ ഉണ്ടെന്നോ സാറ്മാര് ഉണ്ടെന്നോ ഞാൻ നോക്കില്ല... ന്റെ തനി സ്വരൂപം കാണും സിദ്ധാർഥ് സാറ്.... " കണ്മണി ഇത്തിരി ദേഷ്യത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു..... " അതിപ്പോ ഇത്ര കാണാൻ എന്തിരിക്കുന്നു... എന്നാലും കറക്റ്റ് നിന്റെ ജസ്റ്റ്‌ പൊസിഷനിൽ എങ്ങനെഡി ആ കാക്കപുള്ളി വന്നത്... " സിദ്ധാർഥ് പറഞ്ഞതും കണ്മണി വേഗം കൈകൾ നെഞ്ചിന് കുറുകെ പിടിച്ചു അത്ഭുതത്തോടെ, അതിലേറെ അതിശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി.... " എ.....ങ്ങ" ശബ്ദം പുറത്തു വന്നില്ല അവൾക്ക്... സിദ്ധു പുരികം ചുളിച്ചതും കണ്മണി തൊണ്ടയനക്കി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.... " എങ്ങനെ.....? " അവളുടെ സ്വരത്തിലെ ഭയം സിദ്ധു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.... " നീ ഇങ്ങനെ പരിഭ്രമിക്കുകയൊന്നും വേണ്ടാ... നീ തന്നെ അല്ലെ അന്നെനിക്ക് എല്ലാം കാണിച്ചു തന്നത്.... " കണ്മണി ഒന്ന് ഉമിനീര് ഇറക്കിവിട്ടു.... " ഓർമയില്ലേ നിനക്ക് അന്ന് രാത്രി നീ ഹോസ്റ്റലിൽ വന്നതും എന്റെ റൂമിൽ കയറിയതും നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചു നീ.... " " മതി... നിർത്തു.... " അവൾ സിദ്ധുവിന്റെ കൈ തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു.... സിദ്ധുവിന് ചിരി വന്നു പോയി... " വളരെ അധികം കണ്ട്രോൾ ഉള്ള മനുഷ്യനായത് കൊണ്ട് നീ ഇപ്പോഴും വെർജിനായി ഇരിക്കുന്നു... അല്ലെങ്കിൽ ഉണ്ടല്ലോ അന്നത്തെ നിന്റെ സെഡ്യൂസിൽ എല്ലാം തകർന്നു പോയേനെ.... " " മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടോ.... " കണ്മണി ഇല്ലാത്ത ദേഷ്യം അഭിനയിച്ചു... " ഒക്കെ... മിണ്ടാതെ ഇരിക്കാം... പക്ഷേ എനിക്ക് ഇവിടെ ഇരിക്കണം... നിന്റെ അടുത്ത്.... " സിദ്ധു കണ്ണുകൾ വിടർത്തി ധാർഷ്ട്യം പോലെ പറഞ്ഞു... " ആഹാ... ". താല്പര്യമില്ലാത്ത പോലൊരു മറുപടി.... ദേവിക തിരികെ വരുമ്പോൾ തന്റെ സീറ്റിൽ സിദ്ധു.... അവൾ പുരികം ചുളിച്ചു അവനോട് കണ്ണുകൾ കൊണ്ടു അവളുടെ സീറ്റ്‌ ആണെന്ന് ആക്ഷൻ കാണിച്ചതും സിദ്ധു കണ്ണടച്ച് കണ്മണിയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്നു.... കണ്മണി പുറത്തെ നോട്ടം പിൻവലിച്ചില്ല.... ഒരുവളെ കത്തുന്ന നോട്ടം അകകണ്ണാലെ കണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചവൾ... കാത്തിരിക്കുക... #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ