ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mRKnBdp?d=n&ui=v64j8rk&e1=cബ്ലൂ ഐസ് (പാർട്ട് 66) അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിയ മൂവർ സംഘം നേരേ പോയത് പോത്തന്റെ പഴയ സങ്കേതമായ ശാലേം കൂടാരത്തിലേക്കായിരുന്നു. വിൻസന്റിനെ താല്ക്കാലികമായി അവിടെ, പോത്തനും ജെയിംസും താമസിച്ചിരുന്ന മുറിയിലാക്കിയിട്ടാണ് അവർ പോന്നിരുന്നത്. തുടർന്നുള്ള കാര്യങ്ങൾക്ക് എന്തായാലും വിൻസന്റിന്റെ സഹായമില്ലാതെ പറ്റില്ല എന്നവർക്കറിയാം. വാൾട്ടറും സംഘവും ഇപ്പോൾ എവിടെയാണെന്നെങ്കിലും അവന് കണ്ടെത്താനാകേണ്ടതാണ്. ഏതാണ്ട് ഇരുപത് മിനിട്ടിനുള്ളിൽ ശാലേം കൂടാരത്തിലെത്തിയ സംഘം ആ മുറിയുടെ തന്നെ ഭാഗമായിരുന്ന, വൃത്തിഹീനമെങ്കിലും വിശാലമായ ബാൽക്കണിയിലേക്കിറങ്ങി അവിടെ കിടന്ന ഏതാനും പ്ലാസ്റ്റിക്ക് സ്റ്റൂളുകളിലിരുന്ന് ഭാവികാര്യങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള ചർച്ചയാരംഭിച്ചു. വിൻസന്റാണ് സംസാരം തുടങ്ങിവെച്ചത്. “പൊലീസ് സൂപ്രണ്ട് പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് ശരി മിസ്റ്റർ പോത്തൻ... ബാംഗ്ലൂർ പൊലീസ് വരുന്നതുവരെ കാക്കുന്നതാണ് ബുദ്ധി. കാരണം, അവർക്ക് ഈ ഗ്യാങ്ങിനെ നേരത്തേ എതിരിട്ട പരിചയമുണ്ട്. ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ, തുടക്കത്തിൽ ഇവർ 12 പേരുണ്ടായിരുന്നു. പൊലീസുമായിട്ടുള്ള എൻകൗണ്ടറിലാണ് മൂന്നുപേർ...” പോത്തൻ ആലോചനയിലാണ്ടു. ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുപിടിച്ച് നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ തലവെട്ടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അയാളുടെ മനസ്സിലെന്താണെന്ന് ജെയിംസിനും രൂപേഷിനും എളുപ്പത്തിൽ വായിച്ചെടുക്കാനാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒടുവിൽ... “നിങ്ങളൊക്കെ കൂടെ നിന്നാലും ശരി, ഇല്ലെങ്കിലും ശരി. ഒരു കാര്യം ഞാൻ ഉറപ്പു പറയാം. ഇങ്ങോട്ടു വന്ന വണ്ടിയിൽ ഞാൻ അവന്മാരെ തിരിച്ചുവിടാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല. അതിന് പോത്തൻ ചാകണം!” “ഗയ്സ്! നിങ്ങൾക്കറിയില്ല ഇവർ എത്ര അപകടകാരികളാണെന്ന്.“ വിൻസന്റിന്റെ മുഖത്ത് നിസ്സഹായത പ്രകടമായി. ”എനിക്കു നേരിട്ടറിയാവുന്നതുകൊണ്ടു പറയുകയാണ്. ഡെത്ത് വിഷ് ഉള്ളവരേ അവരോട് നേരിട്ടെതിരിടാൻ പോകൂ.“ ”അല്ലെങ്കിലും, ഡെത്ത് വിഷ് ഉള്ള ഒരാളേ ഞങ്ങളീ ചെയ്യുന്ന ജോലി ചെയ്യൂ വിൻസന്റ്.“ ജെയിംസ് പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി. ”തൽക്കാലം അവരെ എങ്ങനെയെങ്കിലും കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്യാൻ ഒരു വഴി പറയൂ നീ. വാൾട്ടറിന്റെ ഫോൺ നമ്പർ ഞങ്ങളുടെ കൈയ്യിലുണ്ട്. പക്ഷേ ഞങ്ങളാരെങ്കിലും അയാളെ ഡയറക്റ്റ് വിളിച്ചാൽ, അവർ സ്പൂക്ക്ഡാകും.“ വിൻസന്റ് ആലോചനയിലായി. ”നിനക്ക് നിന്റെ നാട്ടിൽ പോകണമെന്നോ മറ്റോ പറഞ്ഞതായി ഞാനോർക്കുന്നു.“ പോത്തന്റെ സ്വരത്തിൽ നാടകീയത കലർന്നു. വിൻസന്റ് ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി. “ഇപ്പോഴത്തെ നിന്റെ അവസ്ഥയിൽ, അത്തരം ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ വലിയ ലക്ഷ്വറിയാണ്. അറിയാമല്ലോ വിൻസന്റിന് ?” “അറിയാം ...” വിൻസന്റിന്റെ സ്വരം താഴ്ന്നു. അവനിൽ നിന്നും ഒരു ദീർഘനിശ്വാസമുയർന്നു. ”നിങ്ങൾ ആ വിഷയത്തിൽ ഇതുവരെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല മിസ്റ്റർ പോത്തൻ. “ പോത്തൻ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്. ” വിൻസന്റ്... ഞാൻ വളരെ സ്ട്രെയ്റ്റ് ഫോർവേഡാണെന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം. ആരെയും പറഞ്ഞു പറ്റിച്ച് എനിക്ക് ശീലമില്ല. പരോക്ഷമായിട്ടാണെങ്കിലും, എന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച ഒരുത്തനാണ് നീ. ഭാവിയിൽ ഞാൻ നിന്നെ മിസ്യൂസ് ചെയ്തു എന്നു നീ പറയാനിടവരരുത്. അതുകൊണ്ടു മാത്രം ഞാൻ പറയാം.” ഒന്നു നിർത്തിയതിനുശേഷമാണ് പോത്തൻ തുടർന്നത്. “കുറച്ചങ്ങു കഴിയുമ്പോൾ, ഞാൻ നിന്നെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യും വിൻസന്റ്. അല്ലാതെ വേറേ വഴിയില്ല. കാരണം, അത്രേം പൊലീസുകാർ നോക്കി നിൽക്കുമ്പൊഴാണല്ലോ ഞാൻ നിന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയത്. അതും അത്രയും എക്സ്പ്ലോസീവായ ഒരു ക്രൈം സീനിൽ നിന്ന്. കാര്യം ഞാൻ ഒരു ധീര യോദ്ധാവൊക്കെയാണ്. പക്ഷേ ബഡിയുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന അത്രയും പേരെ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കടിച്ചു താഴെയിട്ടു എന്നൊന്നും ആരും വിശ്വസിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല വിൻസന്റ്.“ വിൻസന്റ് ചുണ്ടു കടിച്ചു. “നിനക്കെതിരേ രണ്ടു കേസുകൾ എനിക്കു ചാർജ്ജ് ചെയ്യാനാകും. ഒന്ന് ഒരു പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥനെതിരേയുള്ള കൊലപാതക ശ്രമം. ഓർമ്മയുണ്ടോ എന്റെ കഴുത്തിൽ കുടുക്കീട്ടു പിടിക്കാൻ നോക്കിയത് ?“ പോത്തൻ കഴുത്തിൽ തടവിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു. ”ഇനി രണ്ടാമത് ഒരു വകുപ്പുകൂടിയുണ്ട്, പൊലീസുദ്യോഗസ്ഥന്റെ കൃത്യനിർവ്വഹണം തടസ്സപ്പെടുത്തിയ കുറ്റം. ഇതൊന്നും കൂടാതെ, മതിയായ യാത്രാ രേഖകളില്ലാതെ രാജ്യത്ത് തങ്ങിയ കുറ്റവുമുണ്ട്. പക്ഷേ അതിന് ജയിലിലൊന്നും കിടക്കേണ്ടിവരില്ലെന്നു തോന്നുന്നു.“ വിൻസന്റ് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ”ആദ്യത്തെ ചാർജ്ജാണെങ്കിൽ, അടുത്ത കാലത്തൊന്നും നീ നിന്റെ നാടു കാണില്ല!.“ പോത്തൻ ചിരിച്ചു. ”മറിച്ച് രണ്ടാമത്തേതാണെങ്കിൽ, താരതമ്യേന ചെറിയ ശിക്ഷയേ ഉണ്ടാകൂ.“ ”അപ്പോൾ ഈ ഡ്രഗ്സ് ബിസിനസിൽ-“ ” തൽക്കാലം നീ ഭംഗിയായി സഹകരിക്കുന്ന നിലയ്ക്ക്, ആ കേസിൽ എന്റേതായ ഇടപെടലൊന്നും നടത്താതിരിക്കാൻ നോക്കാം ഞാൻ. ഡ്രഗ്സുമായി നിന്നെ ഡയറക്റ്റ് കണക്റ്റ് ചെയ്യുന്ന ഒന്നും പൊലീസിനു കണ്ടെത്താനായില്ല എന്നു കരുതാം നമുക്ക്. കാരണം, ആരൊക്കെ വന്നാലും, ഈ കേസിൽ ഞങ്ങൾ എഴുതിപ്പിടിപ്പിക്കുന്നതാണല്ലോ ഒഫീഷ്യൽ പൊലീസ് ഭാഷ്യം.“ എല്ലാവരുടേയും മുഖത്തൊരു ചിരി വിടർന്നു. ”അതു കഴിഞ്ഞ്, ഞാൻ ഗവണ്മെന്റ് പ്ലീഡറുമായി സംസാരിക്കും.“ പോത്തൻ തുടർന്നു ”നിന്റെ കുറ്റ സമ്മതം അയാളെ കേൾപ്പിക്കും. കേസിന്റെ തുടരന്വേഷണത്തിൽ നിന്റെ സഹായമാവശ്യമാണെന്ന് ഞാൻ ബോധിപ്പിക്കും. നീ ഒരവസരത്തിൽ എന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച കഥയും നമുക്കയാളോട് പറയാം.“ ”താങ്ക് യൂ മിസ്റ്റർ പോത്തൻ!“ വിൻസന്റിന്റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതീക്ഷ തെളിഞ്ഞു. ”നന്ദി പറയാൻ വരട്ടെ. അത് എല്ലാം കലങ്ങിത്തെളിഞ്ഞിട്ടു മതി. കാരണം, ഇതിലെല്ലാം തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് ജഡ്ജിയാണ്. അദ്ദേഹം ചിലപ്പോൾ ഇതെല്ലാം വലിച്ചുകീറി കളയാനും മതി. പ്രത്യേകിച്ച് എന്നെ മുൻപ് പരിചയമുള്ള വല്ല മജിസ്ട്രേറ്റുമാണെങ്കിൽ നിനക്കൊരു നാല് ജീവപര്യന്തം ഉറപ്പാ! “ ബാക്കി എല്ലാവരും ചിരിച്ചെങ്കിലും, ഷോക്കേറ്റതുപോലെ ഇരിക്കാനേ വിൻസന്റിനായുള്ളൂ. സാവധാനം അവന്റെ തല താഴ്ന്നു. നോട്ടം താഴെ തറയിലേയ്ക്കായി. മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ നടക്കുന്നത് അവന്റെ മുഖത്ത് പ്രതിഫലിച്ചു. ”ഓക്കേ! അപ്പോൾ തുടങ്ങാം. സംഭവം വളരെ സിമ്പിളാണ്. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരേയുള്ളൂ. അവർ ആറു പേരുണ്ട്. സായുധരായിരിക്കാം. നമുക്ക്, അടിയന്തിര ഘട്ടത്തിൽ മാത്രം ഒരുപക്ഷേ പൊലീസ് സഹായമുണ്ടായേക്കാം. പക്ഷേ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റില്ല. വേറൊരു പ്രശ്നം, ഈ ഓഫർ ഇന്നു രാത്രി മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നതാണ്. ബഡിയും നീയും പിടിയിലായെന്നറിഞ്ഞാൽ, അടുത്ത നിമിഷം അവന്മാർ നാടു വിടും. അതുകൊണ്ട്, മൈ ഡിയർ വിൻസന്റ്... സഹകരിക്കുക. ഇല്ലെങ്കിൽ പോത്തന്റെ മറ്റൊരു മുഖം നിനക്ക് കാണേണ്ടി വരും. വളരെ വൃത്തികെട്ട ഒരു മുഖം. “ താഴേക്കു നോക്കിയിരുന്ന വിൻസന്റ്, ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ സാവധാനം മുഖമുയർത്തി. ” നമ്മൾ മൂന്നുപേരല്ലല്ലോ... നാലുപേരില്ലേ? “ ”ഫന്റാസ്റ്റിക്ക്! “ പോത്തന് സന്തോഷമായി. “ഇത് നമ്മൾ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ...” വിൻസന്റ് എഴുന്നേറ്റു നിന്നുകൊണ്ടു തുടർന്നു. “മിലിട്ടറി പ്രെസിഷനിലായിരിക്കണം നമ്മുടെ നീക്കങ്ങൾ. അവർ ആറു പേരും എം. യൂസ് ചെയ്യുന്നവരാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ വരും വരായ്കകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയുണ്ടാകാൻ വഴിയില്ല. തികച്ചും ഒരു സൈക്കോ ബിഹേവിയറായിരിക്കും.” “അതു നീ പ്രത്യേകം പറയണ്ട. മെറിന് സംഭവിച്ചത് ഞങ്ങൾ നേരിട്ടു കണ്ടതാണ്.” ജെയിംസ് പറഞ്ഞു. “മറ്റൊരു കാര്യം കൂടിയുണ്ട്...” വിൻസന്റിന്റെ സ്വരത്തിൽ ജാഗ്രത നിഴലിച്ചു. “അവരുടെ പക്കൽ ഓട്ടോമാറ്റിക് റൈഫിളുകളുണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ കലാഷ്ണിക്കോവ്!” “ഏയ്... അതിന് സാധ്യതയില്ല.” രൂപേഷ് ഇടപെട്ടു. “ ഒന്നുരണ്ട് ചെക്ക്പോസ്റ്റ് എങ്കിലും ക്രോസ് ചെയ്യാതെ അവർക്കെന്തായാലും കേരളത്തിലേക്ക് കടക്കാനാവില്ല വിൻസന്റ്.” “അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അവരുടെ കൈയ്യിൽ പിസ്റ്റളും ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ലല്ലോ. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ, എന്നെയും റോബിയേയും പിൻതുടരുന്ന സമയത്ത് അവരുടെ കൈയ്യിൽ തോക്കുണ്ടായിരുന്നു. ചെക്ക് പോസ്റ്റൊന്നും ഇവർക്ക് വിഷയമല്ല ജെയിംസ്. ഒരു ദിവസം ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നുമെല്ലാം വരുന്ന വരുന്ന എല്ലാ വണ്ടികളും തുറന്ന് പരിശോധിച്ചാണ് കേരളത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നതെങ്കിൽ ഈ എം ഡി എം എ വിഷയം പോലും ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നല്ലോ. ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം, വലിയ ചരക്കു ട്രക്കുകൾ മാത്രമേ കർശനമായി പരിശോധിക്കാറുള്ളൂ. കാരണം, എങ്കിലേ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനമുണ്ടാകൂ.” “സത്യമാണ്.” പോത്തൻ ശരിവെച്ചു. “സോ, എന്റെ ചോദ്യമിതാണ്. നമ്മുടെ കൈയ്യിൽ അവരോടു പിടിച്ചുനിൽക്കത്തക്ക വിധത്തിലുള്ള എന്തെങ്കിലും ആയുധങ്ങളുണ്ടോ? “ മൂവരും നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ തല വെട്ടിച്ചു. ”ഇതുണ്ട്.“ പോത്തൻ തന്റെ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഇഷ്യൂഡ് പിസ്റ്റൾ എടുത്തു കാണിച്ചുകൊടുത്തു. വിൻസന്റിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പരിഹാസച്ചിരി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. തുടർന്നയാൾ, താടിയ്ക്ക് കൈ കൊടുത്ത് ആലോചനയോടെ ബാൽക്കണിയുടെ ഒരു മൂലയിലേക്കു പോയി. അവിടെ കൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന കുറേ പഴയ ആക്രി സാധനങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും കുറേ പ്രാവുകൾ പറന്നുയർന്നു പോകുന്നതു കണ്ടു. ”ഈ മൈരൻ മൊത്തം നെഗറ്റീവാണല്ലോ മാനേ.“ പോത്തൻ ജെയിംസിനെ നോക്കി. ”അവൻ തറോ ആണ്. ഒരു ഫൈറ്റിനു പോണേനു മുന്നെ ഇതുപോലെ, വരും വരാഴികകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം നല്ലൊരു അസസ്മെന്റ് നടത്തണം. ചുമ്മാ നമ്മളന്ന് സാധാരണ കാണിക്കണപോലെ, ഒരു പ്ലാനുമില്ലാതെ അങ്ങ് ചെന്നു കേറിക്കൊടുത്താ… ആൽബിക്കു പറ്റിയ കണ്ടില്ലേ? “മുൻ സൈനീകനായിരുന്ന ജെയിംസിന് വിൻസന്റ് പറഞ്ഞതെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളാനാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ”നീ അല്ലെങ്കിലും പണ്ടേ അവന്റെ ഫാനാണല്ലോ. എന്തായാലുംമര്യാദയ്ക്കു നിന്നാ അവന് കൊള്ളാം. എന്റെ എഫ് ഐ ആറിലാ [BLEEP]ന്റെ ഭാവിയിരിക്കുന്നെ.“ ”പറഞ്ഞു പേടിപ്പിക്കാമെന്നേയുള്ളൂ സർ...“ജെയിംസ് അടക്കിച്ചിരിച്ചു. ”കാരണം അവൻ സാറിനെ അന്ന് ആക്രമിക്കുന്ന സമയത്ത് സർ സസ്പെൻഷനിലാരുന്നു. കൂടിവന്നാ ഒരടിപിടിക്കേസ് ചാർജ്ജ് ചെയ്യാൻ പറ്റും. അത്രേയുള്ളൂ. “ ”ഉവ്വട മാനേ! കാണിച്ചു തരാം ഞാൻ.“ പോത്തൻ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ച് ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ വിൻസന്റിനെ ഒന്നു ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി. വിദൂരതയിലേക്കു നോക്കി നിന്ന് എന്തോ കാര്യമായ ആലോചനയിലാണവൻ. താൻ ബോംബ് വെച്ച് തകർത്ത് എ.ജി.എം. അപ്പാർട്ട്മെന്റ്സ് ബിൽഡിങ്ങ് അവന് അവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് കാണാമായിരുന്നു. ഏറെ നേരം അവനാ നിൽപ്പു തുടർന്നു. ഒടുവിൽ... “ഗയ്സ്... എന്റെ കൈയ്യിൽ ഒരു ഐഡിയ ഉണ്ട്.” വിൻസന്റ് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. മൂവരും അവനെ സമീപിച്ചു. “ഫൈറ്റ് പ്ലാനൊക്കെ അവിടെനിൽക്കട്ടെ. എന്തു തന്നെയാണെങ്കിലും, അവർക്കില്ലാത്ത ഒരു ബെനിഫിറ്റ് നമുക്കുണ്ട്. നമ്മുടെ ഗ്രൂപ്പിൽ, അറ്റ് ലീസ്റ്റ് രണ്ടു പേർ ഹെവി മാർഷ്യൽ ആർട്ട്സ് ട്രെയിനിങ്ങ് കഴിഞ്ഞവരാണ്. എന്റെയോ, ജെയിംസിന്റെയോ, കൈയ്യെത്തുന്ന ദൂരത്തൊരുത്തനെ കിട്ടിയാൽ, എത്ര മെഷീൻ ഗണ്ണുണ്ടായിട്ടും കാര്യമില്ല.” “ഫൈനലി! പോസിറ്റീവായിട്ട് നീ ഇന്നു പറഞ്ഞ ഒരേയൊരു കാര്യം!” “ഇനി… അവന്മാരെ കണ്ടുപിടിക്കാനൊരു മാർഗ്ഗമുണ്ട്. പക്ഷേ, കുറച്ച് റിസ്കിയാണെന്നു മാത്രം. “ ”പറയൂ. “ ”നിങ്ങളുടെ സൂപ്പർ സ്റ്റാർ അമർ അബ്ദുള്ളയുടെ നമ്പറുണ്ട് എന്റെ കൈയ്യിൽ. “ ” ആ ഇഡിയറ്റിന്റെ നമ്പറൊക്കെ എന്റെ കൈയ്യിലുമുണ്ട്. പക്ഷേ അതുകൊണ്ടെന്താ പ്രയോജനം? “ പോത്തന് മനസ്സിലായില്ല. ”അവനും വാൾട്ടറും തമ്മിൽ വളരെ അടുപ്പത്തിലാണ്. ഞാൻ നേരത്തേ പറഞ്ഞല്ലോ, പലപ്പോഴും അവന്റെ കാരവാനിലാണ് സാധനം ഇങ്ങോട്ട് കടത്തിയിരുന്നത്. സത്യത്തിൽ ബഡിയെ ഒഴിവാക്കി എല്ലാം അമറിനെ ഏൽപിക്കാൻ വരെ വാൾട്ടറിനു പ്ലാനുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അറിയാമല്ലോ, ഇപ്പോഴത്തെ അവന്റെ സിനിമാ റെപ്പ്യൂട്ടേഷൻ വെച്ച് അങ്ങനെ ഒരു പദ്ധതി പ്രാക്ടിക്കലായിരുന്നില്ല.“ ”ഓക്കേ...“ ”നമ്മൾ ഇപ്പോൾ അമറിനെ കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഒരു മീറ്റിങ്ങ് അറേഞ്ച് ചെയ്യുന്നു. അവിടെ വെച്ച് ആ മൂവീ സൂപ്പർ സ്റ്റാറിനെ നമ്മൾ അടിച്ചു ഷേപ്പ് മാറ്റുന്നു. എന്നിട്ട് അവനെക്കൊണ്ട് വാൾട്ടറിനെ വിളിപ്പിക്കുന്നു. എങ്ങനെയുണ്ട്? “ ”ഇതു കൊള്ളാമല്ലോ.“ പോത്തൻ സന്തുഷ്ടനായി ജെയിംസിനേയും രൂപേഷിനേയും നോക്കി. ”ഇതിലെന്താ റിസ്ക്? “ ”റിസ്ക് മറ്റൊന്നുമല്ല. ഞാൻ പറഞ്ഞതു തന്നെ. അവൻ ഒരു മൂവീ സൂപ്പർ സ്റ്റാറാണ്. ഒരു ഫോൺ കോളിൽ ആക്സസ് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന കക്ഷിയല്ല അവൻ. മാത്രമല്ല, അവന് രണ്ട് ബോഡി ഗാർഡ്സുമുണ്ട്.“ ”വെൽ...“ പോത്തൻ അർത്ഥഗർഭമായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രൂപേഷിനെ നോക്കി. ”ഈ സൂപ്പർ സ്റ്റാർ ഞങ്ങൾ വിളിച്ചാൽ വിളിക്കുന്നിടത്തു വന്ന് ഓച്ഛാനിച്ചു നിൽക്കും വിൻസന്റ്...“രൂപേഷിന്റെ മുഖത്ത് മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നിരുന്നു. ”പണ്ട് നീയൊക്കെ കൂടി ഒരു ഡ്രോൺ പറത്തി വിട്ടിരുന്നത് ഓർക്കുന്നുണ്ടോ? എന്റെ തെങ്ങിൻ തോട്ടത്തിലേക്ക് ?“ പോത്തൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. ”ആ ഡ്രോണിനകത്ത് കൊറച്ച് വിശേഷങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനൊന്നു വിളിച്ചാൽ ഈ അമർ അല്ല, അവന്റെ അപ്പൻ അബ്ദുള്ള വരെ മുള്ളിക്കൊണ്ട് പാഞ്ഞു വരും. കാണണോ നിനക്ക്? “ അതു പറഞ്ഞു തീർന്നതും, പോത്തൻ ഫോണിൽ, ‘ആർട്ടിസ്റ്റ് അമർ അബ്ദുള്ള’ എന്ന നമ്പർ തപ്പിയെടുത്തു. പെട്ടെന്നാണ് രൂപേഷിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ എന്തോ പതിഞ്ഞത്. ശാലേം കൂടാരത്തിനു താഴെ പുറകിലെ ഇടുങ്ങിയ മൺ റോഡിലേക്ക് സാവധാനം പ്രവേശിച്ച ഒരു ജീപ്പ്. തനിക്ക് നല്ല പരിചയമുള്ള ഒരു മഹീന്ദ്ര ഡി ഐ. നമ്പർ വ്യക്തമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, പുറകിലെ വാഹനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ആ പ്ലേറ്റിലെ KL-08 എന്ന അക്ഷരങ്ങൾ വ്യക്തമായി വായിച്ചെടുക്കാനായി അവന്. രൂപേഷിന്റെ നോട്ടം കണ്ട ബാക്കി മൂവരുടേയും ശ്രദ്ധ ആ വാഹനത്തിലേക്കായി. അടുത്ത നിമിഷം, ഒരു കുതിപ്പോടെ മുൻപോട്ടെടുത്ത ജീപ്പ്, ആ കെട്ടിടത്തിന്റെ അതിരിലെത്തിയതും, വലത്തോട്ടു തിരിഞ്ഞ് അപ്രത്യക്ഷമായി. “എന്നതാടാ ?” പോത്തൻ രൂപേഷിനെ നോക്കി. “ഏയ്... ഒന്നുമില്ല സർ. ഒരു പരിചയക്കാരന്റെ വണ്ടി പോലെ തോന്നി.” രൂപേഷിന്റെ മുഖം ചിന്താകുലമായിരുന്നു. (TBC) കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ