ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mZyVmAa?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപെയ്തൊഴിയാതെ ഭാഗം.14 *********** "ജുബി... വന്നേ..മതി.. എടുക്കാനുള്ളത് എന്താണന്നു വെച്ചാൽ എടുത്തോ... ഇവിടെ പൊറുത്തത് മതി..." മുജീബ്ക്കാ..അത് പറഞ്ഞതും പരിഭ്രത്തോടെ അവൾ ഇക്കയെ നോക്കി.. ☘️☘️☘️☘️ റഫീഖ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട് അവരുടെറൂമിലേക്ക് കയറി പോയിരുന്നു.... ജുബി... ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ..നീ...? ഇക്കാ.. ഞാൻ... എന്ത്..ഞാൻ...! നിന്റെ ഭർത്താവിന് വേണ്ടത് നല്ലൊരു ഭാര്യയെ അല്ല. ഇവിടുത്തെഉമ്മാക്ക് വേണ്ടത് നല്ലൊരു മരുമകളെയും അല്ല. അവർ പറഞ്ഞത് കേട്ടും, അനുസരിച്ചും നിൽക്കുന്നഒരു ജോലിക്കാരിയെ ആണ്..അവരുടെ വാവയെ പരിജരിക്കാനുള്ള വെറും... മുജീബിക്ക.. പറഞ്ഞു നിർത്തി...ഇത്രയും ദിവസം ഇവിടെ നിന്നിട്ടും നിനക്കത് മനസ്സായില്ലേ..ജുബി..." അവൾ നിറമിഴികളോടെ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം സ്തംബിച്ചു നിന്നു... "ഒച്ചവെച്ചു സംസാരിക്കാനും, ബന്ധം മുറിക്കാനുമാത്രം ഇവിടെ എന്ത് ഉണ്ടായി.. മോനെ കാണാത്ത വിഷമത്തിൽ അവനൊന്നു തല്ലിപ്പോയി..അത്രയല്ലേ ഒള്ളു. അതവൾ ചോദിച്ച് മേടിച്ചതാണെന്നെ ഞാൻ പറയു...അവളുടെ അശ്രദ്ധകാരണം..." "കരയാതെ..സാരല്ല. അവർ പറയുന്നതൊന്നും കാര്യമാക്കണ്ട.. പ്രായം ആയവർ അല്ലേ... നിനക്കറിയാല്ലോ മോളെ മുജീബിക്കയുടെ സ്വഭാവം വെട്ടൊന്ന് മുറിരണ്ട്..ഞങ്ങൾ നിർബന്ധിച്ച് നിന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല. നിന്റെ ജീവിതമാണ്..ഇവിടെ നിക്കണോ..വേണ്ടയോ എന്ന് നിനക്ക് തീരുമാനിക്കാം.."അവളുടെ കവിളിൽ തലോടികൊണ്ട് നസിപറഞ്ഞു... "ഉമ്മാന്റെ കുട്ടി ഇനിയിവിടെ നിൽക്കണ്ട എന്നാണ് എന്റെയും അഭിപ്രായം.. എന്തൊക്കെയായാലും അവൻ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലിട്ട് നിന്നെ തല്ലിയത് ഒട്ടും ശെരിയായില്ല.. അങ്ങിനെ ഒരാളോടൊപ്പം നിന്നെ ഇവിടെ വിട്ടിട്ട് പോകാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയില്ല.." "നിങ്ങളൊക്കെക്കൂടി പറയുന്നത് കേട്ടാൽ തോന്നും എന്റെ മോൻ അത്രക്കും ഭീകരൻ ആണെന്ന്...നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ നിർത്തിയാൽ മതി അവളെ... ഞങ്ങളെ കുഞ്ഞിനെ ഒരു കോട്ടവും വരാതെ ഞങ്ങൾ നോക്കിയില്ലേ..ഇത് വരെ.. അതുപോലെ ഇനിയും കഴിയും.. ആരുടേയും കയ്യും കാലും ഒന്നും പിടിക്കേണ്ട ആവശ്യമൊന്നും ഞങ്ങൾക്കില്ല.." "എന്തൊക്കെയാ...ഉമ്മാ നിങ്ങൾ വിളിച്ച് പറയുന്നത്... മോനെ കാണാത്ത വെപ്രാളത്തിൽ ഞാനവളെ ഒന്നറിയാതെ തല്ലിപ്പോയി...അതവളോട് ഇഷ്ടം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടോ..അവളെ മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ കണ്ടിട്ടോ അല്ല... ആ..ഒരു നിമിഷം എന്റെ മനസ്സ്... എനിക്ക് പിടിച്ചിട്ട് കിട്ടിയില്ല..എനിക്കതിൽ നല്ല വിഷമം ഉണ്ട്..." "സോറി... ജുബി.. എന്നോട് ക്ഷെമിക്ക്... അപ്പോഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അല്ലാതെ നിന്നെ ഇഷ്ടം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടോ ജോലിക്കാരിയായി കണ്ടിട്ടോ അല്ല...." ജുബി ഒന്നും മിണ്ടാതെ വായ പൊത്തിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ റൂമിലേക്കോടി. ബെഡിലേക്ക് വീണുകൊണ്ട് പൊട്ടിക്കഞ്ഞു....റഫീഖ് അവളുടെ പിന്നാലെ ചെന്ന് ചുവന്നുകിടക്കുന്ന അവളുടെ കവിളിൽ പതിയെ തലോടി. അവിടം ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. "ജുബി... നിനക്ക് എന്നോട് വെറുപ്പ് തോന്നുന്നുണ്ടോ..? ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല എന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ..? "മോനെ കാണാതായ..ആ നിമിഷത്തിൽ പലചിന്തകളും മനസ്സിൽ കടന്നു കൂടി... അവനെ നഷ്ടപെടുമോ എന്നഭയം മൂലമാണ് ഞാൻ.." റഫീഖിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും മിഴിനീർ മുത്തുകൾ പൊടിഞ്ഞു....ഇനി അങ്ങിനെ ഉണ്ടാവില്ല... സത്യം... അവൻ അവളോട് കേണുകൊണ്ടിരുന്നു... "മ്മ്.... ഇക്കാനെ ഞാൻ തെറ്റ് പറയില്ല... വിഷമം എനിക്ക് മനസ്സിലാകും...പക്ഷെ മനഃപൂർവം അല്ല ഞാൻ.. മോളെ പെട്ടന്ന് കണ്ടപ്പോഴുള്ള സന്തോഷത്തിൽ അറിയാതെ പറ്റിപ്പോയതാ.." "സാരല്ല.. വീണ്ടും വീണ്ടും അതോർത്തു വിഷമിക്കണ്ട. കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു ഇനി അങ്ങിനെ ഉണ്ടാവാതെ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മതി." റഫീഖ് അവളുടെ മിഴികളിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ കൈകൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റികൊണ്ടവളെ മാറിലേക്കടുപ്പിച്ചു. പതിയെ അവളുടെ മുടിയിലൂടെ തലോടി... നെറ്റിയിൽ സ്നേഹചുംബനം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആശ്വാസവാക്കുകൾ കൊണ്ടവളെ തലോടി. "വന്നേ... എണീറ്റെ.. അവരൊക്കെ അവിടെ ടെൻഷൻ ആയി ഇരിക്കാവും. വാ... അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാം...." അവൾ എണീറ്റ് ബാത്‌റൂമിൽ പോയി മുഖം കഴുകി ടവൽ എടുത്ത് മുഖത്തെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഒപ്പിയെടുത്ത് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. "ഇക്കാ... എന്താ നിങ്ങൾ ഉമ്മറത്തേയ്ക്ക് ഇറങ്ങി നിൽക്കുന്നത്... അകത്തോട്ടു കയറിയിരിക്ക്...ചായ എടുക്കാം... ഉമ്മാ... ഇത്ത വായോ..." "ഇക്കാ.. എന്തായിത് മാജിക്‌. അകത്തോട്ടു ഓടിപ്പോയ ജൂബിയല്ലല്ലോ ഇത്.അവളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞല്ലോ..." "അവളൊരു പാവം പൊട്ടിപെണ്ണ് അല്ലേടി...അവൻ ഒന്ന് പത്തപിച്ചപ്പോ.. അവൾ അതിൽ വീണു കാണും.. അഹ്... ഉമ്മാ.. വാ നമുക്ക് ചായ കുടിച്ച് വേഗം ഇറങ്ങാം.. അല്ലേൽ എന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു ഞാൻ വല്ലതും പറഞ്ഞുപോകും.." അവർ പിന്നേ കൂടുതൽ സമയം അവിടെ നിൽക്കാതെ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ട് പെട്ടന്നിറങ്ങി...പക്ഷെ അവർക്ക് എല്ലാവർക്കും അത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന സമാധാനം മുഴുവനും നഷ്ടപെട്ടിരുന്നു. അവളുടെ കാര്യത്തിൽ കൂടുതൽ ആദിയായി അവർക്ക്....റഫീഖിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി അവരുടെ വീട് എത്തുവോളം അവരുടെ ചർച്ചയിൽ ജുബി നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു... ☘️☘️☘️☘️ "ചേച്ചി... നിങ്ങൾ ഒന്നൂടെ ചെന്ന് ഇക്കാനോട് വിവരം പറയുമോ..? "പോന്നുമോളെ ചതിക്കല്ലേ. എനിക്കിനി വെയ്യ...ഈ കാര്യവും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് കയറിച്ചെല്ലാൻ..നിന്റെ ആവശ്യവും ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് ചെന്നാൽ മതി...എങ്കിൽ പിന്നേ തീർന്നു....അവന്റെ കയ്യിൽനിന്നും എന്റെ ജീവൻ തിരിച്ചുക്കിട്ടുമോ.. എന്ന് തന്നെ സംശയം ആണ്..." "മ്മ്ഹ്... എന്റെ മോൻ അവനെ, അവനെ..ഓർത്തിട്ടാ..ഞാൻ...വീണ്ടും. വീണ്ടും.. ചേച്ചിയുട കാൽ പിടിക്കുന്നത് പോലെ പറയുന്നത്.." "അവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി ഓടിയപ്പോൾ,അതിനെ ഒന്ന് ഓർത്തിരുന്നേൽ ഇന്നീഗതി വരുമായിരുന്നോ..? " അവനെ ഒരു നോക്ക് കാണാൻ ഇങ്ങനെ ഓടിനടക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു... " "ഞാൻ മോനെയും കൂടെ കൂട്ടണമെന്ന് കരുതിയതാ... പക്ഷെ...'അവനാ പറഞ്ഞത് മോനെകൂടെ കൊണ്ട് വന്നാൽ എന്നെ സ്വീകരിക്കില്ലയെന്ന്... അതാ ഞാൻ അന്ന്..." "മ്മ്ഹ്....ഇനിയിപ്പോ സങ്കടപ്പെട്ടിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ല. കൂടെ കൂട്ടിയവൻ ഇട്ടിട്ടു പോകുകയും ചെയ്തു. ഭർത്താവിനെയും കുഞ്ഞിനേയും നല്ല കുടുംബത്തെയും നിനക്ക് നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു." "അഹ്... ഇതുപോലെ സ്വർഗം കിട്ടുമല്ലോ..എന്ന് കരുതി കണ്ടവൻമാരുടെ കൂടെ ഇറങ്ങിപോകുന്ന എല്ലാവർക്കുമുള്ള പാഠമാണ്. ഇങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥകൾ എന്നാലും എത്ര കണ്ടാലും കേട്ടാലും പഠിക്കാത്ത കൂട്ടരാണ് ഇപ്പോഴത്തെ മക്കൾ..." "ചേച്ചി...ഓരോന്ന് പറഞ്ഞെന്നെ കൂടുതൽ വിഷമിപ്പിക്കാതെ എനിക്ക് എന്റെ മോനെ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റുമോ....?! അത്രയും അറിഞ്ഞാൽ മതി... രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേ ഞാനവനെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ട്.." മ്...... " "റഫീഖ്...കോളേജിലേക്ക് പോയതിനു ശേഷം ഒന്ന് പോയി നോക്ക്... അവിടെ ഉള്ളവളും ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ഉമ്മയാണല്ലോ..അവളോട് നിന്റെ വിഷമങ്ങൾ തുറന്ന് പറ....നിന്റെ വിഷമം അവൾ മനസ്സിലാക്കാതെ ഇരിക്കില്ല...." "എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയുടെ കാൽ ഞാൻ പോയി പിടിക്കണോ...?..എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖം ഒന്ന് കാണാൻ,... അതൊന്നും നടക്കില്ല... വേറെ എന്തേലും വഴി പറഞ്.. ത്താ.. ചേച്ചി.." "എങ്കിൽ പിന്നേ അവന്റെ ഉമ്മ കദീസുവിന്റെ കാൽ പോയി പിടിക്ക്...ഇപ്പോഴത്തെ കുട്ടിയെ അവർക്ക് വലിയ ഇഷ്ടം ആയിട്ടില്ല..തൊന്നുന്നു എപ്പോഴും അതിനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു വേദനിപ്പിക്കുന്നത് കാണാം...അത് കൊണ്ട് ഈ അവസരം മൊതലാക്കി റഫീഖിന്റെ ഉമ്മയെ... കയ്യിൽ എടുക്കാൻ പറ്റിയാൽ നീ...രക്ഷപെട്ടു നിന്റെ ആഗ്രഹവും നടക്കും..." "ആ..... അങ്ങിനെയെങ്കിൽ ആ..വഴിയിലൂടെ...അവരുടെ മകന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും കൂടുകൂട്ടാൻ പറ്റുമൊയെന്ന് മാഹിറ ഒന്ന് ശ്രമിക്കട്ടെ... എന്നാ..ശെരി ചേച്ചി ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ....വിലാസിനി ചേച്ചിയോട് യാത്ര പറഞ്ഞവൾ ഇറങ്ങി.... നാളെ തന്നെ പോയി നോക്കിയാലോ ഉമ്മയുടെ അടുത്ത്.നടുവിന് വേദനയായത് കൊണ്ട് റെസ്റ്റിലാണ് എന്നല്ലേ ചേച്ചി പറഞ്ഞത്.... ഈ സമയത്ത് കടന്നുകൂടുന്നത് തന്നെയാകും ശെരി....പക്ഷെ.... അവർ എന്നെ ആട്ടി ഓടിക്കില്ല എന്ന് എന്താ ഉറപ്പ്...എങ്കിലും ഉള്ള ധൈര്യവും വെച്ച് നീങ്ങുക..തന്നെ...മാഹിറ മനസ്സിൽ ഓരോന്ന് കണക്ക് കൂട്ടികൊണ്ട് മുന്നിലേക്ക് നടന്നു.... ☘️☘️☘️☘️ ഛേ...." അവരുടെയൊക്കെ മുന്നിൽ വെച്ച് ജൂബിയുടെ മുഖത്ത് കൈവെച്ചത് ശെരിയായില്ല.... അവരുടെ മനസ്സിൽ എന്നോട് വെറുപ്പ് കടന്ന് കൂടിയോ..?എന്തോ..?" കൂടെ പിറപ്പായ മുൻകോപം കാരണം... എന്നെ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല. "ഇക്കാ.... എന്തായിവിടെ ഉമ്മറത്തു വന്നിരുന്ന് ചിന്തിച്ചിരിക്കുന്നത്.. വന്നേ എണീറ്റ് വന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്ക്." ജുബി.....' റഫീഖ് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി. "എന്താ... എന്തായിക്ക..?" "നിനക്ക് എന്നോട് വെറുപ്പ് തോന്നുന്നുണ്ടോ..? " രണ്ടാമത് തിരഞ്ഞെടുത്ത ഭർത്താവ്...മോശപ്പെട്ടവനാണ് എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ..? ഇയാളെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടിയത് വലിയ തെറ്റായി പോയി എന്ന് തോന്നുണ്ടോ..? " "ഹേയ്... ഇല്ല ഇക്കാ..അതും ഇതും പറയാതെ എണീറ്റ് വന്നേ..." "വാ... എന്റെ കൂടെ ഇവിടെ ഇരിക്ക്..."അവന്റെ അടുത്തുള്ള ചെയറിലേക്ക് ചൂണ്ടി കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു...എനിക്ക് സംസാരിക്കണം നിന്നോട്.. "നിനക്കറിയോ..ജുബി.. രണ്ട് വർഷം മുന്നേയുള്ള എന്റെ സ്വർഗ്ഗതുല്യമായ ജീവിതം...തകിടം മറിഞ്ഞ കഥ....നിന്നെയും ഫാരിസിനെയും പോലെ പ്രണയവിവാഹമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടേത്...മരണം അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഞങ്ങളെ പിരിക്കരുതെയെന്നെ പ്രാർത്ഥനയോടെ ജീവിതം തുടങ്ങിയവർ...എന്നിട്ടും... എന്നിട്ടും...അവളും അവളുടെ മനസ്സും എങ്ങിനെ മാറിയെന്നറിയില്ല... എന്നിൽ നിന്നും അടർന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് അവൾ ചേക്കേറികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്....എന്നതിനുള്ള ഒരു സൂചനപോലും എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... അവൾക്കെങ്ങിനെ അതിന് കഴിഞ്ഞു... ആലോചിക്കുന്തോറും എന്റെ ഹൃദയത്തെ പൊളിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾ...?! എന്നോടോ..എന്റെ കുഞ്ഞിനോടോ..യാതൊരു ദയയും കാണിക്കാതെ എന്നെ വഞ്ചിച്ചു കൊണ്ട് മറ്റൊരുത്തന്റെ കൂടെ അവൾ ഇറങ്ങിപോയപ്പോൾ അന്ന് മരിച്ചതായിരുന്നു എന്റെ ഹൃദയവും.. ആദ്യമൊക്കെ ഒരു തരം മരവിപ്പായിരുന്നടോ.. അവളുടെ ഓർമ്മകൾ മനസ്സിൽ വന്ന് കുന്ന് കൂടുമ്പോൾ... എല്ലാവരോടും ഒരു തരം വെറുപ്പായിരുന്നു..., ദേശ്യമായിരുന്നു.,ചിരിക്കാൻ പോലും മറന്ന നിമിഷങ്ങൾ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നിയ നിമിഷങ്ങൾ മരിക്കാൻ വരെ തോന്നിപോയിരുന്നു അന്ന്.. പിന്നീട് എപ്പോഴോ. മനസ്സ് ശരീരവും അതിന് പാകപ്പെടാൻ പഠിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.. ആളുകളുടെ കുത്തുവാക്കുകൾ, പരിഹാസങ്ങൾ..,വീടിന് പുറത്തിറങ്ങാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ...ആറുമാസം പ്രായമായ...എന്റെ പൊന്നുമോൻ...പാലിന് വേണ്ടി ഒച്ച വെച്ചു കരയുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിസ്സഹായനായി ഇരുന്ന നിമിഷങ്ങൾ...ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികൾ... അവൾ പോയ അന്നുമുതൽ ഞാനവന്റെ ഉമ്മയായി...വാങ്ങിക്കാൻ കിട്ടുന്ന..ടിന്നുപാൽപൊടി കലക്കികൊടുത്തവന്റെ വിശപ്പിനെ മാറ്റി...ഞാൻ അവനെ ആരെയും തൊടിക്കില്ലായിരുന്നു.. എന്റെ ജോലിപോലും വേണ്ടന്ന് വെച്ച് ഒന്നര വർഷം ഞാനവന്കൂട്ടിരുന്നു.. അവൻക്കൊന്നും വരരുതേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയോടെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചുകൊണ്ട്... അവനെ വളർത്തി...അവനെ എന്റെ ഉമ്മാനെ പോലും ഏല്പിക്കാതെ അവന്റെ എല്ലാകാര്യങ്ങളും ചെയ്തു കൊടുത്തുകൊണ്ട്..ഞാൻ തന്നെ അവനെ..സംരക്ഷിച്ചു... എനിക്ക് കഴിയുന്ന രൂപത്തിൽ. പെട്ടന്ന് മോനെ കാണാൻ ഇല്ലന്ന് നീ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മോളേകണ്ടപ്പോൾ അവനെ നീ മറന്നെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ.. എനിക്ക് എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതാ ഞാൻ.. നിന്നെ... അവളുടെ... കയ്യിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടവൻ കൊച്ച് കുട്ടികളെ പോലെ തേങ്ങി.. അവന്റെ ഉള്ളം അറിഞ്ഞപ്പോൾ ജൂബിയുടെ മനസ്സും തേങ്ങി...കൂടെ അവനോടുള്ള ബഹുമാനവും, സ്നേഹവും ഇരട്ടിച്ചു..ഒരു ഉപ്പയുടെ കരുതൽ മാത്രമല്ല.. ഒരു ഉമ്മയുടെ ആദിയും, സ്നേഹവും.അവനിലുണ്ടെന്ന് ജൂബിക്ക് മനസ്സിലായി..അവളുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും അറിയാതെ സംഭവിച്ചുപോയ..ആ..വലിയ തെറ്റിന്റെ പേരിൽ അവളുടെ മനസ്സും നീറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചിന്തിക്കാതെ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു പോയിരുന്നെങ്കിൽ സ്നേഹ നിധിയായ നല്ലൊരു ഭർത്താവിനെ എനിക്ക് നഷ്ടം പെട്ടുപോകുമായിരുന്നു എന്നവൾ ഓർത്തു... പരസ്പരം മാപ്പ് പറഞ്ഞവർ അവിടെനിന്നും എണീറ്റ് അകത്തേക്ക് നടന്നു.. പരസ്പരം കൈകോർത്തു പിടിച്ച് മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കടന്ന് വരുന്നവരെ കണ്ട് കദീസുമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ ദേഷ്യത്താൽ ജ്വലിച്ചു... (തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ