💫"आरती आत ये जरा".... "हा आले" बोलुन आरती आपल्या कामाला लागली... रात्रीचे साडे दहा वाजून गेले होते. घरात सगळ्यांची जेवणं आटपून आता भांडी आणि इतर कामं आटपायची राहिली होती. आरती किचनमध्ये सगळं आवरत होती. नवऱ्याने आत ये सांगितल्यावर तिचा चेहरा उतरालाच... तो पुढे काय सांगणार आहे याचा तिला अंदाज होताच... भांडी तशीच ठेऊन ती आधी बेडरूममध्ये गेली. "हा बोला... काय झालं? मला का बोलावलंय तुम्ही?" "कामं आटपून लवकर ये. सचिन झोपला ना? त्याला आईजवळ झोपवून ये. उगाच वेळ काढत बसू नकोस" त्याचा हा धमकीवजा स्वर आरतीला नवीन नव्हता. ती हो म्हणून किचनमधे कामं आटपायला गेली. खरंतर आज तिला सकाळपासूनच जरा दमल्यासारखं वाटत होतं. पाळी जवळ आल्यामुळे होतं कदाचित. त्यात आता कामं आटपून यायला सांगितलं आहे म्हणजे आजपण काय होणार या विचाराने तिला अंगात शिरशिरी आली.... " नाही... मी नाही येणार.... नाही आहे माझी आज इच्छा... मनाची आणि शरीराची तयारी तर मुळीच नाही आहे. थकले आहे मी... सकाळी उठल्यापासून रात्री झोपेपर्यंत कामं करून करून... आणि आता रात्री तुमची इच्छा पूर्ण करायला नाही येणार मी..." मनातल्या मनात हा हुंदका फुटत होता तिच्या... हे सगळं ओठांवर येतं होतं पण आवाज साथ देत नव्हता... सासूच्या आणि नवऱ्याच्या धाकाने पुरती घाबरून होती ती. कितीही काही वाटलं तरी कुठल्याच गोष्टीत ती काहीच बोलू शकत नव्हती..... आरती ,तिचा नवरा विशाल, त्यांचा मुलगा सचिन आणि सासू सासरे असा परिवार होता तिचा. माहेरी आई वडील, एक भाऊ आणि एक बहिण अशा कुटुंबात लहानाची मोठी झालेली आरती... पण लहानपणापासूनच आधी वडिलांच्या आणि नंतर मोठ्या भावाच्या धाकात वाढलेली ती... तिची दुसरी बहीण तिच्यापेक्षा लहान असली तरी स्वभावाने जरा खमकीच होती. दोघींनाही मुलगा आणि मुलगी यातला फरक समजावतच लहानाचं मोठं केलं गेलं होतं... त्यात आईचा स्वभाव गरीब असल्याने आणि वडील हेकेखोर असल्याने घरात वडीलांचाच शब्द प्रमाण मानला जायचा. त्यांच्यापुढे बोलायची कुणाचीही हिम्मत नव्हती. त्यामुळे मुलांविषयी एकप्रकारचा राग होता आरतीच्या मनात... वडिलांनी आरतीचे लग्न तिच्यापेक्षा साधारण नऊ वर्षांनी मोठ्या असलेल्या विशालशी लावून दिलं ते फक्त त्याचं घर आणि पैसा बघून. त्यावेळी सुद्धा मनात नसताना वयाच्या एकविसाव्या वर्षी आरती लग्नाला उभी राहिली होती...... मनात एकच आशा होती तेव्हा की होणारा नवरा आपल्याला समजून घेईल.... सुरुवातीला सहा महिने बरे गेले पण नंतर तो तिच्यावर पुरुषी अधिकार गाजवू लागला... लग्नानंतर सहा महिन्यातच ती गरोदर राहिली होती. इथे सासूबाई कजाग होत्या आणि सासरे मवाळ. आईच्या तालमीत आणि लाडात मोठा झालेल्या विशालला "मी" पणाची बाधा झाली होती. सासूबाईंचा रोजच्या प्रत्येक गोष्टीत केलेला हस्तक्षेप, मुलाचे सतत बायकोविरुद्ध कान भरणे, मुलासाठी तगादा लावणे, टोमणे मारणे या आणि अशा अनेक गोष्टींमुळे आरती कंटाळली होती.... नवरा तर फक्त ऑफिसला न्यायचा डबा, रात्रीचं जेवण यापुरताच वाट्याला येत होता. गरोदरपणातही त्याने कधीच नवरा या नात्याने तिला समजून घेतलं नव्हतं... स्वभावाने साध्या आणि भावनाशील आरतीला हे सगळं पचवायला खूप जड गेलं... पहिलाच मुलगा झाला... सासूबाई आणि नवरा खूप खुश झाले. मुलगा झाला म्हणून आरतीशी काही दिवस जरा चांगले वागले. मुलगा जसा मोठा होऊ लागला तसं पुन्हा गाडी मूळ पदावर आली. आता तर सचिनचे नको तितके लाड केले जाऊ लागले त्याच्या बाबा आणि आजीकडून. तो एक मुलगा आहे म्हणजे खूप मोठी गोष्ट आहे हे जन्मापासूनच त्याच्या मनावर बिंबवले जाऊ लागले.... आरतीला खूप वाटत होतं की आपल्या मुलाला हे शिकवावं, ते सांगावं. आपल्या पद्धतीने मोठं करावं पण सासू आणि नवऱ्यापुढे तिचं काहीच चालत नव्हतं... आता सचिन दोन वर्षांचा झाला होता. अति लाडामुळे खूप हट्टी आणि चिडखोर स्वभाव झाला त्याचा. सगळ्याच गोष्टी आपल्या मनाविरुध्दच होत आहेत हे आरतीला आतून सतत पोखरून काढत होतं.... मुलगा झाल्यावर त्याच्यात आपलं विश्व शोधायचं ही एक आशा पण मावळली होती तिची.... आता सचिन आजी आजोबांकडे झोपायला लागला होता त्यामुळे विशालच्या अपेक्षा पुन्हा सुरू झाल्या होत्या... अशातच लॉकडाऊन लागला आणि प्रायव्हेट कंपनीत मोठ्या हुद्द्यावर काम करणारा विशाल एकाएकी work from home च्या नावाखाली घरात राहू लागला. मार्च, एप्रिल, मे... एकामागोमाग एक महिने उलटत चालले होते... घरात राहून सुद्धा विशाल फक्त कामापुरताच आरतीशी बोलत होता. आरती सकाळी उठल्यापासून सगळ्यांचा चहा नाश्ता, दुपारचं जेवण, परत संध्याकाळचा चहा नाश्ता, रात्रीचं जेवण आणि सचिनच सगळं करणं यातच गढून गेलेली होती... हे कमी की काय म्हणून आजकाल विशाल नको ते व्हिडिओ बघून रोज रात्री आरतीला कामापुरता जवळ घेऊ लागला. दिवसभर थकलेल्या आरतीला त्याचा हा स्पर्श नकोसा वाटत होता.... शरीर आणि मन दोन्ही साथ देत नसताना ती बळजबरीने त्याच्यासोबत रात्र घालवत होती... जवळ जवळ हीसुद्धा एक प्रकारे जबरदस्तीच होती पण नवरा आहे त्यामुळे या गोष्टीबद्दल कुणाला आणि कशी सांगणार होती ती.... तिला हे सगळं नकोसं झालं होतं.... घरात असलेल्या नवऱ्याने फक्त त्याचा मूड असेल तेव्हा एखाद्या वास्तूप्रमाणे तिचा वापर करावा हे तिला अजिबात आवडत नव्हतं..... ती मनातून पुरती कोलमडून गेली होती.... नवऱ्याने आपलं मन जपावं, आपल्याशी प्रेमाने बोलावं, आपल्याला समजून घ्यावं या अगदी माफक अपेक्षा होत्या तिच्या नवऱ्याकडून पण घडत मात्र उलटच होतं... माहेरी आईला काही सांगायला जावं तर आई कायम "बाईचा जन्म आहे... सांभाळून घे... होईल सर्व ठीक.. देवावर विश्वास ठेव...." असच सांगत राहायची.... आईशी बोलताना सुद्धा सगळं मोकळेपणाने नाही बोलता यायचं तिला.... बिचारी एकटी पडली होती... आरती सारख्याच अशा अनेक मुली असतील की ज्यांना त्याचा नवरा समजून घेत नसेल.... आपली बायको म्हणजे आपला मालकी हक्क असलेली वस्तू नसून भावना असलेली एक माणूस आहे हे त्यांना समजतच नाही... ते फक्त स्वतःचा विचार करतात आणि तिच्या मनाला दुखवत राहतात.... नवरा बायकोचं नातं हे प्रेम आणि विश्वासावर आधारलेलं असतं पण विशाल सारखे पुरुष बायकोची किंमतच करत नाहीत... आणि मग आरती सारख्या अनेक मुली मनाविरुध्द असं जगत राहतात.... लॉकडाऊन मध्ये घरी रहावं लागलेल्या पुरुषांनी आपल्या बायकोला मदत करायचं सोडून तिला असा त्रास दिला.... मानसिक आणि शारीरिक तर कसं चालेल??? तिने कुठपर्यंत सहन करायचं???? आजही आपल्या समाजात असे काही पुरुष आहेत जे आपल्या बायकोला गुलाम समजतात... अशा पुरुषांना उद्देशून हा लेख आहे. सगळेच असे नसतात पण हो काही नक्की असतात... बायकांना अशाही समस्यांना सामोरं जावं लागतं आणि सगळ्यात दुःख म्हणजे यात तिच्या सासूनेही तिला त्रास देणं हे म्हणजे एका बाईनेच बाईला समजून न घेण्यासारखं आहे.. #🌹प्रेमरंग #🌹फक्त तुझ्यासाठी.. #💗प्रेम #😍Love रिलेशन #💭माझे विचार