ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି କି ଭଗବାନ ଆମକୁ ସବୁକିଛି ଦେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଜିନିଷ ନିଜ ପାଦ ତଳେ ଲୁଚାଇ ଦେଇଥିଲେ? ତାହା କ’ଣ ଥିଲା ଏବଂ କାହିଁକି? ଏହା କେବଳ ଏକ କାହାଣୀ ନୁହେଁ, ବରଂ ମାନବ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସତ୍ୟ। ଆମେ ସାରା ଜୀବନ ଧନ, ପଦବୀ ଏବଂ ସମ୍ପର୍କରେ ଖୁସି ଖୋଜୁ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ଶାନ୍ତି କେଉଁଠି ମିଳେ? ଇମେଜ୍‌ରେ ଥିବା କାହାଣୀଟିକୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଶ୍ଚୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ। ଏହା ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ବଦଳାଇଦେବ। ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି କି ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ ମଣିଷକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ତାକୁ ପ୍ରାୟ ସବୁ ପ୍ରକାରର ଶକ୍ତି ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏପରି ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ଜିନିଷ ଥିଲା ଯାହାକୁ ସେ ଜାଣିଶୁଣି ନିଜ ପାଦ ତଳେ ଲୁଚାଇ ଦେଇଥିଲେ। ଆଖିର ତାହା କ’ଣ ଥିଲା? ଆଉ ଭଗବାନ ତାହା ମଣିଷଠାରୁ ଦୂରରେ କାହିଁକି ରଖିଲେ? ଏହି କାହାଣୀ କେବଳ ଏକ ରହସ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମଗ୍ର ମାନବ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସତ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। କୁହାଯାଏ ଯେ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନ ସୃଷ୍ଟି ନିର୍ମାଣରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ପର୍ବତ, ନଦୀ, ଆକାଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ ସେ ମଣିଷକୁ ତିଆରି କଲେ। ଭଗବାନ ମଣିଷକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦେଲେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଠିକ୍ ଏବଂ ଭୁଲର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇପାରିବ। ତାକୁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ କଷ୍ଟର ସାମ୍ନା କରିପାରିବ। ତାକୁ ପ୍ରେମ ଦେଲେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ିପାରିବ। ତାକୁ ଭାବନା ଦେଲେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ସୁଖ-ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିପାରିବ। ଏତିକି ନୁହେଁ, ଭଗବାନ ମଣିଷକୁ କଳ୍ପନା କରିବାର କ୍ଷମତା, ପରିଶ୍ରମ କରିବାର ଶକ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବାର ସାହସ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ମଣିଷର ସୃଷ୍ଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଭଗବାନ ତାକୁ ଏତେ କିଛି ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ସେ ସଂସାରର ସବୁଠାରୁ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରାଣୀ ପାଲଟିଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ସେହି ସମୟରେ ଭଗବାନଙ୍କ ହାତରୁ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ବସ୍ତୁ ତଳେ ପଡ଼ିଗଲା। ଭଗବାନ ତାହା ଉଠାଇଲେ, କିଛି ସମୟ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ତାପରେ ତାକୁ ନିଜ ପାଦ ତଳେ ଲୁଚାଇ ଦେଲେ। ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଭଗବାନ ଏପରି କାହିଁକି କଲେ, ତାହା କାହାରିକୁ ବୁଝା ପଡ଼ିଲାନି। କିଛି ସମୟ ପରେ ଯେତେବେଳେ ମଣିଷକୁ ପୃଥିବୀକୁ ପଠାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବିନମ୍ରତାର ସହ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମଣିଷକୁ ଏତେ କିଛି ଦେଲେ, ତେବେ ସେହି କେଉଁ ଜିନିଷ ଥିଲା ଯାହାକୁ ଆପଣ ନିଜ ପାଦ ତଳେ ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ? କ’ଣ ତାହା କୌଣସି ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଥିଲା?" ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଶୁଣି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ହସିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ହସରେ ଏକ ଗଭୀର ଗମ୍ଭୀରତା ଲୁଚି ରହିଥିଲା। ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଦେବୀ, ମୁଁ ଯେଉଁ ମଣିଷକୁ ତିଆରି କରିଛି, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଯାଇ ସେପରି ରହିବ ନାହିଁ ଯେପରି ଆଜି ଦେଖାଯାଉଛି। ସମୟ ସହିତ ତା’ ଭିତରେ ଇଚ୍ଛାଗୁଡ଼ିକ ବଢ଼ିବ। ସେ ଧନ ପଛରେ ଦୌଡ଼ିବ, ପଦ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପଛରେ ଦୌଡ଼ିବ। ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ନିଜକୁ ତୁଳନା କରିବ। ଈର୍ଷା, କ୍ରୋଧ ଏବଂ ଅହଂକାର ତା’ ମନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ। ଅନେକ ଲୋକ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ନିଜ ସମ୍ପର୍କକୁ ଭୁଲିଯିବେ। କେତେକ ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ଛଡ଼ାଇ ନେବେ। କେତେକ ଲୋକ ନିଜ ସୁଖ ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେବେ।" ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଧ୍ୟାନର ସହ ଭଗବାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣୁଥିଲେ। ଭଗବାନ ପୁଣି କହିଲେ, "ମଣିଷ ବାହ୍ୟ ସୁଖକୁ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ସୁଖ ବୋଲି ଭାବିବ। ସେ ଭାବିବ ଯେ ଧନ ମିଳିଗଲେ ଖୁସି ମିଳିଯିବ, ଶକ୍ତି ମିଳିଗଲେ ସନ୍ତୋଷ ମିଳିଯିବ, ପ୍ରସିଦ୍ଧି ମିଳିଗଲେ ଜୀବନ ସଫଳ ହୋଇଯିବ। କିନ୍ତୁ ଯେତେ ଅଧିକ ସେ ଏହି ଜିନିଷଗୁଡ଼ିକ ପଛରେ ଦୌଡ଼ିବ, ସେତେ ଅଧିକ ସେ ଭିତରୁ ଖାଲି ହୋଇଯିବ।" ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପଚାରିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ତେବେ ସେହି ଜିନିଷଟି କ’ଣ ଯାହା ଆପଣ ଲୁଚାଇ ଦେଲେ?" ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ ନିଜ ପାଦ ଆଡ଼କୁ ଇଙ୍ଗିତ କରି କହିଲେ, "**ତାହା ହେଉଛି ଶାନ୍ତି।**" ଏହା ଶୁଣି ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଭଗବାନ କହିଲେ, "ଯଦି ମୁଁ ଶାନ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ମଣିଷକୁ ସେହି ସମୟରେ ଦେଇ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତେବେ ସେ କେବେ ମୋତେ ଖୋଜିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିନଥାନ୍ତା। ସେ ସଂସାରରେ ହଜି ଯାଇଥାନ୍ତା ଏବଂ ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ପ୍ରକୃତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଭୁଲି ଯାଇଥାନ୍ତା। ତେଣୁ ମୁଁ ଶାନ୍ତିକୁ ମୋର ପାଦ ତଳେ ଲୁଚାଇ ଦେଇଛି।" ଭଗବାନ ଆହୁରି କହିଲେ, "ଯେତେବେଳେ ମଣିଷ ସଂସାରର ସୁଖଗୁଡ଼ିକ ପଛରେ ଦୌଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ଥକିଯିବ, ଯେତେବେଳେ ସେ ବୁଝିପାରିବ ଯେ ଧନରେ ସନ୍ତୋଷ ମିଳେ ନାହିଁ, ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରେମ ମିଳେ ନାହିଁ ଏବଂ ଭୋଗ-ବିଳାସରେ ଆତ୍ମାକୁ ତୃପ୍ତି ମିଳେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ସେ ସେହି ଜିନିଷର ସନ୍ଧାନ କରିବ ଯାହା ତା’ ଭିତରର ଅଶାନ୍ତିକୁ ଶେଷ କରିପାରିବ। ଆଉ ସେହି ଖୋଜା ହିଁ ଶେଷରେ ତାକୁ ମୋ ପାଦ ପାଖକୁ ନେଇ ଆସିବ।" ସମୟ ବିତିବାକୁ ଲାଗିଲା। ପୃଥିବୀରେ ମଣିଷ ବଡ଼ ବଡ଼ ସହର ବସାଇଲା, ପ୍ରାସାଦ ନିର୍ମାଣ କଲା, ବ୍ୟାପାର କଲା, ଯୁଦ୍ଧ କଲା, ଅପାର ଧନ ରୋଜଗାର କଲା। କିନ୍ତୁ ତଥାପି ତା’ ମନର ଅଶାନ୍ତି ଦୂର ହେଲା ନାହିଁ। କାହା ପାଖରେ ଧନ ଥିଲା କିନ୍ତୁ ଶାନ୍ତି ନଥିଲା। କାହା ପାଖରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଥିଲା କିନ୍ତୁ ସନ୍ତୋଷ ନଥିଲା। କାହା ପାଖରେ ଶକ୍ତି ଥିଲା କିନ୍ତୁ ଶାନ୍ତି ନଥିଲା। ସେତେବେଳେ ଧୀରେ ଧୀରେ କିଛି ଲୋକ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଯେ ଯେଉଁ ଜିନିଷକୁ ସେମାନେ ଖୋଜୁଛନ୍ତି, ତାହା ବାହାରେ ନୁହେଁ ବରଂ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ଲୁଚି ରହିଛି। ଏହି କାରଣରୁ ସନ୍ଥ, ଋଷି ଏବଂ ମହାପୁରୁଷମାନେ ସବୁବେଳେ କହି ଆସୁଛନ୍ତି ଯେ ପ୍ରକୃତ ସୁଖ ବସ୍ତୁରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ମନର ଶାନ୍ତିରେ ରହିଛି। ଆଉ ଶାନ୍ତି ସେଇଠି ମିଳେ ଯେଉଁଠି ଅହଂକାର ଶେଷ ହୁଏ, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ଭଗବାନଙ୍କ ଚରଣରେ ସମର୍ପିତ ହୋଇଯାଏ। କୁହାଯାଏ ଯେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସଂସାରର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ସେହି ଲୁଚି ରହିଥିବା ଜିନିଷର ସନ୍ଧାନରେ ଘୁରି ବୁଲୁଛନ୍ତି। କେହି ତାକୁ ଧନରେ ଖୋଜୁଛନ୍ତି, କେହି ପ୍ରସିଦ୍ଧିରେ, କେହି ସମ୍ପର୍କରେ ତ ଆଉ କେହି ସଫଳତାରେ। କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ଯିଏ ବୁଝିଯାଏ ଯେ ପ୍ରକୃତ ଶାନ୍ତି କେବଳ ଭଗବାନଙ୍କ ଶରଣରେ ଅଛି, ତା’ର ଜୀବନ ବଦଳିଯାଏ। ସେଥିପାଇଁ କୁହାଯାଇଛି ସଂସାରରେ ସବୁକିଛି ମିଳିଯାଉ ପଛେ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ମନର ଶାନ୍ତି ନ ମିଳେ, ତେବେ ସବୁକିଛି ଅଧୁରା ଅଟେ। ଆଉ ଯେତେବେଳେ ଭଗବାନଙ୍କ ଚରଣରେ ଶାନ୍ତି ମିଳିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଆଉ କିଛି ବାକି ରହେ ନାହିଁ। 👇 ଆପଣଙ୍କ ମତ କ’ଣ? ଯଦି ଆପଣ ଏହି କଥା ସହ ଏକମତ, ତେବେ କମେଣ୍ଟରେ ନିଶ୍ଚୟ ଲେଖନ୍ତୁ "ହରେ କୃଷ୍ଣ" ବା "ହରେ ରାମ"। ନିଜ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସହ ଏହି ସୁନ୍ଦର ବାର୍ତ୍ତାଟିକୁ ନିଶ୍ଚୟ ସେୟାର (Share) କରନ୍ତୁ। #OdiaStory #BhagabanVishnu #HareKrishna #OdiaSpiritualStory #MentalPeace #OdishaCulture #ViralStoryOdia #OdiaMotivation #SpiritualAwakening #DebashishPradhan #OdiaPost #PeaceOfMind #🌹🌹good morning 🌹🌹 #🚩ସନାତନ ଧର୍ମ💪 #🪕ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ଭଜନ🎶 #🙏ପବନପୁତ୍ର ଶ୍ରୀ ହନୁମାନ🙏🏻