சந்தனமா? சாக்கடையா?. சிறுகதை. காலை நேரத்து இளவெயில் குருகுலத்தின் வேப்பமர இலைகளுக்கு இடையே புகுந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தது. அன்று குருவின் முகத்தில் ஒரு விசித்திரமான அமைதி நிலவியது. பாடம் முடிவடைந்ததும், குரு மாணவர்களை நோக்கி, "கேள்விகள் அறிவின் திறவுகோல். யாரிடமாவது சந்தேகம் உள்ளதா?" என்று கேட்டார். அனைவரும் அமைதியாக இருக்க, துடிப்பான மாணவன் ஒருவன் எழுந்து நின்றான். அவன் கண்கள் ஒரு குழப்பத்தை பிரதிபலித்தன. "குருவே, ஒரு சந்தேகம்! இறைவன் கருணையுள்ளவன் என்கிறோம். ஆனால், அவன் ஏன் நல்லவர்களையும் சோதிக்கிறான்? கண்ணீர் சிந்த வைக்காமல், வலிகளைத் தராமல் அவனது அருளை நாம் பெறவே முடியாதா? ஏன் இந்த அக்னிப் பரீட்சை?" குரு மென்மையாகப் புன்னகைத்தார். "நல்ல கேள்வி. இதற்கான விடையை நாளை இதே நேரத்தில் ஒரு காட்சியின் மூலம் சொல்கிறேன்," என்றார். மறுநாள் காலை, மாணவர்கள் ஆவலுடன் கூடினர். அங்கே மேடை மீது இரு ஜாடிகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. ஒரே களிமண்ணால் செய்யப்பட்டவை, ஒரே அளவில் செதுக்கப்பட்டவை, ஒரே மாதிரியான வேலைப்பாடுகள் கொண்டவை. பார்ப்பதற்கு அவை இரட்டைக் குழந்தைகள் போல இருந்தன. குரு கேட்டார்: "மாணவர்களே, இந்த இரண்டு ஜாடிகளுக்கும் இடையே ஏதாவது வித்தியாசம் தெரிகிறதா?" மாணவர்கள் உற்றுப் பார்த்தனர். "இல்லை குருவே! இரண்டும் ஒரே அழகோடு, சமமாகத்தான் இருக்கின்றன," என்றனர். "உண்மைதான். ஆனால், வெளித்தோற்றம் எப்போதும் உண்மையைச் சொல்வதில்லை," என்ற குரு, திடீரென முதல் ஜாடியை வேகமாகத் தள்ளிக் கவிழ்த்தார். அனைவரும் திடுக்கிட்டனர். ஜாடியிலிருந்து நறுமணம் வீசும் சுத்தமான சந்தன கலவை நதியாகப் பெருகி ஓடியது. அந்த இடமே நறுமணம் நிறைந்திருந்தது. அடுத்த நிமிடம், இரண்டாவது ஜாடியையும் கவிழ்த்தார். அதிலிருந்து நாற்றம் எடுக்கும் சாக்கடை நீர் வெளிப்பட்டு, தரையை அசுத்தமாக்கியது. மாணவர்கள் முகத்தைச் சுளித்துக் கொண்டு பின்வாங்கினர். குரு நிதானமாகப் பேசத் தொடங்கினார்: "இந்த ஜாடிகளைத் தள்ளும் வரை, அதற்குள் என்ன இருக்கிறது என்று உங்களுக்குத் தெரியவில்லை. இரண்டும் புனிதமானவை என்றே நினைத்தீர்கள். ஆனால், ஒரு விசை (அழுத்தம்) கொடுக்கப்பட்டபோதுதான், அதற்குள் இருந்த உண்மைத் தன்மை வெளியே வந்தது." அவர் தொடர்ந்தார்: "இறைவன் தரும் சோதனைகளும் இந்த 'அழுத்தத்தைப்' போன்றதுதான். வாழ்க்கை சுகமாக இருக்கும்போது, நாம் அனைவரும் நல்லவர்களாகவும், அமைதியானவர்களாகவுமேத் தெரிவோம். ஆனால், ஒரு கஷ்டம் வரும்போதுதான்... நமக்குள் இருப்பது சந்தனமா? (பொறுமை, அன்பு, நம்பிக்கை) அல்லது சாக்கடையா? (கோபம், பொறாமை, அதர்மம்) என்பது வெளிப்படும்." அந்த மாணவன் குறுக்கிட்டு, "குருவே, நாம் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பது இறைவனுக்குத் தெரியாதா? பிறகு ஏன் அவர் சோதிக்க வேண்டும்?" என்று கேட்டான். குரு சொன்னார், "இறைவனுக்குத் தெரியும்! ஆனால், உனக்குத் தெரியாது. நீ உன்னை ஒரு நல்லவன் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கலாம். ஆனால், ஒரு துன்பம் வரும்போது நீ மற்றவர்களைக் காயப்படுத்தினால், உனக்குள் இருக்கும் 'சாக்கடையை' நீயே அடையாளம் கண்டு கொள்ள இறைவன் ஒரு வாய்ப்பளிக்கிறான்." "சோதனைகள் உன்னை அழிப்பதற்கு அல்ல; உனக்குள் இருக்கும் அழுக்குகளை உனக்கு அடையாளம் காட்டி, உன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள இறைவன் தரும் அரிய வாய்ப்பு. உன்னை நீயே திருத்திக் கொள்ளாதவரை, நீ இறைவனின் அருளைப் பெறத் தகுதியற்றவனாகவே இருப்பாய்." மாணவர்கள் தலைகுனிந்து உண்மையை உணர்ந்தனர். சோதனைகள் என்பது தண்டனை அல்ல, அது நம் ஆன்மாவைச் சுத்திகரிக்கும் ஒரு ரகசிய சிகிச்சை என்பதை அவர்கள் புரிந்து கொண்டனர். நீதி: கஷ்டங்கள் வரும்போது நாம் காட்டும் எதிர்வினைதான் நமது உண்மையான அடையாளம். நம்மை நாமே செதுக்கிக் கொள்ள இறைவன் கொடுக்கும் உளிதான் 'சோதனை'. #🤔 Unknown Facts #👉வாழ்க்கை பாடங்கள் #🤩எளிய லைஃப் ஹேக்ஸ்♻️