കാർമേഘം നിറഞൊഴുകിയ എന്നിലെ ആകാശമായവൾ എന്റെ നിശ്വാസങ്ങൾ തഴുകുന്ന കാറ്റിനോടൊപ്പം മഴത്തുള്ളികളായി പെയ്തിറങ്ങിയവൾ കഴിഞ്ഞു പോയ വേനലിൽ നഷ്ട്ടമായ എന്റെ വസന്തത്തെ നിന്റെ നനവിനാൽ എനിക്ക് സ്വന്തമാക്കണം ലൈലും സുബഹും പോലെ നിന്റെ ഹുബ്ബ്‌ മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന ഒരു പൂന്തോട്ടം പണിയണം അതിൽ ഞാനും നീയുമെന്ന വസന്തത്താൽ സുഗന്ധം പരത്തണം തഴുകി മറയുന്ന കാറ്റിനോടും പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴത്തുള്ളികളോടും കിസ്സയോതണം ഒടുവിൽ ആ പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ ഒരൊറ്റത് അവസാനമായൊരു മണ്ണറ ഒരുക്കണം മൗത്തിലും ഒന്നായി തന്നെ ഒടുക്കമില്ലാത്ത ഇഷ്‌ഖിനാൽ നമ്മുടെ ഹുബ്ബ് നിറയുന്ന മണ്ണിൽ തന്നെ മയങ്ങണം💚 #സൗഹൃദത്തിനോട്