ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/61DpgWd?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപെയ്തൊഴിയാതെ ഭാഗം..13 ********** എല്ലാവരും കഴിച്ച പാത്രങ്ങൾ മേശമ്മേൽ നിന്നെടുത്ത് ജുബി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു...വേണ്ടായിരുന്നു ഒന്നും. എനിക്ക് എന്റെ മോളെയും താലോലിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെത്തന്നെയിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു...ഇതിപ്പോ.. എന്റെ ലോകം..ഈ വീടിനുള്ളിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങുമോ...? ഓരോന്നോർത്ത്കൊണ്ട് പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വെക്കുന്നതിനിടയിലാണ് മോൻ ആർത്തു കരയുന്നത് കേട്ടത്... അവൾ വേഗം കൈകഴുകിഅങ്ങോട്ടേക്കോടി ☘️☘️☘️ "അള്ളോഹ്..."എന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തൊട്ടിയുടെ ചുവട്ടിൽ നിന്നും അവൾ കുഞ്ഞിനെ വാരിയെടുത്തു. അവൻ സ്വയം ഊർന്നിറങ്ങിയതാണ്. അവളുടെ കയ്യിൽ ഇരിക്കാത്ത വിധം അവൻ കുറുമ്പ് കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "എന്തിനാടാ..പൊന്നേ കരയുന്നത്... ഉമ്മിവന്നല്ലോ. ഓഹ്.. പോട്ടെ... പോട്ടെ... കരയല്ലേ വാവേ... "അവൾ കുഞ്ഞിനെ തോളിൽ കിടത്തി കൈകൊണ്ട് അവന്റെ പൂമേനിയിൽ പതിയെ തലോടി...എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും അവന്റെ കരച്ചിലിന് കുറവൊന്നുമില്ല. "ജുബി...അവനെ എന്റടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് വാ...നിന്നെ പരിജയം ആയിവരുന്നതല്ലേ..ഒള്ളു... വാവക്ക്.. അതാണവൻ നിർത്താതെ കരയുന്നത്.ഇങ്ങ് ത്താ.. ഞാനെടുക്കാം.."റഫീഖിന്റെ ഉമ്മ അവനെ വാങ്ങി മടിയിൽ വെച്ചു.. "മോൻക്ക് പൊടിയരികഞ്ഞി വെച്ചോ..നീ..." ഇല്ല.... " ഇല്ലേ......' "ഞാൻ അടുപ്പിൽ ആദ്യം വെക്കുന്നത് അതാ.. വാവക്ക് അത് മാത്രമേ പറ്റു. ചിലപ്പോ..വിശന്നിട്ടാവും അവൻ ഒച്ചവെച്ചു കരയുന്നത്...പറയാൻ അറിയില്ലല്ലോ..പാവത്തിന് പെറ്റതള്ളക്കെ...അതൊക്കെ തിരിച്ചറിയൂ.. അതിന്റെ ഒരു വിധി....." ഇതെന്നെ ഊതിയതാണോ എന്നൊരു സംശയം ഉണ്ട്. ആ... പോട്ടെ വന്ന് കയറിയതല്ലേ..ഒള്ളു...ജുബി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.. "ഞാൻ വേഗം ചെന്ന് പൊടിയരിയെടുത്ത് കുക്കറിലിട്ട്.... ഗ്യാസ് അടുപ്പിൽ വെക്കാം.." "മ്മ്... നാളെ മുതൽ നേരത്തെ കഞ്ഞി വെക്കണം..രാവിലെ പന്ത്രണ്ട്മണിക്ക് മുന്നേ അവനെ കുളിപ്പിക്കണം., അല്ലേൽ അവന് പനിവരും. അവന്റെ കാര്യങ്ങൾ പ്രത്യകമായി ശ്രദ്ധിക്കണം. മ്....' അവൾ ഒന്ന് മൂളി.. "വാവയുടെ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും പറഞ്ഞു തന്നില്ലേ..നിന്നോടവൻ." അവൾ അതിന് മറുപടിയൊന്നും കൊടുക്കാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.... കൂട്ടിവെച്ച പാത്രങ്ങൾ വേഗം കഴുകി സ്റ്റാന്റിൽ ഒതുക്കി വെച്ചു...കുഞ്ഞിന് കഞ്ഞിയും വെച്ചു.... ഉച്ചക്കത്തെ ഊണിനുള്ള പരിപാടിയും തുടങ്ങി....മോൻക്ക് കഞ്ഞിക്കൊടുത്ത്. അടിക്കലും തുടക്കലും...അലക്കലും എല്ലാം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ തളർന്നു പോയിരുന്നു... ഫാരിസ് മരിച്ചതിൽ പിന്നേ അവളെ അവരാരും അടുക്കളയിൽ കയറ്റീട്ടില്ല. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ശരീരം ഇളകിയതിന്റെ വേദനയുംഅതിന്റെ കൂടെ മോനെ നോക്കലും..എല്ലാം കൂടിയായപ്പോൾ..അവൾ അറിയാതെ മോന്റെ കൂടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങിപോയിരുന്നു. ജുബി........ജുബി..." റഫീഖിന്റെ ഉമ്മയുടെ വിളിയാണ് അവളെ ഉണർത്തിയത്.. "റഫീഖ് എത്താറായി അവന് എത്തിയാൽ ചായയും അതിലേക്ക് എന്തെങ്കിലും പലഹാരവും നിർബന്ധമാണ്. തൊടിയിൽ നിന്നും വെട്ടികൊടുന്ന നേന്ത്രക്കായ..ഉണ്ട്..അത് പഴുത്തു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അതെടുത്തു പഴം പൊരി ഉണ്ടാക്കിയാൽമതി..' അവൾ വേഗം എണീറ്റിരുന്ന് മുടി വാരിക്കെട്ടി ഷാൾ എടുത്ത് തലയിലിട്ട് അടുക്കളയിലോട്ട് നടന്നു.... ചായയും പഴം പൊരിയും ഉണ്ടാക്കിവെച്ചു. അപ്പോഴേക്കും മോൻ ഉണർന്നിരുന്നു...മൂത്രം ഒഴിച്ച് നനഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന അവനെ ബാത്‌റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി കുളിപ്പിച്ച് പുതിയ ഉടുപ്പൊക്കെ മാറ്റികൊടുത്ത്... കളികോപ്പുകൾ എടുത്ത് കുഞ്ഞിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത്...ബെഡിൽ ഇരുത്തി...കയ്യെത്തിച്ചാൽ കിട്ടാവുന്ന റാക്കിൽ നിന്നും അവളുടെ ഫോണെടുത്ത് അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു. മോളെ വിവരങ്ങൾ അറിയാൻ. 'മമ്മ.. മമ്മ...'പുറകിൽ നിന്നും അവളെ തോണ്ടികൊണ്ട് രണ്ടര വയസുക്കാരൻ വിളിച്ചു... "മമ്മയെന്നോ... ഞാൻ ഉമ്മിയാ..പൊന്നേ.. ഉമ്മിയെന്ന് വിളിക്ക്...." അവനെയെടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ച് അവന്റെ കുഞ്ഞികവിളിൽ സ്നേഹത്തോടെ ചുംബിച്ചു. അവനോട് കൊച്ച് വാർത്തനൊക്കെ പറഞ്ഞു. "മുത്തിന് ഒരു ഫ്രണ്ടിണ്ട് ട്ടോ ഒരു കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണ്...അവളെ കൊണ്ട് വരേണ്ടേ നമുക്ക് വാവയുടെ കൂടെ കളിക്കാൻ. ഇഷ്ടാവോ ഇങ്ങൾക്ക്..."അത് ചോദിച്ചതും അവൻ വേണ്ട എന്ന് തലയാട്ടി കൊണ്ട് കുഞ്ഞിപ്പല്ലുകൾ കാട്ടിച്ചിരിച്ചു. അമ്പട കള്ളാ.. വേണ്ടായെന്നോ...? " "ഉമ്മാ..... ജുബി എവിടെ റൂമിലാണോ.? " എങ്ങിനെ മോൻ അവളുമായി ഇണങ്ങിയോ....? " "രാവിലെയൊക്കെ നല്ല കരച്ചിൽ ആയിരുന്നു. ഉച്ചക്ക് ശേഷം വലിയ പ്രശ്നം ഒന്നും ഇല്ലന്ന് തോന്നുന്നു." "ആണോ...ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലെട്ടെ... അവൻ അവരുടെ റൂമിനരികിലോട്ട് നടന്നു. അവൾ അറിയാതെ പാതി തുറന്നിട്ട വാതിലിലൂടെ അവൻ നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... വാവയെ കൊഞ്ചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജുബിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവന് സന്തോഷമായി... "അൽഹംദുലില്ലാഹ് " ഇവൾക്ക് കഴിയും..എന്റെ മോനെ ഒരുമ്മയുടെ വാത്സ്യല്ല്യവും,സ്നേഹവും കരുതലും..നൽകി വളർത്താൻ...എന്റെ മോൻ ഭാഗ്യം ചെയ്തവനാണ് അല്ലേൽ ഇവളെ പോലെ ഒരാളെ എനിക്ക് ഭാര്യയായി കിട്ടുമായിരുന്നോ.... സ്വയം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടാവൻ റൂമിലേക്ക് കടന്നു... ജുബി.... മോൻ താനുമായി ഇണങ്ങിയോ...? "ചെറിയ രൂപത്തിൽ...ഇക്കാ മോനെ നോക്ക് ഞാൻ ചായ എടുക്കട്ടേ...." "ഇപ്പോഴല്ല ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ പോയി ഒന്ന് കുളിച്ച് വേഷൊക്കെ മാറിയിട്ട് വരാം.." മ്മ്....' അവൾ മോനെയും കൊണ്ട് റൂമിനു വെളിയിൽ ഇറങ്ങി മോൻ അവളുടെ ഒക്കത്തു നിന്നും ഊർന്ന്... താഴെയിറങ്ങി പിച്ചവെച്ചു.... "മോനെ ഓടല്ലേ...വീഴും.അവന്റെ കൂടെ അവളും ഉമ്മറകോലായിൽ പിന്നാലെ നടന്നു.. അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ആ... സമയത്താണ് മുജീബ് ഇക്കയും ജൂബിയുടെ ഉമ്മയും നസിത്തയും അവളുടെ മോളുട്ടിയും കാറിൽ വന്നിറങ്ങിയത്...മോളെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖം പ്രകാശപൂരിതമായി.. അവൾ മുറ്റത്തേക്കോടി മോളെ വാരിയെടുത്തു... പക്ഷെ കുഞ്ഞ് അവളെ അടുത്ത് നിന്നും ഉമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് കുതറി കൊണ്ട് ആർത്തു കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അത് ജൂബിക്ക് വല്ലാത്ത വിഷമമായി. "ഉമ്മാ... മോൾ എന്നെ മറന്നോ..?! അതോ... അവളെ വിട്ടു ഇങ്ങോട്ട് പോന്നതിലുള്ള ദേഷ്യമോ.. സങ്കടമോ..? " "കൊച്ച് കുട്ടിയല്ലേ മോളെ അവർക്ക് പലസമയത്തും പല മൂടല്ലേ.... വിഷമിക്കാതെ അഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിയുമ്പോൾ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ വരും...." "നീ എന്താ ജുബി ഞങ്ങളെ അകത്തേക്ക് ഷെണിക്കാത്തെ. "നസിത്ത അത് ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് അവളോർത്തത്... മുറ്റതാണല്ലോ അവർ ഉള്ളതെന്ന്...ജുബി എല്ലാവരെയും അകത്തേക്ക് ക്ഷെണിച്ചിരുത്തി... "റഫീഖ് എത്തിയില്ലേ...? "എത്തി ഇക്കാ... ബാത്രൂംമിലാ..." "ഉമ്മയെവിടെ കിടക്കാണോ..? "ഉമ്മാക്ക്.. നടുവിന്റെ വേദനകുറയാത്തത് കൊണ്ട് റസ്റ്റ്‌ പറഞ്ഞിരിക്കാ....ദേ..ആ കാണുന്ന റൂമിലാ... ഉമ്മകിടക്കുന്നത്..നിങ്ങൾ ഉമ്മാന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല് അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ ചായക്ക് വെള്ളം തിളപ്പിക്കട്ടെ..." വീണ്ടും അവൾ ഉമ്മയുടെ അടുത്ത് നിന്നും മോളെ ബലമായി പിടിച്ച് വാങ്ങികൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. റഫീഖ്... കുളികഴിഞ്ഞു വേഷൊക്കെ മാറി റൂമിനു വെളിയിലിറങ്ങി.... "അളിയാ എപ്പോ വന്നു...എന്നിട്ട് എന്തൊക്കെയാ വിശേഷം.." മുജീബിക്കയും റഫീഖു തമ്മിൽ കൈകൊടുത്തു. "സുഖാണ്..കൊഴൊപ്പൊന്നുല്ല അങ്ങിനെ പോണു..." "ജുബി ഇന്ന് വിളിച്ചപ്പോഴും മോളെ കാണാൻ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കരയായിരുന്നുയെന്ന് ഉമ്മയും നസിയും പറഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നേ ഒന്നും ഓർത്തില്ല..മോളെയും കൊണ്ട് ഇങ്ങ് പോന്നു.." അത് പറഞ്ഞതും റഫീഖിന്റെ മുഖം മുങ്ങുന്നത്... മുജീബ് ശ്രദ്ധിച്ചു.... "എന്നിട്ട് മോൾ എവിടെ...? " "ജൂബിയുടെ അടുത്തുണ്ട്.." "മ്മ്ഹ്.... എന്നിട്ട് ഉമ്മയും ഇത്തയും എവിടെ..? "അവർ... ഇവിടുത്തെ ഉമ്മയുടെ റൂമിൽ ഉണ്ട്..." "നിങ്ങളിരിക്ക് ഞാനിപ്പോ വരാം..." റഫീഖ്...ജൂബിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.. "ഉമ്മാടെ പൊന്നവിടെ.. ഉമ്മാക്ക് ഒരു കുഞ്ഞ് ഉമ്മതന്നെ..." "ഡി... എന്താ അവർക്ക് കൊടുക്കുന്നത്..? "പഴം പൊരിയുണ്ട് അത് കൊടുക്കാം..." "വേറെ എന്തേലും പുറത്ത് നിന്ന് കൊണ്ട് വരണോ സാൻവിച്ചോ.. ബർഗറോ.. അങ്ങിനെ എന്തേലും..." "ഹേയ് വേണ്ട... ഇത് മതി..കുറച്ച് ബേക്കറി ഇരിപ്പുണ്ട് രണ്ടും കൂടെ കൊടുക്കാം..." "മ്മ്ഹ്.... എന്നാ നീ ചായ ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് വിളിക്ക്.. ഞാൻ മുജീബിക്കയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലെട്ടെ.." "അല്ല റബ്ബേ..മോൻ എവിടെ.? ജൂബിക്ക് പെട്ടന്നാണ് അവനെ ഓർമവന്നത്... അവര് വന്നപ്പോ ഉമ്മറത്ത് നിർത്തിയാണല്ലോ ഞാൻ മുറ്റത്തേക്ക് ഓടിയത് തിരിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ..മോളെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ...ഞാനത് മറന്നല്ലോ...റബ്ബേ.. ഇനി അവരുടെ അടുത്ത് എങ്ങാനും ഉണ്ടോ...? ജുബി പേടിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് ഉമ്മയുടെ റൂമിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു.. റബ്ബേ... ഇവിടെ ഇല്ലാല്ലോ..? അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഹാളിലും അവരുടെ റൂമിലും ഓടിനടന്നു.. അവിടെ ഒന്നും ഇല്ല... അവൾക്ക് റഫീഖിനോട്‌ ചോദിക്കാൻ പേടി തോന്നി.. ജുബി... ഉമ്മറത്തേക്കിറങ്ങി അവിടെ എല്ലാം നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.. എന്താ.. ജുബി...നീ എന്താ നോക്കുന്നത്...? " അത് പിന്നേ..ഇക്കാ..മോൻ മോനുസിനെ ഇവിടെ ഒന്നും കാണുന്നില്ല...അവൾ വിറക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ പറഞ്ഞു... എന്ത്.....?! എന്റെ കുഞ്ഞിനെ കാണാൻ ഇല്ലന്നോ...? " "അവര് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവന്റെകൂടെ ഉമ്മറ കൊലായിൽ ഇരിക്കുവായിരുന്നു.. ബാക്കി പറയാൻ തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപേ... ടപ്പേ... എന്ന് അവളുടെ മുഖത്ത് അടിവീണിരുന്നു...അടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട്കൊണ്ട് മുജീബ് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നു..... "എടി...നിന്റെ കുഞ്ഞിനെ കൺമുന്നിൽ കണ്ടപ്പോഴേക്കും എന്റെ കുഞ്ഞിനെ നീ മറന്നുവല്ലേ...."ഒരു ദേഷ്യത്തോടെ അലറി കൊണ്ട് റഫീഖ് മുറ്റത്തേക്കോടി... എന്താ.. മോളെ എന്താ..? എന്തിനാ... അവൻ നിന്നെ അടിച്ചത്..?" അവൻ എന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെട്ടത്...? മുജീബ്ഇക്കയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയാൻ ആവാതെ അവൾ നിന്നു.. അപ്പോഴേക്കും ഉമ്മയും. നസിയും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തിയിരുന്നു.. എന്താ മുജീബേ എന്തിനാ റഫീഖ്..? ജൂബിയുടെ ഒക്കത്തിരുന്നുകൊണ്ട് മോൾ പേടിച്ച് നിലവിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഉമ്മമോളുവിനെ.. ജൂബിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും വാരിയെടുത്തു. ഒന്നും മനസിലാവാതെ അവർ അവളെയും നോക്കിനിന്നു. ഉമ്മാ... അവൾ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞു... "മോൾ പേടിക്കാതെ കുഞ്ഞ് എവിടെ പോവാനാ.. ഇവിടെ എവിടേലും കാണും.. ബാ നമുക്ക് നോക്കാം..." എല്ലാവരും അകത്തും പുറത്തും മോനെ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... "മോനെ... വാവേ... അമിമോനെ..... "ജുബിയും റഫീയും കൂടെ വീടിന് ചുറ്റും ഓടിനടന്ന് അവനെ വിളിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു... "പടച്ചോനെ എന്റെ മോൻ.." റഫീ... ഇടയ്ക്കിടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. തൊടുവിലെ അങ്ങേ അറ്റത്തുള്ള മൂവാണ്ടൻ മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ മണ്ണ് വാരികളിക്കുകയായിരുന്ന മോനെയും വാരിയെടുത്ത് ഉമ്മകൊടുത്തുകൊണ്ട് റഫീഖ് അവന്റെ ഉമ്മയുടെ അടുത്തേക്കോടി... മുഖത്ത് അവനെ തിരിച്ചു കിട്ടിയ സന്തോഷവും, ജുബി അവനെ.... ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയതിലുള്ള ദേഷ്യവും ജ്വലിച്ചു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. "കണ്ടില്ലേ... സ്വന്തം മോളെ കണ്ടപ്പോഴേക്കും നമ്മുടെ മോനെ അവൾ മറന്നു ഇക്കണക്കിനു പോയാൽ.. അവളുടെ മോളെ ഇവിടെനിർത്തണോ വേണ്ടയോ എന്ന്..ഒന്ന് കൂടി ആലോചിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. റഫീഖിന്റെ ഉമ്മ ദേഷ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞതും അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും നീരുറവ ചാലിട്ടൊഴുകി.. "ജുബി... വന്നേ... മതി.. എടുക്കാനുള്ളത് എന്താണന്നു വെച്ചാൽ എടുത്തോ..?. ഇവിടെ പൊറുത്തത് മതി..." മുജീബിക്ക അത് പറഞ്ഞതും പരിഭ്രമത്തോടെ അവൾ ഇക്കയെ നോക്കി... (തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ