ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mwzRqGa?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം..21 --------------- ഹംസക്കയെ സമാധാനിപ്പിച്ചെങ്കിലും ആമിനാത്തയുടെ ഉള്ളം പിടഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. "ഇക്കാക്ക.. റസിയമോളും സുബൈറും എത്തി.." റസിയ കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.. ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയ സാധനങ്ങൾ കാറിൽ നിന്നും എടുത്ത് വെച്ചു. "റസിയ.. നീ.അകത്തുപോയി റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക് ഞാൻ കൊണ്ട് വക്കാം അകത്ത്.. " അവളതിന് മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... "മോളെ... നീ ഞങ്ങളെയൊക്കെ അങ്ങ് പേടിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ.." "അതിന് പേടിക്കണ്ട ആൾക്കാർ നിങ്ങൾ അല്ലല്ലോ...ഉമ്മാ.. ആ..ആൾദാ...ഇവിടെ തൊട്ടപ്പുറത്തു നിൽപ്പുണ്ട്..." അതും പറഞ്ഞവൾ മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.. "അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ വല്ലതും നിനക്ക് മനസ്സിലായോ..സൈനോ." മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ സൈനുത്ത വേഗം അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി... "ഹാ.. പോത്തിന്റെ ചെവിയിൽ വേദമോതീട്ട് എന്താ കാര്യം... അവൾക്കിപ്പോഴും അവന്റെ മോനാണ് ശെരി. മ്മ്ഹ്... എന്താ..ചെയ്യാ.." 🌹🌹🌹 നാലഞ്ചു ദിവസം സൈനുത്ത അവളെ കൊണ്ട് പണിയൊന്നും എടുപ്പിച്ചില്ല...സുബൈർ അവളോട് മിണ്ടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴൊക്കെയും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞവൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറി... അവളുടെ അവഗണന സുബൈറിനെ തളർത്തി കൊണ്ടിരുന്നു... പിന്നെ..വെറുതെ ഇരുന്നിട്ട് അവൾക്കു തന്നെ ബോറടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. നല്ല.. കാറ്റും മഴയും... വിറക് മുറ്റത്ത്‌ കിടപ്പുണ്ട്... റസിയ ചെന്ന് അത് ഓരോന്നായി എടുത്തു വെക്കാൻ തുടങ്ങി... "മോളെ അതവിടെ കിടന്നോട്ടെ നല്ല കാറ്റും മഴയും....ഉണ്ട്..മേലേക്ക് വല്ലതും വീഴും ഇങ്ങ് കയറിപോര്..." ആയിഷുമ്മത്ത വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... "അതൊന്നും പ്രശ്നല്ല ആയിഷുമ്മത്ത... അങ്ങിനെ എന്തേലും വീഴാണങ്കിൽ... ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ നേരത്തെ അങ്ങ് പോകാല്ലോ...എനിക്ക് സന്തോഷമേ...ഒള്ളു..." "കളി വർത്താനം പറയാതെ ഇങ്ങ് കയറിവാ..പെണ്ണെ..." "സൈനു..ഇയ്യ് ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണ്... അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തൊക്കെയോ ഉണ്ട്..." "അതെ ആയിഷുമ്മോ.. രണ്ട് ദിവസായി ഞാൻ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു... പഴയ റസിയയെ ആല്ലവൾ... അർത്ഥം വെച്ചുള്ള സംസാരവും നോട്ടവും അവളെ മനസ്സിലാകുന്നില്ലല്ലോ.. റബ്ബേ...." 🌹🌹🌹 "റസിയാ... എനിക്ക് ഒരു ഗ്ലാസ് ചായ വേണം." "നിങ്ങൾക്ക് ചായ തരാൻ ഞാനാരാ...നിങ്ങളുടെ ആരുമല്ല..." അവൾ ഒരു പുസ്തകവും മറച്ചു പിടിച്ചുകൊണ്ടു അതിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അവൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയി... "ഉമ്മ... ഉമ്മാ..." "എന്താ... ഡാ..." "എനിക്ക്.. ഒരു ഗ്ലാസ് ചായവേണം" റസിയ എവിടെ..? " "ഉമ്മാക്കിപ്പോൾ ചായ തരാൻ പറ്റുമോ.. ഇല്ലയോ...? ഉമ്മ അവൻക്ക് ചായ ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തു. "എടാ... ഇന്ന് നമ്മുടെ ജലീലിന്റെ മോളെ കല്ലിയാണം ഉണ്ട്. എല്ലാവർക്കും പോണം അവർ പ്രത്യേകം ക്ഷണിച്ചിട്ടുണ്ട്... നീ..ചെന്ന് റസിയയോട് ഒരുങ്ങാൻ പറ.." റസിയാ....' കല്ലിയാണത്തിന് പോകാൻ ഒരുങ്ങാൻ പറഞ്ഞു ഉമ്മ... എന്റെ ഡ്രെസ്സും എടുത്ത് വെക്കുമോ... ഞാൻ വേഗം കുളിച്ച് വരാം..." "ഇല്ലാ...എന്നെയിനി ഒന്നിനും പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട. ഇനി എനിക്ക് എന്റെ കാര്യം മാത്രം.."അതും പറഞ്ഞവൾ അടുത്തറൂമിൽ പോയി ചുരിദാർ എടുത്തണിഞ്ഞു. കല്ലിയാണത്തിന് പോകാൻ റെഡിയായി.. "റസിയാ... നിന്നെ ഞാൻ കുറച്ച് ദിവസായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. നിനക്കെന്തു പറ്റി...?" "എന്നോട് ഉള്ള നിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ... വല്ലാത്ത ഒരു മാറ്റം." "അതെ..ഞാനിനി ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയിരിക്കും... എന്താണ് അതിന്റെ കാരണം എന്ന് ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ നിങ്ങൾകറിയാല്ലോ.. അതുകൊണ്ട് കൂടുതൽ ചോദ്യം ഒന്നും വേണ്ട താഴോട്ട് പോകാം.." അവൾ ഗൗരവത്തോടെ സുബൈറിനെ നോക്കി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി.. സുബൈർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു.. പിന്നേ ഒരു തർക്കത്തിന് നിൽക്കാതെ വേഗം വേഷം മാറി അവളുടെ കൂടെ താഴേക്ക് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി.. അവരെല്ലാവരും കൂടി കല്ലിയാണതിനു പുറപ്പെട്ടു... കല്ലിയാണ വീട്ടിൽ എത്തിയതും എല്ലാവരും റസിയയെ തന്നെ നോക്കി അടക്കം പറഞ്ഞു ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. ചിലർ ഭയത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ട്.. അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിൽക്കുന്നവരും ഉണ്ട്... ഇതെല്ലാം റസിയക്ക് വല്ലാത്ത വേദന നൽകി... താനിപ്പൊ.. എല്ലാവർക്കുമുന്നിലും ഒരു പരിഹാസ പാത്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.. അവൾക്ക് അവിടെ നിന്നും പെട്ടന്ന് ഓടിപ്പോവാൻ തോന്നി... സൈനോ അന്റെ മരുമകൾ അല്ലേയിത് അവളുടെ ഭ്രാന്തൊക്കെ മാറിയോ..? " സൈനുത്ത വിഷമത്തോടെ റസിയയെ നോക്കി... "അതെ.എന്റെ മരുമകൾ ആണ്.. അവൾക്ക് ഭ്രാന്തൊന്നും ഇല്ല.." "മാറിയെന്നു കരുതി സമാധാനിക്കണ്ട മരുന്ന് നിർത്തിയാൽ അത് വീണ്ടും വരും.. അങ്ങിനെയുള്ളവർക്ക് കുട്ടികൾ ഉണ്ടാവില്ലന്നും പറഞ്ഞു കേൾക്കാം.." പലരും പല അഭിപ്രായങ്ങളും പങ്കു വെച്ചു... 'ഉമ്മാ... നമുക്ക് പോകാം." "എന്തെ മോളെ വല്ലായ്ക വല്ലതും..." "ഒന്നുല്ല..എനിക്ക് എന്തോ ഒരുതരം വീർപ്പു മുട്ടൽ " അങ്ങിനെ ഓരോരുത്തരുടെ കുത്തിനോവിക്കലും പരിഹാസവും കാരണം അവർ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി... റസിയയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദേഷ്യവും സങ്കടവും പെയ്തൊഴിയാൻ വെമ്പി നിൽകുന്നത് പോലെയുണ്ട്. "എന്ത് പറ്റി.. റസിയ. വിവാഹത്തിന് പോയത് പോലെ അല്ലല്ലോ മുഖമൊക്കെ വല്ലാണ്ടിരിക്കുന്നു." "എന്താ.. ഇക്കാ..നിങ്ങൾ ഒന്നും അറിയാത്തത് പോലെ സംസാരിക്കുന്നത്. എന്താണ്.. കാരണം എന്ന് ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാല്ലോ..എന്നെ കൊണ്ട് കൂടുതൽ പറയിപ്പിക്കരുത്." "നിങ്ങൾ കാരണം എന്റെ ജീവിതം ആകെ നശിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി." "ഇപ്പൊ...എനിക്ക് പുറത്തിറങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല ഭ്രാന്തി എന്നുള്ള മുദ്രകുത്തലും, സഹതാപത്തോടെ ഉള്ള നോട്ടവും, കുത്തു വാക്കുകളും പരിഹാസവും... മടുത്തു. എനിക്കീ ജീവിതമേ മടുത്തു.."എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നുന്നു. "റസിയ... ഞാൻ.. എന്നോട് ക്ഷെമിക്ക്. കിട്ടില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഏതോ..ഒരുത്തിക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരുന്ന എന്റെഹൃദയം...നിന്നോട് ഇഷ്ടം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല പക്ഷെ നിന്നിലേക്ക് അടുക്കുന്തോറും എന്നിൽ എന്തോ ഭയം വന്ന് നിറയുന്നു..." "ഇന്ന് ശെരിയാകും 'നാളെ ശെരിയാകും എന്നുള്ള പ്രതീക്ഷയിൽ അഞ്ചു വർഷം കളഞ്ഞ ഞാൻ.. പക്ഷെ... എനിക്ക് ഇനി പ്രതീക്ഷയില്ല... ഞാനിനി ആർക്കുവേണ്ടിയും കാത്തിരിക്കുന്നുമില്ല. എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കണം വേരറുത്തു കൊണ്ട് തന്നെ..." "റസിയാ.. നീ.. അങ്ങിനെയൊന്നും പറയല്ലേ..." "ഇല്ല... ഇക്കാ... ഞാൻ തോറ്റുപോയി.. സ്നേഹത്തിലൂടെ നിങ്ങളെ മാറ്റിയെടുക്കാം എന്ന് കരുതിയ ഞാൻ ഓരോ..നിമിഷവും വിഡ്ഢിയായി മാറുകയായിരുന്നു. അവൾ പൊട്ടികരഞ്ഞു. "റസിയാ.. ഞാൻ.." "ഇല്ല..നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ മുംതാസ് എന്ന പെണ്ണിന്റെ നിഴൽ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം എന്നെയന്നല്ല ഒരു പെണ്ണിനേയും നിങ്ങൾക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല. അത് തിരിച്ചറിയാൻ എനിക്ക് സമയം വേണ്ടി വന്നു..." "റസിയ...വെറുതേ.. ഭ്രാന്ത് വിളിച്ച് പറയല്ലേ...എന്റെ മനസ്സിൽ ഇപ്പൊ അങ്ങിനെ ഒരാളെയില്ല എന്റെ നെഞ്ചിനകത്ത് ഇപ്പോ..ഒരാളെ ഒള്ളു അത് നീയാണ്... നീ.. മാത്രം... I..Love..you.. റസിയാ..." "ഇല്ല..ഞാൻ വിശ്വാസിക്കില്ല.. ഇതുപോലെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ നിങ്ങൾ ഒരുപാട് പറ്റിച്ചതാണ്.നിങ്ങൾ ഇനിയും എന്നെ വിഡ്ഢിയാക്കാൻ നോക്കണ്ട." "റസിയ...നിന്റെ അവഗണന എനിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറം ആണ്.. പഴയ പോലെ സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറിക്കൂടെ നിനക്ക്." "ആഹാ.. ആണല്ലെ.. അപ്പോ ഞാൻ അഞ്ചു വർഷം സഹിച്ചതോ.. അതെന്താ വേദനെയല്ലേ." "വെറുതേ..ഒരു തർക്കത്തിന് ഞാനില്ല." "ഞാനും" അവൾ പുറം തിരിഞ്ഞിരുന്നുകൊണ്ട് ഭീത്തിയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.. എന്ത് പറയും എങ്ങിനെ അവളെ ആശ്വാസിപ്പിക്കും എന്നറിയാതെ... അവൻ നിറമിഴികളോടെ അവളെ നോക്കി നിന്നു... "ന്റെ... റബ്ബേ..ഞാനിപ്പോ എന്റെ ജീവനേക്കാൾ ഏറെ..അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എങ്ങിനെ റസിയയെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കും." സുബൈർ ബെഡിലേക്ക് കയറി ഒരു വശം ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു.. ഇപ്പൊ അവളോടൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല. റബ്ബ് എന്തെങ്കിലും വഴി കാണിച്ചു തരാതിരിക്കില്ല. എന്റെ..ജീവനാണ് ഇക്കാ... എന്നെ ഭാര്യയായി ഇത് വരെ അംഗീകരിക്കാത്ത ഒരാളോട് ഞാൻ എന്തിന് അത് പറയണം. ഇക്കാനെ വിട്ടു പിരിയാൻ മനസ്സില്ല. എങ്കിലും വിട്ടു പിരിഞ്ഞെ പറ്റു... ഒരിക്കലും എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരാൾക്ക് ഭാരമായി ഞാനിനി ഇവിടെ വേണ്ട... മിഴികളിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് തറയിൽ പുതപ്പെടുത്ത് വിരിച്ചുകൊണ്ടവൾ കിടന്നു... ഓരോരൊന്ന് ഓർത്തുകൊണ്ട്... (തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ