Her First Love 💕 (ഭാഗം - 6) (ജസ) സയാൻ സാർ എന്റെ കൈകളിൽ തൊട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ തരിപ്പ് എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ആകെ പടർന്നു. ആദ്യമായാണ് ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യം എനിക്ക് ഇത്രയും ആശ്വാസം നൽകുന്നത്. എങ്കിലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ എനിക്ക് ഭയമായിരുന്നു. "ഇത് എന്നോടുള്ള ദയവാണോ അതോ പ്രണയമാണോ?" എന്റെ മനസ്സ് ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. സയാൻ സാറിനെപ്പോലെ ഒരാൾക്ക് എന്നെപ്പോലെ ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയെ ഇഷ്ടപ്പെടുമോ? പക്ഷേ, ആ സന്തോഷം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. ഷെറിനും അവളുടെ ഉമ്മയും (സയാന്റെ അമ്മായി) എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവരുടെ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ വല്ലാത്തൊരു പകയുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മായി: "നൈല... നീ ഇങ്ങനെയുള്ളവരെയൊക്കെ എന്തിനാ ഈ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിയിരിക്കുന്നത്? ഇവളുടെ കുടുംബ മഹിമ എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ ഞങ്ങൾ എന്ത് മറുപടി പറയും?" ഹാളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവർ എല്ലാവരും ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അപമാനം കൊണ്ട് തല താഴ്ത്തി നിന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയാൻ തുടങ്ങി. ഷെറിൻ: "അതാ ഉമ്മ പറഞ്ഞത്... ഓഫീസിൽ പണി എടുക്കുന്നവർക്ക് ഇവിടെ എന്ത് കാര്യം? ഇക്കയോട് മിണ്ടാൻ കിട്ടുന്ന ഒരു അവസരവും ഇവൾ പാഴാക്കില്ല." (സയാൻ) ഷെറിനും അവളുടെ ഉമ്മയും ജസയെ അപമാനിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ രക്തം തിളച്ചു. ഞാൻ വേഗം അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. എന്റെ കൂടെ നൈലയും ഉണ്ടായിരുന്നു. നൈല: "അമ്മായി... നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? ജസ എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആണ്. ഈ വീട്ടിൽ വരാൻ അവൾക്ക് എല്ലാ അധികാരവുമുണ്ട്." ഞാൻ: (ഗൗരവത്തോടെ) "അമ്മായി... ഷെറിൻ... നിർത്തൂ! ജസ ഈ വീട്ടിലെ അതിഥിയാണ്. എന്റെ ഓഫീസിലെ ഏറ്റവും മിടുക്കിയായ സ്റ്റാഫ് ആണ് അവൾ. അവളുടെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ച് പറയാൻ നിങ്ങൾക്കാരാണ് അധികാരം നൽകിയത്? മേലാൽ അവളെക്കുറിച്ച് ഒരു വാക്ക് മോശമായി പറഞ്ഞാൽ അത് എന്നോടുള്ള വെല്ലുവിളിയായി ഞാൻ കരുതും." സയാന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മായിയും ഷെറിനും മിണ്ടാതെ അവിടെ നിന്ന് മാറി. നൈല എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. നൈല: "സാരമില്ല ജസേ... നീ ഇതൊന്നും കാര്യമാക്കണ്ട. ഇക്ക പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ, ഇക്ക നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്." (ജസ) സയാൻ സാർ എനിക്ക് വേണ്ടി എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു സുരക്ഷിതത്വം തോന്നി. എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. ഒരു സംശയം പോലെ അത് എന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്നു. രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് കൈ കഴുകാൻ പോകുമ്പോൾ സയാൻ സാർ എന്നെ തടഞ്ഞു നിർത്തി. സയാൻ: "ജസ... നീ എന്തിനാ ഇപ്പോഴും പേടിക്കുന്നത്? നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും എന്ന് നിനക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വാസമില്ലേ?" ജസ: (പതർച്ചയോടെ) "സാർ... ഞാൻ വെറുമൊരു അനാഥയെപ്പോലെയാണ്. എനിക്ക് ആരുമില്ല. സാർ എന്തിനാണ് എനിക്ക് വേണ്ടി ഇത്രയും ചെയ്യുന്നത്?" സയാൻ സാർ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ എനിക്ക് ഉത്തരം കിട്ടിയതുപോലെ തോന്നി. സയാൻ: "ചില കാര്യങ്ങൾ പറയാതെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കണം ജസ. നീ എനിക്ക് വെറുമൊരു സ്റ്റാഫ് മാത്രമല്ല... അത് നിനക്ക് വൈകാതെ മനസ്സിലാകും." (സയാൻ) അന്ന് രാത്രി ഞാൻ ഉപ്പയുടെയും ഉമ്മയുടെയും അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. എനിക്ക് ജസയെക്കുറിച്ച് അവരോട് സംസാരിക്കണമായിരുന്നു. ഞാൻ: "ഉപ്പാ... ഉമ്മാ... ജസയെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് നിങ്ങളോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. അവൾ ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പാടുകൾ അനുഭവിച്ച കുട്ടിയാണ്. അവളെ ആരും ഇല്ലാത്തവളായി ഈ വീട്ടിൽ കാണരുത്. എനിക്ക് അവളെ... എനിക്ക് അവളെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്." ഉപ്പ എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ച് ചിരിച്ചു. ഉപ്പ: "നൈല പറഞ്ഞപ്പോഴേ എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു സയാൻ. ആ കുട്ടിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നന്മയുണ്ട്. നിനക്ക് അവളെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പൂർണ്ണ സമ്മതമാണ്. ഷെറിന്റെ കാര്യത്തിൽ നീ വിഷമിക്കണ്ട, അത് ഞാൻ ഏറ്റു." എനിക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. പക്ഷേ, അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്ന് എന്റെ ഫോണിലേക്ക് വന്ന ആ കോൾ സമാധാനമെല്ലാം തകർത്തു. ജാമ്യത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ജസയുടെ ഉപ്പ അവളെ തിരക്കി ഓഫീസിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു! (തുടരും...) ✍🏻 Whispering words #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ