ആര്യ കാശും വാങ്ങി അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. ബാഗുമെടുത്ത് അവൾ പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും സീത ചായ ഗ്ലാസുമായി മുറ്റത്തേക്ക് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു........ "ഞാൻ പോയേച്ചും വരാം." ആര്യ അവൾക്ക് നേരെ കൈ വീശി ടാറ്റ കാണിച്ചു....... സീത പല്ലുകാട്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി...... ആര്യ പതുക്കെ നടന്ന് ആ വലിയ കാട്ടുപാതയിലെ മരങ്ങൾക്കിടയിലേക്ക് മറഞ്ഞു........ അവൾ പോയതോടെ സീത മുറ്റത്തുനിന്ന് പതുക്കെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ചായ കുടിച്ചു തീർക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവൾക്ക് അടുത്ത വിശപ്പ് തുടങ്ങിയിരുന്നു......... "അമ്മേ.പുട്ടുണ്ടോ അമ്മേ?" സീത അടുക്കള വാതിൽക്കൽ ചെന്നുനിന്ന് കൊഞ്ചലോടെ ചോദിച്ചു....... അമ്മച്ചി അവളെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു...... "നീ ആദ്യം ആ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ചായ കുടിച്ചു തീർക്ക് എന്നിട്ട് കഴിക്കാം. ചോദിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു ആ. പിന്നെ, നീ ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ. ഇവിടെ കുറച്ച് സവാള ഇരിപ്പുണ്ട് അതൊന്ന് പൊളിച്ചു തന്നേ." സവാള പൊളിക്കുക എന്ന് കേട്ടതും സീതയുടെ കളി മാറി സവാള പൊളിച്ചാൽ കണ്ണ് നീറും കൈ നാറും. ഇതൊന്നും നമ്മുടെ സീതക്കുട്ടിക്ക് പറ്റിയ പണിയല്ലല്ലോ. അവൾ പെട്ടെന്ന് കള്ളലക്ഷണം പുറത്തെടുത്തു......... "അയ്യോ അമ്മേ. എനിക്ക് ഭയങ്കര തലവേദനയാ അമ്മേ. ഹൊ വയ്യ" അവൾ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ച് അഭിനയിക്കാൻ നോക്കി......... അമ്മച്ചിക്ക് മകളുടെ ഈ കള്ളത്തരം നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അമ്മച്ചി അടുക്കളയിൽ നിന്നും കയ്യിലിരുന്ന കത്തിയും പിടിച്ച് അവളെ ഒന്നു തുറിച്ചു നോക്കി........ അമ്മച്ചിയുടെ ആ നോട്ടം കണ്ടതും സീതയ്ക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി....... അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ, കയ്യിലിരുന്ന ചായ ഗ്ലാസ് മുഖത്തോട് അടുപ്പിച്ച്, ആ ചായക്കൊണ്ട് തന്റെ മുഖം അങ്ങോട്ട് മറച്ചുപിടിച്ചു........ അമ്മച്ചിയുടെ കണ്ണിൽ പെടാതിരിക്കാനുള്ള സീതയുടെ ആ കൊച്ചു സൂത്രപ്പണി കണ്ട് അമ്മച്ചിക്ക് ദേഷ്യത്തിന് പകരം ഉള്ളിൽ ചിരിയാണ് വന്നത്....... "ഇങ്ങനെ ഒരു മടിച്ചി ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടിട്ടേ ഇല്ല" അമ്മച്ചി തലയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് പിറുപിറുത്തു. എന്നിട്ട് കയ്യിലിരുന്ന കത്തിയുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് തന്നെ തിരികെ പോയി....... അമ്മച്ചി തിരിഞ്ഞു നടന്നതും സീത ചായ ഗ്ലാസിന്റെ മറവിൽ നിന്നും മുഖം പുറത്തെടുത്ത് ഒരു വിജയശ്രീലാളിതയായി ഇളിച്ചു ചിരിച്ചു. സവാള പൊളിക്കലിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട ആ സന്തോഷത്തിൽ അവൾ പതുക്കെ ചായ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി......... അതേസമയം ആര്യ കാട്ടുപാതയൊക്കെ താണ്ടി മെയിൻ റോഡിൽ എത്തിയിരുന്നു. സമയം കൃത്യമായതുകൊണ്ട് അധികം കാത്തുനിൽക്കേണ്ടി വന്നില്ല അപ്പോഴേക്കും ടൗണിലേക്കുള്ള ഒന്നാമത്തെ ബസ് ദൂരെ നിന്ന് ഹോണടിച്ച് പാഞ്ഞു വന്നു. അവൾ വേഗം ബസിൽ കയറി വശത്തെ സീറ്റിലിരുന്നു. പുറത്തേക്ക് നോക്കി വീശിയടിക്കുന്ന തണുത്ത കാറ്റും കൊണ്ട് അവൾ അങ്ങനെ യാത്ര ചെയ്യുകയാണ്. വഴിയിലെ കാടും മലയും മരങ്ങളുമൊക്കെ പിന്നിലേക്ക് മറയുന്നത് നോക്കി ഇരിക്കുബോൾ സ്റ്റോപ്പ് എത്തി........ അങ്ങനെ ആര്യ രണ്ടാമത്തെ ബസും കയറി കോളേജ് ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ വന്നിറങ്ങി. വലിയൊരു ആശ്വാസത്തോടെ അവൾ കോളേജ് കാമ്പസിലേക്ക് നടന്നു കയറി. ആ ടെൻഷനൊക്കെ മാറി ഇവിടെ എത്തിയപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് ശരിക്കും സമാധാനമായത്........ അവൾ പതുക്കെ തന്റെ ക്ലാസ് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ഗവൺമെന്റ് കോളേജായതുകൊണ്ട് തന്നെ എപ്പോഴും നല്ല തിരക്കും ബഹളവുമുള്ള കാമ്പസായിരുന്നു അത്. ക്ലാസിൽ കയറി അവൾ തന്റെ സ്ഥിരം സീറ്റിൽ പോയി ബാഗ് വെച്ചിരുന്നു.......... അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ കട്ട ഫ്രണ്ട്സ് അങ്ങോട്ട് ഓടിവന്നു.......... "ഡീ" "ഉഫ്ഫ് പയ്യെ ഇരിക്കടി" "ഡീ ആര്യേ.നിന്റെ കൈക്ക് ഇതെന്ത് പറ്റി? ഇതെന്താ തുണി വെച്ച് കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്?" ബാഗ് വെക്കാൻ നേരം അവളുടെ കൈമുട്ടിലെ ആ മുറിവ് കണ്ട് കൂട്ടുകാരി അനു ചോദിച്ചു......... ആര്യ പെട്ടെന്ന് ആ മുറിവ് മറച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്നു ചിരിച്ചു...... "ഏയ്. അതൊന്നുമില്ലടി. ഇന്നലെ വീട്ടിൽ വെച്ച് ചുമ്മാ ഒന്ന് തട്ടി വീണതാ." വീട്ടിൽ കള്ളം പറഞ്ഞതുപോലെ അവൾ കോളേജിലും ആ സത്യം ഒളിച്ചുവെച്ചു. ഇന്നലെ വഴിയിൽ വെച്ച് രണ്ട് പയ്യന്മാരെ തല്ലിയ കാര്യം കൂട്ടുകാരികൾ അറിഞ്ഞാൽ അതൊരു വലിയ ചർച്ചയാകും എന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു....... "ഓഹ്.നീയും നിന്റെ ഒരു വീഴ്ചയും" അനു അത് വിശ്വസിച്ച് അവളുടെ അരികിലിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഫസ്റ്റ് പിരീഡ് എടുക്കാൻ പ്രൊഫസർ ക്ലാസിലേക്ക് കയറിവന്നത്. ആര്യ പതുക്കെ തന്റെ ശ്രദ്ധ പഠിത്തത്തിലേക്ക് മാറ്റി......... ഫസ്റ്റ് പിരീഡ് ഇംഗ്ലീഷ് ക്ലാസ് ആയിരുന്നു. പ്രൊഫസർ വന്ന് വലിയൊരു പുസ്തകവും തുറന്ന് എന്തൊക്കെയോ ഗൗരവത്തിൽ ബോർഡിൽ എഴുതി പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി........ ക്ലാസിലെ ബാക്കി കുട്ടികളൊക്കെ സാർ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച് നോട്ട്സ് എഴുതുന്ന തിരക്കിലാണ്.......... പക്ഷേ ആര്യയുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ക്ലാസിലായിരുന്നില്ല. അവൾ തന്റെ കൈമുട്ടിലെ മുറിവിലേക്ക് പതുക്കെ തടവിനോക്കി. അല്പം മുൻപ് അനു ചോദിച്ചപ്പോൾ വീണതാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒപ്പിച്ചു മാറ്റിയെങ്കിലും ഇപ്പോഴും കൈ മടക്കുമ്പോൾ നല്ല നീറ്റലുണ്ട്....... അപ്പോഴാണ് തൊട്ടടുത്തിരുന്ന അനു പതുക്കെ അവളുടെ കൈമുട്ടിൽ പേന കൊണ്ട് കുത്തിയത്....... "ഡീ ആര്യേ..." അനു വളരെ പതുക്കെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി വിളിച്ചു...... "എന്താടി?" ആര്യ സാർ കാണാതെ ചരിഞ്ഞുനോക്കി ചോദിച്ചു...... "നീ എന്താ ഈ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്നത്? സാർ അവിടെ എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. നീ ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിക്കേ നിന്റെ മുഖം കണ്ടിട്ട് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നുന്നുണ്ടല്ലോ ശരിക്കും വീട്ടിൽ വെച്ച് വീണത് തന്നെയാണോ? അതോ വഴിയിൽ വെച്ച് വല്ലവന്മാരുമായി കോർത്തോ?" അനു സംശയത്തോടെ കണ്ണുരുട്ടി ചോദിച്ചു....... അനുവിന് ആര്യയുടെ സ്വഭാവം നന്നായി അറിയാം....... മുത്തശ്ശന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് കളരി പഠിച്ച തന്റേടിയാണ് തന്റെ കൂട്ടുകാരിയെന്നും വഴിയിൽ ആരെങ്കിലും ചൊറിയാൻ വന്നാൽ അവൾ വെറുതെ വിടില്ലെന്നും അനുവിന് നല്ല ബോധ്യമുണ്ട്........ അനുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ആര്യ ഒന്നു ഞെട്ടി. എങ്കിലും അവൾ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു......... "ഒന്നു പോടീ അവിടുന്ന്. എനിക്ക് ക്ലാസ് ശ്രദ്ധിക്കാൻ വയ്യാഞ്ഞിട്ടാ എനിക്ക് എന്തോ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. അമ്മച്ചി ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് മീൻ വറുത്തതും മുട്ട വറുത്തതുമാണ് തന്നുവിട്ടിരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ മണം എന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ഇങ്ങോട്ട് അടിക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് ഇപ്പോഴേ വിശക്കാൻ തുടങ്ങി അതാ ഞാൻ നോക്കിയിരുന്നത്. ഹിഹിഹി" "ആഹാ... മീൻ വറുത്തതോ എന്നാപ്പിന്നെ ഉച്ചയ്ക്ക് നിന്റെ ചോറ്റുപാത്രം ഞാൻ തന്നേ വെളുപ്പിക്കും. എൻ്റെ കൈയിൽ സാമ്പാർ ആണ്. മാങ്ങച്ചറും ഉണ്ട്." വിശപ്പിന്റെ കാര്യം കേട്ടതും അനുവിന്റെ ശ്രദ്ധ ചോറിലേക്ക് മാറി. അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സാർ എഴുതുന്നത് നോക്കാൻ തുടങ്ങി......... ആര്യ ഒരു വലിയ ശ്വാസം വലിച്ച് പുറത്തേക്ക് വിട്ടു. തൽക്കാലം അനുവിന്റെ ആ ചോദ്യം ചെയ്യലിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. എങ്കിലും ബാഗിൽ നിന്നും വരുന്ന ആ മീൻ വറുത്തതിന്റെ കടും മണം ക്ലാസ് മുറിയിലാകെ പടരുന്നുണ്ടോ എന്ന് അവൾക്ക് ചെറിയൊരു സംശയമില്ലാതിരുന്നില്ല.......... ക്ലാസിൽ സാർ കട്ടക്കലിപ്പിൽ ബോർഡിൽ ചോക്കുകൊണ്ട് എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കിരുകിരു എന്ന ആ ശബ്ദത്തിനിടയിലും ആര്യയുടെ കണ്ണ് പതുക്കെ ക്ലാസ് മുറിയുടെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നീണ്ടു............ കാമ്പസിലെ വലിയ മരങ്ങളുടെ ഇലകൾ കാറ്റിൽ ഉലയുന്നത് നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ് വീണ്ടും വൈകുന്നേരത്തെ ആ യാത്രയെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് ആശങ്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. സീതയ്ക്ക് തിളങ്ങുന്ന മാലയും കമ്മലും വാങ്ങണം ഇന്നലത്തെ ആ നാറികൾ ഇനി ആളെയുകൂട്ടി വരുമോ എന്ന ചിന്ത ഉള്ളിൽ വരുമ്പോൾ കൈയിലെ മുറിവുകൾ ഒന്നുകൂടി നീറുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.......... "ആര്യ സ്റ്റാൻഡ് അപ്പ്" പെട്ടെന്നാണ് സാറിന്റെ ആ സിംഹഗർജ്ജനം പോലെളുള്ള വിളി വന്നത്. ആര്യ ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു. ക്ലാസിലെ എല്ലാ കുട്ടികളും അവളെത്തന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.......... "ഞാൻ ഇപ്പോൾ ബോർഡിൽ എഴുതിയ ആ പോയത്തിന്റെ മീനിങ് എന്താണെന്ന് ഒന്ന് പറഞ്ഞേ?" സാർ കൈയിലെ ചോക്ക് കഷണവും പിടിച്ച് ആര്യയെ രൂക്ഷമായി നോക്കി ചോദിച്ചു......... ആര്യയ്ക്ക് ആണെങ്കിൽ ഒന്നും മനസ്സിലായിട്ടുമില്ല, ഒന്നും കേട്ടിട്ടുമില്ല. അവൾ പതുക്കെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു.......... തൊട്ടടുത്തിരുന്ന അനു സാർ കാണാതെ തന്റെ നോട്ട്ബുക്ക് ആര്യയുടെ വശത്തേക്ക് പതുക്കെ നീക്കിവെച്ചു. അതിൽ അവൾ സാർ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ കറക്റ്റായി എഴുതിവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആര്യ കണ്ണുരുട്ടി അനുവിന്റെ ബുക്കിലേക്ക് ഒന്നു നോക്കി എന്നിട്ട് അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് നോക്കി പതുക്കെ വായിക്കാൻ തുടങ്ങി........ "സാർ... അത്... പ്രകൃതിയുടെ ഭംഗിയെക്കുറിച്ചും... മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിലെ ചിന്തകളെക്കുറിച്ചുമാണ് കവി പറയുന്നത്." അവൾ പറഞ്ഞു തീർന്നതും സാർ അവളെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി.......... "ബുക്ക് നോക്കി വായിക്കാൻ എനിക്കും അറിയാം ആര്യ. ക്ലാസിൽ ശ്രദ്ധിക്കാതെ എങ്ങോട്ടാണ് നിന്റെ നോട്ടം? ഇരിക്കൂ അവിടെ" ആര്യ നാണക്കേടോടെ പതുക്കെ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു. ഇരുന്ന പാടെ അവൾ അനുവിനെ നോക്കി താങ്ക്സ് എന്ന മട്ടിൽ ഒന്ന് കണ്ണ് കാണിച്ചു. അനു പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു....... "ഇനി നീ ആ മീൻ വറുത്തതും ഓർത്ത് ഇരുന്നോ അടുത്ത തവണ സാർ പിടിച്ചാൽ ഞാൻ രക്ഷിക്കില്ല കേട്ടോ." അങ്ങനെ ഒരുവിധം ആ ഫസ്റ്റ് പിരീഡ് ഇംഗ്ലീഷ് ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു. സാർ ബുക്കും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് പോയതും ക്ലാസിൽ വലിയൊരു ബഹളം തുടങ്ങി. കുട്ടികളൊക്കെ പരസ്പരം സംസാരിക്കാനും ചിരിക്കാനും തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് അനു ആര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്ന് അവളുടെ ആ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന കൈയിലേക്ക് നോക്കിയത് "അല്ല ആര്യേ. നീ സത്യം പറ നിനക്ക് എന്തോ പന്തികേടുണ്ട് ശരിക്കും എന്താ ഉണ്ടായത്?" (തുടരും...) (ഇത് വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ എഴുതിയത് ആണ് തെറ്റ് ഉണ്ട് എങ്കിൽ.....i apologize) #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 നിനക്കായ് #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍