#ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏବଂ କାଳୀୟ ନାଗ: 'କାଳୀୟ ମର୍ଦ୍ଦନ'ର ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଅଶ୍ରୁତ କଥା ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏବଂ କାଳୀୟ ନାଗର କଥା ଆମେ ପିଲାଦିନୁ ଶୁଣି ଆସୁଛୁ, କିନ୍ତୁ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି କି କାଳୀୟ ନାଗ କିଏ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ନିଜର ବାସସ୍ଥାନ ବୃନ୍ଦାବନର ଯମୁନା ନଦୀରେ ହିଁ କାହିଁକି ବନାଇଥିଲା? ଭାଗବତ ପୁରାଣ, ହରିବଂଶ ପୁରାଣ ଏବଂ ମହାଭାରତରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଏହି କଥାର କିଛି ଅଜଣା ରହସ୍ୟ ଆଜି ଆମେ ଜାଣିବା। ମହର୍ଷି କଶ୍ୟପ ଏବଂ ମାତା କଦ୍ରୁଙ୍କଠାରୁ ୧୦୦୦ ନାଗଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିଲା। କାଳୀୟ ନାଗ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲା ଏବଂ ସେ ଶେଷନାଗ, ବାସୁକି ଏବଂ ତକ୍ଷକଙ୍କର ସାନ ଭାଇ ଥିଲା। ପୂର୍ବରୁ କାଳୀୟ ନାଗ ମଧ୍ୟ ମହାସାଗରରେ ରହୁଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ନାଗମାନଙ୍କର ପକ୍ଷୀରାଜ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ଜୀବନ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲା। ସେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲା ଯେ 'ସୌଭରି' ନାମକ ଜଣେ ସିଦ୍ଧ ଋଷି ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ସେ ବୃନ୍ଦାବନ ଆସିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଅଭିଶାପର ଲାଭ ଉଠାଇ କାଳୀୟ ନିଜ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଯମୁନା ନଦୀରେ ଆସି ବାସ କଲା। ତାର ଭୟଙ୍କର ବିଷ ଯୋଗୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯମୁନା ବିଷାକ୍ତ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ଆଖପାଖର ଜୀବଜନ୍ତୁ ମରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ବୃନ୍ଦାବନର ବାଳକ ଏବଂ ଗୋ-ମାତାମାନଙ୍କୁ ଯମୁନାର ବିଷାକ୍ତ ଜଳରୁ ବଞ୍ଚାଇବା ପାଇଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏକ ଲୀଳା ରଚିଲେ। ଦିନେ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହିତ ଖେଳୁଥିବା ସମୟରେ କାହ୍ନା ଜାଣିଶୁଣି ନିଜ ବଲ୍ ଯମୁନାରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ ଏବଂ ତାହାକୁ ଆଣିବା ବାହାନାରେ ନଦୀକୁ ଡେଇଁପଡ଼ିଲେ। ଏହା ଦେଖି ପୂରା ଗୋକୁଳରେ ହାହାକାର ଖେଳିଗଲା ଏବଂ ମାତା ଯଶୋଦା ଦୁଃଖରେ ଅଚେତ ହୋଇଗଲେ। ଯମୁନାର ତଳକୁ ଯାଇ କହ୍ନେୟା ୧୦୦ ଫଣା ବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ବିଶାଳକାୟ ନାଗକୁ ଲଲକାରିଲେ। କାଳୀୟ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ବାଳକ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା। ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରହାର ଆଗରେ ସେହି ବିଷଧର ତିଷ୍ଠି ପାରିଲା ନାହିଁ। ସେ ରକ୍ତାକ୍ତ ହୋଇ ଅଚେତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। କାଳୀୟକୁ ମୃତ୍ୟୁ ମୁଖରେ ଦେଖି ତାର ପତ୍ନୀମାନେ ଆସି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ସେତେବେଳକୁ କାଳୀୟ ମଧ୍ୟ ବୁଝିସାରିଥିଲା ଯେ ଏ କୌଣସି ସାଧାରଣ ବାଳକ ନୁହଁନ୍ତି। ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାକୁ ନିଜର 'ନାରାୟଣ ରୂପ' ଦର୍ଶନ କରାଇଲେ। କାଳୀୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚରଣ ଧରି ପକାଇଲା ଏବଂ କହିଲା— "ହେ ପ୍ରଭୁ! ମୁଁ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଭୟରେ ଏଠାରେ ଲୁଚିଥିଲି। ଯଦି ମୁଁ ଏଠାରୁ ଗଲି, ତେବେ ସେ ମୋତେ ମାରିଦେବେ।" ତାପରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାକୁ ଅଭୟଦାନ ଦେଲେ ଏବଂ କହିଲେ— "ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମ ଉପରେ ମୋ ଚରଣର ଚିହ୍ନ ଅଛି, ଗରୁଡ଼ ତୁମର କୌଣସି କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ।" ବିଦାୟ ନେବା ପୂର୍ବରୁ କାଳୀୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲା ଯେ ଯେପରି ତାଙ୍କ ବଡ଼ ଭାଇ ଶେଷନାଗ ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ସେ ମଧ୍ୟ ଥରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭାର ଉଠାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ଭଗବାନ ତଥାସ୍ତୁ କହିଲେ ଏବଂ ଜଳରୁ ବାହାରକୁ ଆସି କାଳୀୟର ଫଣା ଉପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନମୋହକ ନୃତ୍ୟ (କାଳୀୟ ମର୍ଦ୍ଦନ) କଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ଦର୍ଶନ କରି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶରୁ ପୁଷ୍ପ ବୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଶେଷରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ମାନି କାଳୀୟ ନାଗ ସବୁଦିନ ପାଇଁ 'ରମଣକ ଦ୍ୱୀପ' ଚାଲିଗଲା ଏବଂ ଯମୁନାର ଜଳ ପୁଣିଥରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଗଲା। ଜୟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ! #🚩ସନାତନ ଧର୍ମ💪 #🌹🌹good morning 🌹🌹