അടുക്കളയിൽ നിന്നും പാത്രങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദത്തിനൊപ്പം വീണയുടെ കിതപ്പും കേൾക്കാമായിരുന്നു...... രാവിലെ മുതൽ തുടങ്ങിയ ഓട്ടമാണ്, രണ്ട് കുട്ടികളെ ഒരുക്കി സ്കൂളിൽ വിടണം, അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വിഷ്ണുവിനും ഭക്ഷണം നൽകണം, ഒപ്പം വീട്ടുജോലികളും. വിയർത്തു കുളിച്ചു നിൽക്കുന്ന വീണയുടെ അടുത്തേക്ക് വിഷ്ണു ദേഷ്യത്തോടെ കയറിവന്നു. ​"എടി വീണേ, നീ ഒന്ന് നോക്കിയേ.. ഈ ഷർട്ട് പോലും നേരെ തേക്കാൻ നിനക്ക് അറിയില്ലേ? ഇതിലും ഭേദം ഞാൻ തന്നെ അങ്ങ് ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു. ശരിക്കും നിന്നെയാണോ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് പറഞ്ഞുവിട്ടത്?" ​വീണ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, വിഷ്ണു പരിഹാസത്തോടെ തുടർന്നു. ​"ഇവിടെ നിന്ന് കരയാതെ വല്ലതും പോയി എടുത്ത് തിന്നാൻ നോക്ക്, അതല്ലേ നിനക്ക് അറിയാവുന്ന ഒരേയൊരു പണി? എന്റെ ജീവിതം തന്നെ നീ നശിപ്പിച്ചു നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിലിറങ്ങുമ്പോൾ കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കാൻ പോലും എനിക്ക് നാണക്കേടാണ്. ഒരു ഡ്രസ്സ് ഇട്ടാൽ പോലും നിനക്ക് ചേരില്ല ഒരു വീപ്പക്കുട്ടി നടന്നു വരുന്നത് പോലെയുണ്ട്." ​ഈ സമയം വിഷ്ണുവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു..... കുട്ടികൾ സ്കൂളിൽ പോകാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുകയാണ്. ​അമ്മ ചോദിച്ചു, "എന്താടാ രാവിലെ തന്നെ ഒരു ബഹളം? നീ എന്തിനാ മോളെ ഇങ്ങനെ വഴക്ക് പറയുന്നത്?" ​വിഷ്ണു ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു, "അമ്മയ്ക്കറിയില്ലേ ഇവളുടെ കാര്യം? ഒന്ന് നോക്കിയേ, ആ പഴയ വീണയാണോ ഇത്? വണ്ണം വെച്ച് ആകെ ഒരു കോലമായിരിക്കുന്നു. ഓഫീസിലെ പ്രോഗ്രാമിന് കൂടെ കൊണ്ടുപോകാൻ പോലും പറ്റില്ല." ​കുട്ടികൾ വിഷമത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി മൂത്ത മകൾ ഗൗരി പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "അമ്മേ, വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ, ഞങ്ങളുടെ അമ്മ സൂപ്പറാ." ​വിഷ്ണു കുട്ടികളോടും ദേഷ്യപ്പെട്ടു. "നിങ്ങൾ പോയി വണ്ടിയിൽ കയറാൻ നോക്ക്, കൂടുതൽ വർത്തമാനം ഒന്നും വേണ്ട." ​അല്പം കഴിഞ്ഞ് വിഷ്ണു ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അയൽവാസി യാമിനി ജിമ്മിൽ നിന്ന് വരുന്നത് കണ്ടു. അവൾ വളരെ സ്റ്റൈലിഷ് ആയിട്ടാണ് ഇരിക്കുന്നത്, വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം വന്നു. ​യാമിനി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, "ഹായ് വിഷ്ണു, ഗുഡ് മോർണിംഗ്! എന്താ ഒരു വല്ലായ്മ?" ​വിഷ്ണു മറുപടി നൽകി, "ഏയ്, ഒന്നുമില്ല യാമിനി, നീയിങ്ങനെ എങ്ങനെയാ ബോഡി മെയിന്റൈൻ ചെയ്യുന്നത്? കണ്ടാൽ തന്നെ ഒരു ഭംഗിയുണ്ട്." ​യാമിനി വീണയെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു, "അതിനൊക്കെ ഒരു ശ്രദ്ധ വേണം വിഷ്ണു, വീണയെ പോലെ എപ്പോഴും അടുക്കളയിൽ ഇരുന്നാൽ മതിയോ? ജിമ്മിലൊക്കെ ഒന്ന് വരണമെന്ന് ഞാൻ വീണയോട് എപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്."ഹെൽത്ത്‌ ഈസ് വെൽത്ത് എന്ന് കേട്ടിട്ടില്ലേ? നമ്മൾ നമ്മളെത്തന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ആര് നോക്കും? അല്ലേ?" വീണ അരികിൽ വന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് കുട്ടികളെ നോക്കണം യാമിനി, പിന്നെ ഈ വീട്ടു കാര്യങ്ങളും അതിന്റെ ഇടയിൽ ഇതിനൊന്നും സമയം കിട്ടാറില്ല." ​വിഷ്ണു ഉടനെ ഇടപെട്ടു, "അതൊക്കെ വെറും ഒഴികഴിവുകളാണ് നിനക്ക് മടിയാണ്, മടിയുള്ളവർക്ക് നൂറു കാരണങ്ങൾ പറയാനുണ്ടാകും..... നീ പോയി നിന്റെ കാര്യം നോക്ക് യാമിനി, ഇവൾ ഇങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നോളും." അതാണ് സത്യം നീ ആദ്യം യാമിനിയെ കണ്ട് പഠിക്ക്." ​വൈകുന്നേരം ഓഫീസിലെ ഒരു പാർട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു.... എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ പങ്കാളികളുമായി വരണം. വിഷ്ണുവിന് വീണയെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാൻ മടിയായിരുന്നു..... അവൻ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ വീണ ഒരു സാരിയൊക്കെ ഉടുത്ത് തയ്യാറായിരുന്നു. ​"വിഷ്ണു... നമ്മൾ പാർട്ടിക്ക് പോകുകയല്ലേ? ഞാൻ റെഡിയാണ്." വീണ പ്രതീക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു. ​വിഷ്ണു അവളെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. "നീ ഈ കോലത്തിലാണോ വരുന്നത്? ഈ സാരി ഉടുക്കുമ്പോൾ നിന്റെ വയറൊക്കെ ചാടി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? ശരിക്കും എനിക്ക് നാണക്കേടാണ് വീണേ, നിന്നെ എന്റെ ഭാര്യാണെന്ന് പരിചയപ്പെടുത്താൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റില്ല." ​വിഷ്ണു വീണയോട് പറഞ്ഞു, "നീ റെഡി ആയിക്കോ, പക്ഷെ പാർട്ടിയുടെ അവിടം വരെ വരണ്ട വഴിയിൽ എവിടെയെങ്കിലും നിന്നെ ഞാൻ ഇറക്കാം. ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ ഞാൻ എന്തെങ്കിലും മറുപടി പറഞ്ഞു കൊള്ളാം നിന്നെ എന്റെ കൂടെ ആരും കാണണ്ട." ​വീണയുടെ ഹൃദയം തകരുകയായിരുന്നു. "വിഷ്ണു, നിങ്ങൾക്കെന്നെ ഇത്രയും വെറുപ്പാണോ? എന്റെ സൗന്ദര്യമോ ശരീരമോ കണ്ടിട്ടല്ലല്ലോ എന്നെ സ്നേഹിച്ചത് എന്ന് പണ്ട് പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ?" ​വിഷ്ണു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു, "അതൊക്കെ പണ്ട് ഇപ്പോൾ നിന്നെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ദേഷ്യമാണ് വരുന്നത്. നീ ഇങ്ങനെ ഒരു തോൽവിയായി പോകുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല." ​അന്ന് വൈകുന്നേരം വിഷ്ണു യാമിനിയെയും കൂട്ടി പാർട്ടിക്ക് പോയി..... വീണയെ വീട്ടിൽ നിന്നും കുറച്ചകലെ ഒരു ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ഇറക്കി വിട്ടു. മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു വീണ അവിടെ ഇരുന്നു കരഞ്ഞു. "ദൈവമേ... ഞാൻ എന്ത് തെറ്റാണ് ചെയ്തത്? എന്റെ ഭർത്താവിന് വേണ്ടി, കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ചതാണോ ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ്?" അല്പം കഴിഞ്ഞ് വിഷ്ണുവിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും കാറിൽ അങ്ങോട്ടേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടു അവർ മരുമകളെ അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി. ​അമ്മ ഓടിവന്ന് അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "മോളെ, നീ ഇവിടെ എന്താ ചെയ്യുന്നത്? വിഷ്ണു എവിടെ?" ​കരച്ചിലടക്കി വീണ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു വിഷ്ണുവിന്റെ അച്ഛൻ ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചു..... അവർ അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോയി. ​രാത്രി വിഷ്ണു തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും ഹാളിൽ കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു..... വിഷ്ണു ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു, "എന്താ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത്?" ​"വിഷ്ണു... നീ എവിടെയായിരുന്നു ഇത്രയും നേരം?" അച്ഛൻ ചോദിച്ചു. ​വിഷ്ണു പരുങ്ങി. "അച്ഛാ... അത്... ഞാൻ ഓഫീസിലെ പാർട്ടിക്ക്..." ​"നിന്റെ കൂടെ നിന്റെ ഭാര്യ ഉണ്ടായിരുന്നോ?" അമ്മ ചോദിച്ചു. ​"അമ്മേ... അവൾക്ക് സുഖമില്ലായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ..." വിഷ്ണു നുണ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. ​"നിർത്തടാ നിന്റെ കള്ളം!" അമ്മ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ കരണത്ത് ഒന്ന് കൊടുത്തു. "സ്വന്തം ഭാര്യയെ ഈ മഴയത്ത് ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് നീ ആഘോഷിക്കാൻ പോയല്ലേടാ? നിനക്ക് നാണമില്ലേ? പ്രസവം കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരം മാറും വിഷ്ണൂ, നിന്റെ രണ്ട് മക്കളെ ഗർഭം ചുമന്നതാണ് ഈ ശരീരം. അവർക്ക് ജന്മം നൽകാൻ അവൾ അനുഭവിച്ച വേദന നിനക്ക് അറിയാമോ? നിന്റെ മക്കളെ വളർത്താൻ സ്വന്തം ഉറക്കവും വിശപ്പും കളഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് അവൾക്ക് വ്യായാമം ചെയ്യാൻ സമയം കിട്ടാത്തത്." ​അമ്മ എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് വിഷ്ണുവിന്റെ നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു, "നിനക്ക് ഞങ്ങൾ അറിയാത്ത ഒരു സ്വഭാവം ഉണ്ടല്ലേടാ? നീ എന്തിനാ എന്റെ മോളെ ഇങ്ങനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്?" ​വിഷ്ണു പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു, "അവളുടെ തടി കണ്ടില്ലേ അമ്മേ? ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എന്ത് വിചാരിക്കും?" ​അമ്മയുടെ ശബ്ദം വീണ്ടും ഉയർന്നു. "എടാ വിഷ്ണൂ, ഒരു പ്രസവം കഴിഞ്ഞാൽ സ്ത്രീകളുടെ ശരീരത്തിന് മാറ്റം വരും..... വയർ ചാടും, വണ്ണം വെക്കും അത് നിന്റെ രണ്ടു മക്കളെ പ്രസവിച്ചത് കൊണ്ടാണ്. ഹോർമോൺ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകും നിന്റെ മക്കളെ വളർത്താൻ വേണ്ടിയാണ് അവൾ ജോലിക്ക് പോലും പോകാതെ ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കുന്നത്. എന്നിട്ടാണോടാ നീ അവളെ പരിഹസിക്കുന്നത്? ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരം മാറുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിനെ സ്നേഹിക്കാനാണ് ഒരു ഭർത്താവ് പഠിക്കേണ്ടത്." ​അച്ഛൻ തുടർന്നു, "നിനക്ക് ഇവളെ വേണ്ടെങ്കിൽ അത് തുറന്നു പറയണം എന്റെ മരുമകൾക്ക് അവളുടെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും അടുത്ത് സുരക്ഷിതമായി നിൽക്കാൻ അറിയാം, നിന്റെ ഈ ക്രൂരത ഇനി ഇവിടെ നടക്കില്ല." ​വിഷ്ണു ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു അമ്മ വീണ്ടും പറഞ്ഞു, "നീ ഇന്ന് യാമിനിയെ കൂട്ടി പാർട്ടിക്ക് പോയത് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞു. നിനക്ക് പുറമെയുള്ള സൗന്ദര്യം മാത്രമേ കാണാൻ കഴിയുന്നുള്ളൂ, പക്ഷെ നിനക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്ന ഇവളുടെ മനസ്സ് നീ കണ്ടില്ല." "ഹോർമോൺ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടും കുടുംബത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ഓട്ടം കൊണ്ടും ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശരീരം മാറുമ്പോൾ അവളെ ചേർത്തുപിടിക്കേണ്ടത് ഭർത്താവാണ്. അല്ലാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ സൗന്ദര്യവുമായി അവളെ താരതമ്യം ചെയ്യുകയല്ല വേണ്ടത്. നിന്റെ ഈ രണ്ടു മക്കളും വളർന്നു വലുതാകുമ്പോൾ അമ്മയെ നീ അപമാനിച്ചത് അവർ അറിഞ്ഞാൽ നിന്നെ അവർ വെറുക്കില്ലേ?" വിഷ്ണുവിന്റെ തല താഴ്ന്നുപോയി. തന്റെ രണ്ടു മക്കൾ അരികിൽ വന്ന് തന്നെ നോക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ അച്ഛനോടുള്ള സ്നേഹമല്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം പേടിയും അമർഷവുമാണ് കണ്ടത്. വീണ പതുക്കെ വിഷ്ണുവിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു അവൾ കരയുകയായിരുന്നു. "വിഷ്ണു, എനിക്ക് വേറെ ഒന്നും വേണ്ട, പണ്ട് നിങ്ങൾ എന്നെ സ്നേഹിച്ചത് പോലെ ഇപ്പോഴും സ്നേഹിച്ചാൽ മതി. ഞാൻ തടി കുറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കാം, പക്ഷെ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഒറ്റപ്പെടുത്തരുത്." ​വീണയുടെ വാക്കുകൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ഉള്ളിൽ കൊണ്ടു അവൻ ആദ്യമായി തന്റെ തെറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു, സ്വയം വെറുപ്പ് തോന്നി. ​വിഷ്ണു പതുക്കെ വീണയുടെ അരികിൽ വന്ന് അവളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു. "വീണ... എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം, ഞാൻ വെറും സ്വാർത്ഥനായിപ്പോയി. നിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ കാണാതെ നിന്റെ ശരീരത്തെ മാത്രമാണ് ഞാൻ നോക്കിയത്. ഇനി ഒരിക്കലും നിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയില്ല എനിക്ക് നീ എങ്ങനെയാണോ അങ്ങനെ തന്നെ മതി." ​അമ്മയും അച്ഛനും അത് കണ്ടപ്പോൾ ആശ്വസിച്ചു.... വിഷ്ണു വീണയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശരീരം മാതൃത്വത്തിലൂടെയും ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിലൂടെയും മാറുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്...... ആ മാറ്റങ്ങളെ പരിഹസിക്കാതെ, അവളുടെ ത്യാഗങ്ങളെ മാനിക്കാനും ആത്മബന്ധത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകാനുമാണ് ഓരോ ഭർത്താവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്..... ബാഹ്യസൗന്ദര്യം കാലത്തിനനുസരിച്ച് മാഞ്ഞുപോകാം, എന്നാൽ ഒരാളുടെ മനസ്സും അവർ നിങ്ങൾക്കായി നൽകിയ ത്യാഗങ്ങളും എന്നെന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. പങ്കാളിയുടെ ശാരീരിക മാറ്റങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുകയും ആത്മബന്ധത്തിന് മുൻഗണന നൽകുകയും ചെയ്യുന്നിടത്താണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹം നിലനിൽക്കുന്നത്. #📙 നോവൽ #📔 കഥ #❤️അമ്മ