നിന്നിലേക്കായ് :4 അവൻ അവളെ നോക്കി കപ്പ്‌ ഒന്ന് ഉയർത്തിക്കാണിച്ചു. Cheers പറയുന്നതുപോലെ.... "എന്തായാലും ഇത് വേണ്ടിയിരുന്നില്ല... ചീപ് ആയിപോയി...ആ കുട്ടീടെ മുഖം വല്ലാതിരിക്കുന്നു... ഈ റിവൻജ് തീർക്കുന്നതിനു ഒരു മാറ്റോം ഇല്ലാലെ... ഇനി കുറച്ചേലും പക്വത ഒക്കെ ആവാം അഷ്മിലെ..." കൂടെയുള്ള കൂട്ടുകാരൻ അവനെ ഉപദേശിച്ചു... "മോനെ നിഹാലെ...നീയേ അതികം പ്രസഗിക്കണ്ട... ഇപ്പറയുന്ന നീ എന്നാ നന്നായത് ഇന്നലെ മിനിഞ്ഞാന്ന് ഒരു നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞപ്പോ..." അഷ്മിൽ അവനെ കളിയാക്കി...അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട്  അത്യാവശ്യം വേണ്ട കുറച്ച് പർച്ചെയ്‌സ് നടത്തി,അവന്റെ കാർ പാർക്ക്‌ ചെയ്തിടത്തേക്ക് നടന്നു...അപ്പോഴേക്കും തകർത്ത് മഴ പെയ്തു തുടങ്ങി... "എടാ... ആ കൊച്ച് കാണാൻ കൊള്ളായിരുന്നുട്ടോ... നീ കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം ലീവിന് വന്നിട്ട് ക്രഷായില്ല സ്പാർക് ആയില്ലന്നൊക്കെ അല്ലെ പറഞ്ഞത്... ഇവളെ കണ്ട ഒരു സ്പാർക് ഒക്കെ തോന്നും...ഒരു കൈ...." കോ-ഡ്രൈവർ സീറ്റിലിരിക്കുന്ന അഷ്മിൽ അവനെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി... അതോടെ പറയാൻ വന്ന കാര്യം പാതിവച്ചു നിഹാൽ വിഴുങ്ങി... "അയ്യെടാ... നിനക്കറിയില്ല അതേതാ മൊതല്ലെന്ന്... എനിക്ക് ആ മൂദേവിയെ കണ്ടിട്ട് ഒരു മണ്ണാങ്കട്ടയും തോന്നീല്ല..അവന് സ്പാർക്കാൻ തോന്നിയൊരു സാധനം..നിനക്ക് വേണേ നീ പോയ്‌ കെട്ട്..." അവൻ കാറിന്റെ ഗ്ലാസ്‌ താഴ്ത്തി കൈയിൽ കുറച്ച് വെള്ളം എടുത്തു...മിററിലേക്ക് നോക്കി കൈകൊണ്ട് മുടി ഒതുക്കി... മാളിന് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ്  അഷ്മിൽ അത് കണ്ടത്... മഴയത് റോഡ് ക്രോസ്സ് ചെയ്യുന്ന ഹന... കൈയിൽ കുടയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു... ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് ഓടികയറുന്നുണ്ട്... സാധാരണ ഷോപ്പിലെ ലേഡിസ്റ്റാഫ്‌ ഡ്യൂട്ടി ടൈം 7:00 വരെയാണ്... 3:20 ആയെ ഉള്ളു...അവൻ വാച്ച്ലെ സമയം നോക്കി ഉറപ്പുവരുത്തി... അവൾ കയറി നിൽക്കുന്ന ബസ്സ്റ്റോപ്പിനരികിലൂടെയാണ് അവരുടെ കാർ കടന്നു പോയത്... അഷ്മിൽ ഒരു നിമിഷം ആ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ സൂക്ഷ്മമായി നോക്കി... മഴ കൊണ്ടത്തിന്റെയാണോ കരഞ്ഞതിന്റെയാണോ മുഖത്താകെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ... ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടിപിടിക്കുന്നു... മൂക്കും കവിൾത്തടങ്ങളും ചുവന്നിട്ടുണ്ട്... എവിടെയോ നോട്ടം പായിച്ചിരിക്കുന്നു അവൾ... ഒരുനിമിഷം അവനൊന്നു നിശ്ചലമായത് പോലെ... "എന്താടാ... നീയെന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ...??!" നിഹാൽ ഡ്രൈവിങ്ങിനിടെ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി ചോദിച്ചു. "ഒന്നുല്ല..."അത്രമാത്രം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനെന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു... എന്തേലും ആവശ്യം വന്നതുകൊണ്ട് നേരെത്തെ ഇറങ്ങിയതായിരിക്കും... അല്ലേൽ ക്ലാസ്സ്‌ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഈ ടൈം വരെ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നതാണെലോ... അങ്ങനെ ഓരോ കണക്ക് കൂട്ടലുകളായി... ഞാൻ എന്തിനാ ആവശ്യമില്ലാത്തതൊക്കെ ആലോചിച് കൂട്ടുന്നെ...അവസാനം അവൻ തന്നെ അത് അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു... അവനെ വീട്ടിൽ ഇറക്കി നിഹാൽ പോയി... സൈനബ അവനെ കണ്ടപാടേ ഓടിവന്ന് മുറുകെ പുണർന്നു... റഷീദ് ക്ഷമയോടെ അവളുടെ പ്രകടനം കഴിഞ്ഞ് അവനോട് സംസാരിക്കാം എന്നാ ഉദ്ദേശത്തിൽ മാറി നിൽക്കുന്നുണ്ട്... "ഉമ്മാന്റെ കുട്ടി അവിടെത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് ആകെ മെലിഞ്ഞല്ലോ... താടിയും മുടിയും ഒക്കെ ഒരു കോലായി... ഉള്ളിക്ക് കേറിക്കെ..."അവനെ പിടിച്ച പിടിയാലേ സൈനബ വിടുന്ന ഭാവമില്ല... "ഉമ്മ... ആദ്യം ഈ പിടുത്തം ഒന്ന് വിട്... ഞാനൊന്ന് അകത്തു കേറട്ടെ..." അവളൊന്നു ചിരിച്ചു... അവൻ ഹാളിലേക്ക് കയറിയത് റഷീദ് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു... "അസ്സലാമുഅലൈക്കും... എന്തൊക്കെയാടാ..."അവൻ ഉപ്പാക് കൈ കൊടുത്തു... ഉടനെ സൈനബ അവന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് റൂമിലേക്ക് വലിച്ചു...റഷീദും അഷ്മിലും ആകെ ഇതെന്ത് കൂത്തെന്ന് അറിയാതെ വാ പൊളിച്ചു നിൽക്കുവാണ്.... "ഉമ്മാ എന്താണ്..." സൈനബ റഷീദ് കാണുന്നിടത്തു നിന്നും അവനെ മാറ്റി നിർത്തി... "പിന്നെ... അത്... ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു..." "അത് പറയാലോ... ഞാൻ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ ഇവിടെ...ഇങ്ങൾ ഒന്നോ രണ്ടോ എത്രെ വേണേ പറഞ്ഞോ " "അതല്ലടാ അത്യാവശ്യാന്ന്..." സൈനബ ഇടയ്ക്കിടെ പുറത്തേക്ക് പാളി നോക്കുന്നുണ്ട്... അവനാകെ ഒരു പിടിയും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയായി.... "നിങ്ങളെന്തിനാ അവിടെ നോക്കണേ... എന്താ ഇത്ര അത്യാവശ്യം...?!" "അതേയ്... ഒരു പെണ്ണിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ ഞാൻ... നല്ല തറവാട്ടുകാരാ... നാളെ തന്നെ ആ കുട്ടീനെ കാണാൻ പോണം.." അഷ്മിൽ ഒന്ന് പല്ലിരുമ്മി... ദേഷ്യം കടിച്ചു പിടിച്ചു... "ന്റെ ഉമ്മാ....സമയം ഉണ്ടല്ലോ... ഇത്ര തിരക്കെന്തിനാ... ഇതാണോ ഇത്ര അത്യാവശ്യ കാര്യം." അവൻ കൈ വിടുവിച്ചു പുറത്തിറങ്ങാൻ നോക്കി... വീണ്ടും സൈനബ അവനെ പിടിച്ചു നിർത്തി... "അങ്ങനെ പിന്നേക്ക് മാറ്റി വെക്കാൻ പറ്റൂല... നാളെ തെന്നെ പോണം.." അവൾ വാശിയോടെ പറഞ്ഞു. ഉമ്മയോട് ഇനി എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അഷ്മിൽ തന്നെ സമ്മതമറിയിച്ചു... "നാളെ തന്നെ പോകാം... പറ്റുമെങ്കിൽ കല്യാണവും നാളെ തന്നെ..." ലാസ്റ്റ് പറഞ്ഞത് ഒന്നാക്കിയതാണേലും സൈനബക്ക് അത് മനസിലായില്ല... അവനെന്തായാലും സമ്മതമറിയിച്ചല്ലോ.. പുറത്തിറങ്ങിയ റഷീദിനെ കണ്ട് അഷ്മിൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു... "ഇതെന്താ ഉപ്പ ഇവിടൊരാൾക്ക് മരുമോളെ കൊണ്ടുവരാൻ ഇത്ര അർജന്റ്..." അപ്പോഴാണ് ഈ രഹസ്യം പറച്ചിലിന് പിന്നിലെ കാര്യം പിടി കിട്ടിയത്... "അതുശെരി... അപ്പോ അതായിരുന്നല്ലേ ഇത്ര പിടിവിടാത്ത സ്നേഹപ്രകടനം..." ഉപ്പ ഉമ്മാനെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. "എടാ... അത് രണ്ടു മാസം മുമ്പ് ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി... എന്റെ ഗൾഫിലായിരുന്നപ്പോ ഉള്ള ഒരു ഫ്രണ്ട് ഇല്ലേ നാസർ... ആൾ മരിച്ചു... വലിയ വിഷമത്തിലായിരുന്നെടാ അവര്... , അവരുടെ വീട് ജപ്തിയിലായിരുന്നു... കടം കേറി ജപ്തി നോട്ടീസ് കൊടുത്തിരിക്കുവായിരുന്നു ഞാൻ പോയപ്പോൾ..." "നാസർക്ക മരിച്ചെന്നോ..."?! അവന് അത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... മുമ്പൊരിക്കൽ എട്ടിലോ മറ്റോ പഠിക്കുമ്പോഴാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഉപ്പാടെ പ്രിയപ്പെട്ട ആ ചങ്ങാതിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്... ചെറിയൊരു ഓർമ മാത്രമേ അഷ്മിലിനു അയാളെ കുറിച്ചുള്ളൂ.... റഷീദ് പറഞ്ഞ് കേട്ട അറിവുകളാണ് അഷ്മിലിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നാസറിനും വലിയൊരു സ്ഥാനം നൽകിയത്.. "അതെ... അറ്റാക്ക് ആയിരുന്നു... മരിച്ചു കുറച്ച് ദിവസം കഴിഞ്ഞാടാ ഞാൻ അറിയുന്നേ... അവിടെ ചെന്ന് ബാങ്ക് ലോൺ ഞാൻ അടക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർക്ക് ഒരേ വാശി... ചെയ്യരുതെന്ന്... അത് തിരിച്ചടക്കാൻ ഒരു വഴിയില്ലല്ലോ... അങ്ങനെ ഞാൻ നാസറിന്റെ ഇളയമോളെ എന്റെ ഈ മകന് വേണ്ടി അങ്ങ് ചോദിച്ചു...പിന്നെ ബാങ്കിൽ പോയി വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ചെയ്തു..." അഷ്മിൽ അവസാനം പറഞ്ഞ വാചകത്തിൽ കുരുങ്ങി കിടക്കുകയാണ്. "ഉപ്പാ..., ഒരു കുടുംബത്തെ സഹായിച്ചത് നല്ല കാര്യം. പക്ഷേ അതിനുവേണ്ടി ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതം തീരുമാനിക്കുന്നത് ശരിയാണോ?" അത് മുതലെടുത്തെന്നോണം സൈനബ സംസാരിച്ചു. "അങ്ങനെ ചോദിക്കെടാ... ആരോടും ചോദിക്കാതെ എടിപിടീന്ന് പോയി ഓരോന്ന് ചെയ്ത് വെക്കും... എന്റെ മോന് അങ്ങനെ കടമിടപാട് തീർക്കാൻ ഉള്ള ബന്ധമൊന്നും വേണ്ട... അത് നിങ്ങളും അവരും എങ്ങനാണ് എന്ന് വെച്ചാൽ ആയിക്കൊള്ളണം...അവനേ കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ച് സർക്കാർ ജോലി വാങ്ങിച്ചത് ഒരു ഗതിയുമില്ലാത്തോരെ കെട്ടാനല്ല..." "നീയൊന്ന് മിണ്ടാതിരുന്നേ... നിന്നോട് ഞാൻ സംസാരിച്ചോ?!!" റഷീദിന് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റഷീദ് ശാന്തനായി മറുപടി പറയുന്നു. "ഞാൻ ആരെയും നിർബന്ധിച്ചിട്ടില്ല.നിന്നെയും ആ കുട്ടിയേയും...പക്ഷേ നാസറിന്റെ മകളെ നീ ഒരിക്കൽ കണ്ടാൽ മതി.".. അവസാന വാചകത്തിൽ അയാളൊന്ന് ചിരിച്ചു... "നീ കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം എന്തൊക്കെ കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞാണോ ഓരോന്നും ഒഴിവാക്കിയത്... അതൊന്നും നിനക്ക് പറയേണ്ടി വരില്ല... രണ്ടുപേർക്കും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഇഷ്ട്ടപെട്ടെങ്കിൽ മാത്രം നിക്കാഹ്... ഇവൾ നിന്നെ ആദ്യമേ വിളിച്ചോണ്ട് പോയത് ഞാൻ ഇത് ആദ്യം നിന്റെ ചെവിയിൽ ഓതി തരുമെന്ന് കരുതിയ... രണ്ട് ഓപ്ഷൻസ് ഉണ്ടെടാ..." അഷ്മിൽ ആണേൽ ആകെ അസ്വസ്തനാണ്... ഒരു ഭാഗത്തു ഉമ്മാന്റെ വകയുള്ള പ്രഷർ... അത് കൂടാതെ ഉപ്പ ആർക്കൊക്കെയോ വാക്കും കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. "ഞാനിപ്പോ കെട്ടാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ലേലോ.. " അത് കേട്ടതും പുറത്ത് നിന്ന് ദിയ കയറിവന്നു... "കാക്കൂ... നീയിങ്ങനെ ചങ്കിൽ തറക്കണ വർത്താനൊന്നും പറയല്ലേ... നിന്റെ തീരുമാനം ആയാലേ എന്റെ കാര്യം ഇവര് പ്രോസീഡ് ചെയ്യൂ..." ദിയ അഷ്മിലിന്റെ ചെറിയ പെങ്ങളാണ്... അഷ്മിലിന്റെ മുകളിൽ ഒരു പെങ്ങളുകൂടിയുണ്ട്... അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ്.. "എവിടെയായിരുന്നു കൊച്ചബ്രാട്ടി...നീയാദ്യം നിന്റെ ഡിഗ്രി ഒന്ന് കംപ്ലീറ്റ് ആക്കിയിട്ടു നല്ലൊരു ഗവണ്മെന്റ് ജോലി വാങ്ങിക്ക്..." അഷ്മിലും റഷീദും അവളെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു... അവൾക്കത് ഇഷ്ട്ടമായില്ലെന്നത് പോലെ അവൾ ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു മിണ്ടാതിരുന്നു. ----------------------------------------------- വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന ബസിൽ ജനലിനരികിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു ഹന. പുറത്ത് ആളുകൾ ഓടിനടക്കുന്നു. വാഹനങ്ങൾ കടന്നുപോകുന്നു. എന്നാൽ അവൾ ഒന്നും കാണുന്നില്ല. കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ബാഗ് മാത്രം. അവസാന ശമ്പളം. ജോലി അവസാനിച്ചതിന്റെ അടയാളം.ഒരുപാടൊന്നും കിട്ടുമായിരുന്നില്ല... എന്നാലും തന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോകാൻ അതുമതിയായിരുന്നു. കരയണമെന്നുണ്ട്. പക്ഷേ കണ്ണുനീർ പോലും വരുന്നില്ല. ചില വേദനകൾ അത്രയും ആഴത്തിലുള്ളതായിരിക്കും. കരച്ചിൽ പോലും എത്തിപ്പെടാത്തത്ര. വീട്ടിലെത്തിയാൽ ഉമ്മ ചോദിക്കും. "ഇന്ന് ഇത്ര നേരത്തെയാണോ വന്നത്?" എന്ത് മറുപടി പറയും? ജോലിക്ക് പോയിരുന്നത് ഉമ്മ അറിയില്ല.. സ്പെഷ്യൽ ക്ലാസ്സുണ്ടാവും... ലേറ്റ് ആവും വരാൻ എന്ന് മാത്രമേ അറിയൂ... ഫായിയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു... എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നു അവൾ. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴായിരുന്നു ഒരു കാൾ വന്നത്... സൺഡേയ്സ് ഹന ഒരു വീട്ടിൽ ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കാൻ പോവാറുണ്ടായിരുന്നു... ഹോം ട്യൂഷൻ...മൂന്ന് പിള്ളേരുണ്ട്... കെമിസ്ട്രി, ഫിസിക്സ്‌, മാത്‍സ് ആണ് അവൾ ട്യൂഷൻ എടുക്കുന്നത്... ആ വീട്ടിലെ സ്ത്രീയായിരുന്നു... "മോളെ നാളെ മുതൽ ഈവെനിംഗ് ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കാമോ... എക്സാം ആവാറായില്ലേ... ഒന്നൂടെ റിവിഷൻസ് ഒക്കെ കൊടുക്കുവായിരുന്നേൽ... പേയ്‌മെന്റ് എന്താന്ന് വച്ചാൽ കൂട്ടിത്തരാം..." അവൾക്ക് അത് ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു... എന്തായാലും താനിപ്പോ ചെയ്യുന്ന ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു... കോളേജിലെ ക്ലാസ്സ്‌ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഫ്രീയാണ്... അവൾക്ക് മനസ്സിനെന്തോ വല്ലാത്തൊരാശ്വാസം തോന്നി... "ഓക്കേ... നാളെ ഒരു 4:30 ക്ക് എത്തിയാൽ മതിയാവില്ലേ...?!" "മതി..." ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തപ്പഴായിരുന്നു ഉമ്മാടെ ചോദ്യം... "അത് ഒന്നുല്ല.. ഒരു ഡൌട്ട് ചോദിക്കാൻ വിളിച്ചതാ..." ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞാൽ ക്ലാസ്സിന്റെ കാര്യം ചോദിക്കും... എല്ലാം പൊളിയും...ട്യൂഷൻ എടുക്കാൻ പോവുന്നതറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അതിന്റെ സങ്കടമായിരിക്കും... സൺഡേയ്സ് തന്നെ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞ് ഒപ്പിച്ചിരിക്കുവാ... ---------------------------------------- പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം കോളേജ് കഴിഞ്ഞു വരും വഴി അവൾ ട്യൂഷൻ എടുക്കുന്ന ഏരിയയിൽ ബസ് ഇറങ്ങി... അവൾ ട്യൂഷൻ എടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കെ ആ വീട്ടിൽ ആരോ വന്നിരിക്കുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു... ഹാളിൽ നിന്നും പരിചിതമായൊരു ശബ്ദം... രണ്ട് കുട്ടികൾ അപ്പുറത്തെ വീടുകളിൽ ഉള്ളതാണ്... മൂന്നാമത്തെ കുട്ടി ആളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും "മിസ്സേ... ഇപ്പൊ വരാവേ..."എന്ന് പറഞ്ഞു ബുക്ക്‌ അവിടെ വെച്ച് അച്ചുക്കാകു എന്ന് പറഞ്ഞ് ഹാളിലേക്ക് ഓടുന്നുണ്ട്.... "അഷ്മിലെ... എപ്പോ എത്തി...?" "ഒന്നും പറയണ്ട മാമി... മിനിഞ്ഞാന്ന് നാട്ടിൽ എത്തി... അവിടെ ഒരു ഓഫീസിൽ ഒരു മേജർ ഇൻസ്‌പെക്ഷൻ ഉണ്ടായിട്ട് സീനിയർ ഓഫീസർ വിളിച് അത് എന്റെ മണ്ടേലായി...രണ്ടുദിവസം അവിടെ തങ്ങി... ഇന്നെലെയാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ..." അഷ്മിലിന്റെ ഉമ്മാന്റെ അനിയത്തിയുടെ വീട്ടിലേക്കു എത്തിയതാണ് അവൻ... മക്കൾക്കു ചോക്ലേറ്റസും ടോയ്‌സ് എല്ലാമായി... "നീ ഇരിക്ക് ഞാൻ കഴിക്കാൻ എടുകാം..അഭി മോൻ ട്യൂഷനിലാ..." പറഞ്ഞ ഉടനെ അവനുണ്ട് അഷ്മിലിനെ കണ്ട് ഓടി വരുന്നു... കുറച്ച് നേരം അവനോട് ഓരോന്ന് മിണ്ടിയും പറഞ്ഞിരുന്നു... എട്ടാം ക്ലാസ്സിൽ ആയിരുന്നു.... . "അച്ചുകാകു.... എന്റെ മിസ്സിനെ പരിചയപ്പെടുത്തി തരാം... വായോ..." അവൾ മറ്റു രണ്ടുപേർക്കും ചെറിയ പോയ്ന്റ്സ് ഒക്കെ പറഞ്ഞ് കൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അഷ്മിലിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച്  അഭിമോൻ ഹാളിനടുത്തുള്ള ഒരു മുറിയിലേക്ക് കയറി...അവന്റെ മിസ്സിനെ കണ്ട് അവനൊന്നു സ്റ്റക്കായി... അവളും... തുടരും....... 🤍 #📙 നോവൽ #📔 കഥ