നിന്നിലേക്കായ് -7 "എടാ... നീ കേൾക്ക്... നിന്നോട് ജംഗ്ഷനിൽ ഉള്ള റഹ്മത്തിന്റെ റെസ്റ്റ്വാറന്റിലേക്ക് വരാനാ പറഞ്ഞത്... അവിടെ അവൾ ഉണ്ടാവുമെന്ന്... ഒരു ഡേറ്റിംഗ്... ശോ...ഇപ്പോഴത്തെ മക്കളുടെ ഓരോ കാര്യങ്ങളെ ..." റഷീദ് നാണത്തോടെ അവന്റെ പുറത്ത് തട്ടി... ഉറക്കചടപ്പിൽ കൃത്യമായിട്ട് ഒന്നും വ്യക്തമല്ല...എന്നാലും അവൻ ഓക്കേ പതിനൊന്നു മണി എന്ന് പറഞ്ഞ് വിട്ടിട്ടുണ്ട്.... ---------------------------------- എന്തിനായിരിക്കും അയാൾ ഇന്നങ്ങനെ പെരുമാറിയത്..?!ഷഹാന ഒന്നും മിണ്ടാതിരുന്നതെന്തായിരിക്കും??!... എന്റെ കല്യാണം അയാളെ ഇത്ര ഭ്രാന്തനാക്കുന്നത് എന്താ??!... ഹന ഒരോന്ന് ആലോചിച്ചു കട്ടിലിൽ കിടന്നു... പതിയെ അവളുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഒരാൾരൂപം തനിക്കടുത്തേക്കായി നടന്നടുക്കുന്നതവൾ അറിഞ്ഞില്ല.... ആൾരൂപം അവൾക്കടുത്തായി കട്ടിലിൽ പതിയെ ഇരുന്നു...ചുമരിന്റെ വശത്തേക്കായി മുഖം തിരിച്ചു കിടക്കുന്നവൾ ചെറിയൊരു അനക്കത്തിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... ആളെ വ്യക്തമല്ലാത്തപ്പോൾ സ്വിച്ച് ഇടാൻ വേണ്ടി പരതിയപ്പോഴാണ്  അവളുടെ കയ്യിൽ പിടി വീണത്... "ഹനാ... എനിക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കാനുണ്ട്." ഷഹാനയാണ്... എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അവൾ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ഈ പാതിരാത്രിക്ക് ഇവൾക്ക് ഉറക്കവും ഇല്ലേ... എന്നൊരു സംശയത്തിൽ അവൾ കൈ എത്തിച്ചു ലൈറ്റ് ഇട്ടു... "എന്താ ഈ നേരത്ത്..." ഹന കുറച്ചല്പം കടുത്ത സ്വരത്തിലാണ് അത് ചോദിച്ചത്... "ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങൾ നിന്നിൽ ഞെട്ടലുണ്ടാക്കും എന്നെനിക്കറിയാം... പക്ഷെ... പറയാതെ വയ്യ...നിനക്കും ഫായിക്കും എന്നോട് വെറുപ്പാണെന്ന് അറിയാം... " ഷഹാന തന്റെ മനസ്സിലെ ഭാരം ഇറക്കിവയ്ക്കാൻ വന്നതാണെന്ന് ഹന ഊഹിച്ചു. "എന്റെ ജീവിതം നശിച്ചു മോളെ... എന്റുപ്പ കെഞ്ചി പറഞ്ഞിട്ടും കേൾക്കാതെ ഇറങ്ങി പോയതാ ഞാൻ അയാളുടെ കൂടെ...സമയമെടുത്തു ജീവിതം പഠിച്ചെടുക്കാൻ... പ്രണയിച്ചു നടന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഒന്നും വിവാഹശേഷം ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല...എന്റെ വീട്ടിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങളൊന്നും എനിക്ക് ആ വീടോ വീട്ടുകാരോ ഭർത്താവോ തന്നില്ല... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ അന്ന് ഉമ്മറത്തിറങ്ങിയ എന്നെ നോക്കി അയൽപ്പക്കത്തുള്ളവർ ആരൊക്കെയോ അടക്കം പറയുന്നത് കേട്ടു... "ഈ ചെറുക്കൻ അറിയാത്ത ഏതോ നാട്ടിൽ പോയി കെട്ടിയതാണെന്ന തോന്നുന്നേ... അറിയാവുന്ന ആരെങ്കിലും ഇവന് പെണ്ണ് കൊടുക്കുമോ...??!!നല്ലൊരു പെൺകൊച്ചു... എവിടെന്നോ എന്തോ പറഞ്ഞ് ഒപ്പിച്ചെടുത്തതാ...." "ചാടിച്ചോണ്ട് പോന്നതാണെന്ന ചേട്ടൻ പറഞ്ഞേ... അല്ലാണ്ട് ബുദ്ധിയും വിവരവും ഉള്ള കൂട്ടരാണെൽ ചെറുക്കനെയും കുടുംബത്തെയും പറ്റിയൊന്ന് അന്വേഷിക്കില്ലേ..."!! അന്ന് അത് കാര്യമാക്കിയില്ല... ആദ്യനാളുകളിൽ അയാളുടെ സ്നേഹത്തിൽ പെട്ടു ഞാൻ എല്ലാം മറന്നു... എന്നെ കാണാനായി ഉപ്പ അങ്ങോട്ട് വന്നപ്പോഴും ഒത്തിരി വിളിച്ചു... തിരിച്ചു ഉപ്പാന്റെ കൂടെ മടങ്ങാനായി...വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ നാളുകളിൽ നല്ല കാര്യമായിരുന്നു... പിന്നീട് അതൊരു തടവറയായി... പല തവണ ഉമ്മാക്ക് വിളിക്കുമ്പോഴും എന്നെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോകുമോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ ഞാൻ ഭയന്നു... ഉപ്പ മരിച്ച അന്നുതന്നെ അവിടെ മഹല്ല് കമ്മിറ്റിക്കാർ ആരൊക്കെയോ ഇടപെട്ടാണ് എന്നെ ഇങ്ങോട്ടേക്കു വിടാൻ പറഞ്ഞത്... അന്നും വലിയ ബഹളമായിരുന്നു..." ഹനയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി... വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അവളോരൊന്നും കേൾക്കുന്നുണ്ട്... ഇവിടെ വരുമ്പോഴൊക്കെ നന്നായിട്ടാണല്ലോ അവളോട് ഇടപ്പഴകുന്നത് എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു. "അന്ന് ഉപ്പ തന്ന ഗോൾഡല്ലാം അവരുടെ കയ്യിലാണ്... ചിലതെല്ലാം വിറ്റിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.." അത് കേട്ടതും ഹന കരഞ്ഞുപോയി.. തന്റെ ഉപ്പ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ സ്വർണം... വീട് ജപ്തിയുടെ വക്കിലായിട്ടും അയാൾ ആ ഗോൾഡ് ചോദിച്ചിരുന്നില്ല... എന്നിട്ട് മറ്റാരോ അതെടുത്തു അവരുടെ കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്നു...ഹനക്ക് ഷഹാനയോട് വല്ലാത്ത വെറുപ്പ് തോന്നി... ഏതോ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോയി... ഉപ്പാന്റെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം അവർ കൈക്കലാക്കിയപ്പോൾ അവൾ വന്നിരിക്കുന്നു കുറ്റസമ്മതം നടത്താൻ... ഹന ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ കേട്ടിരുന്നു... "നാളുകൾ കടന്നുപോകെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി തുടങ്ങി ഞാൻ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് വലിയൊരു നരകത്തിലാണെന്ന്... സുബ്ഹിയാകുമ്പോൾ അൻവറിന്റെ ഉമ്മ വരും... ഡോറിൽ മുട്ടി വിളിച്ചുണർത്തും... അടുക്കളയിലെ ഓരോ പണികളായി ചെയ്യിപ്പിക്കും... പിന്നീട് ഓരോരുത്തരുടെ അലക്കാൻ, പാത്രം കഴുകാൻ... അങ്ങനെ എല്ലാം എന്റെ മാത്രം ജോലികളായി... അവന്റെ പെങ്ങൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവളെ കൊണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യിക്കില്ല... ഉച്ചയാകുമ്പോൾ ഒരു പയ്യൻ വരും അവളെ കൂട്ടാൻ... എത്തുന്നത് രാത്രി ഒൻപത് പത്തുമണിയാകുമ്പോൾ...ആരും ചോദിക്കാനും ഇല്ല പറയാനും ഇല്ല...അവന്റെ ഉമ്മയും ഉപ്പയും പെങ്ങളും ഓരോ കാര്യങ്ങളിലായി എന്നോട് ഒച്ചയെടുത്തു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അൻവറിനോട് സങ്കടം പറഞ്ഞു... പെട്ടന്നാണ് അയാളുടെ ഭാവം മാറിയത്... ഓരോ രാത്രിയിലും ഞാൻ വേദന കടിച്ചമർത്തി... ഞാൻ ഓക്കേ ആണെന്ന് പോലും നോക്കാതെ പല രാത്രികളിലും അവന്റെ കൈകരുത്തിൽ ഞാൻ ഒതുങ്ങിപ്പോയി... സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ ഉറക്കെ കരയുമ്പോൾ പുറത്ത് നിന്ന്  ഉപ്പ പറയുന്നത് കേൾക്കാം... "എടാ പതിയെ മതിയെടാ... അവൾ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നിനക്കുള്ളത് തന്നെയല്ലേ... മറ്റവള്മാരെ പോലെ ഈ രാത്രി കഴിഞ്ഞാൽ എണീറ്റ് പോവില്ലെന്നേ..."!! അതെന്നെ വല്ലാതെ നടുക്കി... അയാൾ മറ്റു സ്ത്രീകളെയും തേടി പോകുന്നു... ഒരു ദിവസം ഞാനതു ചോദിച്ചു... "ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടംപോലെ ജീവിക്കും... കെട്ട് കഴിഞ്ഞെന്ന് കരുതി നീയെന്ന ഭരിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട..." എന്ന് പറഞ്ഞെന്നെ ഉപദ്രവിച്ചു... പിന്നീടുള്ള രാത്രികളിൽ ഓരോ സ്ത്രീകളെയായി വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു തുടങ്ങി... അവരെയൊക്കെ എന്റെ മുന്നിലിട്ട് തന്നെ... അവൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ വയ്യാതെ മുഖം പൊത്തി വിതുമ്പി... "വരുന്ന സ്ത്രീകളിൽ മിക്കവരും സഹതാപത്തോടെ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കാറുണ്ട്... അവരെ പറഞ്ഞയച്ചു പിന്നീട് ഒരു ഉറക്കം ഉറങ്ങി എന്റെ അടുത്തേക്കും വരും... വേണ്ടുവോളം എന്നെയും ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി... എല്ലാം കൂടി എന്നെ മാനസികമായും ശരീരികമായും തളർത്തി... ആ വീട്ടിൽ ഞാൻ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയി...അൻവറിന്റെ ഉമ്മ ഇക്കാര്യത്തിൽ അവനെതിരാണ്... എന്നുകരുതി എന്നോട് നല്ലപോലെ പെരുമാറാൻ അറിയില്ല...അവരെ സംബന്ധിച്ച് മരുമകൾ എന്ന് പറയുന്നത് അമ്മായിമ്മമാർക്ക്‌ റസ്റ്റ്‌ എടുക്കാനുള്ള ഒരു ഉപകാരണമാണ്... അവരുടെ മകൻ എല്ലാ സുഖസൗകര്യങ്ങളും എനിക്ക് നൽകുന്നുവെന്ന് ഇടക്ക് വീമ്പെളക്കാറുണ്ട്... അടുക്കളയിൽ പണിയെടുത്തു ചുരിദാറുകളെല്ലാം മുഷിഞ്ഞ കീറിയ പരുവമായി... വസ്ത്രങ്ങളില്ല, നേരത്തിനു നല്ല ഭക്ഷണമില്ല... സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കു വിളിക്കണമെങ്കിൽ ഫോണില്ല... ആരോടെങ്കിലും ഒന്ന് മനസ്സ് തുറന്നു സംസാരിച്ചെങ്കിലെന്ന് ഓർത്ത് പകൽസമയങ്ങളിൽ റോഡിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കും... ആരെങ്കിലും തന്നെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ... സഹതാപത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ... അവിടേക്ക് നോക്കുമ്പോഴേക്കും ആളുകളുടെ മുഖങ്ങളിൽ വെറുപ്പ് നിറയും... അയല്പക്കത്തെ വീടുകൾ പോലും ഷീറ്റ് കെട്ടി ഉയരത്തിൽ മറച്ചിരുന്നു...അവിടെ നടക്കുന്ന ദുഷ്പ്രവർത്തികൾ തങ്ങളുടെ മക്കൾ കാണാതിരിക്കാൻ..." ഹന എല്ലാം കേട്ട് ശിലകണക്കെ നിന്നു... സിനിമയിലും മറ്റും കണ്ടും കേട്ടും പരിചയമുള്ള അനുഭവങ്ങൾ.... "ഇപ്പോൾ...അയാൾ എന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആവശ്യം എന്തെന്ന് അറിയാമോ... ഉപ്പ മരിച്ച അന്ന് രാത്രി എന്നോട് പറഞ്ഞു നിന്നേക്കാളും കൊള്ളാലോടി അനിയത്തി പെണ്ണെന്നു..." അവളോട് എങ്ങനെ പറയണമെന്നറിയാത്ത ഷഹാന കുഴഞ്ഞു... പക്ഷെ പറഞ്ഞേ പറ്റു... അവളെല്ലാം അറിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഉണ്ടാക്കി വച്ചൊരു വിപത്തിൽ അവളും അകപ്പെട്ട് പോകും... "ഇനി അയാളുടെ ആവശ്യം നിന്നെ സ്വന്തമാക്കുക എന്നതാണ്... ഒരു പെണ്ണിനെ സംബന്ധിച്ചു അവളുടെ ഹൃദയത്തെ കീറി മുറിക്കുന്ന വാക്കുകൾ... ഭാര്യയുടെ അനിയത്തിയെ വേണമെന്ന് അവളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു..." ഹന ഞെട്ടിപ്പോയി... അപ്പോൾ ഇന്നത്തെ ആ സംഭവം... അവൾ ഓരോന്നായി ഓർത്തെടുത്തു... "മോളെ... നീയെന്നെ വെറുക്കല്ലേ... മരണത്തിന്റെ വക്കിൽ നിൽക്കുന്നവളാ ഞാൻ... എനിക്കാരുമില്ല... ഇവിടെ വിട്ട് ഇറങ്ങിയത് മുതൽ ഞാൻ അന്യയാണ്... പൊട്ടികരഞ്ഞു സങ്കടങ്ങൾ പറയാൻ ഉള്ളൊരിടം പോലും ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി... അയാൾ എന്നോട് ഇന്നലെ രാത്രി പറഞ്ഞത് എന്റെ അനിയത്തിയോട് എനിക്ക് പറയാൻ കഴിയില്ല... അത്രയും അറപ്പുള്ള വാക്കുകളായിരുന്നു.." ഹന ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ നിശ്ചലയായി പോയി... ഇത്തയുടെ ഭർത്താവ് തന്റെ സഹോദര സ്ഥാനത്തുള്ളയാൾ തന്നോടൊപ്പം കിടപ്പറ പങ്കിടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു... തന്നെ സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു... അയാളെ കുറിച്ചാലോചിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ വെറുപ്പ് നിറഞ്ഞു... പുരുഷവർഗത്തെ തന്നെ വിശ്വസിക്കാൻ അറപ്പു തോന്നി... നാളെ തന്റെ കല്യാണം കഴിയുമ്പോഴും തനിക്ക് ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കുമോ... എന്നൊരു പേടി ഉള്ളിൽ നീറി..... എങ്ങനെ ഒരാളെ വിശ്വസിച്ചു കൂടെ ജീവിക്കും... ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്‌താൽ ഇവർക്ക് എന്ത്  സന്തോഷമാണ് ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാവുക... "ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയാം... നീ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കണം...കേട്ടിടത്തോളം റഷീദ്ക്കയും കുടുംബവും നല്ല മനുഷ്യരാണ്... അവിടെ ഒരിക്കലും എന്റെ മോൾക്ക് എന്നെപോലൊരു ദുർവിധി ഉണ്ടാവില്ല... അവരുടെ മകനും നിന്നെ നല്ലപോലെ നോക്കുമെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു...നീ റഷീദ്ക്കയുടെ മോനെ കാണണം... ഇവിടെവച്ചല്ല... പുറത്തെവിടെയെങ്കിലും വച്ചു... വീട്ടിലേക്ക് വന്നാൽ ചിലപ്പോ അതൊരു പ്രശ്നമായേക്കാം... ഇനി ഒരിക്കൽ കൂടി അയാൾ നിന്റെ കല്യാണക്കാര്യം അറിയാൻ ഇടയായാൽ അത് എന്നെക്കാളുപരി നിനക്കാണ് മോളെ ദോഷം ചെയ്യുക..." "അയാളിങ്ങു വരട്ടെ... ഇവടെയെന്താ പോലീസും കോടതിയൊന്നും ഇല്ലേ...നിന്നെപ്പോലെ വിവരമില്ലാതിരിക്കുകയല്ല ഞാൻ...ആരെയെങ്കിലും കെട്ടി രക്ഷപെടാനൊന്നും എന്നെ കിട്ടില്ല... നിന്നെപ്പോലെ " "നിനക്കെന്തറിയാം അവനെക്കുറിച്ചു...??!! നിയമത്തിന്റെ എല്ലാ പഴുതുകളുമടച്ചു എത്രയോ തവണ രക്ഷപെട്ടവനു നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്താലും അതൊന്നും ഏൽക്കാൻ പോവുന്നില്ല... ഉപ്പ കൂടിയില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് അതെല്ലാം മുതലെടുക്കുകയാണ്..." "ഞാൻ... ഞാൻ ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന പറയുന്നേ...??!" ഹനയുടെ ധൈര്യമെല്ലാം കെട്ടുപോയി... അത്രയും ശക്തനായ ഒരാളാണ് തനിക്കെതിരാളി എന്നവൾ മനസ്സിലാക്കി. "ഫായിയോട് സംസാരിച്ചു മൂത്താപ്പ വഴി ആ പയ്യനെ വിളിച്ച് കാര്യം അറിയിക്കുക... ടൗണിലുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു ഷോപ്പിൽ വച്ചു നിങ്ങൾ മീറ്റ് ചെയ്യണം... " "ഇനി വീട്ടുകാർക്ക് കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവർക്ക് ഇവിടെ വരണ്ടേ... ഇതൊന്നും നടക്കുന്ന കാര്യമല്ല..." ഹന ആ പ്ലാൻ എതിർത്തു... "അത് പിന്നീടുള്ള കാര്യമല്ലേ... നോക്കാം... ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം നീ ഫായിയെ അറിയിക്കണം,മൂത്താപ്പ റഷീദ്ക്കയെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞോളും..." ഷഹാന അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു മുറി വീട്ടിറങ്ങി. ഹന ഉറക്കമില്ലാതെ ബെഡിൽ കിടന്നു... ----------------------------------- "ഉപ്പാ... അഷ്മിൽ രാവിലെ തന്നെ പുഷ്‌പ്പിച്ചൊരു ഷർട്ടും ഇട്ടോണ്ട് കാറെടുത്ത് പോവുന്നത് കണ്ടല്ലോ...!" റഷീദിനോട് ഷെമി ചോദിച്ചു... "അത്... ഇനി നീ നിന്റെ ഉമ്മയോട് ചെന്ന് പറയണ്ട... നാസറിന്റെ മോളെ കാണാൻ പോകുവാ...!" ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി സൈനബ ആ ഭാഗത്തൊന്നും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി.. റഷീദ് അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു. "അതുശെരി... പോട്ടെ പെങ്ങളേന്ന് പറഞ്ഞിറങ്ങി പോവുന്നത് കണ്ടപ്പഴേ ഞാൻ ഊഹിച്ചു... ഒരു വശപിശക്..." "അവർക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടാൽ മതിയായിരുന്നു... നല്ല മോളാ..." റഷീദ് എന്തോ ആലോചിച്ചു.കൊണ്ട് ഷെമിയോട് പറഞ്ഞു .. "നോക്കാം... അവര് കണ്ട് സംസാരിക്കട്ടെ... എന്നിട്ട് ഓക്കേ ആണെങ്കിൽ ഞങ്ങളെ കൂടി കൊണ്ടുപോയി കാണിക്കണം... ആകെക്കൂടി ഉള്ളൊരു ആങ്ങളയാ...." "ഉറപ്പായും നമുക്ക് പോകാം...!" -------------------------------------- അഷ്മിൽ കാർ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ നിർത്തി... കീ എടുത്ത് റെസ്റ്റോറെന്റിലേൽക്ക് കയറുമ്പോഴാണ് ഒരു നമ്പറിൽ നിന്നും കാൾ വരുന്നത്... "ഹലോ... റഷീദ്ക്കാടെ മോനല്ലേ...?!" ഫോണിൽ ഒരു പുരുഷ ശബ്ദം... "അതെ... " "ഞാൻ... ഇന്ന് കാണാൻ വരാന്നു പറഞ്ഞ..." "ഓഹ്...നിങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ടോ?!" അഷ്മിൽ അവനോടായി ചോദിച്ചു. "ഇല്ല... ഒരു പത്തു മിനുറ്റിനകം എത്താം... വൈകുമെന്ന് പറയാൻ വേണ്ടിയാ വിളിച്ചത്." കാളിൽ ഫായിസ് ആയിരുന്നു... ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കിൽ പെട്ട അവൻ ലേറ്റ് ആവുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞു വിളിച്ചതാണ്... അഷ്മിൽ അക്ഷമയോടെ വരാൻ പോകുന്ന ആളെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിരുന്നു... വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത ഫീൽ ചെയ്യുന്നു... അവൻ കൈകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിരുമ്മി... വാഷ്റൂമിൽ പോയി താടിയും മുടിയും ഒന്നൂടി സെറ്റാക്കി... കാൾ വന്നു... "എവിടെയായിരുന്നു..?!" "നിങ്ങൾ അകത്തുണ്ടോ..?!" "അതെ..." അവൻ പെട്ടെന്ന് വാഷ്റൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി റിസപ്ഷനിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് ഫായിസ് അവനെ കണ്ടത്... "അഷ്മിൽ??!" അവൻ പെട്ടെന്ന് സ്റ്റക്ക് ആയി... "യെസ്..." കൂടെ പ്രതീക്ഷിച്ച ആളെ കാണാത്തതും അവന്റെ മുഖം മങ്ങി...അവൻ ഡോറിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ഒന്നൂടി നോക്കി... "ആള് വരും... എന്റെ പേര് ഫായിസ്... കാണാൻ പോകുന്ന ആളുടെ ബ്രദർ..." അവർ പരസ്പരം കൈകൊടുത്തു... "ഓഹ്... ഞാൻ അഷ്മിൽ..." അവനെന്തു പറഞ്ഞു തുടങ്ങണമെന്നറിയാതെ നിന്നു... "കൊൽക്കത്തയിലാണല്ലേ പോസ്റ്റിങ്ങ്‌..." "അതെ... ത്രീ ഇയർസ് ആയി... ചിലപ്പോ അടുത്ത വർഷം നാട്ടിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ആവുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു... ഫായിസ് എന്ത് ചെയ്യുന്നു...?!" "ഞാൻ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്നു... " അഷ്മിൽ മൂളിക്കൊണ്ട് കേട്ടു... ഇനി പരസ്പരം എന്ത് സംസാരിക്കണമെന്ന് അറിയില്ല... രണ്ടുപേരും ഒന്ന് ചിരിച്ചു... "ഓക്കേ... ഞാൻ അവളെ വിടാം..." അതൊരു ഫാമിലി റൂം പോലെയായിരുന്നു... ചെറിയ ഡോർ ഉള്ള...  പുറത്ത് നിന്നും നോക്കുന്നവർക്ക് കംപ്ലീറ്റ് ആയി അകത്തോട്ടു കാണാനും പറ്റില്ല... ചെറിയൊരു പ്രൈവസി കിട്ടുന്ന രീതിയിൽ...അവൻ പുറത്ത് പോയി അവൾക് അവനിരിക്കുന്ന ഏരിയ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു... ഹന അവിടേക്ക് നടന്നു... കൈകാലുകൾക്ക് ബലം കുറഞ്ഞതായി തോന്നി അവൾക്ക്... ഹൃദയമിടിപ്പ് ദ്രുതഗതിയിലായി... സൈഡ് ബാഗ് തോളിലേക്ക് കയറ്റി ഇട്ടുകൊണ്ടവൾ ആ ഡോർ ഓപ്പൺ ചെയ്തതും ഉള്ളിലിരിക്കുന്ന ആളെ കണ്ട് ഞെട്ടി... അഷ്മിലിനും മറിച്ചല്ലായിരുന്നു... അവന് വിശ്വസം വരാതെ അവളെ തന്നെ നോക്കിയതും അവിടെയും അതെ ഭാവമാണ്.... അവൾ ആ ഡോർ അടച്ചു പുറത്തേക്ക് മാറി നിന്ന് ഫോൺ എടുത്ത് ഫായിയെ വിളിച്ചു... പുറത്ത് നിന്നിരുന്ന അവൻ അകത്തേക്ക് അവൾ നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി... അവൾ ഫോണിലൂടെ ചോദിച്ചു. "നീ ഈ ക്യാബിൻ തന്നെയാണോ പറഞ്ഞത്...?!" "അതെ... ഒരു ഗ്രീൻ ഫ്ലോറൽ പ്രിന്റ് ഷർട്ട്‌ ഇട്ട... നീ കണ്ടില്ലേ...?!" അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അസ്വസ്ഥതയോടെ ഫോൺ വച്ചതും ആ ഡോറിനു അടുത്ത് അഷ്മിൽ നോക്കി നിൽക്കുന്നു... "Come..." അവൻ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു... അവൾ മടിച്ചുകൊണ്ടാണെങ്കിലും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി അവന്റെ എതിർവശത്തായി ഇരുന്നു... വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം നോക്കുന്നുണ്ടവൻ .... ഹനക്ക് അവനെ ഒട്ടും ഫേസ് ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണ്.... കഴുത്തിലൂടെ വിയർപ്പുത്തുള്ളികൾ കിനിഞ്ഞിറങ്ങിയത് അവൾ ഷാളുകൊണ്ട് ഒപ്പിയെടുത്തു.... അഷ്മിൽ ഒന്ന് തൊണ്ടയനക്കി.... "നീയായിരിക്കും നാസർക്കാടെ മോളെന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല..." അവളൊന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല... തുടരും..... 🤍 #💞 പ്രണയകഥകൾ #💘 Love Forever #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💑 Couple Goals 🥰