The third Eye Part -18 മുദ്ര :പ്ലീസ് കൃതി ഒന്ന് സമ്മതിക് daa. ഞാൻ എത്ര ദിവസമായി നിന്നോട് പറയുന്നു. നമുക്ക് മൂന്ന് പേർക്കും ഇന്ന് തന്നെ മൂക്കുകുത്താ ടി രാഗി രാഗി തന്റെ കൈയിൽ ചിപ്സ് പിടിച്ചു കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് വന്നു. രാ ഗി :വേദനിക്കു എനിക്ക് പേടിയാ. മുദ്ര : ചെറിയ വേദനയെ ഉണ്ടാകും . തന്റെ വായിൽ നടിച്ചും ചിപ്സ് കുത്തി കയറ്റിക്കൊണ്ട്. രാഗി :അല്ല നല്ല വേദന ഉണ്ടാകും. മുദ്ര : എടി മൂക്കുത്തിയാൽ നല്ല ഭംഗിയാ നിന്റെ ഭംഗി, അത് കണ്ടാൽ അകശ് സാർ മൂക്കുത്തി വിഴു. രാഗി :സത്യം ആയിട്ടും. മുദ്ര :ആാാ സത്യം.. ഞാൻ പറഞ്ഞൽ ഇവിടെ ആരും കേൾക്കില്ല. എന്നെ ആർക്കും വേണ്ട.കൃതി : കള്ള കണ്ണീരൊക്കെ നിർത്തിക്കോ വാ പോകാ. അങ്ങനെ അവർ നല്ല വെണ്ണക്കൽ മൂക്കുത്തി തന്നെ കുത്തി 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 അവർ നേരിൽ കോളേജിലേക്ക് പോയി അവർ എത്തിയത് മഴപെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ക്ലാസ് തുടങ്ങാൻ സമയ ആകാത്ത തിനാൽ അവർ തന്നെ അവർ വരാന്തയിൽനിന്നുമഴ ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി. കൃതി തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി മഴയത്ത് കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മുദ്ര : മതി പെണ്ണേ മഴയത്ത് കളിച്ചത് നമുക്ക് കാൻഡിൽ പോയി കോഫി കുടിച്ചു വരാം. അവൾ മഴ ത് കളിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ. കൃതി : നമുക്ക് മൂന്നുപേർക്കും കൂടി ഇവിടെ കോഫി കുടിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട എനിക്ക് കോഫി വേണ്ട ഒരു ഐസ്ക്രീം മതി. മുദ്ര :ഈ കോരി ചൊരിയുന്ന മഴതോ കുഞ്ഞു കുട്ടികളെപ്പോലെ ചുണ്ടുകൾ പിളർത്തി. കൃതി : പ്ലീസ് മുദ്ര. അവളുടെ കോ ഞ്ചലിൽ മുദ്ര വീണു. മുദ്ര : ശരി ഞങ്ങൾ പോയി വരാം. അവൾ വീണ്ടും മഴയിലേക്ക് കൈ നീട്ടി. മുഖത്ത് തെറിക്കുന്ന വാഴത്തുള്ളികളെ അവൾ കണ്ണുകൾ അടിച്ചു സ്വാഗതം ചെയ്തു അവൾ ഇന്ന് കുത്തിയ വെണ്ണക്കൽ മൂക്കുത്തിയിൽ മഴത്തുള്ളികൾ തട്ടിത്തെറിച്ചു അവളുടെ വെള്ളാരം കണ്ണുകളുടെ തിളക്കവും അവളുടെ സർപ്പ് സൗന്ദര്യവും മൂക്കുത്തിയുടെ ഭംഗി ഒന്നുകൂടി വർധിപ്പിച്ചു. പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു കരുത്തേറ്റ ഒരു കൈവന്ന അവളുടെ വാ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. നിലവിളിക്കാൻ പോലും സമയം കൊടുക്കാതെ അയാൾ അവളെ പൊക്കിയെടുത്ത് തൊട്ടടുത്തുള്ള വിജനമായ ലൈബ്രറിയുടെ ഇടാനാഴിലൂടെ കൊണ്ടുപോയി. കൊണ്ടുപോയി ലൈബ്രറിയിലെ മതിൽ ചേർത്തു നിർത്തി. കൃതി : നീ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് രാക്ഷസ. അവൾ അവനെ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു അധർവ് : നിനക്ക് മൂത്തവരെ ബഹുമാനിക്കാൻ അറിയില്ല സംസ്കൃതി ഞാൻ നിന്റെ എത്ര വയസിന് മൂത്ത താ. കൃതി : ബഹുമാനം അത് ചോദിച്ചു വാങ്ങേണ്ടതല്ല. അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അധർവ് :നീ മഴയെ നോക്കുന്നതും ആസ്വദിക്കുന്നതും എനിക്കിഷ്ടമല്ല. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഡെവിളിന്റെ ഗാംഭീര്യം നിറഞ്ഞു. അവൻ അവളുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടടുത്തു വന്നു നിന്നു. അധർവ് : നിനക്ക് മഴ നനയുന്നത് ഇഷ്ടമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം പക്ഷേ ആ മഴനീന്നേപ്രണയിക്കുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കില്ല. അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു എന്നാൽ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ നാസികയിലെ പുതിയ വെണ്ണക്കൽ മുക്കുത്തിയിലേക്ക് പതിഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ കത്തുന്ന ദേഷ്യം പതുക്കെ കുറഞ്ഞു. അവൻ കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ മൂക്കുത്തിയിലേക്ക് നോക്കി. എന്നോട് ചോദിക്കാതെ നി ഒന്നും ചെയ്യുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല പക്ഷേ അവൻ അവളുടെ കവിളിൽ വിരലോടിച്ചു. അവൾ അവന്റെ വിരലുകൾ തട്ടിക്കളഞ്ഞു.അധർവ് : ഇത് എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു നിന്റെ ഈ നാസികയിലെ വെണ്ണക്കൽ മൂക്കുത്തി എന്നെ വല്ലാതെ ആകർഷിക്കുന്നു എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു സംസ്കൃതി. നിന്റെ ഈ വശ്യമായ സൗന്ദര്യവും നിന്റെ കണ്ണുകളും ചേർന്ന് എന്നെ ആദ്യമേ ഒരു ഭ്രാന്തനാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു അതിന്റെ കൂടെ ഇപ്പോൾഈ മൂക്കുത്തിയും. നീയൊരുകെ ണിയാണ് ഞാൻ ഒരിക്കലും രക്ഷപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കെണി. അവൾ അവൾ വീണ്ടും അവനെ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു കൃതി : എന്നെ തൊടാൻ തനിക്ക് എന്താ അവകാശമാണുള്ളത്. എനിക്ക് നിന്നെ വെറുപ്പാണ്. അവന്റെ മുഖത്ത് ഗൂഡമായ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. അധർവ് : ഈ വെള്ളാരം കണ്ണുകളിലെ വെറുപ്പിനെ പ്രണയമാക്കി മാറ്റാൻ അല്ല മറിച്ച് നിന്റെ വെറുപ്പിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ ആകാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം. നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ എനിക്ക് വേണ്ടി പ്രണയം നിറയും എന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും സ്വപ്നം കാണുന്നില്ല. ഇതിൽ എന്നോടുള്ള വെറുപ്പ് തിളങ്ങാൻ ആണ് എനിക്കിഷ്ടം. വെറുപ്പ് കാണുവാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഞാൻ ഇനിയും നിന്നെ പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്നു കൂടി അ ടുത്തു അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ വെണ്ണ ക്കൽ മുക്കുത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും തിളങ്ങിഅവൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ മുക്കുത്തി യിൽ ഒന്ന് സ്പർശിച്ചു. അവൾ മുഖം വെട്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും അവന്റെ കരുത്തറ്റ കൈകൾ അതിനു സമ്മതിച്ചില്ല. കൃതി : എന്തിനാ നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത് എനിക്ക് നിന്നെ കാണുന്നതുപോലും ഇഷ്ടമല്ല. ആദർവ് : ഞാൻ നിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുകയല്ല സംസ്കൃതി ഞാൻ നിന്നെ ആരാധിക്കുകയാണ്. ഈ മൂക്കുത്തി നിന്റെ മൂക്കിൽ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ. അത് എനിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ജനിച്ചതാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. നിന്നെപ്പോലെ തന്നെ എന്റെ സ്വന്തമാകാൻ. അവൻ അവളുടെ മുടിയെ പതുക്കെ വകഞ്ഞുമാറ്റി.ആധർവ് : നീ ഇത്രയും സുന്ദരിയായി എന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ നിന്നെ പ പ്രണയിക്കാതിരിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. നീ എന്നെ വെറുത്തോ പക്ഷേ നിന്റെ ഓരോ ശ്വാസത്തിലും എന്റെ പേരുണ്ടാകണം. പെട്ടെന്ന് അവൻ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു അവന്റെ കണ്ണുകളിലെയും പഴയ ദേഷ്യം തിരിച്ചുവന്നു. അധർവ് : ഇന്ന് ഇനി മൂക്ക് കൂത്തിയത് എന്നോട് ചോദിച്ചിട്ടല്ല. അതുകൊണ്ട് ഒരു ശിക്ഷ നീ അർഹിക്കുന്നുണ്ട്. അവൾ അവനെ വെറുപ്പോടെ നോക്കി. അവൻ അവളുടെ കൈ വിടാതെ തന്നെ അവളെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു ആധാർവ് : ഇന്നുമുതൽ നീ ഈ മൂക്കുത്തിയിൽ തൊടുമ്പോൾ എല്ലാം അത് നിനക്ക് എന്നെ ഓർമ്മിപ്പിക്കണം. നിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ ഞാനാണെന്ന് ഈ കല്ല് നിന്നെ ഓർമിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. അവൾ അവനെ സർവശക്തിയും എടുത്തു തള്ളി മാറ്റി. കൃതി : ഒരിക്കലുമില്ല നീ എന്റെ ആരുമല്ല എന്റെ ശരീരത്തിലോ എന്റെ മനസ്സിലോ നിനക്കൊരു അവകാശവുമില്ല. 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 മഴ പെയ്തു തോർന്നു കറുത്ത ഇരുണ്ട ആകാശം മാറി. ഇളം വെയിൽ ക്യാമ്പസിൽ അരിച്ചെത്തി. അറധ്ർവിന്റ പീരിയഡ് ആയിരുന്നു അത് ക്ലാസ് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ പിന്നിലെ ബെഞ്ചിലേക്ക് നീണ്ടു . അവിടെ മുദ്രയ്ക്കും രാകി കും ഒപ്പം ഇരിക്കുന്ന കൃതിയെ കണ്ടതും അവന്റെ വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി. ജാലകത്തിലൂടെ വന്നവയിൽ അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട് അവളുടെ പുതിയമൂക്കുത്തി വെളിച്ചത്തിൽ വല്ലാതെ മിന്നിത്തിളങ്ങി. അവളുടെ വെള്ളാരം കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും മൂക്കുത്തി യുടെയും മിന്നലാട്ടവും ചേർന്നപ്പോൾ. അവൻ തന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതു പോലെ തോന്നി. പഠിപ്പിക്കാൻ വന്ന മാനേജ്മെന്റ് പാഠങ്ങളൊക്കെ അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും മാഞ്ഞുപോയി.അവൾ തല ഒന്ന് വെട്ടിക്കുമ്പോൾ തട്ടിത്തെറിക്കുന്ന വെളിച്ചം അവന്റെ കണ്ണുകൾ നേരിട്ട് പ്രതിഫലിച്ചു.. സംസ്കൃതി അവൻ അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയി. ക്ലാസിലെ എല്ലാവരും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. കൃതി തന്റെ വെള്ളാരം കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി അവനെ നോക്കി ആ നോട്ടത്തിൽ വെറുപ്പ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവർ വെറുപ്പിനും ഒരു സൗന്ദര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അവളിൽ നിന്നും കണ്ണടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഡവി ൾ പതുക്കെ ഉണർന്നു അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.അധർവ് : ക്ലാസിൽ ശ്രദ്ധിക്കാതെ നീ എന്തിലേക്കാണ് നോക്കുന്നത്?. കൃതി മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല അവൾ മുഖം തിരിച്ചു. അവൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം തനിക്ക് നേരെ തിരിച്ചു. ആ വെണ്ണക്ക മൂക്കുത്തി അവന്റെ വിരലുക)ളുടെ തൊട്ടടുത്തു തിളങ്ങി. അധർവ് : നിന്റെ ഈ മുക്കുത്തി ഇത് വെയിലത്ത് തിളങ്ങുമ്പോൾ നിന്റെ മുഖത്ത് ഉണ്ടാകുന്ന ഈ മാറ്റം അത് കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രം എനിക്ക് ക്ലാസ് മുഴുവൻ നിർത്തിവെക്കാൻ തോന്നുവാ. പതിയെ അവളുടെ കാതോരം പറഞ്ഞു. കൃതി യുടെ കണ്ണുകളിൽ രോക്ഷം തിളച്ചു. കൃതി :വിട് സാർ എല്ലാവരും നോക്കുന്നുണ്ട് അവൾ പല്ല് കടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അധർവ് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ വിട്ടു.അധർവ് : ശരി നമ്മൾ പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അവൻ വീണ്ടും ക്ലാസ് എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും ആ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന മൂക്കുത്തിയിൽ ആയിരുന്നു. വീണ്ടും ബോർഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. മാനേജ്മെന്റിലെ ഒരു പ്രധാന തിയറി അവൻ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു വാക്കുകൾ ഓരോന്നായി അവനിൽ നിന്നും അകന്നു പോകുന്നത് പോലെ അവന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ സംസ്കൃതിയിൽ ആയിരുന്നു . കൃതിയുടെ മൂക്കുത്തി അപ്പോയും തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഓരോ തവണ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോഴും ആ കല്ലിൽ തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുന്ന പ്രകാശം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ എല്ലാഅവന്റെ ഹൃദയത്തിലാണ് വ ന്ന് തറ ക്കുന്നത്. സാർ എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത് ക്ലാസിലെ ഒരു കുട്ടി ചോദിക്കുന്നത് കേട്ട അവന് സ്വബോധം തിരിച്ചുവന്നത്. ചോക് പിസ് ദേഷ്യത്തോടെ മേശപ്പുറത്ത് എറിഞ്ഞു അവന് ക്ലാസ്സെടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ എല്ലാവരെയും വെറുപ്പിച്ച ഡെവിൾ അന്ന് ആദ്യമായി പതറി. അവൻ വീണ്ടും കൃതിയെ നോക്കി. അവൾ അവനെ നോക്കി പുച്ഛിച്ചു. അത് അവനെ കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. ടുഡേ ക്ലാസ്സ്is ഓവർ എല്ലാവരും പൊയ്ക്കോളൂ അവൻ അലറി. ക്ലാസിലെ സ്റ്റുഡൻസ് എല്ലാം വരുന്നു പിരിയെടുത്ത് തീരാൻ ഇനിയും സമയമുണ്ട് എല്ലാവരും പുറത്തേക്കു നടന്നു എന്ന് കൃതിയെ വിളിച്ചു അവൾ തന്റെ പേര് ഒതുക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു എല്ലാവരും പുറത്തെത്തി എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി അവൻ വേഗം ചെന്ന് ക്ലാസ്സ് റൂമിന്റെ വാതിൽ അകത്തു നിന്നും പൂട്ടി ഇത് കണ്ടു പുറത്തുനിന്നു മുദ്രയും രാഖിയും അകത്തുണ്ടായിരുന്ന കൃതിയും ഞെട്ടിപ്പോയി.കൃതി : എടോ രാവണ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് കതക് തുറക്ക്.ഇതേ സമയ സമയം സമുദ്ര സാരംഗി നിങ്ങൾ എന്താണ് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് തുടരും..... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!