നിന്നിലേക്കായ് :11 "നീയെന്താ വിചാരിച്ചേ... നിങ്ങളാരും അറിയിക്കാതെ ഞാനിത് അറിയില്ലെന്നോ... നിന്നോട് ഞാൻ എന്ത് പറഞ്ഞിട്ട ഇവിടുന്ന് പോയത്?!ഹേ.... നാവില്ലേ നിനക്ക്..??!" അവൾ ശ്വാസമെടുക്കാൻ കഴിയാതെ കഷ്ട്ടപെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു... വലതു കൈകൊണ്ടവൻ അവളുടെ മുഖമടക്കി അടിച്ചു... തലകറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്... അവര് വരുന്നത് കാരണം ഉള്ളതിൽ നല്ല ചുരിദാറായിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്... അവൻ അവളെ ദേഹമാസകലം വീക്ഷിച്ചു... "ആരെ കാണിക്കാനാ ഒരുങ്ങികെട്ടിയുള്ള ഈ നിൽപ്പ്??!" ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ അവന്റെ കൈപിടിയിലൊതുങ്ങിയവൾ കിടന്നു... കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തിയവൻ അവളിലെ ഗന്ധം ആവാഹിച്ചെടുക്കുന്നുണ്ട്...ചുരിദാർ ടോപ് പൊക്കി നഗ്നമായ അവളുടെ മേനിയിലൂടെ ആ പരുപരുത്ത കൈകൾ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി... അപ്പോഴും മുഖത്തു തീവ്രമായ ദേഷ്യം തന്നെ...കണ്ണിലൂടെ കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന കണ്ണുനീരിനു പഴയപോലെ ശക്തിയില്ലാതായിരിക്കുന്നു... അവന്റെ പ്രവർത്തികളോടും രോഷത്തോടെയുള്ള ഓരോ വാക്കുകളോടും...എല്ലാത്തിനോടും അവൾ പൊരുത്തപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു... പക്ഷെ... തന്റെ അനിയത്തിയെ മോഹിക്കുന്നത് മാത്രം അവൾക്ക് സഹിക്കാനായില്ല... "നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ എനിക്കവളെ വേണമെന്ന്... അത് ഏതവൻ കെട്ടിയാലും അവളെനിക്കുള്ളതാ... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അവനിവിടം വിട്ടാൽ അവനെന്തറിയാനാ?!...അവള് പിന്നെ എന്റെയാ... ആ ഒരൊറ്റ കാരണം കൊണ്ടാണ് അവരെയിന്ന് വെറുതെ വിട്ടത്... അൻവർ മനസ്സുകൊണ്ട് ഒരുത്തിയെ കീഴ്പ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ എന്ത് നാറിയ കളി കളിച്ചിട്ടായാലും അവളെ ഞാൻ നേടിയിരിക്കും... ഇന്ന്... നിന്നെ കൂട്ടാനാ ഞാൻ വന്നത്... വേഗം റെഡിയായിക്കോ..." ഷഹാന അതേപടി ബെഡിൽ കിടക്കുകയാണ്... വല്ലാതെ മരവിച്ചപോലൊരു അവസ്ഥ... അവളെ കൂട്ടാൻ വന്നതാണെന്ന് കേട്ടതും മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു ഭാരം... എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയില്ല... മറുത്തൊരു വാക്ക് പറയാനുള്ള ശബ്ദം പോലും തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി പോയിരിക്കുന്നു... എത്രയോ തവണ അവൾ ജീവനൊടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... പക്ഷെ... എന്തോ... എല്ലാം ശരിയാവും... ഇതിൽ നിന്നൊക്കെ എന്നെങ്കിലും ഒരു ദിവസം മോചനമുണ്ടാവും എന്ന പ്രതീക്ഷ... അവളെ അതിൽ നിന്നെല്ലാം പിന്തിരിപ്പിച്ചു... വന്നവരെല്ലാം ഇറങ്ങിയപ്പാടെ ഉമ്മ ആ മുറിക്കരികിലേക്ക് ഓടി... പിറകെ ഫായിയും ഹനയും... അപ്പോഴാണ് മുണ്ട് മുറുക്കിയെടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി വരുന്ന അൻവറിനെ കാണുന്നത്... ഹന അവനെ കണ്ടതും ഫായിയുടെ കൈ പിടിച്ച് പുറകിലേക്ക് മാറിനിൽക്കുന്നുണ്ട്... അവളുടെ മുഖത്തു പേടിയും ദേഷ്യവും നിറഞ്ഞൊരു വല്ലാത്ത ഭാവം അൻവർ കണ്ടു...വശ്യതയോടൊരു ചിരിയായിരുന്നു അവൾക്കുള്ള മറുപടി... അവർ അവൻ ഇറങ്ങിയതിന് പിന്നാലെ ഷഹാനയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു... അവൾ  അവനോടൊപ്പം പോവാനുള്ള തിരക്കിലാണ്... അലമാരയിൽ നിന്ന് ഡ്രെസ്സും വേണ്ടതെല്ലാം പെറുക്കികൂട്ടുന്നുണ്ടവൾ... ഒപ്പം തോരാതെ പെയ്യുന്ന കണ്ണുകളും... "മോളെ... അവനെന്തേലും ചെയ്തോ... നീയിത് എങ്ങട്ടാ ഡ്രസ്സൊക്കെ എടുത്ത്...!!"? അവൾക്കരികിലെത്തിയ ആമിന അവളോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്... "എന്നെ തിരികെ കൂട്ടാൻ വന്നതാണ്...പോട്ടെ..." മുഖത്തൊരു ചിരി പടർത്തിയെന്നോണം അവൾ പറയുന്നുണ്ട്... "നീയെന്താ ഈ പറയണേ... ഈ പെണ്ണുപിടിയന്റെ കൂടെയാണോ ഇനീം പൊറുക്കാൻ പോവുന്നത്...?!!എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും " ഫായി അവളോട് ചോദിക്കുന്നുണ്ട്... "എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അയാളെന്റെ ഭർത്താവല്ലേ... പോയെ പറ്റു... ഇനിയും ഞാനിവിടെ നിന്നാൽ ഹനക്ക് കൂടി അത് പ്രശ്നമാവും... മാത്രല്ല... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എന്റെ ഒരാളുടെ ചെലവ് കൂടി ഇവിടെ കഴിയില്ല..." അവരുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ അവളുടെ സാധനങ്ങൾ എടുത്തുവെക്കുന്നതിനിടക്കാണ് അവൾ ഓരോന്നും പറയുന്നത്... "ഷഹാന ഇവിടെ നമ്മക്ക് കഴിയാനുള്ളതൊക്കെ തല്ക്കാലം ഉണ്ടല്ലോ... ഞാനും ഫായിയും ജോലിചെയ്യുന്നത് പാർട്ട്‌ ടൈം ആയിട്ടാണെലും ചെറിയൊരു വരുമാനം ഉണ്ട്...നിന്നെക്കൂടി തീറ്റിപോറ്റാനൊക്കെ ഉള്ള ഗതി പടച്ചോൻ സഹായിച്ചിട്ട് ഇപ്പോ ഉണ്ട്... അവനോട് പോവാൻ പറ..." ഹന അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു... "ഇല്ല... രണ്ടുമൂന്നു മാസമായില്ലേ... പോട്ടെ... ഇനിയെപ്പോഴെങ്കിലും വരാം..." അവളെന്തു പറഞ്ഞിട്ടും കേൾക്കുന്നില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഉമ്മ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തിയിരുന്നു... ഫായി ആമിനയെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്... ഷഹാന അവളുടെ ബാഗ് എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോഴായിരുന്നു ഹന അവളെ കൈ പിടിച്ച് നിർത്തിയത്... "നീയെന്തായാലും പോവാൻ തീരുമാനിച്ചു... ഇത് കയ്യിൽ വെക്ക്... അയാൾ കാണാതെ ശ്രദ്ധിക്കണം... അൻവർ വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ മാത്രം വിളിച്ചാൽ മതി... പേടിക്കണ്ട... എല്ലാം ശരിയാവും..."!! ഹന അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് ആമിനയുടെ ഫോൺ കൊടുത്തു... ശേഷം മുറുകെയൊന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചതും ഷഹാന പൊട്ടികരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.... അവർ കണ്ണിൽ നിന്ന് മായുന്ന വരെ അവർ നോക്കി നിന്നു.... --------------------------------------------- ബെഡിൽ കിടന്ന് ഫോണിലുള്ള ഫോട്ടോസ് നോക്കുകയാണ് അഷ്മിൽ... അതിനിടക്കാണ് ഒരു ഫോട്ടോ കണ്ണിലുടക്കിയത്... അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ഹന... അവൻ ആ ഫോട്ടോ ഫേവറേറ്റ്സിൽ സേവ് ചെയ്തു വച്ചു... ഹനയുടെ മനസ്സിലും അഷ്മിലായിരുന്നു... മിണ്ടാനും അടുക്കാനുമെല്ലാം വല്ലാത്തൊരു മടി... അൻവറിനെ പോലെ തന്നെയായിരിക്കുമോ ഇയാളും എന്നവൾ ഒരുനിമിഷം ചിന്തിച്ചു.... എല്ലാ ആണുങ്ങളും ഒരുപോലെയല്ലല്ലോ... തന്റെ ഉപ്പനെയും ഫായിയെയും പോലെ പെണ്ണുങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുന്നവരും സ്നേഹിക്കുന്നവരും ഉണ്ടല്ലോ... അവൾ സ്വയം ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു ഉത്തരം കണ്ടത്തികൊണ്ടിരുന്നു.... പക്ഷെ... തനിക്കെന്താ അയാളോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്തെ... ആകെ ഒരു അസ്വസ്ഥതയാണ് അവൻ അരികിലെത്തുമ്പോഴേക്കും... അവൾ ഫോൺ എടുത്ത് ഫോട്ടോസ് എല്ലാം നോക്കി.... അക്കൂട്ടത്തിൽ ഒരെണ്ണം അവനവളെ നോക്കി നിൽക്കുന്നതായിരുന്നു... ഫോട്ടോസ് എല്ലാം നല്ലതായിരുന്നു... അവൾ കൂടുതലും അവളെ മാത്രമാണ് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്... അതിൽ അവൾക്ക് അവൾ നല്ലതാണെന്നു തോന്നിയ ഫോട്ടോസ് മാത്രം അവൾ സേവ് ചെയ്തുവച്ചു...അഷ്മിലിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക്‌ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല... --------------------------- അഷ്മിൽ രാവിലെ നിഹാലിനെ കാണാനായി അവന്റെ വീട്ടിൽ പോയി... ഞായറാഴ്ചയായതുകൊണ്ട് അവൻ വീട്ടിലായിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചാണ് അഷ്മിൽ അവിടെയെത്തിയത്.... കണ്ടപാടെ അവന്റെ പെണ്ണും ഉമ്മയും ഹനയുടെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ചോദിക്കുന്നുണ്ട്... "നീയെന്തെ രാവിലെതന്നെ...?!" "എടാ... എന്തോ... മനസ്സിനൊരു അസ്വസ്ഥത... അവൾ ഓകെയല്ലെന്നൊരു തോന്നൽ..."!! "അതിപ്പോ എന്തെ അങ്ങനെ തോന്നാൻ?!" "അവളിന്നലെ എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... ഒട്ടും താൽപ്പര്യമില്ലാത്ത മട്ടാണ്..." "അതിപ്പോ താൽപ്പര്യക്കുറവിന്റെ ആവില്ലെന്നേ... പെട്ടന്നല്ലേ എല്ലാം ഉറപ്പിച്ചത്... മാത്രമല്ല നിങ്ങൾ തമ്മിൽ അത്ര നല്ല പരിചയപ്പെടൽ ആയിരുന്നില്ലല്ലോ... അവൾക്ക് കുറച് ടൈം കൊടുക്ക് നീ... " അഷ്മിൽ തന്റെ മനസ്സിലുള്ള ഭാരം അവനെയറിയിച്ചു... അവൻ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി... സൈനബയോട് ഇന്നലത്തെ കാര്യങ്ങളൊന്നും അഷ്മിൽ സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല... അവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു... ദൃതിയിൽ ഉച്ചക്കത്തേക്കുള്ള ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുന്ന തിരക്കിലാണ് സൈനബ... "ഉമ്മാ.... ഇന്നലെ ഹനയോട് സംസാരിച്ചോ?!" "ഹ്മ്മ്..." "എന്താ നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചേ...?!" "ക്ലാസ്സ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നോന്ന് ചോദിച്ചു... അവൾ ഇച്ചിരി സംസാരിക്കാൻ മടിയുള്ള ടൈപ്പാണെന്ന് തോന്നുന്നു..."! അത്ര താൽപ്പര്യത്തോടെയല്ല സൈനബ ഓരോ കാര്യങ്ങളും പറയുന്നത്... "സംസാരിക്കും... നമ്മളെയൊക്കെ പരിചയമായി വരുന്നല്ലേയുള്ളൂ... അതായിരിക്കും..." അവൻ ഹനയെ ന്യായീകരിച്ചു... "അവൾ വീട്ടിൽ കേറിയില്ല... അപ്പോഴേക്കും എന്റെ മോൻ അവളുടെ സൈഡ് ആണല്ലോ..." അത് കേട്ടതും അഷ്മിലിനു ദേഷ്യം വന്നു... ഉമ്മ അവളെ ഇഷ്ട്ടപെടാത്തതുകൊണ്ട് വെറുതെ ഓരോന്നെടുത്തു പറയുന്നതാണെന്ന് അവൻ മനസിലോർത്തു... "എന്താ ഉമ്മാ... ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചില്ല... ഉമ്മ ആദ്യം ഈ മസിലു പിടുത്തം ഒന്ന് വിട്... അവളെ നല്ല കണ്ണ് കൊണ്ട് നോക്കിക്കൂടെ..." അതിനു സൈനബ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... സൈനബയുടെ ഓരോ വാക്കിലും ഈ ബന്ധത്തോടുള്ള എതിർപ്പായിരുന്നു... അത് അഷ്മിലിനും ഒരുതരം അസ്വസ്ഥതയായി.... കൂടുതലൊന്നും സംസാരിക്കാതെ അവൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.... ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ ഹനയുടെ പേരിലുള്ള കുറെ ഐഡി അവൻ തപ്പിനോക്കുന്നുണ്ട്... ഒന്നും അവളുടെയല്ല.... അങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് കോൺടാക്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർക്കിടയിലുള്ള ഡിസ്റ്റൻസ് കുറയുമായിരുന്നു എന്നവൻ ഓർത്തു.... തിരിച്ചുപോയാൽ ആറുമാസം കഴിഞ്ഞേ പിന്നെ നിക്കാഹിനു അവളെ കാണുന്നുള്ളൂ...എൻഗേജ്മെന്റ് കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു... നമ്പർ എങ്കിലും കിട്ടാൻ വല്ല വഴിയുമുണ്ടോന്ന് ആലോചിക്കുകയാണവൻ... ഷെമിയോ ദിയയോ അവളുടെ നമ്പർ വാങ്ങിയിട്ടുണ്ടാവോ...?!അവൻ ഷെമിക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ വാങ്ങാൻ മറന്നുപോയെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്... ദിയ ആണെങ്കിൽ കോളേജിലാണ്... അവൾ വന്നിട്ട് ചോദിക്കാമെന്ന് വച്ചാൽ അവന് ക്ഷമയില്ലാതായി.... അവനോരോന്ന് ആലോചിച്ചു... പെട്ടന്നാണ് എന്തോ ഓർത്തുകൊണ്ട് ബൈക്ക് എടുത്ത് ഇറങ്ങിയത്.... നേരെ പോയത് മാമിയുടെ വീട്ടിലേക്കാണ്‌...അവളെ കാണാൻ ഇനി അതേ ഉള്ളു ഒരു വഴി...ആദ്യം ആലോചിച്ചപ്പോൾ മാമി അറിയുമ്പോൾ നാണക്കേടാണല്ലോ എന്നവന് തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നീട് ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ അവളെ കാണാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ അങ്ങോട്ട് കുതിച്ചു... "ആഹാ.... പുയ്യാപ്ല ചെക്കൻ എത്തിയല്ലോ..." അവൻ ചെറുതായൊന്നു ചിരിച്ചു... മാമി അവനോട് കണ്ണ് കാണിക്കുന്നുണ്ട്... സൈഡിലുള്ള മുറിയിലുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ്...അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല... അവൾ ക്ലാസ്സെടുക്കുന്നത് ഹാളിലേക്ക് കേൾക്കാം... അവൻ ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് നോക്കിയാൽ മിററിലൂടെ കൃത്യമായി അവളെ കാണാം... ഹന അഷ്മിൽ പുറത്തുള്ളതറിയാതെ തന്റെ ജോലി തുടർന്നു... അവളുടെ ഓരോ പ്രവർത്തികളും സൂക്ഷ്മമായി വീക്ഷിക്കുകയാണവൻ... "നിന്റെ പെണ്ണിനെ കാണാൻ വന്നതാണല്ലേ..."മാമി അവന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ചെവിയിൽ പറയുന്നുണ്ട്... തുടരും 🤍 രണ്ടുവരി....മറക്കല്ലേ.... #📙 നോവൽ #💘 Love Forever #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ