മിക്കവാറും ആണുങ്ങൾ അവരുടെ നല്ല പ്രായത്തിൽ ചെയ്തു വയ്ക്കുന്നൊരു തെറ്റാണ് പങ്കാളിയുമായി ഒരു റൊമാന്റിക് റിലേഷൻഷിപ്പ് ഉണ്ടാക്കി വയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കാത്തത്. സ്നേഹമുണ്ട്, വേണ്ടതെല്ലാം ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്, മദ്യപിക്കുന്നില്ല, ദേഹോപദ്രവം ഏല്പിക്കുന്നില്ല, മറ്റ് പെണ്ണുങ്ങളുടെ പുറകെ പോകുന്നില്ല, ജോലിക്ക് വിടുന്നുണ്ട്, സാലറി പിടിച്ചുവാങ്ങുന്നില്ല... പിന്നെ ഇവളുമാർക്കെന്തിന്റെ കുറവാണ്, അല്ലേ..? ആണുങ്ങൾക്ക് ജോലിയുണ്ട്, ആരോഗ്യമുണ്ട്, കൂട്ടുകാരുണ്ട്, ചെയ്യാൻ ധാരാളം കാര്യങ്ങളുണ്ട്. അതിനിടയിൽ കല്യാണപ്രായം ആയപ്പോൾ കെട്ടുന്നു, പിള്ളേരുണ്ടാകുന്നു എന്നതിനപ്പുറം പങ്കാളിയുമായി പ്രണയം കലർന്ന സ്നേഹം നിലനിർത്താൻ പലപ്പോഴും അവർ വലിയ എഫർട്ട് എടുക്കില്ല. ജോലിക്ക് വേണ്ടി ചിലവഴിക്കാൻ ധാരാളം സമയമുണ്ട്, കൂട്ടുകാരുടെ ഒപ്പം ഇരിക്കാൻ സമയമുണ്ട്, ഫോണിൽ നോക്കിയിരിക്കാനും ബാത്രൂമിൽ മണിക്കൂറുകൾ ചിലവഴിക്കാനും സമയമുണ്ട്, പിള്ളേരുടെ ഒപ്പം കളിക്കാനും ചിലപ്പോൾ സമയമുണ്ടാകും, പക്ഷെ ഭാര്യക്ക് ഒപ്പം മാത്രം സമയമില്ല. സമയം ചിലവഴിക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വെറുതെ ഒപ്പമിരിക്കുക എന്നതല്ല, ഫോണൊക്കെ മാറ്റിവച്ച്, മറ്റൊരാളുടെയും സാന്നിധ്യത്തിലല്ലാതെ, അവളോട് സംസാരിക്കാൻ, അവളെ കേൾക്കാൻ, വെറുതെ മടിയിൽ കിടക്കാൻ, കൈകോർത്തു പിടിച്ചിരിക്കാൻ... അങ്ങനെ ചിലവഴിക്കുന്ന ക്വാളിറ്റി ടൈം കണ്ടെത്താറില്ല. അവരോടൊപ്പം പുറത്ത് പോയാൽ മറ്റെങ്ങുമില്ലാത്ത തിടുക്കമാണ് തിരിച്ചുപോകാൻ, അതിന് കാരണങ്ങളൊരുപാടുണ്ട് താനും. ഭാര്യ ഇക്കാര്യമെടുത്തിട്ടാൽ കുറ്റപ്പെടുത്തലാകും, ഭർത്താവിനെ മനസിലാക്കാത്തവളാകും, വഴക്കും ബഹളവുമാകും, മെല്ലെമെല്ലെ ഭാര്യയും അതിനോട് യൂസ്ഡ് ആകും. അവൾ അവനിൽ നിന്ന് ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെയുമാകും. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി, ജീവിതത്തിൽ പ്രാരാബ്ദങ്ങൾ കൂടി, കൂട്ടുകാരൊക്കെ സ്വന്തം ജീവിതവുമായി ബിസിയാകും, ടീനേജേഴ്സ് ആയ മക്കൾക്ക് സ്വന്തം ലോകമാകും, ആരോഗ്യവും എനർജിയും കുറഞ്ഞതായി തോന്നും, അപ്പോഴാണ് ആരും തന്നെ കേൾക്കാനില്ല, ആരും തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല, എല്ലാവർക്കും താൻ പണം കായ്ക്കുന്ന മെഷീൻ മാത്രമാണ് എന്ന ചിന്തയുണ്ടാകുന്നത്. പ്രായമായപ്പോൾ ഭാര്യയും മക്കളും അവഗണിക്കുന്നു എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത്. പ്രവാസം അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ ആർക്കും വേണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നത്. അതുകൊണ്ട്, സമ്പത്ത് കാലത്ത് തൈ പത്തു വച്ചാൽ, ആപത്തു കാലത്ത് കായ് പത്തു തിന്നാം, ജാഗ്രതൈ..!#💑 സ്നേഹം