#😢ਘੱਲੂਘਾਰਾ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਸਾਹਿਬ🙏 #ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 #Meri_soch_mere_laffz ਜੂਨ 1984 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਉੱਤੇ ਹੋਏ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਦੇ ਹਮਲੇ (ਸਾਕਾ ਨੀਲਾ ਤਾਰਾ) ਦੌਰਾਨ ਬੀਬੀ ਉਪਕਾਰ ਕੌਰ ਅਤੇ ਬੀਬੀ ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ (ਜੋ ਕਿ ਸਿੱਖ ਸਟੂਡੈਂਟਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ) ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਉੱਚੀ ਟੈਂਕੀ ਉੱਤੇ ਮੋਰਚਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਮੋਰਚਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਜੰਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬਹਾਦਰੀ ਭਰੇ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਧਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ​ਇਸ ਮੋਰਚੇ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਦਾਸਤਾਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ: ​1. ਰਣਨੀਤਕ ਸਥਾਨ (Strategic Position) ​ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਕੰਪਲੈਕਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਥਿਤ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਉੱਚੀ ਟੈਂਕੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਣਨੀਤਕ ਥਾਂ ਸੀ। ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਇੱਥੋਂ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦੀ ਹਰ ਹਰਕਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਬੀਬੀ ਉਪਕਾਰ ਕੌਰ ਅਤੇ ਬੀਬੀ ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਨੇ ਹੋਰ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਟੈਂਕੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਆਪਣਾ ਮੋਰਚਾ ਪੱਕਾ ਕੀਤਾ। ​2. ਫੌਜੀ ਟੁਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ ​ਜਦੋਂ ਫੌਜ ਨੇ ਪਰਿਕਰਮਾ ਅਤੇ ਕੰਪਲੈਕਸ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵੱਲ ਵਧਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਟੈਂਕੀ ਵਾਲੇ ਮੋਰਚੇ ਤੋਂ ਸਿੰਘਣੀਆਂ ਅਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਫਾਇਰਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ​ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ: ਉਚਾਈ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੇਠਾਂ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਫੌਜੀ ਟੁਕੜੀਆਂ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤੋਂ ਰੋਕੀ ਰੱਖਿਆ। ​ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ: ਇਸ ਮੋਰਚੇ ਤੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਕਾਰਨ ਫੌਜ ਦੇ ਕਈ ਜਵਾਨ ਹਤਾਹਤ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਫੌਜੀ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਮਚ ਗਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਪੁਜੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਤੋੜ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ​3. ਸੀਮਤ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ​ਫੌਜ ਕੋਲ ਆਧੁਨਿਕ ਹਥਿਆਰ, ਬਖਤਰਬੰਦ ਗੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਨਫ਼ਰੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਟੈਂਕੀ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਜੁਝਾਰੂਆਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੀਮਤ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਅਸਲਾ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਹਥਿਆਰ ਸਨ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਦੋਹਾਂ ਬੀਬੀਆਂ ਨੇ ਅਟੁੱਟ ਹੌਸਲੇ ਦਾ ਸਬੂਤ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗੋਲੀ-ਸਿੱਕਾ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ। ​ਸ਼ਹਾਦਤ: ਇਸ ਮੋਰਚੇ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਅਸਲੇ ਅਤੇ ਤੋਪਖਾਨੇ/ਟੈਂਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਪਈ। ਟੈਂਕੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਭਾਰੀ ਹਮਲੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬੀਬੀ ਉਪਕਾਰ ਕੌਰ, ਬੀਬੀ ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਸਿੰਘ ਇਸੇ ਮੋਰਚੇ 'ਤੇ ਡਟੇ ਹੋਏ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋ ਗਏ।