കണ്ണു നുള്ളി പൊളിച്ചാൽ പോലും കാണാത്ത ഇരുട്ടത്ത് എഴുനേറ്റതാണ് ആരവന്തി.ഉറക്കമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല നേരം പുലരും മുന്നേ അവൾ ഉണർന്നത്.രാത്രിയിൽ പെയ്ത മഴ ഒരു തുള്ളി പോലും പുറത്ത് പോകാതെ ഒക്കേയും പെരക്കകത്തേക്ക് തന്നെ പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ എങ്ങനെ കിടന്നുറങ്ങാനാണ്.കറണ്ട് ബിൽ അടയ്ക്കാത്തത് കാരണം കെഎസ്ബിക്കാർ വന്ന് ഫ്യൂസ് ഊരി പോയിട്ട് മാസം മൂന്നായി.ഇരുട്ടിൽ തപ്പി തടഞ്ഞു കണ്ടെത്തിയ മെഴുകുതിരി കത്തിക്കാൻ നോക്കുമ്പോൾ തീപ്പെട്ടി നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരിക്കുന്നു.പിന്നെ കുറെ നേരം ആ തീപ്പെട്ടിയെ പണി പെട്ടി കയ്യിലിട്ട് തിരുമ്മി ചൂടാക്കിയെടുത്ത് അതിനെ ഒന്ന് കത്തിച്ചെടുത്തപ്പോഴേക്കും അരമണിക്കൂർ നേരം കൂടി കടന്നു പോയി. ചാരി വച്ച വതിൽ പാളിയെ ഇടയ്ക്കവൾ പാതി തുറന്നു മുറിക്കകത്തേക്ക് ഒന്ന് തല എത്തി നോക്കി.കുരച്ചും തുപ്പിയും അമ്മ ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കുന്നുണ്ട്.നിലത്ത് പടർന്നു കൂടിയ ഈർപ്പത്തിന്റെ തണുപ്പും പുറത്തെ മഴയുടെ തണുപ്പും രണ്ടും കൂടി അമ്മയെ ഇട്ട് നല്ലോണം വലയ്ക്കുന്നുണ്ട്.ചുമച്ച് ശ്വാസം കിട്ടാതെ ഇടയ്ക്ക് വലിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ള് കാളും. വാടക പുരയാണെങ്കിൽ കൂടിയും വീടൊന്ന് വൃത്തിയായി കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് അവൾ മോഹിക്കാത്ത നാളുകളില്ല.ഈ പൊട്ടിയ ഓടൊക്കെ ഒന്ന് മാറ്റി തരാൻ എത്രയോ നാളായി വീട്ടുടമസ്ഥനോട് പറയുന്നു. പഴകി പൊളിഞ്ഞു വീഴാറായ ഈ വീടിന് ഞാനിനി ഓട് മാറ്റിയിട്ടിട്ട് എന്താ ആരവന്തി പ്രയോജനം എന്ന് അയാൾ തിരിച്ചു ചോദിക്കുമ്പോൾ പറയാൻ മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല.പിന്നെ കേട്ട് നിൽക്കുന്നവർ ചോദിക്കും എന്നാൽ പിന്നെ കുറച്ചു കൂടി നല്ലൊരു വീട്ടിലേക്ക് മാറിക്കൂടെ എന്ന്. എങ്ങനെ പറ്റും വീട്ടു വാടക കൊടുക്കണ്ടേ.. പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞ ഈ വീട്ടിന്റെ വാടക കൊടുത്തിട്ട് തന്നെ ഇപ്പോൾ നാല് മാസം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ഇന്നലെ കൂടി വീട്ടുടുമ ഇവിടെ കയറി ഇറങ്ങി കർശനമായി വാടക തന്നെ പറ്റുകയുള്ളൂ അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങി തരണമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പോയതാണ്.കൊടുക്കാൻ മോഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടൊ ആളുകളെ പറ്റിക്കുവാൻ വേണ്ടിയിട്ടോ അല്ല.എടുത്തുകൊടുക്കാൻ കയ്യിൽ കാശില്ലാഞ്ഞിട്ട് തന്നെയാണ്. എന്നാ പിന്നെ വല്ല കൂലിപ്പണിക്കും പോയിക്കൂടെ എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരും ഉണ്ടാകും.പോകുന്നുണ്ടല്ലോ ടൗണിലെ ഒരു ഹോട്ടലിൽ പാത്രം കഴുകുന്ന ജോലിക്കാണ് പോകുന്നത് എന്ന് മാത്രം.രാവിലെ പോയി ആ വല്ല്യ അടുക്കളയിൽ കാലു കുത്തിയാൽ വൈകുന്നേരം ആറ് മണിവരെ കാലൊന്ന് എടുത്തു മാറ്റാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം വെള്ളത്തിലും ചളിയിലും കുതിർന്നു അങ്ങനെ നിൽക്കണം.എന്നാലോ കിട്ടുന്നത് വെറും മുന്നൂറ് രൂപയും.അതിൽ അമ്പത് രൂപ വണ്ടിക്കൂലിക്ക് തന്നെ പോകും. ബാക്കി ഇരുന്നൂറ്റിയമ്പത് രൂപ കൊണ്ട് വേണം കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഒന്ന് മുന്നോട്ടു ഓടിക്കുവാൻ. അകത്ത് ചുമച്ചും തുപ്പിയും കിടക്കുന്ന അമ്മയുടെ മരുന്നിന് തന്നെ വേണം മാസം നാലായിരം രൂപ.ബാക്കി പൈസ ഇറുക്കി പിടിച്ചിട്ടാണ് വീട്ടു ചിലവുകൾ എല്ലാം തന്നെ നടത്തി കൊണ്ട് പോകുന്നത്.അതിന് പുറമേയുള്ള കടങ്ങൾ വേറെ.ഓർക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോഴെല്ലാം തലയ്ക്ക് പ്രാന്ത് പിടിക്കും എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഒക്കെ ഒന്ന് ഓടി പോയാലോ എന്ന് വരെ തോന്നി പോകാറുണ്ട്. കതാത്ത നനഞ്ഞ വിറകിനെ അടുപ്പിലേക്ക് തിരികെ കയറ്റുമ്പോൾ ആരവന്തിക്ക് എവിടെ നിന്നൊക്കെയോ ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.അടുപ്പിൽ ഒഴിക്കാൻ മണ്ണെണ്ണ തിരഞ്ഞപ്പോൾ ആ കുപ്പി കാലിയായി കിടക്കുന്നു.ഇനി രണ്ടുമാസം കഴിയാതെ റേഷൻ കടയിൽ നിന്നും മണ്ണെണ്ണ എന്ന് പറഞ്ഞ സാധനം കിട്ടില്ല.ഇനിയിപ്പൊ എപ്പോഴാണ് ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളം തിളപ്പിച്ച് കുടിക്കാനാവുക ഒന്ന് തീ പിടിച്ചു കിട്ടിയിട്ട് വേണ്ടേ. അകത്തുനിന്നും അമ്മയുടെ നിർത്താതെയുള്ള ചുമ കൂടി കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ കലി ഒന്നുകൂടി ഇരട്ടിച്ചു. മരുന്ന് വാങ്ങി കൊടുക്കാഞ്ഞിട്ടല്ല കുടിക്കില്ല ആരോടൊക്കെയോ ഉള്ള വാശി തീർക്കാനെന്ന പോലെ മരുന്നും കുടിക്കാതെ കിടന്നോളും.പകൽ മാത്രമല്ലല്ലോ രാത്രിയായാൽ മഴയുടെ തണുപ്പ് കാരണം ഉള്ള ശ്വാസംമുട്ട് അധികമായി കിടന്നു വലിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ പേടിയാണ്.ഒരു വണ്ടി വിളിച്ചാൽ പോലും കിട്ടാറില്ല. വണ്ടിക്കാരൻ ആരും വരാഞ്ഞിട്ടാണ് കൊടുക്കാൻ കയ്യിൽ പൈസ ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് അവർക്കറിയാം.എത്രയെയോ തവണ അങ്ങനെ കടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അമ്മ ആരോടാണ് ഈ വാശി തീർക്കുന്നത് പകലന്തിയോളം കിടന്നു കഷ്ടപ്പെടുന്ന തന്നോടോ.മരുന്നെടുത്ത് കുടിക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു മടുത്തു.ഇനി വരുന്നിടത്ത് വെച്ച് കാണട്ടെ എന്ന മട്ടിൽ മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണ് ഇപ്പൊ അവളും. എങ്ങനെയൊക്കെ തീപിടിപ്പിച്ചു ചായ തിളപ്പിച്ച് എടുത്തവൾ.വിറകടുപ്പിൽ വച്ചു വേണം ഇനി ഉച്ചയ്ക്കുള്ള കഞ്ഞി കൂടി തിളപ്പിച്ച് വെക്കാൻ.എഴ് മണിക്കുമുള്ള ബസിന് പോയാലേ എട്ടുമണിക്ക് മുന്നേ കടയിൽ ചെന്ന് കയറാൻ ഒക്കുകയുള്ളൂ. എട്ടു മണി എന്നതൊരു ഒന്നോ രണ്ടോ മിനിറ്റ് അങ്ങോട്ട് തെറ്റി കഴിഞ്ഞാൽ കടക്കാരന്റെ മോന്ത ഒരു കൊട്ട വീർത്തു കഴിയും.പിന്നെ അന്തിയാകോളം അയാളെ വായിലിരിക്കുന്ന ചീത്ത മുഴുവൻ കേൾക്കണം.മറ്റൊരു പണിയും കിട്ടാഞ്ഞിട്ടല്ല മുൻപ് ഒരു തുണി കടയിൽ പോയി ക്കൊണ്ടിരുന്നതാണ്. പെൺകുട്ടിയല്ലേ എത്രയൊക്കെ സൂക്ഷിച്ചും കണ്ടും നിന്നാലും കടയിൽ വരുന്ന ചിലരുടെ രൂക്ഷമായ നോട്ടവും തരം കിട്ടുമ്പോഴെല്ലാമുള്ള തട്ടലും മുട്ടിലും കൂടി ആയപ്പോഴാണ് ആ പണി ഉപേക്ഷിച്ചു ഹോട്ടൽ പണിക്ക് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടത്.ഇത്തിരി കഷ്ടപ്പെട്ടാലും അടുക്കളയിൽ അല്ലേ ആരും വെളിച്ചത്തിൽ കാണില്ലല്ലോ എന്നൊരു സമാധാനം മാത്രമേയുള്ളൂ. ഇന്നാ അമ്മേ ചായ.. കമ്പിളി പുതപ്പ് തലവഴി മൂടി കിടക്കുന്ന അമ്മയുടെ അരികെയായിട്ട് ചായ ഗ്ലാസ് കൊണ്ടു വച്ചു കൊണ്ട് ആരവന്തി പറയുമ്പോൾ അവർ പുതപ്പ് മാറ്റി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. മധുരമില്ലാത്ത കട്ടൻചായ അല്ലേ എനിക്ക് വേണ്ട. അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട എന്ന് നേരത്തെ പറഞ്ഞുകൂടെ.. ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു നുള്ള് തേയിലപ്പൊടി ഇട്ടിട്ടാണ് ചായ കാച്ചിയത്.വൈകുന്നേരം വരുമ്പോൾ ബാക്കിയുള്ളവർക്ക് ഈ പൊടി ഉണ്ടായിരുന്നേൽ ഒരു തുള്ളി വെള്ളം കുടിക്കാമായിരുന്നല്ലോ.അമ്മേടെ പ്രതിഷേധം കണ്ടാൽ തോന്നും ഞാൻ മനഃപൂർവം പഞ്ചസാര വാങ്ങിക്കാഞ്ഞിട്ടാണെന്ന്.പൈസ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ഇന്നലെ കിട്ടിയത് കൊണ്ടല്ലേ അമ്മയ്ക്ക് മരുന്ന് വാങ്ങിയത്.ഇങ്ങോട്ട് കിട്ടുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ അങ്ങോട്ട് കടം പറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ് ഞാനിപ്പോൾ അവിടെ.ഇന്നലെ കൂടി ആ വാടകക്കാരൻ വന്നിട്ട് ഒച്ചപ്പാട് ഉണ്ടാക്കിയതൊക്കെ അമ്മ കേട്ടതല്ലേ എന്നിട്ടും ഒന്നുമറിയാത്തവളെ പോലെ അമ്മ ഇങ്ങനെ വഴക്കിന് വന്നാൽ ഞാനെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്. ഒന്നും ചെയ്യേണ്ട എന്നെ ആരതിയുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് ചെന്നാക്ക്.നീ ഇപ്പോൾ പണിക്കിറങ്ങിയതിന്റെ ഹുങ്കല്ലേ നിനക്ക്.. അവളും എന്റെ മകൾ തന്നെയാ അവൾ എന്നെ നോക്കിക്കോളും. ഉവ്വ് നോക്കിക്കോളും.. എന്നിട്ട് എന്താ അമ്മയുടെ മകൾ ഒന്നിവിടേക്ക് തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാത്തത്. നിന്നെ പേടിച്ച് തന്നെ.. അവൾ ഇങ്ങോട്ട് വരാത്തത് നിന്റെ വായാട്ടം കേൾക്കണ്ടല്ലോ എന്ന് കരുതിയിട്ട് തന്നെയാ.എന്നെ തന്നെ നീ ഇവിടെ ഇട്ട് ചുടുകയല്ലേ അപ്പോൾ പിന്നെ അവൾ വന്നു കയറിയാലുള്ള അവസ്ഥ പറയേണ്ടി വരില്ലല്ലോ. പറഞ്ഞു കൂട്ടുന്നത് സ്വന്തം പെറ്റമ്മയാണ്. ആരവന്തിക്ക് കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.നെഞ്ചിലൊരു വിങ്ങൽ തുടിച്ചു കൊട്ടും പോലെ.ഇനിയും അമ്മയോട് തർക്കിച്ചു ജയിക്കാൻ വയ്യ എന്ന പോലെ അവൾ തിരിഞ്ഞ് അടുക്കളയിലേക്ക് തന്നെ പോയി.ഉണ്ടായിരുന്ന അരിമണി എല്ലാം പൊടി തട്ടിയെടുത്ത് കഴുകി അടുപ്പത്തേക്ക് ഇട്ടു.കുളിക്കാൻ ഒന്നും നിന്നില്ല കുളിച്ചൊരുങ്ങി കെട്ടി പോയിട്ട് ആ അഴുക്കിൽ തന്നെയല്ലേ നിൽക്കേണ്ടത്. വന്നിട്ട് കുളിക്കാമെന്ന് കരുതി കയ്യും കാലും മുഖവും ഒന്ന് കഴുകിയശേഷം ഉള്ളതിൽ നല്ലൊരു ചുരിദാർ എടുത്തിട്ട് നെറ്റിയിൽ ഒരു പൊട്ടും എടുത്ത് കുത്തി കൊണ്ട് വീണ്ടും അടുക്കളയിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു അവൾ. കഞ്ഞി തിളച്ചു വേവാൻ ആയിട്ടുണ്ട് അതിന് ഉണക്കച്ചെമ്മീൻ ഇട്ട് ഒരു ചമ്മന്തി കൂടി അരച്ചു വെച്ചിട്ട് അവൾ അടുക്കള വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ട് അമ്മ കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കിയിട്ട് അവരോടായി പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഇറങ്ങാണമ്മേ.. അതിനുള്ള മറുപടിയൊന്നും അകത്തു നിന്ന് കേട്ടില്ല.എത്ര വഴക്കുണ്ടെങ്കിലും അങ്ങനെ ഒരു വാക്ക് പറയാതെ അവൾ ഇറങ്ങി പോകാറുമില്ല.ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് വലിച്ചു വച്ച് നടക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ കിടന്ന് ആരോ വിങ്ങിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. നിന്റെ ഈ കഷ്ടപ്പാടും ദുരിതപ്പാടുമൊക്കെ എല്ലാം എന്നാ ഒന്ന് തീർന്നു കിട്ടുക. അറിയില്ല.. സ്വയം ഉത്തരവും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ വളവ് തിരിഞ്ഞ് ബസ് വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് എളുപ്പത്തിൽ വലിഞ്ഞു നടന്നു. ആരവന്തി ബസ് കാത്തു നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അപ്പുറത്തെ സൈഡിൽ നിന്നും ഏതോ ഒരു പ്രായമായ ആൾ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നത് അവളുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്.ഒന്ന് രണ്ട് വട്ടം അവൾ അയാളെ ഒന്ന് പാളി നോക്കിയെങ്കിൽ കൂടിയും ആളുടെ നോട്ടം തന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെയാണെന്ന് കണ്ടതും അവളുടെ ഉള്ളൊന്നു കാളി തുടങ്ങി. അച്ഛൻ മരിച്ചിട്ട് വർഷം നാലായി. എന്നാൽപോലും അച്ഛൻ കള്ളുകുടിക്കാനായി കടം വാങ്ങിയവർ ഇപ്പോഴും തന്നെ കാണുമ്പോൾ പണത്തിന്റെ കണക്കും പറഞ്ഞു തനിക്ക് മുന്നിലേക്ക് വരാറുണ്ട്.പേടിയാണ് ഇന്നേ വരെ തമ്മിൽ കണ്ടിട്ട് പോലുമില്ലാത്ത ആളുകളാണ് അച്ഛന്റെ കടത്തിന്റെ കണക്ക് പറയാനായിട്ട് മുന്നിലേക്ക് എത്താറ്.ഇയാളും അതുപോലെ ആരെങ്കിലും ആണെങ്കിൽ എന്ന് കരുതി അവൾ മനമുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു എത്രയും വേഗത്തിൽ ഒന്ന് ബസ് വന്നു കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ.. അവളുടെ ആ പ്രാർത്ഥനയെ ഇപ്പൊ എന്തോ ഈശ്വരൻ കേട്ട് എന്ന് തോനുന്നു വളവ് തിരിഞ്ഞ് ബസ് വരുന്നത് കണ്ടതും അവളുടെ മനസ് തെളിഞ്ഞു.രാവിലെ ആയത് കാരണം ബസിൽ വലിയ തിരക്കുണ്ടാവില്ല. അവളെപ്പോലെ ദൂരെ എവിടെയെങ്കിലും പണിക്ക് പോകുന്നവരാകും രാവിലത്തെ ട്രിപ്പിൽ കാണുകയുള്ളൂ.ബസിനുള്ളിലേക്ക് നൂണ്ട് കയറി ഒരു സൈഡ് സീറ്റ് നോക്കി ഇരിക്കാൻ നേരത്തും അവൾ പുറത്തേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി.നേരത്തെ കണ്ട ആൾ തന്നെ എത്തിയയും പാളിയുമൊക്കെ നോക്കുന്നുണ്ട്.ബസ് വളവ് തിരിഞ്ഞു പോയതും ആ നോട്ടത്തെ അവൾ തന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും മനസിൽ നിന്നും അവഗണിച്ചു കളഞ്ഞു. എന്താ കണാരേട്ടാ ഇങ്ങനെ കാര്യമായി സൂക്ഷിച്ചു നോക്കുന്നത്.. ആരവന്തിയെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞ ആളോടായി തൊട്ടടുത്ത ചായക്കടയിലെ സുരേന്ദ്രൻ വിളിച്ചു ചോദിക്കുമ്പോൾ കണാരൻ നേരെ ചായക്കടയിലേക്ക് തന്നെ കേറി. ഏതാ സുരേന്ദ്രാ ഇപ്പോൾ കണ്ട ആ കുട്ടി. ഓ അതിനെ അറിയില്ലേ ആരവന്തി. നമ്മടെ ചത്തു പോയ സഖാവ് ദാമോദരന്റെ രണ്ട് പെൺമക്കളിൽ ഇളയവൾ ആണ് ഇപ്പോൾ കണ്ട ആരവന്തി.മൂത്തവൾ ആരതി അവളെ പിന്നെ ദാമോദരൻ ഇരിക്കുന്ന കാലത്ത് തന്നെ കെട്ടിച്ചയച്ചു.അതിന്റെ കടമൊട്ട് ഇക്കാലമത്രയായിട്ടും വീടിയിട്ടും ഇല്ല. ഓ ദാമോദരന്റെ മകളാണല്ലേ.. കെഎസ്ഇബിയിൽ ആയിരുന്നില്ല അവന് പണി. ആ.. അവൻ ലൈൻമാനായിരുന്നല്ലോ. അത്യാവിശ്യം ജീവിച്ചു പോകാനൊക്കെയുള്ള ശമ്പളവും കിട്ടുമായിരുന്നു.എന്നിട്ടെന്താ കാര്യം അതൊന്നും അവന് കള്ളുകുടിക്കാൻ തന്നെ തികയത്തില്ലായിരുന്നു.മൂത്ത പെണ്ണിനെ കെട്ടിക്കാനെന്നും പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവൻ പുരയിടത്തിന്റെ ആധാരം കൊണ്ടു പോയി പണയം വെച്ചത്.മകളെ കെട്ടിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ പൈസക്ക് അവൻ കള്ളുകുടിച്ച് തീർത്തു എന്നതാണ് മറ്റൊരു വസ്തുത.കുടിച്ച് കരളു വാടിയിട്ടല്ലേ അവൻ ചത്തു പോയത്. അല്ലടോ അവൻ സർവീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ മരിച്ചത് വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മക്കളിൽ ആർക്കെങ്കിലും ആ ജോലി കിട്ടേണ്ടതാണല്ലോ. അതൊക്കെ ശരി തന്നെയാണ്.അവന്റെ പാർട്ടിക്കാർ വിചാരിച്ചാൽ ഇന്നാണെങ്കിലും ആ പെൺകൊച്ചിനെങ്കിലും ഒരു ജോലി കിട്ടും.പക്ഷേ ആരും വിചാരിക്കില്ലെന്ന് ആയ കാലത്ത് കുടിച്ചു കുടിച്ച് മുന്നിൽ കണ്ടവരൊക്കെ തെറിയും ചീത്തയും വിളിച്ച് അവന് എല്ലാവരേയും വെറുപ്പിച്ചിട്ടല്ലേ ഈ ലോകം വിട്ടു പോയത് തന്നെ.ഇപ്പോൾ കണ്ട കൊച്ചു ആ കൊച്ചുണ്ടല്ലോ അവൾ പഠിക്കാനൊക്കെ മിടുക്കിയായിരുന്നു.അവൾ ഒമ്പതാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ഈ ദാമോദരൻ ചത്തത്.അന്ന് മൂത്ത പെണ്ണിനെ കെട്ടിച്ചിട്ട് മൂന്നോ നാലോ മാസം ആയിട്ടേ ഉള്ളൂ.അവൻ ചത്തതോടെ കുടുംബം പിന്നെ പട്ടിണിയായി.അവന്റെ ഭാര്യ എന്തൊക്കെയോ കൂലിപ്പണിക്ക് പോകുമായിരുന്നു പെട്ടെന്നാണ് അവൾക്ക് ശ്വാസംമുട്ടല് കൂടിയത്.മാത്രമല്ലന്നേ ഹാർട്ടിന് എന്തൊക്കെയോ പ്രശ്നവുമുണ്ടെന്നൊക്കെയാ പറഞ്ഞു കേട്ടത്.ഒരു ദിവസം പണിക്കു പോയതാ അവിടുന്ന് തലചുറ്റി വീണ് ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചതോടെ അന്ന് ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞു. ഇനി ഒരു ദിവസം കൂടി പണിക്കിറങ്ങിയാൽ പിന്നെ മൂന്നിന്റെ അന്ന് ആളെ കുഴിയിലേക്ക് എടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന്.അന്ന് തൊട്ട് അവൾ പിന്നെ വീട്ടിലിപ്പായി.ഈ കൊച്ച് അന്ന് പത്താം ക്ലാസിൽ പാതി പഠിപ്പായിട്ടേയുള്ളൂ. അതോടെ അതിന്റെ പഠിത്തം നിന്നു. നാട്ടുകാരിൽ ആരൊക്കെയോ ചിലർ സഹായിച്ചിട്ടൊക്കെ പഠിപ്പിക്കാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു.എത്രകാലം ഇവരൊക്കെ സഹായിക്കാനാ.. മൂന്നുമാസത്തെ സഹായം കൊണ്ട് അവർ അവരുടെ സഹായവും നിർത്തി അവരുടെ പാടും നോക്കി പോയി. പിന്നെ ഇത് പണിക്കിറങ്ങി തുടങ്ങി.വലിയ പണിക്കൊന്നും പോകില്ലെങ്കിലും അടുത്ത വലിയ വീടുകളിലൊക്കെ പോയി പാത്രം കഴുകി കൊടുത്തും മുറ്റമടിച്ചു കൊടുത്തും കിട്ടുന്ന പൈസ കൊണ്ടായിരുന്നു ജീവിതം മുന്നോട്ടു പോയി കൊണ്ടിരുന്നത്. കെട്ടിച്ചുവിട്ട മൂത്തമകൾ പിന്നെ ആ തള്ളേടെ തനി സ്വഭാവമാണ്.അവൾ വിചാരിച്ചാൽ ഇവളെ പഠിപ്പിക്കുകയൊക്കെ ചെയ്യാമായിരുന്നു.അവളുടെ കെട്ടിയവന് എന്തോ സർക്കാർ ജോലിയുണ്ട്.വില്ലേജ് ഓഫീസിലോ മറ്റോ ആണ് അയാൾ.പക്ഷേ ഇന്നത്തെ കാലത്ത് കൂടപ്പിറപ്പുങ്ങളോടൊക്കെ ആര് കരുണ കാണിക്കാനാണ്.അങ്ങനെയുള്ള ഒരു കലികാലത്തല്ലേ ഇപ്പോൾ നമ്മളൊക്കെ ജീവിച്ചു പോകുന്നത്.ഇപ്പൊ ആ കൊച്ച് ടൗണിൽ ഏതോ ഹോട്ടലിൽ പാത്രം കഴുകുന്ന പണിക്ക് പോവുകയാണ്. അപ്പൊ വല്യ കഷ്ടത്തിൽ ആണല്ലേ അതുങ്ങളെ ജീവിതം. കഷ്ടമാണെന്നോ നിങ്ങൾക്കറിയാഞ്ഞിട്ടാണ് കണാരേട്ടോ.ബാങ്കിൽ മുതലും പലിശയും കയറി വല്യൊരു തുകയായിരുന്നു.മാനേജർ പലതവണ അവരുടെ വീട്ടിൽ കയറി ഇറങ്ങി പലിശയെങ്കിലും അടയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു.ഈ പെണ്ണ് എവിടുന്ന് എടുത്ത് അടയ്ക്കാനാണ്. വീടും പറമ്പും ജപ്തിയായി വയ്യാത്ത തള്ളയെ പിടിച്ച് ആ പെണ്ണ് ഒരു വാടക വീട്ടിലേക്ക് മാറി.ഇപ്പോൾ വാടക വീട്ടിലാണ് താമസം.അതിന്റെ കാര്യം വല്ലാത്ത കഷ്ടം തന്നെയാണ്. അല്ല കണാരേട്ടൻ എന്തിനാണിപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ ഇത്ര വിശദമായി തിരക്കിയറിഞ്ഞത്. ആ കൊച്ചിനെ കണ്ടപ്പോൾ നല്ലൊരു കുട്ടിയാണെന്ന് തോന്നി.ബന്ധത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു പയ്യനുവേണ്ടി തിരക്കിയതായിരുന്നു.പക്ഷേ ഇത്രത്തോളം കഷ്ടപ്പാടിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവർക്ക് ഇതൊന്നും പറ്റില്ലടോ. ഉം.. അതും ശരിയാ.ബാധ്യതകൾ ഒക്കെ തീർന്നിട്ട് അവൾക്കും എന്നെങ്കിലും ഒരു ജീവിതം ശരിയാകുമായിരിക്കും. ചായ ക്ലാസ് കഴികി അതിലെ വെള്ളം പുറത്തേക്ക് നീട്ടി എറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു കൊണ്ട് ചായക്കാരൻ സുരേന്ദ്രൻ പറയുമ്പോൾ കണാരനും അത് ശരി വയ്ക്കും പോലെ ഒന്ന് മൂളി. ആ സമയം ടൗണിൽ ചെന്ന് ബസ്സിറങ്ങിയിട്ട് ആരവന്തി തന്റെ ഹോട്ടൽ ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടുകയായിരുന്നു.വഴിയിൽ ഒരിടത്ത് ബസിന്റെ ടയർ പഞ്ചറായതു കാരണം പതിനഞ്ചു മിനിറ്റോളം താമസിച്ചു.ഇപ്പോൾ സമയം 8.10 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.ഇനിയിപ്പോൾ ഹോട്ടലുടമയുടെ വായിലിരിക്കുന്ന തെറിയും ചീത്തയും കേൾക്കണമല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ പോയാലോ എന്ന് പോലും ഒരു നിമിഷം അവൾ ചിന്തിച്ചു പോയി.അപ്പോൾ പിന്നെ വൈകുന്നേരത്തേക്കുള്ള അരിയും പഞ്ചസാരയും പച്ചക്കറിയും വാങ്ങേണ്ട കാര്യം ഓർത്തപ്പോൾ തനിക്ക് കേൾക്കേണ്ടുന്ന അഴുക്ക് വാക്കുകളെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ അവൾ അവളെ തന്നെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ആരവന്തി പ്രതീക്ഷിച്ചത് തന്നെ ഹോട്ടലുടമയുടെ വായിൽ നിന്നും അവൾക്ക് കേൾക്കേണ്ടി വന്നു.അന്ന് അന്തിയാകോളം പിന്നെ അവൾക്ക് ചീത്തയുടെ ഒരു പൊടി പൂരം തന്നെയായിരുന്നു.ചീത്ത കേൾക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ അവൾ അയാളോടായി ഒരു കാര്യം സൂചിപ്പിക്കാൻ മറന്നില്ല. ഇന്നെനിക്ക് അൽപ്പം നേരത്തെ പോകണം. ഓ.. ഇനി നിനക്ക് നേരത്തെ കൂടി പോകണോ. പൊയ്ക്കോ പക്ഷേ പണി കൂലിയിൽ നിന്ന് ഞാനിതൊക്കെ വെട്ടി കുറയ്ക്കും അത്രയേ ഉള്ളൂ. ഓ.. പറയുന്നത് കേട്ടാൽ തോന്നും ലക്ഷങ്ങൾ അല്ലേ വൈകുന്നേരം എനിക്ക് കൂലിയായി തരുന്നത്.ആ തുച്ഛമായ കൂലിയിൽ നിന്നും ഉള്ളതും കൂടി വെട്ടി കുറച്ചാൽ പിന്നെ താൻ പുറത്തിറങ്ങി പിച്ച തെണ്ടേണ്ടി വരുമല്ലോ.അയാളുടെ വായിലിരിക്കുന്ന ചീത്ത മുഴുവൻ കേട്ടതിനും കൂടി ചേർത്ത് കൂലി കൂട്ടി തരികയല്ലേ വേണ്ടത്.അങ്ങനെയല്ലേ മാന്യന്മാർ ചെയ്യേണ്ടത്. എന്നാൽ പിന്നെ അത്രയും കുറച്ച് പാത്രങ്ങൾ ഞാൻ ഇന്ന് കഴുകിയാൽ പോരെ. എല്ലാം കേട്ട് ഇത്രയും നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നതിന്റെ ചൊരുക്കും കൂടി അവൾ അപ്പോൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകളിൽ തീർത്തു. എന്നെ ഇങ്ങനെ തുറിച്ചു നോക്കി പേടിപ്പിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട.നിങ്ങൾ പറയുന്നതിനൊക്കെ തിരിച്ചു മറുപടി പറയാൻ എനിക്കറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല.നിങ്ങൾ ഈ 350 രൂപ എനിക്ക് തരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നാലാളെ പണി ഞാനിവിടെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.ഈ കുറഞ്ഞ കൂലിക്ക് ഈ പാത്രങ്ങൾ മുഴുവൻ കഴുകി വെളുപ്പിക്കാൻ വേറെ ഏതൊരാളെയാണ് കിട്ടുക. തനിക്ക് മേൽ കേട്ട പഴികൾ എല്ലാം കൂടി ചേർത്ത് അവൾ അയാൾക്ക് മേലേക്ക് ചൊരിയുമ്പോൾ ഹോട്ടലുടമ വാ പൂട്ടി നിശബ്ദം നിന്നു.അവൾ പറയുന്നത് ശരിയാണ് ഇത്രയും ചെറിയ ശമ്പളത്തിൽ ഇതുപോലെ പണിയെടുക്കാൻ വേറെ ഏതൊരാളെ കിട്ടാനാണ്.അപ്പൊ പിന്നെ വാ തുറക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് മിച്ചം. എന്തെങ്കിലും ആകട്ടെ പൊയ്ക്കോ.. ഔദാര്യം പോലെ അയാൾ പറയുമ്പോൾ കയ്യിലിരുന്ന പ്ലേറ്റിനെ എടുത്ത് അവൾ താഴേക്കിട്ടു. അത് കണ്ടെങ്കിൽ പോലും അയാൾ അവൾക്ക് നേരെ മറുത്തൊരു വാക്ക് മിണ്ടാതെ നേരെ മുന്നിലേക്ക് കയറിപ്പോയി.നാലുമണിക്ക് മുന്നേ തന്നെ ആരവന്തി തന്റെ ജോലിയൊക്കെ വൃത്തിയായി തീർത്തു വച്ച ശേഷം കടയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.പോകുന്ന വഴി സപ്ലൈകോയിൽ ഒന്ന് കേറണം അവിടെയാകുമ്പോൾ കുറച്ചൊരു വിലക്കുറവ് ഉണ്ടാകുമല്ലോ.അത്യാവശ്യം വീട്ടിലേക്ക് വേണ്ട സാധനങ്ങളെല്ലാം വാങ്ങണം.രണ്ടു ദിവസത്തെ പണിക്കൂലി ഉണ്ട് കയ്യിൽ.നേരെ അങ്ങോട്ട് കയറി അത്യാവിശ്യം വേണ്ട അരിയും ഉപ്പും മുളകും വാങ്ങി ഇറങ്ങി അവൾ എളുപ്പ വഴിക്ക് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് പിന്നിൽ കലേഷിന്റെ അമ്മയുടെ സ്വരം കേട്ടത്.ആ സ്ത്രീയുടെ അങ്കപ്പാട്ട് കേട്ടതും അവളുടെ ഉള്ളൊന്ന് കാളി.തന്നെ കണ്ടാൽ അവർക്ക് വായിട്ടലയ്ക്കാൻ മറ്റൊരു കാരണവും വേണ്ടിവരില്ല.അവരുടെ കണ്ണിൽ പെടും മുന്നേ അവൾ ഊടു വഴിയെ കയറി ഓടി. കലേഷിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ആരവന്തിയെ കാണുമ്പോൾ ഇത്ര കലിയിളകം വരാൻ മാത്രം കാരണക്കാരൻ അവരുടെ മകൻ കലേഷ് ഒരാൾ മാത്രമാണ്.ആരവന്തി എട്ടാം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ തൊട്ട് കലേഷ് അവളുടെ പിന്നാലെയുണ്ട്.അന്നവൻ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അവന്റെ വീടിനടുത്തായിരുന്നു ആരവന്തി ട്യൂഷന് പോയി കൊണ്ടിരുന്നത്.ആ പോക്കാണ് എല്ലാം പറ്റിച്ചത്.ദിവസവും രാവിലേയും വൈകുന്നേരവും ഉള്ള അവളുടെ വരവും പോക്കും കണ്ട് കലേഷ് അവൾക്ക് പിന്നാലെ കൂടി ഇഷ്ടവും പറഞ്ഞു.അവൾ അന്നേ പറയുന്നുണ്ട് തനിക്കിതിൽ താല്പര്യമില്ല എന്ന്. അച്ഛന്റെ മരണത്തോടെ അവളുടെ ട്യൂഷനും പഠനവും നിലച്ചു.എന്നാലും അവളെ വിടാതെ പിന്തുടർന്നു കൊണ്ട് കലേഷ് ഇന്നും അവൾക്ക് പിന്നാലെ ഉണ്ട്.ആരവന്തിക്ക് താല്പര്യമില്ല എന്നവൾ പറയുവാൻ മാത്രമുള്ള കുറവുകളൊന്നുമുള്ള ആളല്ല കലേഷ്. കാണാൻ സുന്ദരൻ തിളക്കമുള്ള കണ്ണുകളും വിടർന്ന് ചിരിയുമുള്ള ആ പൊടിമീശക്കാരൻ അവളെ വിടാൻ ഭാവമില്ലാതെ അവൾക്ക് പിന്നാലെ എന്നും ചുറ്റി തിരിഞ്ഞു നടന്നു എന്നതാണ് വാസ്തവം. വിവാഹപ്രായം എത്തിയതോടെ കലേഷ് ആരവന്തിയുടെ കാര്യം തന്റെ വീട്ടിൽ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു.പിന്നെ പറയേണ്ടല്ലോ ഒരു വലിയൊരു കലഹം തന്നെ അവിടെ നടന്നു.കുടിച്ച് ചത്ത ഒരു തന്തയും എണീക്കാൻ വയ്യാത്ത ഒരു തള്ളയും ഉള്ള ഒരു വീട്ടിൽ നിന്ന് തന്നെ വേണോടാ ആ പ്രാരാബ്ദക്കാരിയായ പെണ്ണിനെ നിനക്ക് ഇങ്ങോട്ട് ഇറക്കി കൊണ്ടുവരാൻ എന്ന് ചോദിച്ചായിരുന്നു അവന്റെ അമ്മ അവന് നേർക്ക് ഉറഞ്ഞു തുള്ളിയത്.അവർ അവിടം കൊണ്ടും അടങ്ങിയില്ല നേരെ ചെന്നത് ആരവന്തിയുടെ വീട്ടിലേക്ക്.അന്തിക്ക് കയറി ചെന്ന് ആ മുറ്റത്ത് ചെന്ന് നിന്നു കൊണ്ട് അവർക്ക് വായിൽ തോന്നിയ ചീത്തയും തെറിയുമെല്ലാം അവർ ആരവന്തിയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.അന്നത്തോടെ കലേഷിന് ആരവന്തിയോടുള്ള പ്രണയം നാട്ടിൽ പാട്ടാവുകയും ചെയ്തു.അതിൽ പിന്നെ ആരവന്തിക്ക് കലേഷിനെ കാണുമ്പോൾ എവിടുന്നില്ലാത്ത കലി കയറും. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/51916/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ