അനുരാഗം 6️⃣7️⃣ അടുത്ത് നിൽക്കുന്ന പെണ്ണിനോട് തോന്നുന്ന വികാരം എങ്ങനെ അവളെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാനാണ് എന്ന് ഓർത്ത് പോയവൻ.... ഇഷ്ട്ടം മാത്രമല്ലേ അവളോട്‌ ഉള്ളൂ... എത്ര തവണ അത് പ്രകടിപ്പിച്ചു... ഇനിയും മനസിലാവാത്ത പൊട്ടി... അവനവളുടെ കവിളിൽ കൈ ചേർത്തു.... കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കൊരുത്തു പോയ നിമിഷം സിദ്ധുവിന്റെ മുഖം താഴ്ന്നു വന്നു..... കണ്മണി അവന്റെ മുതുകിൽ കൈകൾ അമർത്തി... അവളുടെ ചുണ്ടുകളൊന്ന് വിറ പൂണ്ടു.... ഞൊടിയിടയിലാണ് സിദ്ധുവിന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്.... പൗർണമി കാളിങ്.... അവൻ ഒരു ചിരിയോടെ സ്ക്രീൻ കണ്മണിക്ക് നേരെ കാട്ടിയതും സിദ്ധുവിനെ ഒറ്റ തട്ടായിരുന്നവൾ.... സിദ്ധു ഒരു ചിരിയോടെ കാൾ എടുത്തു... " പറയടി.... " മറുപുറം സംസാരിക്കുന്നത് കണ്മണിക്ക് കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും സിദ്ധുവിന്റെ മുഖം മാറുന്നത് അവൾ കണ്ടു.... " ഞാനില്ലെടി... നീ പേടിക്കല്ലേ... ഞാൻ വരാം.... " സിദ്ധു കാറിന്റെ കീ എടുക്കും മുന്നേ പറയുന്നത് കണ്മണി വ്യക്തമായി കേട്ടു.... " അച്ഛനോട് ഞാൻ സംസാരിക്കാം... നീ പാനിക് ആവല്ലേ.... " ഡോർ തുറക്കുമ്പോ അവന്റെ വെപ്രാളം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം... താനെന്ന ഒരുവൾ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന ഓർമ പോലുമില്ലാതെയുള്ള പോക്കിൽ കണ്മണി ആകെ തകർന്നു.... ബെഡിലേക്ക് വീഴുമ്പോ എല്ലാം നഷ്ടമായി എന്ന് തോന്നി... അവൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു തന്നെ ഇഷ്ട്ടമല്ലെന്ന്.... താൻ ഇവിടെ അധികപറ്റാണെന്ന്.... കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു തളർന്നു പോയവൾ.... ആ ഒരു രാത്രി പുലരുവോളം കണ്ണുനീര് വറ്റാതെ നിദ്രയെ പുൽകാതെ മരണത്തെ അന്വേഷിക്കാതെ മരവിച്ചത് പോലെയുള്ള ഇരുപ്പായിരുന്നവൾ........ പലതും മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി തന്റെ അത്യാവശ്യസാധനങ്ങൾ എടുത്തു കണ്മണി ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്തു.... സമയം രാവിലെ എട്ട് മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും സിദ്ധു വന്നില്ല... ഒരു വിളി പോലും അവളെ തേടി എത്തിയില്ല.... സങ്കടം അല തല്ലുമ്പോഴും അവൾ പുഞ്ചിരിയുടെ മൂഡ് പടമണിഞ്ഞു.... " അമ്മേ ഞാൻ വീട്ടിൽ പൊക്കോട്ടെ.... " കണ്മണി അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു ഭാമ ടീച്ചറോട് അനുവാദം ചോദിച്ചു.... " ഇന്നലെ പറഞ്ഞതല്ലേ... ചായ കുടിച് മക്കള് പോയി വാ... അവനെവിടെ.... " ഭാമ ടീച്ചർ ഗ്യാസ് ഓഫാക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കി ചോദിച്ചു.... " സിദ്ധു ഏട്ടൻ ഒരു ഫ്രണ്ട്നേ കാണാൻ പോയേക്കാ... വൈകിയേ വരൂ എന്ന് പറഞ്ഞു... " കണ്മണി മുഖത്തു നോക്കാതെ പറഞ്ഞു... " എന്ത് പറ്റി കനി മോളെ നിന്റെ മുഖം വല്ലാതിരിക്കുന്നത്... കരഞ്ഞോ നീ...? " " ഈ അമ്മക്ക് ഇത് എന്താ... ഞാൻ എന്തിനാ കരയുന്നത്... തല വേദന കൊണ്ടാ കൺപോള വീർതിരിക്കുന്നത്...." കണ്മണി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.... അത് വിശ്വസിക്കാതിരിക്കാൻ ഭാമ ടീച്ചർക്ക് തോന്നിയില്ല.... " എങ്കിൽ മോള് വല്ലതും കഴിക്ക്... അപ്പോഴേക്കും ഞാനൊരു വണ്ടി വിളിച്ചു ഇവിടെ വരെ വരാം പറയാം... അവനിന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരട്ടെ... പറഞ്ഞ വല്ല അനുസരണയും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കണേ... അമ്മേം അച്ഛനും കൂടെ പോരാം.... " " അതൊന്നും വേണ്ടമ്മേ... ഞാൻ ഒറ്റക്ക് പൊക്കോളാം... എനിക്ക് അതൊന്നും സാരമില്ല.... " കണ്മണി അവരുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചു കൊഞ്ചിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.... വേഗത്തിൽ ചായ കുടിച്ചു ബാഗും എടുത്തു ഇറങ്ങി അവൾ.... " ഒരു ദിവസത്തിനാണോ ഇത്രേം.... " സേതുമാഷ് അവളെ കളിയാക്കി.... " ചിലത് തൈക്കാൻ കൊടുക്കാനാണ്... അവിടെ നല്ലൊരു സ്റ്റിച്ചിങ് സെന്റർ ഉണ്ട്.... " കണ്മണി അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു... അവളുടെ വാക്കുകളിലെ പതർച്ച മനസ്സിലാക്കാൻ ആ പാവങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.... അവരെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മയും കൊടുത്താണ് കണ്മണി ആ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങിയത്.... അത് പതിവുള്ളത് കൊണ്ടു അവർക്ക് സംശയവും തോന്നിയില്ല... വണ്ടിയിൽ കയറിയതും കണ്മണിയുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങി.... ഇതൊരു പടിയിറക്കമാണ്.... ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും സിദ്ധുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും എന്നന്നേക്കുമായുള്ള പടിയിറക്കം..... വീട്ടിലെത്തിയതും കണ്മണി റൂമിൽ കയറി ഒരേ കിടത്തം.... അമ്മയും വല്യമ്മയും മാറി മാറി ചോദിച്ചപ്പോഴും തല വേദന എന്ന് മാത്രം മറുപടി കൊടുത്തു... ഏത് വയ്യായ വന്നാലും അമ്മയെ ചുറ്റി പറ്റി നടന്നവളുടെ മാറ്റം ദീപ്തിയെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു... മാധവൻ മാഷോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്നുമില്ല... മോൾക്ക്‌ തലവേദന ഉണ്ടെന്ന് സേതു വിളിച്ചു പറഞ്ഞു എന്നാണ് മറുപടി കിട്ടിയത്... എന്നിട്ടും മകളുടെ മനസ് മറ്റെന്തോ വിഷമത്തിലാണ് എന്ന് തോന്നിയ ദീപ്തി ശ്രീയോട് കല്ല്യാണിയെയും കൂട്ടി അവിടെക്ക് രാത്രിയിൽ വരാൻ പറഞ്ഞു.... ഉച്ചക്ക് ദീപ്തി കൊടുത്ത കഞ്ഞി ഇത്തിരി കുടിച്ചു വീണ്ടും കിടന്നവൾ.... സങ്കടം ഇങ്ങനെ ഹൃദയത്തിൽ നോവ് തീർക്കുന്നുണ്ട്... ഈ നിമിഷം വരെ സിദ്ധുവിന്റെ ഒരു വിളി പോലും വന്നില്ല.... ഉച്ച കഴിഞ്ഞു മൂന്നുമണിയോടെയാണ് സിദ്ധു തിരികെ എത്തിയത്.... " നീ എവിടെ പോയടാ.... " അകത്തേക്ക് കയറി വരുന്നവനെ നോക്കി ഭാമ ടീച്ചർ ചോദിച്ചു..... " ഒന്നും ചോദിക്കല്ലേ അമ്മേ... നല്ല തലവേദന... ഞാൻ ഞാനൊന്ന് കിടക്കട്ടെ.... എല്ലാം പറയാം.... " അത്രേം പറഞ്ഞു മുകളിലേക്ക് കയറി പോയവൻ റൂമിൽ കയറി ഡ്രോ തുറന്നു തലവേദനയുടെ ഒരു ടാബ്ലേറ്റും എടുത്തു കഴിച്ചു കിടന്നു.... കിടന്നതേ ഓർമയുള്ളൂ... തലേന്നത്തെ ക്ഷീണം കൊണ്ടു മയങ്ങി പോയിരുന്നു..... രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു മുകളിലെ ചാരു പടിയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു കണ്മണി.... " എന്ത്‌ പറ്റി എന്റെ കുട്ടിക്ക്....? " കല്ല്യാണി അവളുടെ തലയിൽ തഴുകി.... ഒപ്പം ശ്രീയും അവിടേക്ക് വന്നു.... വാതിലിന്റെ മറ പറ്റി അച്ഛനും അമ്മയും വല്യച്ഛനും വല്ല്യമ്മയും നിന്നു... "ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി... " കണ്ണുനീർ മറച്ചു കൊണ്ടു ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചവൾ..... കല്ല്യാണി അവൾക്കരികിലേക്ക് ഇരുന്നു... മറുപുറം ശ്രീയും.... " കള്ളം പറയണ്ട നീയ്... നിന്നെ കുട്ടിക്കാലം മുതല് കാണുന്നതാ ഞങ്ങൾ... ഞങ്ങടെ കുട്ടീടെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞാ ഞങ്ങൾക്ക് മനസിലാക്കും.... ". ശ്രീ അവളുടെ കൈ എടുത്തു ഉള്ളം കയ്യിൽ പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു... " നിനക്ക് എന്തോ വിഷമം ഉണ്ട് കനി... നീ ഞങ്ങളോട് പറ... നിന്നെ ഇങ്ങനെ കാണാൻ വയ്യാ... " കല്ല്യാണി അവളുടെ താടി ഉയർത്തി പറഞ്ഞതും കല്ല്യാണിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ടു കണ്മണി പൊട്ടി കരഞ്ഞു.... ഒരുനിമിഷം എല്ലാവരും ഒന്ന് പകച്ചു.... " അയാൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ട്ടമല്ല ചേച്ചി.... " എല്ലാവരും ഒന്ന് ഞെട്ടി എങ്കിലും ശ്രീ മാത്രം ചിരിച്ചു.... " ഇതാണോ കാര്യം... നീ കരച്ചില് നിർത്തിക്കെ.... മതി... മതി... നിർത്തു.... " ശ്രീ അവളെ കല്ല്യാണിയിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി..... " സിദ്ധു പറഞ്ഞോ നിന്നെ ഇഷ്ട്ടമല്ല എന്ന്...? " ശ്രീ ചോദിച്ചു.... ഇല്ലെന്നവൾ തല കുലുക്കി.... " പിന്നെ..... " ശ്രീ അവളെ സംശയത്തോടെ നോക്കി... ശ്രീ പലപ്പോഴും കണ്ടതാണ് കണ്മണിയോടുള്ള സിദ്ധുവിന്റെ സ്നേഹം... അത് കള്ളമല്ല എന്നവന് നന്നായി അറിയാം... അതുകൊണ്ട് തന്നെ കനി പറഞ്ഞതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ തോന്നിയില്ല അവന്.... കണ്മണി കല്യാണം കഴിഞ്ഞത് മുതലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്ന് വിശദമായി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു... തലേന്നത്തെ രാത്രിയിലെ കാര്യങ്ങൾ ഉൾപ്പടെ..... അവർ തമ്മിൽ ഇപ്പോഴും ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് ഒരു ഞെട്ടല് തന്നെ ആയിരുന്നു എല്ലാവർക്കും.... " അവന് വേറെ വല്ല ആവശ്യം ഉണ്ടായി കാണും.... " ശ്രീ അപ്പോഴും കണ്മണിക്ക് എന്തോ പിഴവ് സംഭവിച്ചതാണ് എന്ന് തന്നെ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു.... പക്ഷേ സിദ്ധു എന്തിന് അവളെ അകറ്റി നിർത്തി എന്നത് മാത്രം ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യമായി അവന്റെ ഉള്ളിൽ.... അല്ലെന്നവൾ ഊന്നി.... " ശരി... നീ ഇപ്പൊ അതൊന്നും ഓർക്കേണ്ട... ഏട്ടൻ സംസാരിക്കാം അവനോട്... അങ്ങനെ അവന് നിന്നെ വേണ്ടെങ്കി നിനക്ക് ഇന്നലെ അവനെ വേണ്ടാ... ഏട്ടന്റെ കുട്ടി സമാധാനായി പോയി ഉറങ്ങ്.... ഒന്ന് ഉറങ്ങി എഴുന്നേറ്റാൽ ഈ വിഷമവും ക്ഷീണവും എല്ലാം മാറും.... നാളെ വൈകുന്നേരം അല്ലേ ട്രിപ്പ്‌... ട്രിപ്പ്‌ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു വന്ന് ഏട്ടൻ സിദ്ധുവിനോട് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാം.... നിനക്ക് ഇത് വേണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാം ഒഴിവാക്കാം... ചെല്ല് കല്ലു... അവളുടെ കൂടെ കിടന്നോ നീ....." ശ്രീ കല്ല്യാണിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.... എല്ലാം തുറന്നു സംസാരിച്ചപ്പോ കണ്മണിക്ക് മനസിന്‌ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം... കൂടെ ഇവരുണ്ട് എന്നോർക്കേ സങ്കടം വിട്ടൊഴിഞ്ഞ പോലെ.... " എന്തിന് ചേച്ചി എന്റെ കൂടെ കിടക്കണം... ഞാൻ വല്ലതും ചെയ്തു കളയും എന്നോർത്തണോ... അങ്ങനെ ഒരു പേടി വേണ്ടാ... ഞാൻ അത്ര പൊട്ടി ഒന്നുമല്ല... ഞാൻ പോയി കിടന്നോളാം... ഗുഡ് നൈറ്റ്‌... " രണ്ടു പേർക്കും ഓരോ ഉമ്മയും കൊടുത്തു ചിരിയോടെ കണ്മണി റൂമിലേക്ക് പോയി.... "അവനെ മനസിലാക്കുന്നതിൽ കനിക്ക് എവിടെയോ തെറ്റ് പറ്റി എന്ന് തോന്നുന്നു...." ശ്രീ കല്ലുവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു... " അല്ലാണ്ട് ന്റെ കുട്ടിനെ ഇത്രേം കാലം അവൻ അവഗണിച്ചതിന് ശ്രീയേട്ടന് മറുപടി ഒന്നുമില്ലേ....? " " കല്ലൂ.... അവള് കുഞ്ഞല്ലേ എന്നോർത്താവും സിദ്ധു അങ്ങനെ ഒക്കെ... " ശ്രീക്ക് സിദ്ധുവിനെ തള്ളികളയാൻ കഴിയുന്നില്ല... അനിയനായി കണ്ടതാണ്... അനിയൻ തന്നെ.... കനിയേ ഒരുപാട് ഇഷ്ട്ടമാണ് എന്ന് തോന്നിട്ടുണ്... എങ്ങനെ അവനെ അവിശ്വസിക്കും.... ശ്രീയും കല്യാണിയും താഴേക്ക് ചെല്ലുമ്പോ എല്ലാവരും മൂകതയോടെ ഹാളിലിരിപ്പുണ്ട്.... " എടുത്തു ചാട്ടം കൊണ്ടു ന്റെ കുട്ടീടെ ജീവിതം ഞാൻ നശിപ്പിച്ചോ ശ്രീ.... " മാധവൻ മാഷ് ഗദ്ഗദത്തോടെ ചോദിച്ചു... " കുഞ്ഞമ്മാമ വിഷമിക്കല്ലേ.... " ശ്രീ അയാളുടെ കൈകൾ പിടിച്ചു.... " ഞാൻ സേതുവിനെ ഒന്ന് വിളിക്കട്ടെ... അവരും കൂടെ അറിഞ്ഞാണോ എന്നറിയണം.... " മാധവൻ മാഷ് രോക്ഷാകുലനായി.... " വേണ്ടാ കുഞ്ഞമ്മാവാ... ഇപ്പൊ വിളിക്കലും ചോദിക്കലും ഒന്നും വേണ്ടാ.... അവർക്കും ഒന്നും അറിയില്ലെങ്കിൽ..... ആദ്യം അവരുടെ കോളേജ് ട്രിപ്പ്‌ കഴിഞ്ഞു വരട്ടെ... എന്നിട്ട് സിദ്ധുവിനോട് ഞാൻ ആദ്യം സംസാരിക്കാം... എന്നിട്ട് മതി വീട്ടുകാരുമായി സംസാരിക്കൽ.... പ്ലീസ്.... " ശ്രീ യാചന പോലെ പറഞ്ഞതും മാധവൻ മാഷ് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... " അത് മതി മാധവാ... " അയാളുടെ ഏട്ടനും കൂടി അത് പറഞ്ഞതും ആയാൽ പിന്നെ അത് എതിർത്തില്ല.... എല്ലാവരുടെ മനസിലും കരട് വീണിരിക്കുന്നു... സന്തോഷം നഷ്ടപ്പെട്ട പോലെ..... പേര് കേട്ട തറവാട്... ഇഷ്ട്ടം പോലെ സ്വത്തുകൾ... സ്നേഹമുള്ള ഒരുപറ്റം മനുഷ്യർ... മാലാഖ പോലെ രണ്ടു പെൺകുഞ്ഞുങ്ങൾ... അവർക്ക് എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും കിട്ടണം എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആഗ്രഹം... അതിലൊരുവളുടെ ജീവിതമാണ് ഇന്നീ സമസ്യയിൽ.... കണ്മണി ഉറങ്ങി കാണില്ല എന്ന ഉറപ്പൊടെ ആണ് കല്ല്യാണി മുറിയിലേക്ക് ചെന്നത്... ... ഫോണിൽ സിദ്ധുവുമൊത്തുള്ള ചിത്രങ്ങൾ നോക്കി കിടക്കുവായിരുന്നവൾ " " മതി... അത് ഓഫ് ചെയ്തു കിടക്കാൻ നോക്ക്... " വാതിലടച്ചു കല്ല്യാണി അരികിലേക്ക് വന്നു... " ചേച്ചി എന്താ ഇവിടെ... " " ഞാൻ ഇന്ന് നിന്റെ കൂടെ... അത് ഓഫ് ചെയ്തു കിടക്ക്... " കല്ല്യാണി പറഞ്ഞതും കണ്മണി ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്തു കിടന്നു... കല്ല്യാണി അവളെ പുണർന്നു കിടന്നു.... പതിയെ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി.... അലറി വിളിക്കുന്ന കണ്മണിയും അവളെ ബലമായി വലിച്ചു കൊണ്ടു പോകുന്ന ശ്രീയും അച്ഛനും വല്യച്ഛനും.... സിദ്ധു ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു.... സ്വിച്ച് ഇട്ടു നോക്കി... ബെഡിൽ കണ്മണി ഇല്ല... " ഈ പെണ്ണ് ഇത്‌ എവിടെ പോയി... കണ്ണേ... കണ്ണേ.... " അവൻ ഒന്ന് നീട്ടി വിളിച്ചു... മറുപടി ഇല്ല... വെപ്രാളം നിറഞ്ഞവൻ ഫോൺ എടുത്തു വിളിച്ചു... സ്വിച്ച് ഓഫ്... സമയം പുലർച്ചെ മൂന്നു മണി കഴിഞ്ഞു... ഇത്രേം നേരം ഉറങ്ങിയോ.... സിദ്ധു ലൈറ്റ് എല്ലാം ഓൺ ചെയ്തു എല്ലായിടത്തും അവളെ നോക്കി... കാണുന്നില്ല... ഒടുവിൽ അച്ഛന്റേം അമ്മയുടെയും മുറിയുടെ വാതിലിൽ തട്ടി... ഉറക്ക ചടവോടെ വാതിൽ തുറന്ന ഭാമ ടീച്ചർ മകനെ നോക്കി... " അമ്മേ കണ്ണേവിടെ... ".. " അവള് വീട്ടിൽ പോയി... നീയല്ലേ അവളോട് പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞത്... എന്താ..." " ഹേയ് ഒന്നുമില്ല... അമ്മ കിടന്നോ... ". " വല്ലതും വേണേൽ ചൂടാക്കി കഴിച്ചോ... എല്ലാം ഫ്രിഡ്ജിലുണ്ട് " ഭാമ ടീച്ചർ അതും പറഞ്ഞു വാതിലടച്ചു സിദ്ധുവിന് നേരിയ ആശ്വാസം... പിണക്കത്തിലായിരിക്കും.... ആ പരിഭവവും തീർത്തു കൊടുക്കാം... പിണങ്ങിയവളെ ഇണക്കിയെടുക്കുന്നതോർത്ത്‌ ചിരിച്ചു പോയവൻ.... " ന്റെ പെണ്ണെ.... " നെഞ്ചിൽ കൈ ചേർത്തു വിളിച്ചു പോയി.... രാവിലെ തന്നെ കുളിച്ചൊരുങ്ങി അമ്പലത്തിൽ പോയി നല്ല ഉഷാറോടെ കണ്മണി എല്ലാവർക്കും മുന്നിലെത്തി.... " നമ്മുക്ക് ഒരു പന്ത്രണ്ടു മണിക്ക് പോകാം... അപ്പോഴേക്കും നീ റെഡി ആയി നിൽക്ക്.... " ശ്രീ അവളോട് പറഞ്ഞു.... " ശ്രീ ഏട്ടൻ വരണ്ടാ... ഞാൻ ഇവിടുന്നു പത്തുമണിക്ക് ഒരു ബസ്സുണ്ട്... അതിൽ പൊക്കോളാം... ദേവികയും ആ ബസ്സിൽ കയറാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... സീനില്ല... അവിടെ എത്തിയാൽ ഉടൻ വിളിക്കാം... ". പഴേ കണ്മണി... അവളുടെ ആ പ്രസരിപ്പ്... എല്ലാവരുടെയും മനസ് തണുത്തു.... എല്ലാവരും അവൾക്ക് നല്ലൊരു തുക തന്നെ വെച്ച് നീട്ടി... ആവശ്യമുള്ളതെല്ലാം വാങ്ങിക്കാൻ.... അതെല്ലാം ഒരു ചിരിയോടെ വാങ്ങിയവൾ... "ഇനി ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചോ ജി പേ ചെയ്തു തരാം...." അതിനൊരു തമ്പ്സപ്പ് കാണിച്ചവൾ.... വളരെ സന്തോഷത്തോടെ തന്നെ മുറ്റത്തു വന്ന ഓട്ടോയിൽ കയറി സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് വിട്ടവൾ.... കുറച്ചു ദൂരം പോയതും റോഡ്‌ ഷോ കാരണം ആകെ ബ്ലോക്ക്‌ ആയി... " കുട്ടി ഇവിടെ നിന്നോ... ഇവിടെ ബസ് നിർത്തും... " വഴിയിലെ സ്റ്റോപ്പിൽ നിർത്തി ഓട്ടോക്കാരൻ പറഞ്ഞു.... കണ്മണി തന്റെ ബാക്ക് ബാഗും എടുത്തു ഇറങ്ങി പൈസയും കൊടുത്തു സ്റ്റോപ്പിൽ കയറി നിന്നു.. വാതിലിലെ തുടരെ തുടരേയുള്ള മുട്ട് കേട്ടാണ് സിദ്ധു വാതിൽ തുറന്നത്.... "സമയം പത്തു കഴിഞ്ഞു... പോയി മോളേം വിളിച്ചു കോളേജിൽ പോകാൻ നോക്ക്...." ഭാമ ടീച്ചർ വാതിൽ തുറന്ന പാടെ പറഞ്ഞു.... " ആഹാ... ഒരു പതിനൊന്നു മണിക്ക് പോകാം... അവിടെ നിന്നും ഒരു മണിക്ക് പോയാലും മതി... എത്തും..." " എങ്കിൽ ഫ്രഷായി വാ വല്ലതും കഴിക്കാം.." " നല്ല വിശപ്പ്... ഇപ്പൊ വരാം... " അത്രേം പറഞ്ഞു സിദ്ധു ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന ഫോൺ എടുത്തു കണ്മണിയെ വിളിച്ചു... റിങ് ഉണ്ടെന്നല്ലാതെ എടുത്തില്ല... " പിണക്കത്തിന് ഇത്രേം കടുപ്പമോ... നിന്റെ പിണക്കമെല്ലാം തീർക്കാൻ ഏട്ടൻ ഇതേ വരുന്നു.... ". ബാത്‌റൂമിലേക്ക് ഒരു ചിരിയോടെ കയറിയവൻ.... കാത്തിരിക്കുക... #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ