മനുഷ്യജീവിതം ഒരു മഹാപുസ്തകമാണെങ്കിൽ അതിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളാണ് പുരുഷനും സ്ത്രീയും. ഒരേ ജീവിതലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് തുഴയുന്നവർ ആണെങ്കിലും അവർ തേടുന്ന സംതൃപ്തിയുടെ ഉറവിടങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. പുരുഷൻ തൃപ്തിയും ആഹ്ലാദവും തേടുമ്പോൾ സ്ത്രീ വൈകാരികമായ സുരക്ഷിതത്വവും കരുതലുമാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. പുരുഷൻ ഉച്ചസൂര്യനെപ്പോലെയാണ്. ഉരുകിത്തീരുമ്പോഴും ലോകത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവൻ. കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെ താൻ കെട്ടിപ്പടുത്ത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സംതൃപ്തിയാണ് അവന്റെ ആനന്ദം. പെയ്തൊഴിയാൻ മടിക്കുന്ന മഴമേഘം പോലെ ഉള്ളിലൊതുക്കിയ ഇടിമുഴക്കവുമായി പുറമെ പാറ പോലെ ഉറച്ച് നിൽക്കുമ്പോഴും, ആൺമനസ്സിൽ വരുംകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠകളുടെ നൂറു നൂറു തിരമാലകൾ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. നേട്ടങ്ങളുടെ ചതുരംഗപ്പലകയിൽ അവൻ കരുക്കൾ നീക്കുന്നത് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് ഒരു സുരക്ഷിത കൂടൊരുക്കാനാണ്. എന്നാൽ വിജയത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലും അവൻ അനുഭവിക്കുന്ന ഏകാന്തതയിൽ അവനെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ ഒരു സ്നേഹത്തണൽ അനിവാര്യമായി വരുന്നു. അവിടെ അവന്റെ ആനന്ദം സ്ത്രീയുടെ കരുതലിൽ പൂർണ്ണമാകുന്നു. സ്ത്രീയാകട്ടെ ശാന്തമായ നിലാവുപോലെയാണ്. അവൾ ലോകത്തെ അളക്കുന്നത് നേട്ടങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ കൊണ്ടാണ്. അവൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ഭൗതിക നേട്ടം പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരിയാണ്. മഴയെ ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന സഹനത്തിന്റെ ആഴവും കരുതലിന്റെ നനവുമുള്ള ഭൂമി പോലെയാണ് പെൺമനസ്സ്. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും വലിയ അർത്ഥങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്ന അവൾ തേടുന്നത് അധികാരമല്ല, മറിച്ച് തന്റെ വൈകാരിക ലോകത്തിന് താങ്ങാകുന്ന ഒരു തണലാണ്. പുരുഷൻ തന്റെ നെഞ്ചുറപ്പുകൊണ്ട് പ്രതിസന്ധികളെ പ്രതിരോധിക്കുമ്പോൾ സ്ത്രീ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ തണലിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് സ്നേഹത്തിന്റെ പൂന്തോട്ടം ഒരുക്കുന്നു. പുരുഷന് ജീവിതം ഒരു ലക്ഷ്യം ആണെങ്കിൽ സ്ത്രീക്ക് അതൊരു മനോഹരമായ യാത്രയാണ്. അവൻ ലോകത്തെ കീഴടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ അവൾ ആ ലോകത്തെ വാർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ആനന്ദം തേടുന്ന പുരുഷന്റെ യാത്ര അവസാനിക്കുന്നത് സ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന സ്ത്രീഹൃദയത്തിലാണ്. അവിടെ ആനന്ദവും സ്നേഹവും നദിയും കടലും പോലെ ഒന്നായി ചേരുന്നു. ഒടുവിൽ കാലത്തിന്റെ പുസ്തകം മടക്കുമ്പോൾ അവശേഷിക്കുന്നത് പുരുഷൻ നേടിയെടുത്ത ആഹ്ലാദങ്ങളും സ്ത്രീ പകർന്നു നൽകിയ കരുതലുകളുമാണ്. ആൺമനസ്സ് സംരക്ഷണം നൽകുന്ന ആകാശവും പെൺമനസ്സ് സ്നേഹം വിളയുന്ന ഭൂമിയുമാണ്. ആകാശത്തിന്റെ ഗാംഭീര്യമില്ലാതെ ഭൂമിക്ക് നിലനിൽപ്പില്ല. ഭൂമിയുടെ പച്ചപ്പില്ലാതെ ആകാശത്തിന് പൂർണ്ണതയുമില്ല. ഈ ലയനത്തെയാണ് നാം ജീവിതം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. സ്നേഹമില്ലാത്ത ആനന്ദമോ ആനന്ദമില്ലാത്ത സ്നേഹമോ പൂർണ്ണമല്ല. ഇവ ഒന്നുചേരുമ്പോൾ മാത്രമാണ് മനുഷ്യാത്മാവ് അതിന്റെ പരമമായ ശാന്തി കണ്ടെത്തുന്നത്. ​ഇവ രണ്ടും ഒരേ നാണയത്തിന്റെ രണ്ട് വശങ്ങൾ പോലെയാണ്. ഒന്ന് മറ്റൊന്നിനെ പൂർണ്ണമാക്കുന്നു. ആൺമനസ്സിന്റെ ലക്ഷ്യബോധവും പെൺമനസ്സിന്റെ കരുതലുമാണ് ഈ ജീവിതത്തെ സുന്ദരകാവ്യമാക്കുന്നത്. #💚തനി മലയാളി #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🥰 ചങ്ക് കൂട്ടുകാർ #💑 Couple Goals 🥰