കേരളത്തിലെ ആ അപൂർവ്വമായ മഞ്ഞുകാലം. പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ആ സമയത്താണ് ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഒന്നിച്ച് പുറത്തിറങ്ങിയത്. വെളുപ്പിനെ മൂടൽമഞ്ഞ് മൂടിയ ആ വഴികളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു കുളിരായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ആ സൗഹൃദത്തിന്റെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. വഴിയിലുള്ള ആ ചെറിയ കടയുടെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ ആമി നിന്നു. ആമി: "ഡീ... എനിക്ക് ആ മിട്ടായി വേണം…. ആ ചുവന്ന കവറിലുള്ളത്..." 🍭 കടക്കാരൻ മിട്ടായി എടുത്തു നീട്ടിയതും ഷഫ്ന അത് തട്ടിപ്പറിച്ചു. ഷഫ്ന: ഗൗരവത്തിൽ "ഇത് ഞാൻ കൊടുക്കാം… ആമിക്ക് മിട്ടായി വാങ്ങി കൊടുക്കാൻ എനിക്കറിയാം. നീ കാശ് എടുക്കണ്ട..." ആമി: "ഡീ ഷഫ്നേ... അതിന് ഞാൻ മിട്ടായി ചോദിച്ചതല്ലേ? നീ എന്തിനാ ഇതിനും തർക്കിക്കുന്നത്?" 🙄 ഷഫ്ന: "തർക്കമല്ലടി... നിനക്ക് എന്ത് വേണമെങ്കിലും അത് എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് മതി!" 😈 രേവതി ഇടയിൽ കേറി രണ്ടുപേരെയും ശാന്തമാക്കി. രേവതി: "അവൾ വാങ്ങിക്കോട്ടെ ആമീ... ഷഫ്നയ്ക്ക് നിന്നെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമല്ലേ. നീ അത് കഴിക്ക്!" 😌 ആമി ആ മിട്ടായി നുണഞ്ഞു കൊണ്ട് നടന്നു. റോഡരികിലെ ആ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് രേവതി തന്റെ ബാഗ് തുറന്ന് മനോഹരമായ ഒരു ചുവന്ന റോസാപ്പൂവ്പുറത്തെടുത്തത്. 🌹 രേവതി: "ആമീ... ഇത് നിനക്ക് വേണ്ടിയാ. ഇന്ന് രാവിലെ കണ്ടപ്പോൾ തരാൻ വിചാരിച്ചതാ..." രേവതി അത് ആമിക്ക് നൽകാൻ തുടങ്ങിയതും ഷഫ്ന ആ പൂവിന്റെ തണ്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു! ഷഫ്ന: "ഇത് രേവതി മാത്രം നൽകുന്നതല്ല! ഇത് ഞാനും കൂടെ ചേർന്ന് നിനക്ക് നൽകുന്നതാ... രേവതി കൊണ്ടുവന്നു എന്നേയുള്ളൂ, പക്ഷേ ഇതിൽ എന്റെയും അവകാശമുണ്ട്!" 😠🌹 ആ പൂവ് പിടിച്ചുവാങ്ങാനുള്ള ഷഫ്നയുടെ ആ വെറിപിടിച്ച ആവേശം കണ്ട് ആമിയും രേവതിയും പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. ആമിയുടെ ഓരോ ചെറിയ സന്തോഷത്തിലും താൻ ഒരു ഭാഗമാകണമെന്ന് ഷഫ്നയ്ക്ക് അത്രയ്ക്ക് നിർബന്ധമായിരുന്നു. ആമി: "ശരി... നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തന്നത് മതി. ഇപ്പോൾ ഹാപ്പിയായോ?" 🥰 അന്ന് വൈകുന്നേരം മഞ്ഞ് കടുക്കുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും കൂടി പുറത്ത് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആ മൂടൽമഞ്ഞിലൂടെ കൈകോർത്ത് പിടിച്ച് നടക്കുമ്പോൾ ഷഫ്ന ആമിയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ഷഫ്ന: "ആമീ... ഈ മഞ്ഞ് എത്ര പെയ്താലും, കാലം എത്ര മാറിയാലും... നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഇങ്ങനെ തന്നെ ഉണ്ടാവണം. നിന്നെ തൊടാൻ ഞാൻ ആരെയും അനുവദിക്കില്ല... നീ എന്റേത് മാത്രമാണ്!" "I am so tired, caught later then" 😒 #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #കൂട്ടുകാരി #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം