Part 31 അവിടെ വാതിലിൽ ചാരി കയ്യും കെട്ടി നിൽക്കുന്നവനെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവനെ അവിടെ കണ്ടതും ഗൗരി ഒന്ന് ഞെട്ടി. കൂടാതെ അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായ തിരിച്ചറിവും കൂടി ആയതും അവൾക്ക് ശരീരം വിറക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. " എന്താ ഗൗരി നന്ദയുടെ ഉദ്ദേശം...? " അത് കേട്ടതും അതുവരെ തലയും താഴ്ത്തി നിന്നവൾ ഒരു സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. " ഗൗരി നന്ദക്ക് കുളിയും നനയും ഒന്നും ഇല്ലേ...?  " : അവളുടെ നോട്ടം കണ്ടതും ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ അവൻ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് പരുങ്ങി. " അ.. അത് രാത്രി പുറത്ത് ഒ.. ഒറ്റക്ക് പെ.. പേടി " : കണ്ണന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും പേടി കൊണ്ടും നാണക്കേട് കൊണ്ടും അവൾ നിന്ന് തപ്പി പെറുക്കി. " ഹ്മ്മ് ചെന്ന് കുളിക്കാൻ ഉള്ളത് ഒക്കെ എടുത്തിട്ട് വാ ഞാൻ പുറത്ത് ഉണ്ടാകും " : അവൾ തപ്പി പെറുക്കിയ പറഞ്ഞതെങ്കിലും കാര്യം മനസ്സിലായത് പോലെ അത്രയും പറഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും. " അ... അത് ഞ.. ഞാൻ നാളെ രാ.. രാവിലെ " : കണ്ണന്റെ കടുപ്പിച്ച് ഉള്ള നോട്ടം കണ്ടതും പറയാൻ വന്നത് പകുതിക്ക് നിർത്തി പേടിയോടെ തല താഴ്ത്തി. " അഞ്ച് മിനിറ്റ് അതിനുള്ളിൽ എന്തൊക്കെ വേണം എന്ന് വെച്ചാൽ എടുത്തോണ്ട് വന്നോണം വീണ്ടും എന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരുത്തിക്കരുത് " : ഒരു ഭീഷണി പോലെ അതും പറഞ്ഞ് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവൻ പോയിട്ടും ഒന്ന് രണ്ട് നിമിഷം കൂടി അവൾ അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞിട്ട് പോയത് ഓർമ്മ വന്നതും ബാഗിൽ നിന്ന് അവളുടെ പഴയ ഒരു ചുരിദാറും രാവിലെ കട്ടിലിന്റെ റെസ്റ്റിൽ വിരിച്ചിട്ട തോർത്തും എടുത്ത് കൊണ്ട് ഇറങ്ങി. അവൾ ചെല്ലുമ്പോൾ കണ്ണൻ ബാത്രൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്നതാണ് കാണുന്നത്. " ചെല്ല് പോയി മേല് കഴുക് ഞാൻ ഇവിടെ കാണും. വെള്ളം ഞാൻ അകത്ത് പിടിച്ച് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. " : കണ്ണൻ അതും പറഞ്ഞ് അടുക്കള വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഗൗരി അവൻ അടുത്ത് വരുന്നതിന് മുന്നേ വാതിലും കടന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി പിന്നെയാണ് ചെരുപ്പ് എടുത്തില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർമ വന്നത്. അപ്പോഴേക്കും രാവിലത്തെ കാര്യവും അവളിലേക്ക് ഇരച്ചെത്തി. ഇടങ്കണ്ണിട്ട് അവനെയും പിന്നെ അവന്റെ കാലിൽ കിടക്കുന്ന ചെരുപ്പിലേക്കും ഒന്ന് നോക്കി മെല്ലെ ചെരുപ്പ് എടുക്കാനായി അകത്തേക്ക് നടന്നു. " ഹ്മ്മ്...? എങ്ങോട്ടാ..? " : ഗൗരിയെ തന്നെ നോക്കി നിന്നവൻ അവളുടെ ഓരോ നീക്കങ്ങൾ കണ്ട് അവൾ എന്തായിരിക്കും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന് മനസ്സിലായി എങ്കിലും അവളോട് തന്നെ ചോദിച്ചു. " അ.. അത് ചെരുപ്പ്, ചെരുപ്പ് എടുത്തിട്ട് വരാം. " : തിരഞ്ഞ് നോക്കാതെ അതും പറഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ ആഞ്ഞു അവൾ. " വേണ്ട...! " : അപ്പോഴേക്കും കണ്ണന്റെ ശബ്ദം അവളെ തേടി എത്തി. അത് കേട്ടതും ഒരു സംശയത്തോടെ തല ചെരിച്ച് അവനെ നോക്കി. " ഇന്നാ ഇത് ഇട്ടോ " : കണ്ണൻ കാലിൽ കിടന്ന ചെരുപ്പ് അഴിച്ച് കൊണ്ട് അവളോട് പറഞ്ഞു. അത് കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞ് വന്നു. ഒപ്പം രാവിലെ അവൻ തന്നെ നോക്കിയ നോട്ടവും ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞ് വന്നു. " അ.. അതൊന്നും വേണ്ട ഞാ...! " : എതിർക്കാൻ ശ്രെമിച്ചവൾ കണ്ണന്റെ കടുപ്പത്തോടെ ഉള്ള നോട്ടം കണ്ടതും പറയാൻ വന്നത് പാതിക്ക് നിർത്തി അവൻ അഴിച്ചിട്ട ചെരുപ്പും ഇട്ട് കൊണ്ട് ബാത്റൂമിലേക്ക് വേഗം നടന്നു. ഇനിയും അവിടെ നിന്ന അവൻ വഴക്ക് പറഞ്ഞാലോ എന്നുള്ള പേടി ആയിരുന്നു അതിന് കാരണം കൂടാതെ അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ള രക്ഷപെടലും. അവളുടെ വെപ്രാളവും ഓട്ടം കണ്ട് ഒരു മന്ദാഹാസത്തോടെ കണ്ണാ അടുക്കള പടിയിൽ ഇരുന്നു. പതിയെ പതിയെ ചിന്തകൾ മാറി വന്നതും അവന്റെ മുഖം ഗൗരവത്തിൽ ആയി. ബാത്റൂമിൽ കയറിയ ഗൗരി അവളുടെ കുതിച്ച് ഉയരുന്ന ഹൃദയം വരുത്തിയിൽ ആക്കുകയായിരുന്നു. ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൾ കുളിച്ച് ഇട്ടിരുന്ന വസ്ത്രം ആ ബക്കറ്റിൽ തന്നെ വെച്ചു. രാവിലെ എണീറ്റിട്ട് കഴിക്കാം എന്നാ ചിന്തയോടെ. വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കെട്ടാണ് കണ്ണൻ ചിന്തയിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്. തന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും തല താഴ്ത്തി വരുന്നവളെ തന്നെ ഉറ്റ് നോക്കി ഇരുന്നു അവൻ. അടുക്കള വാതിലിന് അടുത്ത് എത്തിയിട്ടും ഒന്ന് മാറാനോ എണീക്കാനോ മുതിരാത്തവനെ കണ്ട് അവൾക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെയായി. മിനിറ്റുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലെന്ന് കണ്ട് അവൾ പതിയെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. അതിന് കാത്തിരുന്ന പോലെ അവൻ അവിടെ നിന്നും എണീറ്റു. പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത നീക്കം ആയതിനാൽ ഗൗരി പിന്നിലേക്ക് ചുവട് വെച്ചു. അവളെ ഒന്ന് നോക്കി അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി. അവളും കൂടി കയറിയതും കണ്ണൻ കതക് അടക്കാൻ ആയി തിരിഞ്ഞു. അത് കണ്ടതും ഗൗരി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. " ഗൗരി നന്ദ...! " : അവൾ ഹാൾ കടക്കും മുൻപേ അവന്റെ വിളി എത്തി. എന്നാൽ അവന്റെ വിളി കേട്ടതും അവളിൽ പേടി നിറഞ്ഞു. ഇനി അവന്റെ ഒപ്പം മുറിയിൽ കിടക്കാൻ പറയാൻ ആയിരിക്കുമോ വിളിക്കുന്നെ എന്ന് അവളുടെ ഉള്ളം മന്ത്രിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നു. അതെ പേടിയോടെ അവന് നേരെ തിരഞ്ഞ് മുഖം കുനിച്ച് നിന്നു. " നാളെ രാവിലെ തന്ന പോയി ബാക്കി സാധനങ്ങൾ വെടിക്കാം ഒരു ഒൻപത് മണി ആകുമ്പോ റെഡി ആയി നിൽക്ക്. " : അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ട് ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും സംശയത്തോടെ ഗൗരി അവനെ നോക്കി. " ഇനി എന്താ...? എല്ലാം വാങ്ങിയാലോ " : താൻ ഉദ്ദേശിച്ചതല്ലാ അവൻ ചോദിച്ചത് എന്നാ ആശ്വാസമോ ധൈര്യമോ കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. " അപ്പൊ ഗൗരി നന്ദ വീട്ടിൽ പത്രങ്ങൾ ആണോ കഴിക്കാറ്...? " : ആദ്യമായി പേടി ഇല്ലാതെ നോക്കി ചോദിച്ചവളോട് കണ്ണിലേറിയ തിളക്കത്തോടെ അവൻ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവന്റെ മറുചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴാണ് പത്രങ്ങൾ മാത്രമേ വെടിച്ചിട്ടുള്ളു എന്നവൾ ഓർത്തത് തന്നെ. " റെഡി ആയി നിക്കാം " : ഇനിയും അവിടെ നിൽക്കാൻ കഴിയാത്ത പോലെ അത് പറഞ്ഞ് അവൾ തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. " ഗൗരി നന്ദയോട് പോകാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞോ....? " : മുറിയിൽ എത്തിയില്ല അതിന് മുന്നേ അവന്റെ ചോദ്യം അവളെ തേടി എത്തി. പിടിച്ച് കെട്ടിയത് പോലെ നിന്നു അവൾ. കൂടാതെ അല്പം മുന്നേ കിട്ടിയ ആശ്വാസം ഒക്കെ എങ്ങോ പോയി മറഞ്ഞത് പോലെ. പതിയെ അവൾ അവന് അഭിമുകമായി തിരഞ്ഞ് നിന്നു. കൈ കെട്ടി തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടതും അവളുടെ ശരീരം ചെറുതായി വിറക്കാൻ തുടങ്ങി. " ഗൗരി നന്ദ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ...? അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും കള്ളത്തരം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ " : നന്നേ ഗൗരവത്തിൽ അവൻ ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും ഞെട്ടി കൊണ്ട് അവൾ ഇല്ലെന്ന മട്ടിൽ തലയാട്ടി. അപ്പോഴേക്കും അവൾക്ക് കരച്ചിൽ ഇങ്ങ് എത്തിയിരുന്നു. അവനോട് ഉള്ള ഭയവും ഒപ്പം അവൻ തന്നെ കള്ളി ആകുവാണോ എന്നുള്ള തോന്നലും അവളെ നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ഉലച്ചു. " തെറ്റ് ചെയ്തവരാണ് ഗൗരി നന്ദ തലയും താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നത്. നമ്മൾ തെറ്റ് ചെയ്തില്ല എന്ന് ബോധ്യം ഉള്ളിടത്തോളം കാലം നമ്മളുടെ തല ആർക്ക് മുൻപിലും താഴാൻ പാടില്ല, മനസ്സിലായോ....? " കണ്ണൻ അവളുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടെങ്കിലും ഭവമാറ്റം ഇല്ലാതെ പറഞ്ഞു. അതിനവൾ മനസ്സിലായെന്ന പോലെ തലയാട്ടി. " മനസ്സിലായോ...? " : അവളുടെ പ്രതികരണം കണ്ടെങ്കിലും അത് പോരെന്ന പോലെ വീണ്ടും അവൻ ആവർത്തിച്ചു. " മ.. മനസ്സിലായി " : കണ്ണന്റെ ചോദ്യം എന്തിനാണെന്ന് മനസ്സിലായതും തല ഉയർത്തി പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി പോയി. " ഹ്മ്മ് ചെല്ല് പോയി കിടന്നോ. " : ഇനിയും അവളോട് എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ കരയും എന്ന് മനസ്സിലായതും അവൻ സൗമമായി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും പതിയെ അവൾ മുറിയിൽ കയറി. തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നവനെ കണ്ടെങ്കിലും അവനെ നോക്കാതെ വാതിൽ മെല്ലെ ചാരി വെച്ചു. അവൾ പോകുന്നതും നോക്കി കുറച്ച് നേരം അതെ നിൽപ്പ് നിന്ന് പിന്നെ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൻ മുറിയിലേക്ക് കയറി. വാതിൽ അടച്ച്‌ ഏറെ നേരം ഗൗരി അതിൽ ചാരി നിന്നു. സമയം പോകുന്നത് അനുസരിച്ച് അവളുടെ കണ്ണ് നിറയാൻ തുടങ്ങി. പേടിയാ തനിക്ക് അയാളെ, ഏതൊരു പെണ്ണ് ആണ് തന്നെ വിലക്ക് വെടിച്ചവനെ ഭർത്താവ് ആയിട്ട് അംഗീകരിക്കുക, വഴിയിൽ ഒക്കെ തല്ല് കൂടി നടക്കുന്നവനിൽ സുരക്ഷിതത്തം കാണുന്നത്. ജന്മം തന്ന വെക്തി പോലും പണത്തിന് ഇന്നലെ കണ്ട ഒരുവന് മുന്നിൽ കഴുത്ത് നീട്ടിയില്ലെങ്കിൽ കൊല്ലും എന്ന് പറഞ്ഞു,  അപ്പൊ തന്നെ പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങിവനിൽ നിന്ന് താൻ എന്താ പ്രദീക്ഷിക്കേണ്ടത്. അവൾക്ക് സങ്കടം ഒന്ന് ഏറി പോയി. കട്ടിലിൽ തനിക്കായി വാങ്ങിയത് എല്ലാം ഒതുക്കി എടുത്ത് നിലത്തേക്ക് വെച്ച് അവൾ ആ കാട്ടിലിലേക്ക് ചുരുണ്ട് കൂടി. പല ചിന്തകളും അവളിൽ നിറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് അമ്മയോട് സംസാരിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല, അല്ല സംസാരിച്ചാൽ താൻ പൊട്ടി കരഞ്ഞ് പോകും എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ______________________________________________ " എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ടാ രണ്ട് ആഴ്ച്ച, രണ്ടേക്ക് രണ്ട് ആഴ്ച അതിനുള്ളിൽ ഇതെല്ലാം കെട്ടിപെറുക്കാൻ ഉള്ള പരുപാടി നോക്കിക്കോണം, ഇല്ലെങ്കിൽ എന്നെ നോക്കണ്ട നിങ്ങൾ ആരും ഇതെല്ലാം ഇട്ടേറിഞ്ഞ് ഞാൻ അങ്ങ് പോകും " : വരുൺ ഒരു രോക്ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " പോണെങ്കിൽ പോടാ എന്തിനാ രണ്ട് ആഴ്ച വരെ കാത്ത് നിൽക്കുന്നെ ഇന്ന് തന്നെ പൊക്കോ " : അവന്റെ സുഹൃത്ത് മനു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ഓ പോകും ഇന്ന് എന്ന് വേണ്ട ഈ നിമിഷം വേണം എങ്കിലും പോകാൻ എനിക്ക് അറിയാം. " : മനുവിന്റെ സംസാരം വരുണിനെയും ദേഷ്യം പിടിപ്പിച്ച് തുടങ്ങി. " എടാ നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ഒന്ന് അടങ്ങ്, ചുമ്മാ അതും ഇതും പറഞ്ഞ് തമ്മിൽ തല്ലാനല്ല നമ്മൾ ഇവിടെ വന്നേ " : ഇനി ഒരു വഴക്കിലെ അവസാനിക്കു എന്ന് മനസ്സിലായി സച്ചു ഇടപെട്ടു. " ഹാടാ ഞങ്ങൾ ആണലോ വഴക്ക് ഉണ്ടാകുന്നത് നീ തന്നെ കേട്ടില്ലേ അവൻ ഈ പറഞ്ഞത്. അല്ല ഇവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടാൽ തോനുവല്ലോ ഇതൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ മാത്രം ആവിശ്യം ആണ് ഇവനെ ഇവിടെ ഞങ്ങൾ നിർബന്ധിച്ച് പിടിച്ച് വെച്ചേക്കുവാണ് എന്ന് " : വർധിച്ച്‌ വരുന്ന ദേഷ്യത്തോടെ മനു അതും പറഞ്ഞ് കാട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു. " എന്താടാ എന്താ ഇപ്പൊ നിന്റെ പ്രശനം...?  " : സച്ചു സൗമ്യമായി വരുണിനോട് ചോദിച്ചു. തുടരും..... #viral #trending #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം