#బ్రేవ్ సోల్డర్ ఆఫ్ Christ నా ఫ్యూచర్ ప్లాన్స్ ఏమిటి అని కొంత మంది అడిగారు వాళ్ళకి నా క్లారిటీ. జీవితంలో కొన్ని విషయాలు తెలుసుకున్న నేను ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నాను. జీవితంలో ఎవరిపై ఆధారపడకుండా ఒంటరిగా స్ట్రాంగ్‌గా బ్రతకాలి అనుకునే వాళ్లు ఒక విషయం గుర్తుపెట్టుకోవాలి. ఈ ప్రపంచంలో మిమ్మల్ని ఎవరూ ప్రత్యేకంగా పట్టించుకోరు, ఎవరి లైఫ్‌లో వాళ్లు బిజీగా ఉంటారు కాబట్టి ఎవరి పనుల్లో వాళ్లను ఉండనిస్తూ అందరికీ ఇవ్వాల్సిన గౌరవాన్ని ఇచ్చేసి మన దారిలో మనం వెళ్ళిపోవడమే బెటర్. అయితే, ఈ ప్రయాణంలో ఒంటరితనం అనేది చాలా భయంకరమైనది, దాన్ని జయించాలంటే జీవితంలో ఒక బాధ్యతను భుజాన వేసుకోవాలి. మనకి 30 ఏళ్ల వయసు దాటాక, ఒకరిని నేను పూర్తిగా పోషించగలను, ఒక మంచి లైఫ్ ఇవ్వగలను అనే ఆర్థిక స్తోమత, కెపాసిటీ మనకు ఉందని వంద శాతం నమ్మకం కుదిరినప్పుడు అనాథ పిల్లలను లీగల్‌గా దత్తత తీసుకుని పెంచుకోవడం స్టార్ట్ చేయాలి. చట్టప్రకారం ఒంటరి పురుషుడికి అబ్బాయిని దత్తత ఇచ్చే రూల్స్ ఉన్నాయి కాబట్టి, ఒక అనాథ పిల్లవాడిని తెచ్చుకుని నా సొంత కొడుకులా పెంచడం నా బాధ్యత. రేపు ఆ పిల్లవాడు పెరిగి పెద్దయ్యాక వాడి కెరీర్, పెళ్లి అని వాడు బిజీ అయినా, కనీసం వాడికి ఒక మంచి భవిష్యత్తు ఇచ్చాననే తృప్తి మనకు ఉంటుంది. ఆ తర్వాత మన స్తోమతను బట్టి, మొదటి పిల్లవాడికి విషయాలు అర్థమయ్యే వయసు వచ్చాక, మరో అనాథ పిల్లవాడికి తోడుగా నిలబడాలి. ఇలా మన జీవితాంతం వీలైనంత మంది పిల్లలకి అండగా ఉంటే, అటు తల్లిదండ్రులు లేని పిల్లలకి ఒక గూడు దొరుకుతుంది, ఇటు మనకి కూడా ఒంటరితనం అనే బాధ లేకుండా జీవితం ఒక అర్థవంతమైన మార్గంలో ప్రశాంతంగా సాగిపోతుంది.