#🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ പൂമ്പാറ്റ നിസാർ ( Sequel Of സർപ്പ സന്ധ്യ 2 കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രംപരീക്ഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാത്തത് ഭാഗ്യം കൊണ്ടുമാത്രം) ……………………………………. ഡോക്ടർ വേണു പിള്ളയുടെ പരീക്ഷണശാലയിൽ മാറ്റങ്ങൾ അതിവേഗത്തിലായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ തവണ പാമ്പായി മാറിയ സന്ധ്യയ്ക്ക് ഒടുവിൽ മനുഷ്യരൂപം തിരികെ കിട്ടിയെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം മാറിയിരുന്നില്ല . ഒരു ദിവസം രാവിലെ ലാബിലെ നീല വെളിച്ചവും മേശപ്പുറത്തിരുന്ന വിചിത്രമായ സിറിഞ്ചുകളും കണ്ടതും അവളുടെ നിയന്ത്രണം തെറ്റി. "ഇനി ഈ ഭ്രാന്തന്റെ കൂടെ നിന്നാൽ ഞാൻ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാകും" എന്ന് ഉറപ്പിച്ച സന്ധ്യ, ശമ്പളം പോലും വാങ്ങാതെ ലാബിൽ നിന്നും ജീവനും കൊണ്ട് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. അവൾ കുന്നിൻപുറം കടന്ന് എങ്ങോട്ടോ ഒളിച്ചോടി. ……. സന്ധ്യ പോയതോടെ വേണു പിള്ള വീണ്ടും ഒറ്റപ്പെട്ടു. ലാബിലെ ശവപ്പറമ്പ് പോലുള്ള അന്തരീക്ഷം മാറ്റാനും, ടെസ്റ്റ് ട്യൂബുകൾ കഴുകാനും, ചായ വെച്ചു തരാനും എല്ലാറ്റിനുമുപരി തന്റെ വിചിത്രമായ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കേട്ട് തലയാട്ടാനും ഒടുവിൽ വേണു പിള്ള ഒരു പത്രപ്പരസ്യം നൽകി പുതിയൊരു അസിസ്റ്റന്റിനെ ഒപ്പിച്ചു.നിസാർ എം.എസ്സി ബയോളജി കഴിഞ്ഞ് മാസങ്ങളായി ജോലിയില്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന, എന്തിനും ഏതിനും തയ്യാറായ ഒരു പാവം തൃശ്ശൂരുകാരൻ ചെറുപ്പക്കാരൻ. തിരുവനന്തപുരത്തെ ഈ വിജനമായ കുന്നിൻപുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ തന്റെ കരിയർ വളരുമെന്നാണ് അവൻ കരുതിയത്, പക്ഷേ തന്റെ നട്ടെല്ല് വളയുമെന്നും ചിറകുകൾ മുളയ്ക്കുമെന്നും അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല. …….. ഒരു ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം, ലാബിലെ വലിയ ജനറേറ്റർ ഓൺ ആയതോടെ അന്തരീക്ഷം മുഴുവൻ മഞ്ഞയും പച്ചയും കലർന്ന ഒരു വിചിത്രമായ ശ്മശാന വെളിച്ചത്തിൽ കുളിച്ചു നിന്നു. ചീഞ്ഞ മുട്ടയുടെ ഗന്ധത്തിന് പകരം ഇത്തവണ ഒരുതരം അഴുകിയ പൂക്കളുടെ മണമാണ് ലാബിൽ പരന്നത്. വേണു പിള്ള നിസാറിനെ തന്റെ സീക്രറ്റ് ചേമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിൽ ഇത്തവണ മഞ്ഞ ദ്രാവകം അടങ്ങിയ ഒരു വലിയ ജർമ്മൻ സിറിഞ്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു. "നിസാർ... ഈ ലബോറട്ടറിയിൽ വലിയൊരു ചരിത്രം കുറിക്കാൻ പോവുകയാണ്! മുൻപ് ഇവിടെയൊരു അസിസ്റ്റന്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു, അവൾ പേടിച്ചു ഓടിപ്പോയി. പക്ഷേ നീയങ്ങനെയല്ല, നീയൊരു പ്രതിഭയാണ്. ദാ ഈ കാണുന്നതാണ് എന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തം..." വേണു പിള്ള സിറിഞ്ച് ടേബിളിൽ വെച്ചു. "ഇതെന്താ ഡോക്ടറേ ഇത്?" നിസാർ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി. "ഇത് ചിത്രശലഭം! വണ്ടർഫുൾ ബട്ടർഫ്ലൈ! ഞാൻ ആമസോൺ വനങ്ങളിലെ നിഗൂഢമായ ഇടങ്ങളിൽ നിന്ന് വരുത്തിച്ച ലൂസിഫർ ബട്ടർഫ്ലൈ-യുടെ ഡിഎൻഎ ആണിത്. മനുഷ്യകോശങ്ങളുമായി ഇത് ചേരുമ്പോൾ ശരീരത്തിന് വായുവിനേക്കാൾ ഭാരം കുറയും. പുറകിൽ മനോഹരമായ ചിറകുകൾ മുളയ്ക്കും! ഇത് ശരീരത്തിൽ എത്തിയാൽ ആകാശത്ത് പറക്കാം ! ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കിൽ പെടാതെ എങ്ങോട്ട് വേണമെങ്കിലും പറന്നു പോകാം! അതാണ് ഇതിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത..." വേണു പിള്ള തന്റെ തിയറി വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതേയുള്ളൂ. സയൻസിനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ആവേശവും, ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കില്ലാതെ പറന്ന് പോകാം എന്ന ചിന്തയും കേട്ടതോടെ നിസാറിന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റി. ആവേശം മൂത്ത് അവൻ ഡോക്ടർ ബാക്കി പറഞ്ഞു തീർക്കുന്നതിന് മുൻപ് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന സിറിഞ്ച് ഒറ്റ വലിക്ക് കൈക്കലാക്കി! "ഡോക്ടറേ... വിവരണമൊക്കെ പിന്നെ! ഞാൻ ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാകാൻ പോവുകയാണ്!" എന്ന് ആവേശത്തോടെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞ് നിസാർ ആ മഞ്ഞ ദ്രാവകം സ്വന്തം കൈയിലേക്ക് ആഞ്ഞു കുത്തിവെച്ചു. "അയ്യോ! നിസാർ... നിൽക്കൂ! ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തീർന്നില്ല! അതിന്റെ ഡോസേജ്..." വേണു പിള്ള തടയാൻ ഓടിയെത്തിയപ്പോഴേക്കും വൈകിപ്പോയിരുന്നു. "ഒരു ഉറുമ്പ് കടിക്കുന്ന സുഖം..." എന്ന് പറഞ്ഞു തീരുന്നതിന് മുൻപ് നിസാർ കണ്ണുകൾ വികസിച്ച്, വെട്ടിയിട്ട വാഴ പോലെ തറയിലേക്ക് ബോധംകെട്ടു വീണു. …….. അടുത്ത മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾ ലാബിൽ കടുത്ത നിശ്ശബ്ദതയായിരുന്നു. നിസാറിനെ കാണാത്തതുകൊണ്ട് നാട്ടുകാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ ലീവാണെന്നാണ് വേണു പിള്ള പറഞ്ഞത്. നാലാം ദിവസം രാവിലെ വേണു പിള്ള ലാബിന്റെ നടുവിൽ ഒരു ഭീകരമായ കാഴ്ച കണ്ടു. ലാബിന്റെ മേൽക്കൂരയിൽ നിന്ന് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന, ഒരു വലിയ ശവപ്പെട്ടി പോലെ തോന്നിക്കുന്ന കൊക്കൂൺ അതിനുള്ളിൽ നിന്ന് വിചിത്രമായ ഹൃദയമിടിപ്പും ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലുള്ള ശബ്ദങ്ങളും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അത്ഭുതം! ചോദിക്കാതെ എടുത്തു കുത്തിവെച്ചതാണെങ്കിലും മെറ്റാമോർഫോസിസ് പൂർത്തിയായിരിക്കുന്നു ചത്തില്ല ഭാഗ്യം!" വേണു പിള്ള കണ്ണട തുടച്ച്, തന്റെ നോട്ടുബുക്കിൽ കുറിപ്പുകൾ എഴുതിക്കൂട്ടി. പെട്ടെന്ന് ആ കൂട് നടുവേ പൊട്ടിപ്പിളർന്നു. അതിൽ നിന്നും മഞ്ഞ പുകപടലങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നിസാർ പുറത്തേക്ക് ഇഴഞ്ഞു വന്നു. വേണു പിള്ള വായ പൊളിച്ചു നിന്നുപോയി! നിസാറിന്റെ പുറകിൽ മനോഹരമായ, എന്നാൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന തിളങ്ങുന്ന വലിയ രണ്ടു ചിത്രശലഭച്ചിറകുകൾ മുളച്ചു വന്നിരുന്നു. അവന്റെ തലയിൽ രണ്ട് നീളമുള്ള ആന്റിനകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. വിരലുകൾ പതുക്കെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ച് ശലഭങ്ങളുടെ കാലുകൾ പോലെയായി മാറിയിരുന്നു. പക്ഷേ, മോന്ത പഴയ നിസാർ തന്നെയായിരുന്നു.കൂടെ കൺതടങ്ങൾ കറുത്തിരുണ്ടിരുന്നു! "ഡോക്ടറേ... എനിക്ക്... എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു മാറ്റം!" നിസാർ സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഇടയ്ക്കിടെ അവന്റെ നാവ് ഒരു വലിയ സ്പ്രിംഗ് പോലെ ചുരുണ്ട് വായയ്ക്ക് പുറത്തേക്ക് വരാൻ തുടങ്ങി. "അത്ഭുതം! നീ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ വസന്തമാണ് നിസാർ! നീ 'ഇന്ന് മുതൽ പൂമ്പാറ്റ നിസാർ ആണ്!" വേണു പിള്ള കയ്യടിച്ചു. "ഫ്റ്ർ ഫർ!" നിസാർ ചിറകടിച്ചു. അവൻ അറിയാതെ ചിറക് വീശിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ കാറ്റിൽ ലാബിലെ ഫാനിൽ നിന്ന് അവൻ താഴേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. തറയിൽ വീണ അവൻ ആറ് കാലുകളാലായി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ബാലൻസ് കിട്ടാതെ അവൻ മേശപ്പുറത്തെ ടെസ്റ്റ് ട്യൂബുകൾക്കിടയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു വീണു. ആ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അവന് ശ്വാസം മുട്ടാൻ തുടങ്ങി. ഒടുവിൽ അവൻ ലാബിന്റെ വലിയ ജനൽ ചില്ലുകൾ തകർത്ത്, ചിറകടിച്ചു കുന്നിൻപുറത്തെ ആകാശത്തേക്ക് ഒരു വലിയ ഗ്ലൈഡർ പോലെ പറന്നുയർന്നു. പക്ഷേ പറക്കാൻ കൃത്യമായി അറിയാത്തതുകൊണ്ട് വായുവിൽ മൂന്ന് കരണം മറിഞ്ഞിട്ടാണ് അവൻ കാട്ടിലേക്ക് പോയത്. …… പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഗ്രാമം ഉണർന്നത് വലിയൊരു ചർച്ചയോടെയായിരുന്നു. മാലതിയമ്മ തന്റെ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ മുകളിലെ വലിയ തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിലെ ചെമ്പരത്തിക്കാട്ടിൽ എന്തോ വിചിത്ര ജീവി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. "അയ്യോ! ഓടിവായോ! ആകാശത്ത് നിന്ന് ഏതോ ഭീകര ജീവി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു!" മാലതിയമ്മ ഉറക്കെ വിളിച്ചുകൂവി. നാട്ടുകാർ വടികളും ചൂലുകളുമായി ഓടിയെത്തി. നോക്കുമ്പോൾ ഒരു വലിയ പൂമ്പാറ്റയുടെ ശരീരം, പുറകിൽ തിളങ്ങുന്ന മനോഹരമായ കൂറ്റൻ ചിറകുകൾ, പക്ഷേ തല മാത്രം കട്ടിക്കണ്ണട വെച്ച ( നിസാറിന്റേത്! നിസാർ അവരെ നോക്കി ദയനീയമായി ചിറകിട്ടടിച്ചു. അവന് വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പൂന്തേൻ കുടിച്ച് വയർ നിറക്കുക യായിരുന്നു അവൻ. നാട്ടുകാരനായ ആദർശ് പറഞ്ഞു "ഇത് സാധാരണ ജീവിയല്ല. ഗ്രീക്ക് പുരാണങ്ങളിൽ പറയുന്ന ആത്മാവിന്റെ ദേവനായ സൈക്കി എന്ന ശലഭരൂപമാണ് ഇത്. !" സാമുവൽ തലയിൽ കൈവെച്ചു: "എന്ത് ദേവതയായാലും ശരി, ഇവൻ മാലതിയമ്മയുടെ തോട്ടത്തിലെ പൂവൊക്കെ കുടിച്ചു തീർക്കും. ഇതിനെ പിടിക്കാൻ വാവ സുരേഷിനെ വിളിച്ചാൽ മതിയോ അതോ വല്ല വനം വകുപ്പിനെ വിളിക്കണോ?" മാലതിയമ്മയുടെ മകൾ ഗീത ഫോണെടുത്തു: "അമ്മേ, വാവ സുരേഷ് പാമ്പിനെ പിടിക്കാനല്ലേ വരുന്നത്? ഇതിപ്പോ പൂമ്പാറ്റയല്ലേ? ഇതിനെ പിടിക്കാൻ വല്ല വണ്ടുകളെ പിടിക്കുന്നവരെ വിളിക്കേണ്ടി വരും. അല്ലെങ്കിൽ തവളകളെ കൊണ്ടുവരേണ്ടി വരും." നാട്ടുകാർ പേടിച്ച് കല്ലെറിയാൻ തുടങ്ങിയതോടെ നിസാർ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു പറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ആദ്യത്തെ പറക്കലിൽ തന്നെ അവൻ മാലതിയമ്മയുടെ അലക്കു കമ്പിയിൽ തട്ടി അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന അടിവസ്ത്രങ്ങളോടെ തലകീഴായി മറിഞ്ഞു വീണു. ഒടുവിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട് ചിറകടിച്ചു അവൻ അടുത്തുള്ള നിബിഡമായ വനത്തിലേക്ക് പറന്നു മറഞ്ഞു . കാക്കകളും പരുന്തുകളും അവനെ പറന്നു കൊത്തി. സഹികെട്ട നിസാർ കാട്ടിലെ വലിയ മരങ്ങളുടെ മുകളിൽ ഇരുന്ന് അവൻ നാട്ടിലെ ഉസ്താദ് ഹോട്ടലിലെ പൊറോട്ടയെയും ബീഫിനെയും സുലൈമാനിയെയും ഓർത്തു വിതുമ്പി. ……. ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നിസാറിന് തന്റെ ശലഭജീവിതം നരകതുല്യമായി തോന്നി. കാട്ടിലെയും നാട്ടിലെയും പൂക്കളിലെ തേൻ കുടിച്ച് അവന്റെ വയറു നിറയുന്നില്ലായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം മാലതിയമ്മയുടെ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ബീഫ് ഫ്രൈയുടെ മണം അടിച്ചപ്പോൾ നിസാറിന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റി. അവൻ അടുക്കള ജനലിലൂടെ നാവ് നീട്ടാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ശലഭത്തിന്റെ തുമ്പിക്കൈ പോലെയുള്ള നാവ് കൊണ്ട് ബീഫ് എടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല, പകരം ചൂടുള്ള ചട്ടിയിൽ നാവ് തട്ടി പൊള്ളിപ്പോയി! വിഷമത്തോടെയും അതിശക്തമായ വിശപ്പോടെയും നിസാർ രാത്രിയിൽ ലാബിലേക്ക് തന്നെ പറന്നുതിരിച്ചെത്തി. അവൻ വേണു പിള്ളയുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്ന് ചിറകടിച്ചു വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ വളരെ ദയനീയമായി പറഞ്ഞു "ഡോ... ഡോക്ടറേ... ഈ തേൻ കുടിച്ചിട്ട് എന്റെ വയറ്റിൽ കിടന്നതൊക്കെ കരിഞ്ഞുപോയി! അന്ന് ആവേശം മൂത്ത് ഞാൻ തന്നെ എടുത്തു കുത്തിയതാണ്, എന്റെ സ്വന്തം തെറ്റാണ്, . പക്ഷേ ഇങ്ങനെ ജീവിക്കാൻ എനിക്ക് വയ്യ... എനിക്ക് നല്ല ബീഫ് റോസ്റ്റും പൊറോട്ടയും കഴിക്കാൻ കൊതിയാകുന്നു. ഈ ആന്റിന കാരണം എനിക്ക് നേരെ കിടന്നുറങ്ങാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല, ഫാനിന്റെ ചുവട്ടിൽ ചെന്നാൽ ആന്റിന ഫാനിൽ തട്ടുന്നു! ദയവായി എന്നെ പഴയപോലെ ആക്കിത്തരൂ ഡോക്ടറേ..." ഇതുകേട്ട് വേണു പിള്ള തന്റെ കട്ടിക്കണ്ണട തുടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു "അത് പിന്നെ നിസാർ... ഹ്യൂമൻ-റീസെറ്റ് മരുന്നിന്റെ ഫോർമുലയിൽ ചെറിയൊരു മാറ്റം വരുത്തണം. അതിനുള്ള കെമിക്കൽസ് തീർന്നു. അത് ഉണ്ടാക്കാൻ ഇനിയും രണ്ട് മാസമെടുക്കും. സയൻസിന് വേണ്ടി നീ ഇത്രയും സഹിച്ചില്ലേ... അതുവരെ നീ ആ കുന്നിൻപുറത്തെ കാട്ടിൽ പോയി ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യ്. അവിടെ ധാരാളം കാട്ടുപൂക്കൾ കാണും..." നിസാർ തന്റെ വലിയ ചിറകുകൾ പതുക്കെ കൂപ്പി, സങ്കടത്തോടെ ഡോക്ടറുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ തുള്ളികൾ പൊഴിഞ്ഞു വീണു. "ഡോക്ടറേ... ഞാൻ നിങ്ങളെ കുറ്റം പറയില്ല. എന്റെ വിവരക്കേട് കൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ എടുത്തു കുത്തിയതാണ്. പക്ഷേ ഈ രൂപത്തിൽ രണ്ടുമാസം ജീവിക്കുക എന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും വയ്യ. എന്റെ നാവ് ഇങ്ങനെയൊരു സ്പ്രിംഗ് പോലെ ഇരുന്നാൽ എനിക്ക് ഒരു അരി മണി പോലും നേരെ കഴിക്കാൻ പറ്റില്ല. വിശപ്പ് കൊണ്ട് ഞാൻ ചത്തുപോകും ഡോക്ടറേ... എന്റെ അറിവില്ലായ്മയ്ക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു ശിക്ഷ തരല്ലേ..." നിസാർ തന്റെ ആന്റിനകൾ താഴ്ത്തി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. നിസാറിന്റെ സങ്കടം കണ്ടപ്പോൾ ഡോക്ടർ വേണു പിള്ളയുടെ ഉള്ളലിഞ്ഞു. തന്റെ തിയറി കേട്ട് ആവേശം മൂത്ത് ഇരയായി മാറിയ ഈ പാവം ചെറുപ്പക്കാരനെ ഈ അവസ്ഥയിൽ ഇല്ലാതാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. . "നിസാർ... നീ വിഷമിക്കേണ്ട! . രണ്ടുമാസം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരില്ല! ഞാൻ ഇപ്പോത്തന്നെ മറ്റൊരു അടിയന്തിര ഫോർമുല പരീക്ഷിക്കാം. എന്റെ ലാബിലെ കെമിക്കലുകൾ മുഴുവൻ തീർന്നിട്ടില്ല, എന്റെ സീക്രറ്റ് ലോക്കറിൽ ഒരു 'അടിയന്തിര റീസെറ്റ് സിറിഞ്ച്' ഇരിപ്പുണ്ട്. അത് കുറച്ചു വീര്യം കൂടിയതാണ്, വലിയ വേദനയുണ്ടാകാം, പക്ഷേ അത് നിന്നെ ഉടൻ തന്നെ മനുഷ്യനാക്കും!" വേണു പിള്ള ഒട്ടും സമയം കളയാതെ തന്റെ രഹസ്യ ലോക്കർ തുറന്നു. അതിൽ നിന്നും തിളങ്ങുന്ന ഒരു സുതാര്യമായ ദ്രാവകം അടങ്ങിയ സിറിഞ്ച് എടുത്തു. നിസാർ പേടിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഡോക്ടറെ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിച്ച്, തന്റെ ചിറകുകൾ ഒതുക്കി വേദന സഹിക്കാൻ തയ്യാറായി നിന്നു കൊടുത്തു. വേണു പിള്ള ആ ഇൻജക്ഷൻ നിസാറിന്റെ ചിറകുകൾക്കിടയിലേക്ക് കൃത്യമായി കുത്തിവെച്ചു. അടുത്ത നിമിഷം വല്ലാത്തൊരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. നിസാറിന്റെ ശരീരം ആകെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. പുറകിലെ വലിയ ചിറകുകൾ പതുക്കെ കരിഞ്ഞുണങ്ങി, ചാരമായി നിലത്തു വീണു. തലയിലെ ആന്റിനകൾ ചുരുങ്ങി അപ്രത്യക്ഷമായി. നാവ് പഴയതുപോലെ സാധാരണ നിലയിലായി. നിമിഷങ്ങളോളം കഠിനമായ വേദന കൊണ്ട് പുളഞ്ഞ ശേഷം, നിസാർ പഴയതുപോലെ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനായി മാറി. അവൻ ആശ്വാസത്തോടെ തന്റെ കൈകളിലേക്കും കാലുകളിലേക്കും നോക്കി. എന്നിട്ട് വേണു പിള്ളയെ നോക്കി കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: "നന്ദി ഡോക്ടറേ... എന്നെ തിരികെ മനുഷ്യനാക്കിയതിന്. സയൻസിനോടുള്ള ബഹുമാനം ഇപ്പോഴുമുണ്ട്, പക്ഷേ എനിക്ക് എന്റെ ഈ സാധാരണ ജീവിതം മതി. എന്റെ ആവേശം കാരണം ചത്തുപോകാതെ രക്ഷപ്പെട്ടല്ലോ. എനിക്ക് ഇപ്പോത്തന്നെ തൃശ്ശൂരിലേക്ക് പോകണം!" "ശരി നിസാർ... നിന്റെ ആവേശം എന്തായാലും എന്റെ പരീക്ഷണത്തിന് ഒരു വഴിത്തിരിവായി. ദാ നിന്റെ ശമ്പളവും ബോണസും!" വേണു പിള്ള നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ പണം നൽകി. നിസാർ ആ പണം വാങ്ങി സന്തോഷത്തോടെ ലാബിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയോടി. നേരെ പോയത് കുന്നിൻപുറത്തെ തട്ടുകടയിലേക്കാണ്.അവിടെയിരുന്ന് മൂന്ന് പ്ലേറ്റ് ബീഫ് റോസ്റ്റും പൊറോട്ടയും ഒരു വലിയ കട്ടൻ ചായയും കുടിച്ച ശേഷമാണ് അവന്റെ ശലഭകാലത്തെ വിശപ്പ് മാറിയത്! …… നിസാർ പോയതോടെ ലാബ് വീണ്ടും ശൂന്യമായി. തകർന്ന ചിറകുകളുടെ ചാരത്തിനിടയിൽ വേണു പിള്ള ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു. തന്റെ രണ്ട് പരീക്ഷണങ്ങളും കഴിഞ്ഞതോടെ അദ്ദേഹം തന്റെ ലാബിലെ ഡയറി തുറന്ന് പുതിയൊരു പേജ് എടുത്തു. കട്ടിക്കണ്ണട തുടച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട്, മേശപ്പുറത്തിരുന്ന മറ്റൊരു ചുവന്ന ദ്രാവകം അടങ്ങിയ കുപ്പിയിലേക്ക് അദ്ദേഹം നോക്കി. അതിൽ എഴുതിയിരുന്നു: തേനീച്ച ഡിഎൻഎ ഡോക്ടർ വേണു പിള്ള വിചിത്രമായ ഒരു ചിരിയോടെ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു "അടുത്ത തവണ പുതിയൊരു അസിസ്റ്റന്റ് വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നും വിവരിക്കാൻ നിൽക്കില്ല, ഫോർമുല സൂക്ഷിച്ചു വെക്കും. ഞാൻ എന്തായാലും ശുദ്ധമായ തേൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കും! വിപ്ലവകരമായ സയൻസ് ഒരിക്കലും തോൽക്കില്ല!" ലാബിലെ ജനറേറ്റർ അപ്പോഴും ഒരു പുതിയ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. …… End