​ദീപാർപ്പണം ​വരികൾ: ​ഭാവബന്ധമൊടു സത്യരൂപനാം ദേവ, നിൻ മഹിമയാർന്ന കോവിലിൽ പാവനപ്രഭയെഴും വിളക്കിതാ സാവധാനമടിയൻ കൊളുത്തിനേൻ ​അല്പമെങ്കിലുമതിൻ പ്രഭാങ്കുരം സല്പഥേ, യിരുൾ തുറന്നു മെല്ലെവേ ശില്പരംഭ്യപദപീഠഭുവിൽ നി- ന്നുൽപതിച്ചു തിരുമെയ്യിലെത്തണേ! ​സ്നേഹമാർന്ന മണിഭൂഷണത്തിലും തുമനോജ്ഞ മലർമാല തന്നിലും ഹേമവിഗ്രഹ മരീചി തേടുമീ- ക്കോമള പ്രഭ തിളങ്ങണേ വിഭോ! ​മാറ്റി നിൻമുഖ രസം മറച്ചിതിൽ പോട്ടീ, പുൽകരുതു ധൂമരേഖകൾ; മാറ്റിയെന്ന മണിവാതിലൂടെഴും കാറ്റിലാടരുതിതിൻ ശിഖാഞ്ചലം ​ചീർത്തിതിന്നൊളി തെളിഞ്ഞു പൊങ്ങി നെയ്- വാർത്തിടായ്കിലുമെരിഞ്ഞു മേൽക്കുമേൽ നേർത്തിതീശ, മിഴിയഞ്ചിടുന്ന നിൻ- മൂർത്തി മുൻപു നിഴൽ നീങ്ങി നിൽക്കണേ! ​കവിതയുടെ ലളിതസാരം ​ഈ കവിത ഈശ്വരനോടുള്ള ഭക്തിനിർഭരമായ ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണ്. ഇതിന്റെ സാരം ചുരുക്കത്തിൽ താഴെ പറയുന്നവയാണ്: ​ഭക്തിപൂർവ്വമുള്ള സമർപ്പണം: സത്യസ്വരൂപനായ ഭഗവാന്റെ ശ്രീകോവിലിൽ കവി ഭക്തിയോടെ ഒരു ദീപം കൊളുത്തുകയാണ്. തന്റെ മനസ്സിലെ ഭാവബന്ധത്തോടു കൂടിയാണ് ഈ വിളക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നത്. ​വെളിച്ചത്തിന്റെ പ്രയാണം: ആ ദീപത്തിന്റെ ചെറിയ പ്രകാശം ഇരുട്ടിനെ മാറ്റി ഭഗവാന്റെ പദപീഠത്തിൽ നിന്ന് പതുക്കെ ഉയർന്ന് ആ തിരുരൂപം മുഴുവൻ പ്രകാശിപ്പിക്കണേ എന്ന് കവി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ​സൗന്ദര്യവർണ്ണന: ഭഗവാന്റെ ആഭരണങ്ങളിലും പൂമാലകളിലും ആ ദീപപ്രകാശം തട്ടി തിളങ്ങണം. കറുത്ത പുക ഉയർന്ന് ഭഗവാന്റെ മുഖകാന്തിയെ മറയ്ക്കരുതെന്നും, കാറ്റിൽ ദീപനാളം ഉലയരുതെന്നും കവി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ​ആത്മീയമായ വെളിച്ചം: നെയ്യ് ഒഴിച്ചില്ലെങ്കിലും ഈ ദീപം തെളിഞ്ഞുതന്നെ ഇരിക്കണം. കണ്ണ് അഞ്ചിക്കുന്ന ആ തേജസ്സിന് മുന്നിൽ അജ്ഞാനമാകുന്ന നിഴലുകൾ നീങ്ങി നിൽക്കട്ടെ എന്ന വലിയൊരു ദർശനത്തോടെയാണ് കവിത അവസാനിക്കുന്നത്. ​മഹാകവി കുമാരനാശാന്റെ വരികളിൽ ഭക്തിയും സൗന്ദര്യബോധവും ഒരുപോലെ ഇണങ്ങിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നത് ഈ കവിതയിൽ കാണാം.🙏🙏 #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🔥എന്റെ ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രം #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം #സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റോറീസ് ✍ #🙍‍♀️ മാതൃദിനം വരുന്നു 💞