'विराज निदान एकदा मनातल बोलायला हवं होतंस ना रे... काहीच न बोलता अचानक निघुन गेलास...' आर्वीचे पण डोळे काटोकाट भरले होते... त्याच वेळी दरवाजातून आत आलेल्या अवनीवर तिची नजर पडली तशी आर्वी पटकन उठून उभी राहिली... "झाल ना तुझ समाधान.....!!" अवनीच्या नजरेतला राग आणि ते वाक्य कानात शिरलं तस आर्वीच्या काळजात चर्रर्र झाल... "मॉमssssss.......!" ती पुढे काही बोलणार त्या आधीच अवनीने हात दाखऊन तिला थांबवत तिच्यावर जळजळीत कटाक्ष टाकला... "आर्वी मला मान्य आहे हे लग्न तुझ्या मनाविरुद्ध झाल... पण माझा कान्हा तुझ मन जिंकण्याचा किती प्रयत्न करत होता ग... जे आम्हाला सर्वांना दिसत होत ते तुला कधीच दिसल नाही का ग...." अवनी आतून खुप दुःखी झाली होती.. आणि त्यामुळेच ती हे बोलतेय आर्वीला पण कळत होत... "तुझ्या साठी त्याने स्वतःला बदलवल... पण तु... तु नेहमीच त्याचा तिरस्कार करत राहिलीस... हो ना हो आत्ता पण तुच त्याला असं काहीतरी बोलली असशील म्हणुन तो सर्वांपासून दूर निघुन गेला..!" दाटून आलेला हुंदका अडवत पुढे म्हणाली... "तु तु राहशील.... प प पण मी मी नाही राहू शकत माझ्या कान्हा शिवाय... जन्मल्या पासून तो माझ्या पासून कधीच इतका दूर राहिला नाही.... पण पहिल्यांदा तुझ्या मुळे माझ लेकरू माझ्या पासून दूर गेलं...!" अवनीला आता जास्तच रडू कोसळल.. "मॉम प्लिज तु तुम्ही... त्रास....!" आर्वी पुढे काही बोलण्या आधीच अवनी हुंदका अडवत तिच्या रुम मधुन निघुन पण गेली... इकडे आर्वीला पण रडू कोसळल... 'हे हे सर्व म म माझ्यामुळेच झाल.... पाठीमागे पण तो तो ऍक्सीडेन्ट आणि आत्ता तो त्याच्या फॅमेली पासून दुरावला... म मॉम... मॉम एम.... स सॉरी...!" तिला पुन्हा रडू कोसळल तशी ती हमसून हमसून रडू लागली... "आर्वी ऑपरेटरने फुटेज...!" आर्यन आत येत बोलत होता कीं तितक्यात हुंदके देऊन रडणाऱ्या आर्वीकडे त्याची नजर वळली... "आर्वी काय झाल... प्लिज तु तु शांत हो.." अस्वस्थ होऊन तो पटकन पुढे आला.. त्याच वेळी तिने पटकन डोळे कोरडे केले अन् पटकन उठून पुढे आली... "मी... मी मिळाल का फुटेज..." तिने एक आवंढा गिळला अन् पुढे येऊन त्याच्या मोबाईल मध्ये पाहू लागली... तो व्हिडीओ प्ले होऊ लागला आणि काही क्षणातच तिच्या मनातली शंका खरी ठरताना दिसली... विराज आर्यनच्या केबिनच्या डोअर मध्ये आला होता.... अगदी काहीच क्षण तो तिथे थांबला अन् परत तिथून वळून गेलेला दिसला... जाताना त्याच्या चेहऱ्यावर जे भाव होते ते पाहून आर्वीच्या काळजात चर्रर्र झाल... अन् पुढच्या क्षणी पुन्हा डोळे भरून आले.... "अ आर्यन...... म म म्हणजे त्याने नक्कीच काहीतरी अर्धवट ऐकलं असणार..... त्याशिवाय.... त्याशिवाय विराज इतका टोकाचा निर्णय नाही घेणार.......!!" आर्वी दाटून आलेला हुंदका अडवत बोलली... "आर्वी तु तु टेन्शन नको घेऊ मी मी आत्ता लगेच निघतो जर्मनी साठी...... त त्याला समजाऊन घेऊन येतो....!!" "नो आर्यन...... तु कुठेच जाणार नाहीस.....!!" आर्वी पुढे बोलतच होती कीं तितक्यात दरवाजात उभ्या राजवर तिची नजर पडली... https://pratilipi.app.link/M06finzwE1b लिंक ओपन करून पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा.. #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #✍मराठी साहित्य #💫माझी कला #🌹प्रेमरंग #📚मराठी रोमांचक कथा🧐