അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് പത്തുവിന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് ഒരു വല്ലാത്ത ശബ്ദം കേട്ടു!...... 😰 റെസിയ ഉമ്മച്ചി ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു. 10 വർഷമായി ആരും കേൾക്കാത്ത, പത്തു ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ആ രഹസ്യം പുറത്തേക്ക് വരികയാണോ? ഇന്നെലെ നടന്ന സൈഡ് എഫക്ട്.....extremely painfully..... 😥... രാത്രിയുടെ രണ്ടാം യാമം. വീട് മുഴുവൻ ഉറക്കത്തിലാണ്. പക്ഷേ പത്തുവിന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുകയുന്നതുപോലെ ഒരു ശബ്ദം.... "Ghrrrr...... ആഹ്ഹ്... ഉമ്മീ.. ഹഹഹ ഹ്ഹ......" 😫........ റെസിയ ഓടി മുറിയിലെത്തി. പത്തു കട്ടിലിൽ കിടന്ന് പിടയുകയാണ്! അവളുടെ മുഖം നീല നിറമായി മാറുന്നു. ശ്വാസം കിട്ടാതെ അവൾ തന്റെ കഴുത്തിൽ നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റെസിയ: "എന്റെ പടച്ചോനെ... പത്തൂ........നിനക്ക് എന്തുപറ്റി? മോളേ... ഒന്ന് കണ്ണുതുറക്ക്..... കഴുത്തിൽ നിന്നും കൈ എടുക്ക്......... ആരോടും പറയാതെ നീ ഇത് ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുനടക്കുകയായിരുന്നോ.....?" 😭🙌 പത്തുവിന് ഒന്നും മിണ്ടാൻ കഴിയുന്നില്ല. റെസിയ: അയ്യോ എന്റെ മോള് ഞാൻ ഇ പതിരാത്രിയിൽ എന്നാ ചെയ്യും..... മോളെ......പത്തു.... 😰.... പത്തു വേദനയിൽ ലും..... ഉമ്മീയുടെ..... കൈ പിടിച്ചു...... ഫോണിൽ താരായുടെ മെസ്സേജ് കാണിച്ചു കാണിച്ചു കൊടുക്കാൻ നോക്കി..... ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്....😣.......ഉമ്മീ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഇരുന്നത്...🥹...... കൊണ്ട് ഒന്നും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല.......😭 അവളുടെ വോക്കൽ കോഡ്‌സ് വല്ലാതെ വീർത്തു വന്നിരിക്കുന്നു. അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് ഫോണിലേക്ക് ചൂണ്ടി. അതിൽ താരയുടെ മെസ്സേജ് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു: "പത്തൂ, ഡോക്ടറെയും കൂട്ടി ഞാൻ എത്തി. നീ പേടിക്കണ്ട.... വരുന്നു എത്തറ് ആയി......" 🚗💨 പത്തു: ഹമ്മ് മുമ്മ്മ് ഹഹഹ ഹഹഹാഹാ.......ഉമ്മീ.......... 😰 പെട്ടെന്ന് മുറ്റത്ത് ഒരു കാർ വന്നു നിന്നു. താരയും പത്തുവിനെ പണ്ട് മുതൽ ചികിത്സിക്കുന്ന ആ ഡോക്ടറും ഓടി അകത്തേക്ക് വന്നു. റെസിയ അന്തംവിട്ടു നിൽക്കുകയാണ്. താര: "ഉമ്മച്ചീ... പേടിക്കണ്ട! പത്തുവിന് പത്തു വർഷമായി ഈ അസുഖം ഉണ്ട്. അവൾ ആരോടും പറഞ്ഞില്ല. ഇന്ന് അവളുടെ വോക്കൽ കോഡ്‌സിന് താങ്ങാൻ പറ്റാത്ത സ്ട്രെയിൻ ഉണ്ടായി. നമുക്ക് പെട്ടെന്ന് നോക്കണം.........." 🩺😰 റെസിയ: 😭😢..... താര: കരയല്ലേ......... അമ്മേ..... 🥺.... ഡോക്ടർ ഉടനെ തന്നെ പത്തുവിന് ഒരു എമർജൻസി ഇൻജക്ഷൻ നൽകി. റെസിയ തളർന്ന് ചുവരിലൊട്ടി നിന്നു. തന്റെ മോൾ ഇത്രയും കാലം ഈ വേദന സഹിച്ചാണോ ചിരിച്ചു നടന്നത് എന്ന് ഓർത്ത് ഉമ്മച്ചിയുടെ നെഞ്ച് പൊട്ടി.🥹..... ഡോക്ടർ: "റെസിയ... ഭാഗ്യത്തിനാണ് താര എന്നെ വിളിച്ചത്. പത്തുവിന്റെ ശബ്ദം തിരിച്ചു കിട്ടിയത് ഒരു അത്ഭുതമായിരുന്നു (Miracle). പക്ഷേ അവൾക്ക് അത് നിലനിർത്തണമെങ്കിൽ ഒരു ശസ്ത്രക്രിയ കൂടി വേണ്ടി വരും. അവൾ ആരോടും പറയാതെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പഠിച്ച് ജോലി നേടാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയാണ്." 🥺🌸 കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പത്തു പതുക്കെ കണ്ണുതുറന്നു. അവൾ ഉമ്മച്ചിയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി....... റെസിയ: 😭.... 🥹....... "മനസ്സിൽ " (നീ ഇത്രയും വേദന കടിച്ചു പിടിച്ച് അന്നോ ജീവിച്ചത്......) വേദനയുടെ ഇടയിലും...പത്തുകുട്ടി......... പത്തു (വളരെ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ): "ഉമ്മീ... എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്... ഞാൻ... ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... വേദന ഉള്ളിലൊതുക്കിയത് ഉമ്മിയെയും വാപ്പാച്ചിയേയും...സങ്കടപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ ആയിരുന്നു..." 💔😔 റെസിയ: "എന്റെ പൊന്നു മോളേ... നീ മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും നിന്റെ ശ്വാസം എനിക്ക് മതിയല്ലോ... എന്തിനാ നീയിത് ഒളിച്ചു വെച്ചത്?.... ഞങ്ങളോട്......" 😭❤️ അപ്പോഴാണ് മുറിക്ക് പുറത്ത് ഒരു നിഴൽ കണ്ടത്! സുഹറാത്തയുടെ മകൻ ഇസ്മായിൽ അവിടെ നിൽക്കുന്നു. അവൻ എല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പത്തുവിന്റെ ഈ പോരാട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു മാറ്റം വന്നു....... ☹️ ഇസ്മായിൽ: (മനസ്സിൽ)...."ഞങ്ങളോട്.... എല്ലാവരോടും ഒളിപ്പിച്ചു.....അല്ലെ........ 🦁🔥 അവളെ കളിയാക്കിയവർക്ക് ഞാൻ മറുപടി കൊടുത്തോളാം"........നീ ഒക്കെ അല്ലെ.....പത്തുകുട്ടി ......... രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ പത്തുവിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കേട്ട ആ നിലവിളിയും ബഹളവും അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന സറീനയുടെ കാതിലടിച്ചു. 😳 അവൾ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. ജനലിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ പത്തുവിന്റെ വീട്ടിൽ വണ്ടിയുടെ ലൈറ്റുകളും ആളനക്കവും...... സറീന പതുക്കെ ഉമ്മയെ നോക്കി—സുഹറ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. 😴 വിട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.... ഓടി...... പത്തുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്...... അവൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് പത്തുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി. മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അവളുടെ കണ്ണ് നിറച്ചു. 🥹 പത്തു ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയുന്നു,😣 ഡോക്ടറും താരയും ചേർന്ന് അവളെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, റെസിയ ഉമ്മച്ചി കരയുന്നു.... 😭....... ഇതിനിടയിൽ തന്റെ സഹോദരൻ ഇസ്മായിൽ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് സറീന ഒന്ന് ഞെട്ടി...... ഇസ്മായിൽ (റെസിയയോട്): "റെസിയാത്താ... പത്തുവിന് എന്ത് സഹായം വേണമെങ്കിലും ഞാൻ ഉണ്ടാകും. ഞങ്ങളോട്... എല്ലാവരോടും ഇത് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചല്ലേ അവൾ ഇത്രയും കാലം നടന്നത്? 🦁🔥 അവളെ ഇത്രയും കാലം കളിയാക്കിയവർക്ക് ഞാൻ തന്നെ മറുപടി കൊടുത്തോളാം. ഈ വേദനക്ക് ........" "ഇസ്മായിൽ പറഞ്ഞു തീരും മുൻപേ സറീന പതുക്കെ പത്തുവിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. ഇസ്മായിൽ വിചാരിച്ചത് സറീന വന്നത് വീണ്ടും വഴക്കിടാനോ കുറ്റപ്പെടുത്താനോ ആണെന്നാണ്. അവൻ അവളെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി. 😡" പക്ഷേ സറീനയുടെ മുഖത്ത് കണ്ടത് വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധമായിരുന്നു. 🥹 അവൾ മുട്ടുകുത്തി പത്തുവിന്റെ അരികിലിരുന്നു. സറീന (കരഞ്ഞുകൊണ്ട്): "പത്തൂ... എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം മോളേ... 😭 ഞാനൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല. ഉമ്മ ഓരോന്ന് പറയുമ്പോൾ കൂടെ നിന്ന് ചിരിച്ചതിന് പടച്ചോൻ എനിക്ക് തന്ന ശിക്ഷയാണിത്. നീ ഇത്രയും വേദന സഹിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല..... 😢....." സറീന വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് പത്തുവിന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ തലോടി. 😟 പത്തു വേദന കൊണ്ട് കണ്ണ് നിറഞ്ഞു അവളെ നോക്കി. സറീനയുടെ ഈ മാറ്റം കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ നിന്നവർക്കെല്ലാം വല്ലാത്തൊരു സങ്കടം തോന്നി. സറീന: "ഇനി മേലാൽ നീ ഒന്നും ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കരുത്. എന്തുണ്ടെങ്കിലും എന്നോടോ ഇവനോടോ (ഇസ്മായിലിനോട്) പറയണം കേട്ടോ... ഞങ്ങൾ നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്.. 🥺..... ഇട്ടോ..... 🫂" ഇസ്മായിൽ ഇത് കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടു നിന്നുപോയി. തന്റെ ഉമ്മയെപ്പോലെ സ്വഭാവമല്ല സറീനയുടേതെന്ന് അവന് അപ്പോഴാണ് ഉറപ്പായത്. അവൾക്കും ഉള്ളിൽ സ്നേഹമുണ്ട്, സഹാനുഭൂതിയുണ്ട്. 😇✨ പത്തുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ സറീനയുടെ കയ്യിലേക്ക് വീണു. അതൊരു വലിയ ക്ഷമയായിരുന്നു. 🦋🌸 ആ മുറിയിൽ വർഷങ്ങളായി നിലനിന്നിരുന്ന ആ അകാലിച്ച......അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു........😇...... പക്ഷേ അപ്പോഴും പത്തുവിന്റെ അവസ്ഥ ഗുരുതരമായിരുന്നു. അവളുടെ ശ്വാസം ഇപ്പോഴും വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ട്... 🩺😰 ഡോക്ടർ പത്തുവിന്റെ പൾസ് വീണ്ടും പരിശോധിച്ചു. മുഖത്ത് ഗൗരവം കൂടി വരികയാണ്...... 😨..... ഇഞ്ചക്ഷൻ നൽകിയിട്ടും അവളുടെ ശ്വാസഗതി സാധാരണ നിലയിലായിരുന്നില്ല. ഡോക്ടർ: "റെസിയാത്താ... ഇസ്മായിലേ..താര..... പത്തുവിന്റെ അവസ്ഥ നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതിലും സങ്കീർണ്ണമാണ്. അവളുടെ വോക്കൽ കോഡ്‌സിലെ നീർക്കെട്ട് ശ്വാസനാളത്തെ പൂർണ്ണമായും തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്. നമുക്ക് ഒട്ടും സമയം കളയാനില്ല, ഉടനെ സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് മാറ്റണം. 🏥🚑" ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും സറീന പത്തുവിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു...... സറീന: "പത്തൂ... നീ പേടിക്കണ്ട. നമ്മൾ ഇപ്പോഴേ പോവുകയാണ്. ഇസ്മായിലേ, വേഗം വണ്ടി എടുക്ക്......" 🚗💨 ഇസ്മായിൽ ഓടിപ്പോയി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. പത്തുവിനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് വണ്ടിയിലേക്ക് കയറ്റുമ്പോൾ അവൾ അബോധാവസ്ഥയിലേക്ക് വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു....... അതിന്റ ഇടയിലും.......അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകൾ എന്തോ മൊഴിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷേ ശബ്ദം വന്നില്ല. 💔 പക്ഷെ കാറിൽ കയറ്റിപ്പോൾ.......എനിക്ക്.... ഒന്നും ഇല്ല ഉമ്മീ........ഹ്ഹഹമ്മ്......അബോധാവസ്ഥയിലേക്ക് വഴുതി വീഴുകയായിരുന്നു....... പത്തുകൂട്ടി..... റെസിയ: "എന്റെ പടച്ചോനെ... എന്റെ മോളെ കാത്തോളണേ... 😭🙌" വണ്ടി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കുതിച്ചു. ഈ സമയം അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ സുഹറ ഉറക്കമുണർന്നു! മുറ്റത്ത് വണ്ടി കാണാത്തതും മക്കളെ കാണാത്തതും കണ്ട് അവൾ ആകെ അസ്വസ്ഥയായി. അവൾ പതുക്കെ പത്തുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. 🐍👿 അവിടെ ആരുമില്ല... വീട് തുറന്നു കിടക്കുന്നു. സുഹറയുടെ ഉള്ളിൽ അസൂയയും ദേഷ്യവും പുകഞ്ഞു. സുഹറ (പിറുപിറുത്തു): "ഇവന്മാരൊക്കെ എവിടെപ്പോയി? ഈ പാതിരാത്രിയിൽ ആ ഊമയുടെ കൂടെ പോകാൻ ഇവർക്ക് എന്ത് ഭ്രാന്താ? 😡" ആശുപത്രിയിൽ (Hospital): പത്തുവിനെ ഉടനെ ഐ.സി.യു-വിലേക്ക് മാറ്റി. ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിന് മുന്നിൽ റെസിയ ഉമ്മച്ചിയും താരയും സറീനയും ഇസ്മായിലും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. താര: "പത്തുവിന് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല ഉമ്മച്ചീ... അവൾ അത്ര പെട്ടെന്ന് തോറ്റു കൊടുക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലല്ല...... 💻🔥" മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന് ശേഷം ഡോക്ടർ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഡോക്ടർ: "ശസ്ത്രക്രിയ കഴിഞ്ഞു. അവളുടെ തൊണ്ടയിലെ ആ തടസ്സം ഞങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്തു. പക്ഷേ... അടുത്ത 24 മണിക്കൂർ വളരെ നിർണ്ണായകമാണ്...... ഇന്ന് അധികം pleasure കൊടുത്തു..അവളുടെ വോക്കൽ കോഡ്‌സ് വല്ലാതെ വീർത്തു......അത്‌ ആണ് ഇത്രയ്ക്ക്കൂടാൻ കാരണം ആയത്........🩺 വോക്കൽ കോഡ്‌സ് പഴയ രീതിയിലാകുമോ എന്ന് ഇപ്പോൾ പറയാൻ കഴിയില്ല." ഇത് കേട്ടതും സറീനയുടെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. അവൾ പത്തുവിന്റെ മുറിയുടെ ചില്ലുവാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി. അവിടെ മെഷീനുകളുടെ സഹായത്തോടെ ശ്വസിക്കുന്ന പത്തുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടം അടക്കാനായില്ല. 🥺 അപ്പോഴാണ് ഇസ്മായിലിന്റെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചത്. ഡിസ്‌പ്ലേയിൽ "ഉമ്മ" എന്ന പേര് തെളിഞ്ഞു! 📱🐍 ഇസ്മായിൽ (ദേഷ്യത്തോടെ): "ഹലോ... ഉമ്മച്ചീ... ഞങ്ങൾ ഹോസ്പിറ്റലിലാണ്. പത്തുവിന് ഓപ്പറേഷൻ ആണ്.😕 സുഹറ: "നീ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ... പക്ഷേ ആ വീട്ടുകാരുമായുള്ള ബന്ധം നിനക്ക് കൊള്ളില്ല. നീ ഉടനെ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ടോ അതോ ഞാൻ അവിടെ വരണോ? 👿" ഇസ്മായിൽ: ഇനിയെങ്കിലും ഉമ്മച്ചി ഇതൊക്കെ നിർത്തിക്കൂടെ? 😡" ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഇസ്മായിൽ സറീനയെ നോക്കി. സറീന പറഞ്ഞു: "ഇസ്മായിലേ... ഉമ്മച്ചി എന്ത് പറഞ്ഞാലും നമ്മൾ ഇന്ന് പത്തുവിനെ ഒറ്റയ്ക്കിലാക്കില്ല. 🙅‍♀️" അതിരാവിലെ, സൂര്യപ്രകാശം ഹോസ്പിറ്റൽ വരാന്തയിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ പത്തു പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. അവൾക്ക് ചുറ്റും ഒരുപാട് മുഖങ്ങൾ... റെസിയ ഉമ്മച്ചി, താര, സറീന, ഇസ്മായിൽ. പത്തു തന്റെ തൊണ്ടയിൽ തൊട്ടു നോക്കി. പതുക്കെ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു. പത്തു: "ഉ... ഉ... ഉമ്മീ... 🥹" സറീന: "പത്തൂ... നിന്റെ ശബ്ദം... 😭 പടച്ചോന് നന്ദി!" പത്തു സറീനയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ പഴയ പകയുണ്ടായിരുന്നില്ല, പകരം ആത്മവിശ്വാസം മാത്രമായിരുന്നു. 🌸😎 താര: എന്റെ കുട്ടി തിരിച്ചു വന്നു...... 🥹...... റെസിയ: "എന്റെ പടച്ചോനെ......🥹...മോളെ......"പത്തു വിന്റെ.... കവിളിൽ പിടിച്ചും".........🙌 അങ്ങ് ദൂരെ.......സുഹറ 🤳🏻😡. ഫോൺ നോക്കി കൊണ്ട്....... തുടരൂ......... #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #😔വേദന #കഥ