പ്രണയപർവ്വം 💗🔥 ഭാഗം 5🔥 ആ വലിയ രാത്രി എത്തിക്കഴിഞ്ഞു. ആകാശത്ത് ചന്ദ്രൻ പൂർണ്ണരൂപം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ പതിവിനു വിപരീതമായി ചന്ദ്രന് ചുറ്റും ഒരു ചുവന്ന വട്ടം ദൃശ്യമായിരുന്നു. അത് 'രക്തചന്ദ്രൻ' (Blood Moon) ആയിരുന്നു—ശാപം അതിന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ അവസ്ഥയിലെത്തുന്ന രാത്രി. ബംഗ്ലാവിനുള്ളിൽ സെയ്ദ് തന്റെ മുറിക്കുള്ളിൽ അടച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ അലർച്ചകൾ പുറത്തേക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഓരോ മിനിറ്റിലും അവന്റെ ശരീരം രൂപാന്തരപ്പെടാൻ വെമ്പുന്നു. സെയ്ദിന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ ചുവരിൽ ആഴത്തിൽ പോറലുകൾ ഏൽപ്പിച്ചു. സെഹ്‌റ വാതിലിനു പുറത്ത് വിറച്ചുനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഉമ്മുൽ ഖൈർ അവളുടെ അരികിലെത്തി. അവരുടെ കയ്യിൽ ഒരു പഴയ വിളക്കുണ്ടായിരുന്നു. "സെഹ്‌റ, സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. സെയ്ദിന്റെ ഉള്ളിലെ മൃഗം ഇന്ന് പൂർണ്ണമായി പുറത്തുവരാൻ ശ്രമിക്കും. നീ ഉള്ളിൽ പോയേ തീരൂ. നിന്റെ കണ്ണുകളിലെ വെളിച്ചം അവനിൽ പതിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, അവൻ എന്നെന്നേക്കുമായി ആ വന്യതയ്ക്ക് അടിമപ്പെടും." സെഹ്‌റ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് വാതിൽ തുറന്നു. മുറിക്കുള്ളിൽ വെളിച്ചമില്ലായിരുന്നു. ഇരുട്ടിൽ സ്വർണ്ണ നിറത്തിൽ ജ്വലിക്കുന്ന രണ്ട് കണ്ണുകൾ അവൾ കണ്ടു. സെയ്ദ് ഒരു സിംഹത്തെപ്പോലെ മുരൾച്ചയോടെ ഒരു കോണിൽ നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ കീറിപ്പറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു തരം പുക ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "സെഹ്‌റ... ഓടിപ്പോകൂ... എനിക്ക് എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല!" സെയ്ദ് ദയനീയമായി നിലവിളിച്ചു. സെഹ്‌റ പിന്നോട്ട് മാറിയില്ല. അവൾ സാവധാനം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ആ ചുവന്ന പട്ടുതുണി (അവൾ തുന്നിയ കുർത്ത) കയ്യിലെടുത്തു. അതിൽ അവൾ പച്ചനിറത്തിലുള്ള നൂലുകൾ കൊണ്ട് ചില വിശുദ്ധ വചനങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തിരുന്നു. "സെയ്ദ് ഇക്കാ, എന്നെ നോക്കൂ. എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കൂ," അവൾ ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. സെയ്ദ് മുഖം ഉയർത്തി. ചുവന്ന ചന്ദ്രപ്രകാശത്തിൽ അവളുടെ കടൽപ്പച്ച കണ്ണുകൾ ഒരു മരതകം പോലെ തിളങ്ങുകയായിരുന്നു. ആ തിളക്കം സെയ്ദിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ വന്യമായ സ്വർണ്ണനിറത്തെ പ്രതിരോധിച്ചു. അവൻ പതിയെ ശാന്തനാകാൻ തുടങ്ങി. അവൾ അവന്റെ അരികിലെത്തി ആ പട്ടുതുണി അവന്റെ തോളിലേക്ക് ഇട്ടു. പെട്ടെന്ന്, ബംഗ്ലാവിന്റെ താഴത്തെ നിലയിൽ വലിയൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. ഷഹബാസും അവന്റെ ആളുകളും ബംഗ്ലാവിന്റെ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങൾ തകർത്ത് അകത്തു കടന്നിരിക്കുന്നു. ഷഹബാസിന്റെ കയ്യിൽ പുരാതനമായ ഒരു കറുത്ത കല്ലുണ്ടായിരുന്നു—ശാപത്തിന്റെ ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന 'നിഴൽ കല്ല്'. "സെയ്ദ്! പുറത്തു വരൂ! നിന്റെ അന്ത്യം ഈ പൗർണ്ണമിയിൽ എന്റെ കൈകൊണ്ടാകട്ടെ!" ഷഹബാസിന്റെ ശബ്ദം താഴെ നിന്ന് മുഴങ്ങി. ഷഹബാസ് മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക് അതിക്രമിച്ചു കയറി. സെയ്ദ് തളർന്നു വീണിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൻ പരിഹസിച്ചു. "ഇതാണോ അൽ-ഫാരീസ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവ്? ഒരു പെണ്ണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ അഭയം തേടുന്ന ഭീരു!" ഷഹബാസ് തന്റെ കയ്യിലുള്ള കല്ല് സെയ്ദിന് നേരെ ഉയർത്തി. ആ കല്ലിൽ നിന്ന് കറുത്ത രശ്മികൾ പുറപ്പെട്ടു. സെയ്ദ് വീണ്ടും വേദനകൊണ്ട് പുളയാൻ തുടങ്ങി. "നിർത്തൂ!" സെഹ്‌റ ഷഹബാസിന് മുന്നിൽ തടസ്സമായി നിന്നു. "മാറിനിൽക്കൂ പെണ്ണേ, നിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് എന്നെ തടയാനാവില്ല," ഷഹബാസ് അവളെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ സെഹ്‌റ സെയ്ദിന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. ആ നിമിഷം സെയ്ദിന്റെ ശരീരത്തിലെ ആ തുന്നൽ അടയാളങ്ങളും സെഹ്‌റയുടെ കണ്ണുകളും ഒരുപോലെ തിളങ്ങി. ഒരു വലിയ പ്രകാശതരംഗം ആ മുറിയിലാകെ പടർന്നു. ഷഹബാസിന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന നിഴൽ കല്ല് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ശക്തിയായ പ്രകമ്പനത്തിൽ ഷഹബാസ് തെറിച്ചു വീണു. സെയ്ദ് പതിയെ എഴുന്നേറ്റു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ വന്യതയില്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് അതിമാനുഷികമായ ഒരു തേജസ്സായിരുന്നു. അവൻ സെഹ്‌റയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "സെഹ്‌റ... നമ്മൾ വിജയിച്ചു," അവൻ മന്ത്രിച്ചു. ഷഹബാസ് ഭയന്ന് പിന്മാറി. സെയ്ദിനെ തകർക്കാൻ വന്ന അവൻ അവന്റെ പൂർണ്ണരൂപം കണ്ട് വിറച്ചുപോയി. പുറത്ത് ചന്ദ്രന്റെ ചുവപ്പ് നിറം മാറി വെളുത്ത പ്രകാശം പരന്നു. പക്ഷേ ആ യുദ്ധം അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല. സെയ്ദിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ രഹസ്യം ഇപ്പോൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനിയുള്ള യാത്ര കൂടുതൽ അപകടം പിടിച്ചതാണ്. സെയ്ദ് സെഹ്‌റയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. "നീ എന്റെ വെളിച്ചമാണ് സെഹ്‌റ. ഇനി ഒരിക്കലും നിന്നെ ഞാൻ വിട്ടുനൽകില്ല." തുടരും............. ☺️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #നോവൽ #ട്രെൻഡിംഗ് #പ്രണയം 🥰 #കഥ #lovestory