✍️മുഹബത്തിന്റെ സുൽത്താൻ ✍️ .………ഉറക്കം………. “ആമി… ആമി… എഴുന്നേൽക്ക്…” “ഒരു 5 മിനിറ്റ് കൂടി അമ്മേ… നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു അത് പൊക്കല്ലേ… പ്ലീസ്…” “മ്മ് ഉറക്ക്… പുലരും വരെ ഫോണിൽ കുത്തിയാൽ രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ്റില്ല…” “ഓഹ് തുടങ്ങി… എന്റെ ഫോണിനെ കുറ്റം പറയാൻ…” “എപ്പോഴാ ഞാൻ നിന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് കളയുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് പോലും അറിയില്ല…” “ഓഹ്… രാവിലെ തന്നെ തുടങ്ങികോളും മൂഡ് കളയാൻ ആയിട്ട്…” “നീ വീണ്ടും പുതച്ചു മൂടി ഉറങ്ങുകയാണോ?? ഡി എഴുന്നേൽക്ക്…” എല്ലാ ദിവസവും എന്റെ സുഖസുന്ദരമായ ഉറക്കം തല്ലി കെടുത്തുന്നത് അമ്മയാണ്… “ഓഹ് എന്റെ മോൾ പോവാൻ ഒരുങ്ങിയോ??” “ആ വീണ എന്നെയും കാത്തു നിൽക്കുന്നണ്ട്…” “മ്മ്… അല്ല നീ ഇന്ന് കുളിച്ചോ?? അറ്റ്ലീസ്റ്റ് പല്ല് തേപ്പ് എങ്കിലും??” “അമ്മേ… വേണ്ട.. വേണ്ട…” “അല്ല നീ മടി കാരണം അതൊന്നും ചെയ്യാതെ ആണോ പോകുന്നേ എന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി ചോദിച്ചതാ…” “കിണിക്കല്ലേ… ഞാൻ അത്രയ്ക്ക് മടിച്ചി അല്ല… അയ്യോ ലേറ്റ് ആയി… ബാക്കി വൈകുന്നേരം വന്നിട്ട് തരാം…” “വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് പോ….” “ക്യാന്റീനിൽ നിന്ന് കഴിച്ചോളാം…” “ഈ പെണ്ണിന്റെ ഒരു കാര്യം…” എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വീക്ക്നെസ് ഉറക്കം ആയിരുന്നു… ഒരു 5 മിനിറ്റ് കിട്ടിയാൽ പോലും ഞാൻ ഉറങ്ങും… അതും ഉറങ്ങിയാൽ പിന്നെ ആന കുത്തിയാൽ പോലും അറിയില്ല… എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ ബെഡ്ന്റെ ആവിശ്യം പോലും വരാറില്ല… കാരണം ഉറക്കം വന്നാൽ സ്ഥലം എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നം അല്ല… എവിടെയാണെലും ചുരുണ്ടു കൂടി കിടന്നുറങ്ങി കൊള്ളും… ഉറക്കം ഇടയ്ക്ക് വലിയ പ്രേശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാറുമുണ്ട്…. പ്രേത്യേകിച്ചു ക്ലാസ്സിൽ ശങ്കർ സർ ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കുമ്പോൾ ഉറങ്ങിയാൽ… “ഡി… നീ ഇന്നും ക്ലാസ്സിൽ നിന്ന് ഉറങ്ങരുത്…” “വീണേ… ഞാൻ ആയിട്ട് ഉറങ്ങുന്നത് അല്ലലോ… എന്നെ ഉറക്കുന്നത് അല്ലേ…” “ആര്??” “ശങ്കർ സർന്റെ ദുരന്തം ക്ലാസ്സ്‌…” “ഹഹഹഹ…. അധികം ചിരിക്കേണ്ട… ചിലപ്പോൾ കരയാൻ ഉണ്ടാകും…” “മ്മ്… നീ പെട്ടന്ന് അനങ്ങി നടക്ക്…” നടന്നു പോകേണ്ട അത്ര ദൂരം മാത്രമേ സ്കൂളിലേക്ക് ഉള്ളുയെങ്കിലും സ്കൂളിന് അടുത്ത് വീട് ഉള്ള എല്ലാ കുട്ടികളെയും പോലെ നമ്മളും ലേറ്റ് ആയെ ക്ലാസ്സിൽ എത്താറുള്ളു…. ശങ്കർ സർ തിയറി പേപ്പർ ആണ് എടുക്കുന്നത്… അതും ഡിസാസ്റ്റർ മാനേജ്മെന്റ് ദുരന്തം എങ്ങനെ മാനേജ് ചെയ്യാം എന്ന്… വേറെ എന്ത് വേണം ഉറങ്ങാൻ കാരണം ആയിട്ട്… എന്താ എന്ന് അറിയില്ല സർ ക്ലാസ്സിൽ കയറുമ്പോൾ ഞാൻ ആവിയിടാൻ തുടങ്ങും… സർന് ക്ലാസ്സിൽ കുട്ടികൾ ഉറങ്ങുന്നത് ഇഷ്ടമേ അല്ല… സാറുടെ ക്ലാസ്സിൽ മാത്രം ഞാൻ ഉറക്കം കടിച്ചുപിടിക്കും…. അങ്ങനെ ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് ശേഷം ഉള്ള ആദ്യ പീരീഡ് സർ ആയിരുന്നു… “ഈശ്വരാ….” “എന്താ ആമി???” “ഇയാൾ എന്തിനാ ഉച്ചക്ക് കയറി വന്നത്… എനിക്ക് ആണേൽ ഉറക്ക് വന്നിട്ട് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…” “ഡി… നീ ഉറങ്ങരുത്… പ്ലീസ്…” “ഇല്ല വീണ ഞാൻ ഉറങ്ങില്ല… പിടിച്ചു നിൽക്കും….” “ഗുഡ്ആഫ്റ്റർനൂൺ സർ…” “ആഹ് ഗുഡ്ആഫ്റ്റർനൂൺ… എല്ലാവരും നോട്ട് എടുത്തോളൂ… കുറച്ചു നോട്ട്സ് ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കുന്നതിന് ഇടയിൽ എഴുതാം…” സർ ക്ലാസ്സ്‌ എടുക്കാൻ തുടങ്ങി… എന്നത്തേയും പോലെ എനിക്ക് ഉറക്ക് വരാനും… “ഇനി ഒരു അരമണിക്കൂർ കൂടി… പ്ലീസ് കണ്ണേ ഉറങ്ങല്ലേ…” “ഡി ആമി… നീ ഉറങ്ങിയോ??” “ഇല്ല… നീ ഉറക്കം എന്ന് ഓർമിപ്പിക്കല്ലേ പ്ലീസ്…” “പിന്നെ നീ ഡോക്ടർ ഭാഗം പഠിക്കുകയാണോ???” “മ്മ് അതെന്താ നീ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ??” “അല്ല നിന്റെ നോട്ട് മുഴുവൻ ഇസിജി കാണുന്ന പോലെ ഉണ്ട്… ഹഹഹ…” “കിണിക്കല്ലേ… സർ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്… നീ നിന്റെ നോട്ട് എഴുതാൻ നോക്ക്… എനിക്ക് കംപ്ലീറ്റ് ആക്കാൻ വേണ്ടതാ…” “ഓഹ് ആയിക്കോട്ടെ സ്ലീപ്പിങ് ബ്യൂട്ടി…” “പോടീ…” “എന്താ ബാക്ക്ബെഞ്ചിൽ നിന്ന് ശബ്ദം…” “ഒന്നുമില്ല സർ…” അങ്ങനെ 15 മിനിറ്റ് കൂടി എങ്ങനെയോ തള്ളി നീക്കി…. ഇനി ഒരു 15 മിനിറ്റ് കൂടി… അപ്പോൾ ഈ ക്ലാസ്സ്‌ കഴിയും… എന്റെ പൊന്നു കൺപീലികളെ നിങ്ങളുടെ പ്രണയ സംഗമത്തിന് ബലിയാട് ആകുന്നത് ഞാൻ ആണ്… സോ പ്ലീസ് കണ്ട്രോൾ… ഉറങ്ങാതെ ഇരിക്കാൻ നുള്ളി നുള്ളി കൈ ഒരു വഴിയായി… “ഇനി അവശേഷിക്കുന്ന 5 മിനിറ്റ്… അതെ നീ സാധിച്ചു ആമി… നീ ഉറങ്ങാതെ പിടിച്ചു നിന്നു…” സത്യത്തിൽ ബെൽന്റെ ശബ്ദം എന്റെ കാതുകൾക്ക് മരുഭൂമിയിൽ പേയുന്ന മഴ പോലെ തോന്നി… അങ്ങനെ ബെൽ അടിച്ചു… “ഓഹ് സമാധാനം… ഞാൻ ഉറങ്ങി വീണേനെ…” “ആരും എഴുന്നേൽക്കേണ്ട… അടുത്ത പീരിയഡും ഞാൻ ആണ്…” “ഏഹ്… സർ ഇത് കൊല ചതിയാണ്… ഇനി എനിക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല…” “ആമി നീ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ…” “ഏയ്‌ ഇല്ല… നിനക്ക് തോന്നിയതാ…” എനിക്കും എന്റെ കണ്ണുകൾക്കും വീണ്ടും ഒരു മണിക്കൂർ കൂടി പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ ഉള്ള ശേഷി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല… പതിയെ എന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു… ഞാൻ ആഗാതമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു… ഞാനും സ്വപ്നവും മാത്രം… ക്ലാസ്സിൽ ആണെന്ന് പോലും മറന്നു പോയി… “അതാരാ ബാക്ക്ബെഞ്ചിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങുന്നത്…” “ആമി… ആമി എഴുന്നേൽക്ക്… സർ വിളിക്കുന്നു… ആമി…” വീണയുടെ ഒരു വിളിക്കും എന്നെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല… “സർ ആമി…” “എന്താ വീണ…” “ആമി വിളിച്ചിട്ട് എഴുന്നേൽക്കുന്നില്ല…” “ആമി… ആമി… സർ ആ വിളിക്കുന്നത് ആമി….” ആരു വിളിച്ചിട്ടും ഞാൻ എഴുന്നേറ്റില്ല… ഗാടമായ നിദ്രയിൽ എപ്പോഴോ എന്റെ കൈ ബെഞ്ചിൽ നിന്നും വഴുതി താഴേക്കു വീണു… പിന്നെ ഒന്നും പറയേണ്ട… ബിന്ദു ടീച്ചർ, രവി സർ എല്ലാരും വരുന്നു… കുലുക്കി വിളിച്ചിട്ടും ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുന്നില്ല… അങ്ങനെ മുഖത്തു വെള്ളം കുടഞ്ഞു അപ്പോഴാണ് എന്റെ കണ്ണ് തുറന്നത്… കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് ചുറ്റും ടീച്ചേർസ്, സർ, ക്ലാസ്സിലെ പിള്ളേർ എല്ലാരും… കരഞ്ഞു നഞ്ഞ മിഴികളുമായി വീണയും…. “എല്ല… ഇവിടെ എന്താ പറ്റിയെ?? എല്ലാരും എന്താ എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്??” “മോളെ നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയത്… നിനക്ക് സുഖമില്ലേ???” “ഉറങ്ങി പോയതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഇവിടെ ഉള്ള എല്ലാരും കൂടി എന്നെ തല്ലി കൊല്ലും…” “മോളെ നിനക്ക് വയ്യേ?? തല കറങ്ങുന്നുണ്ടോ??” “അപ്പോൾ അത് തന്നെ മാർഗം… തല കറങ്ങുന്നു എന്ന് പറയാം… ആഹ് ടീച്ചർ എനിക്ക് തല കറങ്ങുന്ന പോലെ…” “എന്നാൽ വാ നമുക്ക് ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോകാം…” “ഈശ്വര… ഡോക്ടറെ കണ്ടാൽ സകല കള്ളത്തരം പൊളിയുമല്ലോ… എന്താ ചെയുക??” “മോളു വാ എഴുന്നേൽക്ക്…” “വേണ്ട മിസ്സ്‌… ഞാൻ അമ്മയെ കൂട്ടി നാളെ പോയി കൊള്ളാം…” “ഏയ്‌ അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല… വാ ഡോക്ടറെ കാണിച്ചിട്ട് വരാം…” എല്ലാവരും കൂടി എന്നെ തൂകി എടുത്തു ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു പോയി… ഡോക്ടറോട് എന്ത് പറയും എന്ന് എനിക്ക് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല… “ആമി…” “ഈശ്വര… നേഴ്സ് എന്റെ പേര് വിളിച്ചല്ലോ… ഡോക്ടർ കള്ളത്തരം പിടിച്ചാൽ…” “വാ മോളെ എഴുന്നേൽക്ക്…” “എന്താ ആമിക്ക് പറ്റിയത്??” “അത് ഡോക്ടർ ഇവൾ പെട്ടന്ന് ബോധം കെട്ട പോലെ ആയി… എത്ര വിളിച്ചിട്ടും എഴുന്നേറ്റില്ല… ഞാൻ ഇവളുടെ ടീച്ചർ ആണ്…” “ആമിക്ക് തലചുറ്റുന്നുണ്ടോ??” “ആഹ് ഉണ്ട്…” “എന്നാൽ നമുക്ക് ബിപി ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്യാം…” ആദ്യമായിട്ട് ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് ബിപി ചെക്ക് ചെയ്തു…. “മ്മ്… ബിപി കുറച്ചു ലോ ആണ്… ആമി രാവിലെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാറുണ്ടോ??” ഞാൻ നിസങ്ക ഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു… “ഇല്ല അല്ലേ… അപ്പോൾ ഉച്ചക്കോ??” “മ്മ് കുറച്ചു കഴിക്കും… വിശപ്പ് കുറവാ…” “അത് കാണാൻ ഉണ്ട്… ബ്ലഡ്‌ കുറവാ… വിളറച്ച ഉണ്ട്… നമുക്ക് ബ്ലഡ്‌ ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്യാം… എന്നിട്ട് വരു…” അങ്ങനെ അവിടെ ഉള്ള നേഴ്സ് എന്റെ രക്തം പരിശോധനക്ക് വേണ്ടി ഊറ്റി എടുത്തു… കുറെ നേരം റിസൾട്ട്‌ കിട്ടാൻ കാത്തു നിന്നു...അപ്പോഴേക്കും അമ്മയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി… “ടീച്ചർ എന്താ ആമിക്ക് പറ്റിയത്…” “ഏയ്‌ പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല പാർവതി… ബ്ലഡ്‌ ടെസ്റ്റ്‌ നടത്തിയിട്ട് ഉണ്ട്… റിസൾട്ട്‌ വരാൻ കാത്തു നിൽക്കുകയാണ്…” “റിസൾട്ടും എടുത്ത് ഡോക്ടറുടെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോൾ ആണ് ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന വിവരം ഞാൻ അറിയുന്നത്…” “എന്താ ഡോക്ടർ ആമിക്ക് എന്തെങ്കിലും…” “താങ്കൾ ആമിടെ??…” “ആമിടെ അമ്മ…” “ഓക്കേ… പേടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല…. ആമിക്ക് ബ്ലഡ്‌ കുറവാണ്… പിന്നെ ക്യാൽഷിയം കുറവുണ്ട്… വിറ്റാമിൻ D3 കുറവും ഉണ്ട്…” “ആഹാ കൊള്ളാലോ… ആദ്യമായിട്ട് ഒരു ചെക്ക്അപ്പ്‌ നടത്തിയാതാ… അത് ഇങ്ങനെ ആയല്ലോ… എന്തായാലും ഒന്നും കൂടുതൽ ഇല്ലാലോ… ഭാഗ്യം….” “ബിപി കുറച്ചു കുറവാണ്… അത് കൊണ്ട് ശരീരത്തിന് ക്ഷീണം തോന്നും… ഉറക്കം വരും… ഒന്നിനും ഉന്മേഷം ഇല്ലാതെ ആകും…” “ഇതിലും വലിയ ദുരന്തം സ്വപ്‌നങ്ങളിൽ മാത്രം… എല്ലാം ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു…” “അതിന് എന്താ ചെയുക…” “പാൽ, മുട്ട ഒക്കെ കൊടുക്കുക… നല്ലവണ്ണം വെള്ളം കുടിക്കാൻ ശ്രെമിക്കുക.. പിന്നെ പച്ചക്കറി കൂടുതൽ ഉള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുക… ഹോട്ടൽ ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കുക… കൃത്യമായി സമയത്തിന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുക… ഞാൻ കുറച്ചു ടാബ്ലറ്റ് എഴുതിട്ടുണ്ട്… ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു ഒന്നുടെ കാണിക്കുക… നല്ലവണ്ണം റസ്റ്റ്‌ എടുക്കുക…” “എല്ലാത്തിനും ഞാൻ തല ആട്ടി…” പിന്നെ എന്റെ സുവര്ണ കാലഘട്ടം ആയിരുന്നു… ഒരാഴ്ച സ്കൂളിൽ പോകാതെ വീട്ടിൽ റസ്റ്റ്‌… അമ്മ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട എല്ലാ ഭക്ഷണവും ഉണ്ടാക്കി തന്നു… സ്കൂളിൽ പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ലേറ്റ് ആയി എത്തുന്നത് പ്രശ്നം അല്ലാതെ ആയി… അങ്ങനെ ശരീരത്തിന്റെ ക്ഷീണം മാറി എന്റെ ഉറക്കവും… “ആമി… ആമി… എഴുന്നേൽക്ക് പെണ്ണെ…” സോറി… അവസാനം പറഞ്ഞത് ഒന്നു തിരുത്തുന്നു… എന്റെ ഉറക്കം അത് ഒരിക്കലും മാറില്ല… “ആ അമ്മേ ഒരു 5 മിനിറ്റ് കൂടി…” ❤️E N D❤️ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!