❤️സിദ്ധാർഥ് ദേവ്❤️ വിശ്വനാഥൻ മുതലാളി ഒഴിഞ്ഞുപോയ ആ മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ രോശുവിന്റെ ഉള്ളാകെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം പഠിപ്പും വലിയ ഡോക്ടറാകണമെന്ന മോഹവുമെല്ലാം ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് കരിഞ്ഞുപോയത് അവൾക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. വീടിനകത്ത് അമ്മയുടെ ശ്വാസം മുറിച്ചുള്ള കരച്ചിലും അച്ഛന്റെ ദയനീയമായ വിലാപങ്ങളും മാത്രം ബാക്കിയായി.പക്ഷേ, ആ വീട്ടിൽ ഒരാൾക്ക് മാത്രം ആ വിധി അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അത് ചേട്ടൻ രാഹുലായിരുന്നു. ദേഷ്യം കൊണ്ട് അവന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, കണ്ണുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു. "എന്റെ അനിയത്തിയെ ആ വൃദ്ധന് ഇട്ടുകൊടുക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല അച്ഛാ... ഞാൻ ജീവനോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അത് നടക്കില്ല!" രാഹുൽ ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു."വേണ്ട മോനേ... അയാൾ വലിയ കൊലകൊമ്പനാ. നമ്മളെപ്പോലെയുള്ള പാവങ്ങൾക്ക് അയാളെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, " രാഘവൻ മകന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് വിലക്കാൻ നോക്കി. എങ്കിലും രാഹുൽ ആ കൈകൾ പതുക്കെ മാറ്റി. ആരുടെയും വാക്ക് കേൾക്കാതെ അവൻ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി ഒരൊറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു. വിശ്വനാഥൻ മുതലാളിയുടെ വലിയ ബംഗ്ലാവ് ലക്ഷ്യമാക്കിയാണ് അവൻ പോയത്.മല്ലിക്കര ഗ്രാമത്തിന്റെ മധ്യത്തിലായി കോട്ടപോലെയുള്ള വലിയൊരു മതിൽക്കെട്ടിനകത്തായിരുന്നു വിശ്വനാഥൻ മുതലാളിയുടെ ആഡംബര ബംഗ്ലാവ് സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. രാഹുൽ അവിടെ എത്തുമ്പോൾ മുതലാളി വലിയ വരാന്തയിലെ ചൂരൽക്കസേരയിൽ ഇരുന്ന് മദ്യപിക്കുകയായിരുന്നു. കൂടെ എപ്പോഴും നിഴലുപോലെ നിൽക്കുന്ന ഗുണ്ട തലവൻ ഭാസ്കരനും മറ്റ് ചില ആളുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.ഗേറ്റ് തള്ളിത്തുറന്ന് ദേഷ്യത്തോടെ പാഞ്ഞടുക്കുന്ന രാഹുലിനെ കണ്ടതും കാവൽക്കാർ അവനെ തടയാൻ ആഞ്ഞു. പക്ഷേ, വിശ്വനാഥൻ കൈ ഉയർത്തി അവരെ വിലക്കി." ആഹാ... ഇതാരാ രാഘവന്റെ മകനോ? എന്താടാ പാതിരാത്രിയിൽ ഇത്ര വലിയൊരു ഭാവം?" വിശ്വനാഥൻ മദ്യഗ്ലാസ്സ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.രാഹുൽ മുതലാളിയുടെ തൊട്ടുമുന്നിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു, അവന്റെ നെഞ്ച് ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഉയർന്നുതാഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു , "മുതലാളി... എന്റെ അനിയത്തി രോശുവിന് വെറും പതിനേഴ് വയസ്സേയുള്ളൂ! അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ തനിക്ക് നാണമില്ലേ? എന്റെ അമ്മയുടെ ചികിത്സയ്ക്കായി അച്ഛൻ വാങ്ങിയ കടത്തിന്റെ പേരിലാണ് താൻ ഈ ചതി ചെയ്യുന്നത്. ആ പണം പലിശയടക്കം പണിയെടുത്ത് ഞാൻ വീട്ടിക്കൊള്ളാം. കുറച്ചു സമയം താ. പക്ഷേ, എന്റെ അനിയത്തിയുടെ ജീവിതം തകർക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല!" രാഹുലിന്റെ ധീരമായ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും വിശ്വനാഥന്റെ മുഖത്തെ ചിരി അപ്രത്യക്ഷമായി. അയാൾ കസേരയിൽ നിന്നും പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അഹങ്കാരത്തോടെ രാഹുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന്, പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ക്രൂരമായി ഒരടി കൊടുത്തു. "എടാ... എന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് ശബ്ദമുയർത്താൻ മാത്രം വളർന്നോ നീ!" വിശ്വനാഥൻ ഉറക്കെ അലറി, " ഭാസ്കരാ... ഇവന്റെ നട്ടെല്ല് തല്ലിയൊടിക്ക്! ഇനി ഒരു പാവപ്പെട്ടവനും ഈ വിശ്വനാഥന്റെ വാക്കിന് മറുവാക്ക് പറയാൻ തോന്നരുത്."മുതലാളിയുടെ ആജ്ഞ കേട്ടതും ഭാസ്കരനും മറ്റ് ഗുണ്ടകളും ചേർന്ന് രാഹുലിനെ വളഞ്ഞു. അവർ അവനെ ക്രൂരമായി മർദ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി. രാഹുൽ തിരിച്ചു പ്രതിരോധിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും നാലഞ്ചു പേരുടെ ആയുധങ്ങൾക്കൊപ്പമുള്ള മർദ്ദനത്തിന് മുന്നിൽ അവൻ തളർന്നു വീണു. ചോര ചിതറിയ ആ രാത്രിയിൽ, ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിന്റെ മുറ്റത്ത് രാഹുൽ ബോധരഹിതനായി വീഴുന്നതുവരെ അവർ അവനെ ചവിട്ടിയും വടികൊണ്ടും ഉപദ്രവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.പിറ്റേന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ്, രോശുവിന്റെ വീട്ടുപടിക്കലേക്ക് ആ കറുത്ത ആഡംബര കാർ വീണ്ടും ഇരച്ചു കയറി. കാറിന്റെ പിൻവാതിൽ തുറന്ന് ആദ്യം പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത് വിശ്വനാഥൻ മുതലാളി തന്നെയാണ്. അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ക്രൂരമായ വിജയച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടുപിന്നാലെ കാറിന്റെ ഡിക്കി തുറന്ന് ഗുണ്ടകൾ ഒരാളെ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.അത് രാഹുലായിരുന്നു!അവന്റെ മുഖമാകെ ചോരയൊലിച്ച് നീരുവെച്ചിരുന്നു. ഷർട്ട് കീറിപ്പറിഞ്ഞ്, മൃതപ്രായനായ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവൻ. ഗുണ്ടകൾ അവനെ മുറ്റത്തെ മണ്ണിലേക്ക് ക്രൂരമായി വലിച്ചെറിഞ്ഞു." രാഹുൽ!" രോശു നെഞ്ചുപൊട്ടി നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് മുറ്റത്തേക്ക് ഓടിയിറങ്ങി. അച്ഛനും അനിയൻ കണ്ണനും അവളുടെ പിന്നാലെ ഓടിവന്നു.വിശ്വനാഥൻ മുതലാളി പതുക്കെ നടന്ന് രാഹുലിന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അവന്റെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി അവൾക്ക് നേരെ കാണിച്ച് അയാൾ പറഞ്ഞു: "കണ്ടോടി... എന്റെ ബംഗ്ലാവിലേക്ക് വന്ന് എന്നോട് തർക്കിക്കാൻ നോക്കിയ നിന്റെ ചേട്ടന്റെ ഗതി കണ്ടോ? എന്റെ വാക്കിന് എതിര് പറഞ്ഞാൽ ഇവന്റെ ജീവൻ ഞാൻ എടുക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞത് വെറുതെയല്ല. "രോശു ആ കാഴ്ച കണ്ട് പൂർണ്ണമായും തകർന്നുപോയി. അവളുടെ സ്വന്തം ചേട്ടൻ ചോരയിൽ കുളിച്ച് കിടക്കുകയാണ്. അവൾ വിശ്വനാഥന്റെ കാല്ക്കലിലേക്ക് വീണു. അവളുടെ കണ്ണീരൊഴുക്കി ആ മണ്ണ് കുതിർന്നു ."മുതലാളി... ദയവുചെയ്ത് എന്റെ ചേട്ടനെ ഇനി ഉപദ്രവിക്കരുത്. ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുകയാണ്. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ വരാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്. ആ കല്യാണത്തിന് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി സമ്മതിക്കുന്നു... ഇനി എന്റെ കുടുംബത്തെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്!" അവൾ നിസ്സഹായയായി നിലവിളിച്ചു.അങ്ങനെ വഴിക്ക് വാ! അടുത്ത തിങ്കളാഴ്ചയാണ് കല്യാണം. ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കോ. ഇനി എന്തെങ്കിലും തടസ്സമുണ്ടായാൽ ഇവന്റെ ശവമായിരിക്കും ഈ മുറ്റത്ത് വരിക," ക്രൂരമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിശ്വനാഥൻ തന്റെ ഗുണ്ടകളോടൊപ്പം കാറിൽ കയറിപ്പോയി.രോശുവും അച്ഛനും കൂടി രാഹുലിനെ പതുക്കെ താങ്ങി ഉമ്മറത്തേക്ക് കിടത്തി. തന്റെ ഒരു വാക്ക് കാരണം, കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിനിടയിൽ ചേട്ടന് ഈ അവസ്ഥ വന്നല്ലോ എന്നോർത്ത് രോശുവിന്റെ ഉള്ളുരുകി. ആ കൊച്ചുവീട്ടിൽ സങ്കടത്തിന്റെ കരിനിഴൽ പൂർണ്ണമായും പടർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. തുടരും #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #നോവൽ #തുടർകഥ