ഭ്രാന്തുപൂക്കുന്ന മേധയും വാക്ക് പിറക്കുന്ന തൂലികയുമായിതാ നിത്യസത്യം തേടിയൊരു ജന്മത്തിൻ അടിമ ഞാൻ നിണമതിൽ മധുരം അധികരിച്ചു പ്രജ്ഞയിൽ മക്ഷിക കൂടുവച്ചു കാലം വിരിച്ചിട്ട ചൊരിമണൽപ്പാതയിൽ പാദുകം പോലുമില്ലാതെ താണ്ടണം ജിഹ്വയിൽ വൈഖരിനിലക്കും വരേയ്ക്കും പാഥേയമില്ല മുളന്തണ്ടുമില്ല കാകപാദങ്ങൾതൻ തണൽ പോലുമില്ല കൈപിടിക്കാനൊട്ടു.......കാണുന്നു #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 മില്ല