ശുദ്ധികലശം "എങ്ങോട്ടു പോകുന്നു ?' "'അമ്മ ഉറങ്ങിയോ എന്ന് നോക്കട്ടെ "" നല്ല ശ്വാസം മുട്ടലുണ്ടായിരുന്നു "ഉണ്ണീ പറഞ്ഞു "അതീ തണുപ്പിന്റെ ആണ് എന്താ മഴ ! "ശ്രുതി പുതപ്പു വലിച്ചു മൂടി. "അമ്മയ്ക്ക് ആസ്ത്മ ഉളളത. നോക്കിട്ട് വരം " അവൻ എഴുനേറ്റു പുറത്തേക്കു നടന്നു "എപ്പോ നോക്കിയാലും ഒരു 'അമ്മ. വേറാർക്കും ഇല്ലത്ത പോലെ "അവൾ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് പുതപ്പു വലിച്ചു മൂടി 'അമ്മ ഉറങ്ങുന്നത് കണ്ടു കൊണ്ട് അവൻ അരികിൽ ഇരുന്നു ..ഓർമയിൽ അച്ഛൻ ഇല്ല ...ജനിക്കും മുന്നേ പോയി ..അമ്മയായിരുന്നു അച്ഛനും അമ്മയും കൂട്ടുകാരിയും എല്ലാം. പ്രണയിച്ചിരുന്ന കാലത്തു അവളോട് എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അമ്മയോടവൾ അക്കാലങ്ങളിൽ വലിയ കൂട്ടായിരുന്നു ..പിന്നീട് എപ്പോഴോ അവൾ മാറി ...അമ്മയോട് മത്സരമായി, താരതമ്യം ആയി, അസൂയ ആയി '.അമ്മ എപ്പോഴും തോറ്റു കൊടുക്കാറാണ് പതിവ്. താൻ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പറയുമ്പോൾ അമ്മ പറയും. "പോട്ടെ മോനെ വിട്ടു കള. പോട്ടെ " അമ്മക്ക് പരാതികളില്ല. ഒറ്റയ്ക്ക് പ്രാതലും ഉച്ചഭക്ഷണവും അത്താഴവും ഉണ്ടാക്കുമ്പോളും നിലം തൂത്തു തുടക്കുമ്പോളും ഒക്കെ സന്തോഷമായിട്ട് മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളു. "അമ്മയെ ഒന്ന് സഹായിച്ചു കൂടെ നിനക്ക്? "ചോദിക്കാറുണ്ട് "ഓ അമ്മയ്ക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് ചെയ്യുന്നതാണ് ഇഷ്ടം "അവൾ അത് വെറുതെ പറയുന്നത് ആണെന്ന് തനിക് അറിയാം. മുൻപൊക്കെ താനും അമ്മയും കൂടിയായിരുന്നു പാചകവും തുണി നനയ്ക്കലും എല്ലാം. ഇപ്പൊ ആ സമയം ശ്രുതി വിളിക്കും "നമുക്ക് ഒരു സിനിമക്ക് പോകാം " "ബീച്ചിൽ പോകാം " "കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട്ടിൽ പോകാം " "ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ടു വരാം " 'അമ്മ കൂടെ വരുന്നത് അവൾക്കിഷ്ടമല്ല അതമ്മക്ക് മനസിലായിട്ടാവണം "നിങ്ങൾ പോയി വാ 'എന്ന് പറയുകയേയുള്ളു ' സത്യതിൽ തനിക്കവളെ മടുത്തു തുടങ്ങി. വഴക്ക് ഉണ്ടാക്കിയാൽ അമ്മക്ക് നോവും. ഒച്ച ഉയർത്തി പറഞ്ഞാൽ പോലും അമ്മ പറയും അവളോട് ദേഷ്യപ്പെടാതെ ഉണ്ണീ എന്ന്. പുലർച്ചെ 'അമ്മ എണീൽക്കാൻ വൈകി. ശ്വാസംമുട്ടൽ കലശലായിരുന്നു "അമ്മേ ആശുപത്രിയിൽ പോകാം " 'വേണ്ട ഉണ്ണീ ഇത് മാറും " "പോരാ ഒരുങ്ങിക്കെ ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം " അവൻ മുറിയിൽ ചെല്ലുമ്പോഴും അവൾ ഉറക്കം തന്നെ. "എടി നീ ഒന്ന് എണീൽക്കു അമ്മയ്ക്ക് ഒട്ടും വയ്യ ആശുപത്രിയിൽ പോവാ " "പോയിട്ട് വാ അതിനു ഞാൻ എണീൽക്കണോ ?" വലിച്ചെടുത്തു ചെകിട്ടത്ത് ഒന്ന് കൊടുക്കാൻ തോന്നിയതാണ്..ഓ ഭാര്യയെ തല്ലാൻ പാടില്ലല്ലോ. അവർക്കെന്തുമാകാം. കുത്തി നോവിക്കാം. ഇട്ടേച്ചു പോകാം.അങ്ങനെ എന്തും. 'നീ കൂടി വാ "അവൻ താഴ്മയോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു നോക്കി "ഞാൻ ഇല്ല ഉണ്ണി "അവൾ അസഹ്യത യോടെ പറഞ്ഞു. "അതല്ല.. നിന്നെ നിന്റെ വീട്ടിൽ വിടാം അമ്മയെ ചിലപ്പോൾ അഡ്മിറ്റ് ചെയ്യേൺടി വന്നാൽ നീ ഒറ്റക്കാകും ...ഞാൻ വരുമ്പോൾ തിരിച്ചു വിളിക്കാം "അത് കേട്ടതും അവൾ ഉത്സാഹത്തോടെ ചാടി എണീറ്റു രാത്രിയായി "അവർ വന്നില്ലാലോ മോളെ ഇനി അഡ്മിറ്റ് ചെയ്തു കാണുമോ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്ക്"അമ്മ ശ്രുതി യോട് പറഞ്ഞു " "ഓ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ടു വിളിക്കും "അവൾ അലസമായി പറഞ്ഞു എന്ത് ചെയ്താലും തന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല അല്ലെങ്കിൽ ഇവരൊക്കെ ഇത്രയൊക്കെ ഉള്ളു എന്നവൾ മനസിലാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട് ... "പിറ്റേദിവസവും വിളി വരാഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു "എപ്പോ വരും ഉണ്ണി എന്നെ വിളിക്കാൻ ?" "കുറച്ചു ദിവസം കഴിയട്ടെ ..അമ്മയെ ഇടയ്ക്കു ഹോസ്പിറ്റലിൽ വീണ്ടും കൊണ്ട് പോകണം ..ഈ തിരക്കൊന്നും കഴിയട്ടെ "ഓക്കേ "അവൾ ഫോൺ വെച്ചു അമ്മക്ക് എങ്ങനെ എന്ന് പോലും ചോദിക്കാതെ അവൾ ഫോൺ വെച്ചപ്പോൾ അവന്റ ഉള്ളിൽ വെറുപ്പ് കിനിഞ്ഞു. ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു അവൻ വന്നില്ല ഫോൺ വിളികളും കുറവായി. എന്നാണ് തിരിച്ചു പോകുന്നതെന്ന് ആങ്ങളയും ഭാര്യയുമൊക്കെ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും ചോദിച്ചു തുടങ്ങി. "അല്ല ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ പറ്റില്ല ചേച്ചി നല്ല ജോലിയുണ്ടിവിടെ കൂട്ടത്തിൽ കൂടിക്കെ " എന്ന് തമാശക്ക് പറഞ്ഞ നാത്തൂൻ 'ഇതിവിടെ പറ്റില്ല തിന്നാൻ മാത്രമായി ഡൈനിങ്ങ് റൂമിലെത്തുന്ന പരിപാടി വേണ്ട" എന്ന് മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു അമ്മ കേട്ട ഭാവം നടിച്ചുമില്ല ഇപ്പൊ അമ്മയും വലിയ മിണ്ടാട്ടമില്ല. നാത്തൂനേ അമ്മയ്ക്ക് നല്ല പേടിയാണ് ... അമ്മയാണ് ആ വീട്ടിൽ കൂടുതൽ ജോലി ചെയ്യുന്നത് എന്ന് അവൾ കണ്ടു ..അവൾ അറിയാതെ ഉണ്ണിയുടെ വീട് ഓർത്തു .സ്വന്തം 'അമ്മ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ തന്റെ ഉള്ളിൽ വേദന ഇത്രയും ഉണ്ടാകുന്നു എങ്കിൽ ഉണ്ണി എത്ര വേദനിച്ചു കാണും എന്നും ..ഓർത്തു. .ഉണ്ണിയെ വിളിക്കുമ്പോൾ ഇപ്പൊ ഫോൺ എടുക്കാറില്ല. ഉണ്ണീ തന്നെ ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിൽ ആയി. താൻസ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒരു അധികപ്പറ്റായി എന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ തോന്നി തുടങ്ങി "അവളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വാ ഉണ്ണി എത്ര നാളായി " 'അമ്മ പറഞ്ഞപ്പോ ഉണ്ണി മൗനം പാലിച്ചു .ഇതെന്നുമുള്ള പല്ലവി ആണ്. ആ നേരം ഗേറ്റിന്റെ കൊളുത്തു എടുക്കുന്ന ശബദം കേട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ ശ്രുതി. "ഇപ്പൊ പറഞ്ഞേയുള്ളു മോളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരാൻ '"അമ്മ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു ശ്രുതി വിളറിച്ചിരിച്ചു പിന്നെ മുറിയിലേക്ക് പോയി "ഒഴിവാക്കുകയായിരുന്നു അല്ലെ ?"അവൾ ചോദിച്ചു "സംശയമുണ്ടോ ?" ഉണ്ണി കൂസലില്ലാതെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു "ഞാൻ കുറെ ശ്രമിച്ചേടോ തന്നെ നന്നാക്കാൻ. ..നന്നാവില്ല എന്ന വാശി ..ഒരു കുടുംബത്തിൽ ജീവിക്കുമ്പോൾ അവിടുത്തെ അംഗമായി ജീവിക്കണം. അതിഥി ആയിട്ടല്ല ..അവനവന് കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണം അറുപത്തിയഞ്ച് വയസായ അമ്മയെ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിച്ചു തിന്നരുത് ..വിവേകം വേണം ..സ്വന്തം മുറി സ്വയം വൃത്തിയാക്കണം ..ഭർത്താവു ജോലി കഴിഞ്ഞു ക്ഷീണിച്ചു വരുമ്പോൾ ചായ കൊടുത്തില്ല എങ്കിലും ഉടനെ പരാതിക്കെട്ടഴിക്കരുത്. ഉടനെ പുറത്തു കറങ്ങാൻ പോകണം സിനിമക്ക് പോകണം.. എനിക്കും റെസ്റ് വേണ്ടെടി? ജോലിക്ക് പോയി കുടുംബം നോക്കുന്ന ഒരു പാട് സ്ത്രീകൾ ഉള്ള നാടാ നമ്മുടെ. ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്ക്. അവരൊക്കെ എത്ര നന്നായി ജീവിക്കുന്നു എന്ന്. വീട്ടിൽ വയസായ ഒരാൾ ഉണ്ട്. അവരെ കൂടി ഒന്ന് പരിഗണിക്കണം കരുതണം.. മകൾ ആവണ്ട മനുഷ്യൻ ആയാൽ മതി.. ഇല്ലെങ്കിൽ ശ്രുതി.. ഞാൻ ഇത് ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കും.. സത്യം "അവൻ തീർത്തു പറഞ്ഞു. "ഇല്ല എനിക്ക് മനസ്സിൽ ആയി.. എല്ലാം മനസ്സിൽ ആയി "അവൾ കണ്ണീർ തൂത്തു "അത് മതി.".അവൻ പറഞ്ഞു "മോനെ ചായ ആയി കേട്ടോ ശ്രുതിയെ കൂട്ടി വാ " മുറിക്കു പുറത്തു അമ്മയുടെ ശബ്ദം "അതാണ് അമ്മ. ചായ മാത്രം ആവില്ല, നിനക്ക് വിശപ്പ് മാറ്റാനും എന്തെങ്കിലും പലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.. "അവൻ മെല്ലെ പറഞ്ഞു. "ഇവിടെ പറഞ്ഞത് ഒന്നും അവിടെ പറയണ്ട കേട്ടല്ലോ " അവൾ തലയാട്ടി. അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ ഇലയപ്പം കഴിക്കുബോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. പശ്ചാത്താപം ആണോ കുറ്റബോധം ആണോ അറീല. പക്ഷെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുള്ള വേദനയുടെ ഉറവ ആയിരുന്നു അത് ഏതു പാപവും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതും ആ കണ്ണീരാണ്. Ammu Santhosh #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ

കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നവർ എന്നും കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും ...നല്ലത് പറയുമെന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കരുത്....... ഗുഡ് മോണിംഗ്...... #📔 കഥ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ

കരണകുറ്റി നോക്കി ഒരെണ്ണം കൊടുത്തിട്ടു ഒരു സിംഹത്തെ പോലെ ഞാനലറി.... "" മകനായതു കൊണ്ട് കൊന്നു കളയുന്നില്ല ഞാൻ , ഇറങ്ങേടാ നായെ എന്റെ സാരിയിൽ നിന്നും കയ്യും എടുത്തു ...."" അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ അവനെ ഒറ്റ തള്ളലായിരുന്നു മുറിയുടെ വെളിയിലേക്കു .....എന്റെ ശബ്ദവും അവൻ പോയി കതകിൽ ഇടിച്ചു വീണതുകൊണ്ടുള്ള ശബ്ദവും എല്ലാം കൂടി ആയപ്പോൾ വീട്ടിൽ ഉറങ്ങി കിടന്നിരുന്നവർ എല്ലാം ഉറക്കം ഉണർന്നു .... എല്ലാവരും ഉണർന്നെന്നും കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടു പോയിയെന്നുമായപ്പോൾ അവൻ കാര്യങ്ങൾ വളച്ചൊടിച്ചു .... യാതൊരു ഭാവവ്യത്യസവും ഇല്ലാതെ അവൻ നുണ പറഞ്ഞു ""ഇവർ വിളിച്ചിട്ടാണ് ഞാൻ വന്നത് .... വന്നപ്പോൾ , എന്റെ അമ്മുവിനെ ചതിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കാര്യമാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ എന്നെകൊണ്ട് പറ്റില്ലെന്ന് തീർത്തു പറഞ്ഞു .....അപ്പോൾ നീയൊക്കെയൊരു ആണു തന്നെയാണോടാ ചോദിച്ചു തള്ളിയിട്ടതാണ് ..... ഒച്ച വെച്ച് എല്ലാവരും ഉണരുമ്പോൾ എനിക്ക് അല്ലെ നാണക്കേട് ഉള്ളു , എങ്ങനെയും എന്റെ വില കളയാൻ വേണ്ടിയിട്ടാണ് എല്ലാവരെയും വിളിച്ചു അറിയിച്ചത് ....."" എല്ലാവരുടെയും സംശയത്തോടെയുള്ള നോട്ടം എന്നിലേക്ക്‌ വന്നപ്പോൾ ഞാനല്ല ഇവനാണെന്നു പറഞ്ഞു നോക്കിയെങ്കിലും അതൊന്നും വിശ്വസിക്കാൻ ആരും തയ്യാറല്ലായിരുന്നു ..... ഭർത്താവിന്റെയൊപ്പം വെറും ആറു മാസം മാത്രം ജീവിച്ചവൾ.....കൊച്ചു പെണ്ണു..... അവൾക്കും കാണില്ലേ മോഹം എല്ലാവരുടെയും ചിന്തകൾ അങ്ങനെ ആയിരുന്നു ..... ആരൊക്കെ എന്തൊക്കെ എന്നെ പറഞ്ഞാലും സംശയിച്ചാലും എനിക്ക് കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു പക്ഷെ എന്റെ അമ്മുക്കുട്ടി ഇറങ്ങി പോകുന്നുണ്ടോ ഇവിടുന്നെന്നു തെല്ലും സ്നേഹം ഇല്ലാതെ പറഞ്ഞപ്പോൾ പാറ പോലെ ഉറച്ചു നിന്നിരുന്ന എന്റെ ഹൃദയം തകർന്നു പോയി ...... മറ്റുള്ളവരുടെ സമാധാനം കൂടി നശിപ്പിക്കാൻ വലിഞ്ഞു കയറി വന്നോളും എന്നും കൂടി പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് തല ചുറ്റും പോലെ തോന്നി ..... അവളുടെ ജീവിതത്തിനു കൂടുതൽ കുഴപ്പം ഉണ്ടാകാതെ ഞാനാ രാത്രിയിൽ തന്നെ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി ഇപ്പോളും ഒരു മുറിയും ചായ്പ്പും മാത്രം ഉള്ള ആ വീട്ടിലേക്കു ....... വീട്ടിൽ വന്നിരുന്നപ്പോൾ പഴയ കാലമൊക്കെ അറിയാതെ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി ..... എന്റെ പ്രണയം എന്റെ ജീവനും ജീവിതവുമായിരുന്ന സന്തോഷേട്ടൻ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കുറച്ചു നാൾ എത്ര സന്തോഷകരമായിരുന്നു .... സന്തോഷേട്ടനും ഞാനും ഇവിടെ അടുത്തുള്ള പാറമടയിൽ പാറപൊട്ടിക്കൽ ആയിരുന്നു .....എനിക്ക് ആകെ സ്വന്തമെന്നു പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നത് വലിവ് കൂടി ഇന്നോനാളെയോ എന്നും പറഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന അച്ഛൻ ആയിരുന്നു ..... അച്ഛൻ മരിച്ചപ്പോൾ ഒരു മാലയിട്ടു കൂടെ കൂട്ടിയതാണ് സന്തോഷേട്ടൻ എന്നെ .....കഷ്ടപ്പാടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതൊക്കെ ഒരു ചിരിയിലൊതുക്കി ജീവിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച എന്റെ പുണ്യപാതി .... ഈ വീട്ടിലേക്കു വന്നു കയറും മുൻപെ എനിക്കറിയാമായിരുന്നു പാറുകുട്ടിയെയും ,മാളുക്കുട്ടിയെയും അമ്മുകുട്ടിയെയും ..... സന്തോഷേട്ടന്റെയും ഈ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും അച്ഛനുമമ്മയും ഒരു ആക്‌സിഡന്റിൽ മരിച്ചു പോയതാണ് .... ആക്സിഡന്റ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവർ ടൗണിൽ പോയി തിരിച്ചു വരും വഴി ഒരു ലോറി ഇടിച്ചു ..... അന്ന് നന്നേ ചെറുപ്പമായിരുന്ന സന്തോഷേട്ടൻ പെങ്ങൾമാരെ നോക്കാനായി ഈ ജോലിക്കു ഇറങ്ങിയതാണ് ....അച്ഛനുമമ്മയും ആക്‌സിഡന്റിൽ മരിച്ചതുകൊണ്ട് കുറച്ചു പൈസ കിട്ടി ആ പൈസ കൊണ്ടാണ് വാടക വീട് മാറി ഒരു മുറിയും ,ചായ്പ്പും അടുക്കളയും മാത്രം ഉള്ളു എങ്കിലും സ്വന്തമായി ഒരു കിടപ്പാടം സന്തോഷേട്ടൻ മേടിച്ചിട്ടത് ..... മൂന്നു പെങ്ങൾമാരെ പഠിപ്പിക്കുകയും അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നോക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുകൊണ്ട് ശനിയാഴ്ച മാത്രം ജോലി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്കു പോകും വഴി പലഹാരം കയ്യിൽ ഉണ്ടാകും ....അതും നോക്കി മൂന്നു പേരും ശനിയാഴ്ച ഇരിക്കുന്നത് കാണാൻ തന്നെയൊരു പ്രേത്യേക ചന്തമാണെന്നു സന്തോഷേട്ടൻ എപ്പോളും പറയുമായിരുന്നു .....അത് പറയുമ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ടാണോ എന്തോ സന്തോഷേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാൻ പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ട് ..... സന്തോഷേട്ടനുമായിയുള്ള കല്യാണം കഴിഞ്ഞുള്ള ആദ്യകാലങ്ങൾ വളരെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞതു തന്നെ ആയിരുന്നു ....ആരും കൊതിക്കുന്ന ജീവിതം ....നാത്തൂന്മാർക്കു പകരം അമ്മയെ പോലെ കണ്ടു സ്നേഹിക്കുന്ന പിള്ളേര് ....കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ സന്തോഷേട്ടൻ എന്റെ ജോലി നിർത്തി എന്നോട് പൂർണമായും പിള്ളേരുടെ കാര്യം നോക്കിയാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു ....എനിക്കുമതു വളരെ സന്തോഷം ആയിരുന്നു ....മൂത്തവൾ പാറു കുട്ടി അധികം കൊഞ്ചില്ല എങ്കിലും ബാക്കി രണ്ടു പേരും കൊഞ്ചലോടു കൊഞ്ചൽ ആയിരുന്നു ....ഞാനും അവരെ തിരിച്ചും കൊഞ്ചിച്ചു ....സന്തോഷേട്ടൻ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു അമ്മയുടെ സ്നേഹം അധികം കിട്ടാത്ത പിള്ളേരാണ് അതുകൊണ്ട് നീയാവർക്കു അമ്മയും ഏടത്തിയും ആകണം ....ഏട്ടത്തി എന്ന് വിളിക്കാൻ ഏട്ടൻ അവരോടു ആവശ്യപ്പെട്ടു എങ്കിലും അവരെന്നെ ഇച്ചേച്ചിയെന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത് ..... അന്നൊരു ശനിയാഴ്ച ആയിരുന്നു .....ഏട്ടൻ പിള്ളേർക്കും എനിക്കും പലഹാരം കൊണ്ടുവരുന്ന ദിവസം ....പലഹാരവും പ്രതീക്ഷിച്ചുള്ള പിള്ളേരുടെ ഇരുപ്പു കാണുന്നത് തന്നെയെനിക്ക് സന്തോഷമാണ് ....പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷകളെ തെറ്റിച്ചുകൊണ്ട് ഏട്ടന് പകരം കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരാണ് വന്നത് .....അവരുടെ വരവിൽ തന്നെയെനിക്കു പന്തികേട് തോന്നി ,എന്റെയുള്ളിൽ ഉണ്ടായ ഭയം ശരിവെച്ചുകൊണ്ട് വന്നവർ പറഞ്ഞു പാറയുടെ രൂപത്തിൽ ഏട്ടനെ ഈ ലോകത്തു നിന്നും കൊണ്ടുപോയി എന്ന് ....പലഹാരവും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന എനിക്കും പിള്ളേർക്കും ഞങ്ങളുടെ ഏട്ടന്റെ ജീവനറ്റ ശരീരം ആണ് കിട്ടിയത് .....ഏട്ടന്റെ മരണശേഷം പിള്ളേരെയും വീടും നോക്കാനായി ഞാൻ വീണ്ടും ജോലിക്കു പോകാൻ തുടങ്ങി ....എന്റെ ഏട്ടന്റെ സ്വപ്നമാണ് അനിയത്തിമാർക്കു നല്ല ജീവിതം അത് എന്റെ ഏട്ടന് വേണ്ടി ഞാനതു നടത്തിയെടുക്കുമെന്നു മനസ്സിൽ ദൃഢപ്രതിഞ്ജ ചെയ്തു ...... ഇനി ഏട്ടൻ എന്നോടതു പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും ഞാനതു ചെയ്യും ഒന്നും ഇല്ലാതെ ജീവിക്കേണ്ടി വന്നവളാണ് ഞാൻ എന്റെ ഏട്ടന്റെ അനുജത്തിമാർക്കും ഞാനാ വിധി വരുത്തുകയില്ല ..... പതിനഞ്ചു വയസു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ മൂത്തവൾ പാറുവിനോട് ചോദിച്ചു ""മോളെ നീ വൈകിട്ട് വീട്ടിലെ പണി ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് രാത്രിയിൽ തയ്യൽ പണി കൂടി ചെയ്യാം..... അഞ്ചു വർഷത്തിന് ഉള്ളിൽ നിന്റെ കല്യാണം നടത്തണ്ടേ...... ഒത്തിരി സ്വർണവും പണവുമൊന്നും ഇല്ലങ്കിലും അന്തസ് ആയി നടത്തണം മോളെ. ....അത് കഴിഞ്ഞു അധിക നാൾ ഉണ്ടാവില്ല അമ്മുവിന്റെയും മാളുവിന്റേം കാര്യത്തിനും. ....എല്ലാം കൂടി നോക്കണ്ടേ മോളെ അതാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത് ......"" പാറുവിന്റെ മറുപടി എനിക്ക് ഉള്ള ആത്മവവിശ്വാസം കൂട്ടി .... അവൾ എന്നെ നോക്കി അമ്പരന്നു ചോദിച്ചു .... "" ഇച്ചേച്ചിക്കു എന്നെക്കാൾ ആറു വയസേ കൂടുതൽ ഉള്ളു എന്നിട്ടു എന്നെ കല്യാണം കഴിച്ചു വിടാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നു .... പഠിത്തം തീർന്നിട്ട് ഞാനും കൂടി സഹായിക്കാം ഇച്ചേച്ചിയെ, എന്നിട്ടു നമുക്ക് അവരെ പഠിപ്പിച്ചു ഒരു നിലയിൽ ആക്കിയിട്ടൊക്കെ പോരെ എന്റെ കല്യാണം ...."" ""പോരാ മോളെ, നിങ്ങള്ക്ക് നല്ല ജീവിതം ഉണ്ടാകണം അത് നിങ്ങളുടെ ഏട്ടന്റെ ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു അത് സാധിക്കണം ഈ ഇച്ചേച്ചിക്കു ..... നീ അങ്ങനെ ഇച്ചേച്ചിയെ സഹായിച്ചാൽ ചിലപ്പോൾ നിന്റെ ജീവിതവും ഇങ്ങനെ ആകും ..... ജോലിക്ക് പൊക്കോ അത് നിന്റെ ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം ആകണം ..... ഇച്ചേച്ചിക്കു ചുമക്കാവുന്ന ഭാരം മാത്രമേ നിങ്ങളുടെ ഏട്ടൻ ഏല്പിച്ചിട് ഉള്ളു ....."" എനിക്ക് ജോലി സ്ഥലത്തും അത് പോലെ തന്നെ വീട്ടിലും കല്യാണം കഴിക്കാൻ താല്പര്യം ഉള്ളവരും അല്ലാതെ സംരക്ഷിച്ചോളാം പറഞ്ഞു വരുന്നവരും ഒരുപാട് ഉണ്ടായിരുന്നു ..... എന്റെ ഏട്ടന്റെ കൂടെ ജീവിച്ച ആറു മാസം മതി എന്നു വച്ചു ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചവൾ ആണ് ഞാൻ .... ആരും അല്ലാത്ത എന്റെ ഏട്ടന്റെ അനുജത്തിമാർക്കു വേണ്ടി ജീവിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചവൾ ഞാൻ .... എന്നോട് മാനസികമായും ശാരീരികമായും താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചവരെ ഞാൻ നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ അതുകൊണ്ട് മടക്കി അയച്ചു .... പാറുവിന്റെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ വലിയ കുഴപ്പം ഇല്ലാത്ത ഒരു ബന്ധം ഞാനവൾക്കു കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നു .... അന്നേരം രണ്ടാമത്തവൾ മാളു വളർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു ഒരു പെണ്ണായിട്ടു,.... അത്കൊണ്ട് എനിക്ക് രാത്രിയിൽ ഉള്ള വീട്ടു പണി അവളെ അവളെ ഏല്പിച്ചിട്ടു തയ്യൽ പണി നടത്താൻ പറ്റും, എങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പാറുവിന്റെ കല്യാണം നടത്തിയോ അത് പോലെ തന്നെ മാളുവിനേം കല്യാണം കഴിപ്പിച്ചു ..... അമ്മുവിനോട് എനിക്ക് ഒരു മോളെ പോലെ ഉള്ള സ്നേഹം ആയിരുന്നു..... അല്ല എന്റെ മകളായി തന്നെ കണ്ടു ജീവിച്ചു .....അത്കൊണ്ട് തന്നെ ഞാനെന്റെ ഉറക്കം പിന്നെയും കുറച്ചു ജോലികൾ എല്ലാം ചെയ്തു.....അമ്മുവിനെ കൊണ്ട് ഒരു ജോലിയും ചെയ്യിക്കാതെ വളർത്തി..... പാറുവിന്റെയും മാളുവിന്റെയും കൂടി സഹായം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് അമ്മുവിന്റെ കല്യാണം നാട് അറിഞ്ഞു നടത്താൻ കഴിഞ്ഞു .....അത്യാവശ്യം സമ്പത്തു ഉള്ള കുടുംബത്തിൽ തന്നെ അവളെ എത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു ....അങ്ങനെ എന്റെ ഏട്ടന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ പൂർത്തീകരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞു ..... ഇതിനടക്കു പാറുവിനും മാളുവിനും കുട്ടികളും ആയിരുന്നു.....പാറുവിനു രണ്ടും മാളുവിന്‌ ഒന്നും..... കുട്ടികളെ ഞാനൊരു അമ്മൂമ്മ നോക്കും പോലെ കൊഞ്ചിക്കും..... അമ്മുവിന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതോടെ ശനിയാഴ്ച ജോലിക്ക് പോകാതെ ഞാൻ അവരുടെ മൂന്ന് പേരുടെയും വീട്ടിൽ വരും.... ഓരോ ആഴ്ച വീതം മാറി മാറി. ... അവർക്കും അത് വലിയ സന്തോഷം ആയിരുന്നു.....അവരുടെ ഉള്ളിലും 'അമ്മ' ഞാൻ തന്നെയാണല്ലോ ..... ഈ ആഴ്ച അമ്മുവിന്റെ വീട്ടിൽ ആണ് പോകുന്നത്, പാറുവിന്റെ വീട്ടിൽ പോകേണ്ടതാണ് പക്ഷെ അമ്മു ഗർഭിണി ആണ്. .... എന്റെ പൊന്നുമോൾ ഗർഭിണി ആയിരിക്കുന്നു അതിലും സന്തോഷം എനിക്ക് വേറെ ഉണ്ടാവുമോ ..... ഞാൻ ചെന്നു അമ്മുവിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു സന്തോഷിച്ചു. ....അമ്മുവിന്റെ വീട്ടുകാർക്കും വലിയ സന്തോഷം ആയി..... എന്റെ കഷ്ടപ്പാട് ആണ് അവരുടെ ജീവിതം എന്നു എല്ലാവരെയും പോലെ അവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു ..... രാത്രിയിൽ എനിക്ക് കിടക്കാൻ തന്ന മുറിയിൽ അമ്മുവിന്റെ ഭർത്താവ് വന്നപ്പോൾ പോലും എനിക്ക് സംശയം ഒന്നും തോന്നിയില്ല.... എന്റെ മകളുടെ ഭർത്താവു ,ഒരുപക്ഷെ വന്നു കയറിയ പുരുഷന്മാരിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും സ്വാതന്ത്രം കൊടുത്തിട്ടുള്ളവൻ .... പക്ഷെ അവന്റെ പ്രവർത്തിയും വർത്തമാനവും എന്റെ സകല നിയന്ത്രണവും തകർത്തു കളഞ്ഞു..... മകനെ പോലെ അല്ല മകൻ തന്നെ എന്നെ കടന്നു പിടിച്ചിട്ടു പതുക്കെ പറയുന്നു .... ""കുറെ നാളായുള്ള മോഹം ആണ്, എനിക്ക് ഇതിനുള്ള ഭാഗ്യം അധികം ഉണ്ടായില്ലല്ലോ എന്നു ....ഇന്ന് നിന്റെ മുറിഞ്ഞു പോയ സുഖങ്ങൾ എല്ലാം ഞാൻ ഉണർത്താമെന്നു ....."" ഞാനൊരു പേടമാനെ പോലെ ഒതുങ്ങി നിൽക്കുമെന്ന് കരുതിയാ അവനു തെറ്റി....പക്ഷെ എന്റെ സത്യം എൻറെ അമ്മുക്കുട്ടി പോലും വിശ്വസിച്ചില്ലെന്നു ഓർക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് എനിക്ക് ദുഃഖം ....കുഴപ്പമില്ല എന്റെ മക്കൾ എല്ലാം സുഖമായി ഇരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എനിക്ക് അത് മതി ..... വെളിയിൽ വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാനോർമയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത് ....നോക്കിയപ്പോൾ പാറുവും ഭർത്താവും പിള്ളേരും കൂടി വന്നിരിക്കുന്നു ....ഒരുപക്ഷെ അവരോടും അമ്മുക്കുട്ടി പറഞ്ഞു കാണും കാര്യങ്ങൾ .....അവരുടെ വക ആവട്ടെ ബാക്കി ,ഞാൻ മനസ്സിലോർത്തു ..... വന്ന വഴിയിൽ തന്നെ പാറുക്കുട്ടി പറഞ്ഞു ""എന്റെ ഇച്ചേച്ചി ഇനി ആരുടേയും അടുത്തേക്ക് പോകണ്ട .. എനിക്ക് അറിയാം എന്റെ ഇച്ചേച്ചിയെ .....ഒരു പുരുഷന്റെ സുഖം മാത്രം നോക്കുന്നവൾ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ആർക്കും ഒരുപക്ഷെ ഈ ജീവിതം പോലും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് .. .എന്റെ ഇച്ചേച്ചി പരിശുദ്ധ ആണെന്ന് .....എന്റെ ഇച്ചേച്ചി ഈ പാറുവിന്റെ കൂടെ വാ ....ഇനി ഒരു ജോലിക്കും പോകണ്ട ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കോളാം ....."" അവളുടെ പിള്ളേരും അമ്മൂമ്മ കൂടെ വാ പറഞ്ഞു വിളിച്ചു എങ്കിലും ഞാനവരെ സ്നേഹത്തോടെ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി .... ""മക്കളെ നിങ്ങൾക്കൊക്കെ ഈ വീട് കാണുമ്പോൾ ചെറുത് ആയിരിക്കും, പക്ഷെ എനിക്കീ വീട് എന്റെ ഏട്ടന്റെ ഹൃദയം ആണ്...... ഏട്ടന്റെ മണം ഇപ്പോളും എനിക്ക് അവിടെ അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് ......എന്റെ പുണ്യപാതി ഇപ്പോളും എന്നോട് പറയാറുണ്ട് പിള്ളേരെ നന്നായി നോക്കണമെന്ന് ..... അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാനീ വീട്ടിൽ മരണം വരെ ഉണ്ടാകും പകലു മുഴുവൻ പാറ പൊട്ടിക്കാൻ പോയിട്ട് രാത്രിയിൽ തുണി തുന്നി.... ഒരുപക്ഷെ നിങ്ങൾക്കൊന്നും എന്റെ ആവശ്യം ഉണ്ടാവില്ല എങ്കിലും നമ്മളെ പോലെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ആരും ഇല്ലാതെ ആയി പോകുന്ന ജന്മങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ....."" ശുഭം അരുൺ നായർ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ

ഹൃദയം എന്റേതാണെങ്കിലും, നീയല്ലേ അവിടം അത്രയും മനോഹരമാക്കിയത്..!!💖✨ .....★️𝆺𝅥⃝💜✨... #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

പ്രണയം ഒരാളെ എങ്ങനെയെല്ലാം മാറ്റുന്നു?? നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ imagine ചെയ്യുക. പ്രണയം ഒരു പൂവമ്പാണെന്നും അത് അപ്രതീക്ഷിതമായി ഉള്ളിൽ വന്നു തറക്കപ്പെടുമ്പോൾ ലോകം അടിമുടി മാറുമെന്നും. ഇനി ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കുക. നിങ്ങൾക്ക് വളരെയടുത്തു അറിയുന്ന ഒരാളുണ്ട്. കുറച്ചു കാലങ്ങളായി അവരുമായി നിങ്ങൾ നല്ലൊരു സൗഹൃദം സൂക്ഷിക്കുന്നുമുണ്ട്. എപ്പോ എവടെ വെച്ചും കാണാനും എന്തും പറയാനും കേൾക്കാനും കെട്ടിപ്പിടിക്കാനും അടിക്കാനും കടിക്കാനും ഉമ്മവെക്കാനും ഒക്കെ പറ്റുന്ന വിധമുള്ള ഒരു സൗഹൃദം ആയി അത് വളർന്നു നിൽക്കേ പൊടുന്നനെ അവരിൽ ഒരാൾക്ക് പ്രണയത്തിന്റെ പൂവമ്പ് കൊണ്ടാൽ.. അതുവരെ യാതൊരു ജാള്യത കൂടാതെ മുഖത്ത് നോക്കി എന്തും പറഞ്ഞവർ കണ്ണിൽ നോക്കാൻ പറ്റാതെ വരുന്നു. ലോകത്തെ സകലമാന സൗന്ദര്യവും അയാളിൽ..പ്രത്യേകിച്ച് അയാളുടെ കണ്ണിൽ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നു.. എത്ര മാറി നിന്നാലും വീണ്ടും അയാളിലേക്ക് തന്നെ മനസ്സും ശരീരവും അറിയാതെ വന്നെത്തി ചേരുന്നു. കാണാൻ.. മിണ്ടാൻ.. കേൾക്കാൻ.. അറിയാൻ.. ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത മോഹം തോന്നുന്നു. കാണുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ ഹൃദയത്തിലേക്കു കൊത്തിവലിക്കുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു. സൗഹൃദത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യം പെട്ടന്ന് ഇല്ലാതാകുന്നു. സ്പർശനം പോലും വേറെ വിധം ആകുന്നു. നമ്മുടെ നോട്ടങ്ങൾ പോലും മറ്റുള്ളവർ ശ്രെദ്ധിക്കുമോ എന്ന് അതുവരെ ഇല്ലാത്ത വിധം ഭയപ്പെടുന്നു. അവർ മറ്റുള്ളവരോട് തുറന്നു ഇടപെടുമ്പോൾ മനസ്സിൽ അസ്വസ്ഥത തോന്നിത്തുടങ്ങുന്നു. അവരുടെ priority ഞാൻ മാത്രം ആയിരിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. അതുവരെ ഇല്ലാത്ത possessiveness പതിയെ തലപ്പൊക്കുന്നു. ഞാനുള്ളപ്പോ മാറ്റാരെയും എന്നെക്കാൾ വലുതായി കാണരുതെന്നു ഉള്ളിൽ കലഹിക്കുന്നു. അവകാശങ്ങൾ അറിയാതെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു.ദേഷ്യവും പിണക്കങ്ങളും പരിഭവങ്ങളും പരമ്പര പോലെ വരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ഉള്ളിൽ പിണങ്ങാൻ വയ്യാതെ എന്റെ ലോകം മുഴുവനും അവരെന്നു മനസ്സ് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പൂവുകളിലും മാനത്തും എന്ന് വേണ്ട സകലമാന ഇടങ്ങളിലും അവരുടെ നോട്ടവും ചിരിയും ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകൾ ആവുന്നു. മനസ്സിൽ "എന്ത് സുഖമാണീ കാറ്റ് " എന്നൊക്കെ പാടിപോകുന്നു. പ്രണയ ഗാനങ്ങളും സിനിമകളും എന്തിനു ലോകം മുഴുവനും നിലനിൽക്കുന്നത് സ്നേഹത്തിൽ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു. നിങ്ങൾ സ്വയം സ്നേഹിക്കുകയും . ലോകത്തിലെ എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരൊറ്റ പ്രണയപൂവമ്പു.. അത് ഉള്ളിൽ കൊണ്ടാൽ.. നിങ്ങൾക്ക് അറിയാനാകും.. നിങ്ങൾ പുതിയൊരു ആളായി മാറിയെന്ന്. പറയു... ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ആ അമ്പ് ഉള്ളിൽ കൊണ്ടത് എപ്പോഴായിരുന്നു??? #malayalam #funnyreels #fun #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

സഹധർമ്മിണി....1. തന്റെ സഹപാഠിയായിരുന്ന സലീമിനെ തന്റെ വീട് പെയിന്റ് ചെയ്യുന്ന ആളുകളുടെ കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ വിനോദിന് ശരിക്കും ആശ്ചര്യം തോന്നി... "സലീമേ, നീ കുറേക്കാലം ഗൾഫിലായിരുന്നില്ലേ?, എന്നാണ് ഗൾഫിൽ നിന്ന് വന്നത് " വിനോദ് ചോദിച്ചു.. "കഴിഞ്ഞ 13 വർഷം ഖത്തറിലായിരുന്നു, ഒരാഴ്ചയായി വന്നിട്ട്".. സാമ്പത്തിക നില ഭദ്രമായിരുന്നെങ്കിൽ വന്ന് ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ ജോലിക്ക് ഇറങ്ങില്ലല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചത് കൊണ്ട് വിനോദ് അതിനെപ്പറ്റി കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാതെ അവന്റെ സുഖവിവരങ്ങളാണ് അന്വേഷിച്ചത്.. അന്ന് പല പരിചയക്കാരും അതുതന്നെയാണ് സലീമിനോട് ചോദിച്ചത്, വന്നിട്ട് ഒരാഴ്ചയല്ലേ ആയുള്ളൂ, എന്തേ ഇത്ര പെട്ടെന്ന്..?, എന്ന്.. ചിലരത് ചോദിച്ചത് പരിഹസിച്ച് കൊണ്ടായിരുന്നു.. അന്ന് രാത്രി അവൻ ഭാര്യ സജിനയോട് അതേപ്പറ്റി പറയുമ്പോൾ അറിയാതെ സങ്കടം വന്നിരുന്നു.. "നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ കുടുംബം നോക്കിയതല്ലേ?, മറ്റുള്ളോര് പറിയുന്നത് കേട്ട് വിഷമിക്കാൻ നിന്നാൽ ,അതിനെ നേരമുണ്ടാവൂ. നിങ്ങള് അങ്ങോട്ട് നീങ്ങി കിടക്ക്‌" എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളും കട്ടിലിൽ കയറി അവന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ കൈ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടന്നു.. താൻ വിഷമിക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഭാര്യ അങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നതെന്ന് സലീമിന് അറിയാമായിരുന്നു.. സലീമിന് ഉറക്കം വന്നില്ല.. ഒന്നും നേടാനായില്ലെങ്കിലും തന്റെ ഭാര്യയുടെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ചുരുണ്ടു കൂടി കിടക്കുമ്പോൾ സലീമിന് മറ്റൊരിക്കലും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു സുരക്ഷ അനുഭവപ്പെട്ടു.. വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ആറ് വർഷവും രണ്ട് കുട്ടികളും ആയെങ്കിലും സജിനയെ പൂർണ്ണമായും മനസ്സിലാക്കാൻ സലീമിന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല, അവനതിന് ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം.. ചിത്രം പോലെ തെളിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന തന്റെ അനുഭവങ്ങളും ദുരനുഭവങ്ങളും സലിം സജിനയോട് പറയാൻ തുടങ്ങി.. "13 വർഷം മുമ്പ്, ഞാൻ പ്ലസ്ടുവിന് പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോളാണ് ഉപ്പ ഓടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പിക്കപ്പ് വാനിലേക്ക് ലോറിയിടിച്ച് നട്ടെല്ല് ഒടിഞ്ഞ് പരസഹായം കൂടാതെ ഇരിക്കാനോ എഴുന്നേൽക്കാനോ കഴിയാതെ ഉപ്പ കിടപ്പിലായത്".. "നഴ്സിങ്ങിന് പഠിക്കുന്ന മൂത്ത സഹോദരി സൽമത്ത്. ഞാൻ പ്ലസ് ടു പരീക്ഷയ്ക്ക് തയ്യാറെടുക്കുന്നു. പത്തിലും എട്ടിലും പഠിക്കുന്ന അനിയനും അനിയത്തിയും".. "സുഭിക്ഷമായും സന്തോഷത്തോടും ജീവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കേയാണ് കഠിനാധ്വാനിയായ ഉപ്പ തളർന്ന് കിടപ്പിലായത്".. "ചെറിയ ഒരു വീടും പുരയിടവും മാത്രമുള്ള മറ്റു വരുമാനങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലത്ത ഞങ്ങൾ ഉപ്പയുടെ ചികിത്സയ്ക്ക് വേണ്ടി കിട്ടുന്നിടത്ത് നിന്നെല്ലാം വാങ്ങി കടവും കടത്തിൻമേൽ കടവുമായി".. "ഒന്നൊന്നര വർഷത്തെ ചികിത്സയ്ക്കുശേഷം ഡോക്ടർമാർ വിധിയെഴുതി ഇനി ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല എന്ന്".. "നാട്ടുകാരും ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും സഹായിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറം സഹായിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു".. "ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ പരകോടിയിലായിരുന്നു".. "പ്ലസ് ടു കുറഞ്ഞ മാർക്കിൽ പാസായ ഞാൻ തുടർന്ന് പഠിക്കാൻ പോകാതെ ഉപ്പയുടെ സുഹൃത്തിന്റെ വണ്ടിയിൽ ക്ലീനർ ആയി പോകാൻ തുടങ്ങി".. "എനിക്കൊരു ആത്മവിശ്വാസമൊക്കെ വന്നു തുടങ്ങി". "ഉപ്പയുടെ ചികിത്സയും പെങ്ങന്മാരുടെയും അനിയന്റെയും പഠനവും മറ്റ് വീട്ടു ചെലവിനും നന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടിയിരുന്ന കുടുംബത്തിന് എന്റെ വരുമാനം ഒരാശ്വാസം തന്നെയായിരുന്നു".. "വണ്ടിയിൽ പോയിത്തുടങ്ങി ഒരു വർഷം തികയുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു കുടുംബ സുഹൃത്ത് വഴി ഖത്തറിൽ ഒരു കമ്പനിയിൽ ഡ്രൈവറായി ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു".. ഒന്നും ചോദിക്കാതെയും പറയാതെയും മുത്തശ്ശിക്കഥ കേൾക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ സജിന അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവൻ പറയുന്നത് കേട്ട് കിടന്നു .. സലിം തുടർന്നു.. "വെള്ളിയാഴ്ച പോലും അവധി (വെള്ളിയാഴ്ചയാണ് ഖത്തറിൽ അവധി) എടുക്കാതെയും എല്ലാദിവസവും മൂന്നും നാലും മണിക്കൂർ ഓവർ ടൈം ജോലി ചെയ്തും കിട്ടുന്നതെല്ലാം വീട്ടിലേക്ക് അയച്ചു".. "ഉപ്പയുടെ മരുന്നും സഹോദരങ്ങളുടെ പഠനവും വീട്ടു ചെലവും, സുഭിക്ഷമായല്ലെങ്കിലും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ നടന്നു പോയി".. "സൽമത്ത് ബിഎസ്സി നേഴ്സിംഗ് പാസായി. നഗരത്തിലെ ഒരു മൾട്ടി സ്പെഷലാലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിൽ ജോലിക്ക് കയറി. മൂന്നുവർഷത്തിനു ശേഷം 45 ദിവസം ലീവിന് വന്ന്, അവൾ ജോലിചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിലെ തന്നെ ജീവനക്കാരനായ റഹൂഫുമായി അവളുടെ വിവാഹം നടത്തി".. "വീട്ടുകാർക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് ഉമ്മാക്ക്, നാലഞ്ച് വർഷമായിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാനോ ഇരിക്കാനോ പരസഹായം കൂടാതെ പ്രാഥമിക കർമ്മങ്ങൾ പോലും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ ഒരേ കിടപ്പ് കിടക്കുന്ന ഉപ്പ ഒരു ഭാരമായി തോന്നിത്തുടങ്ങിയെന്ന് ഉമ്മയുടെയും സഹോദരങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തിയിൽ നിന്ന് എനിക്ക് തോന്നി".. "ഞാനത് ഉമ്മയോട് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു".. "ഉമ്മ അത് നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളയുകയാണ് ചെയ്തത്".. "അനിയനും അനിയത്തിയും പാശ്ചാത്യസംസ്കാരം ഒരു പരിഷ്കാരമാക്കി, തങ്ങൾക്കു മുമ്പിലുള്ള പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും കാണാതെ ആർത്തുല്ലസിച്ച് ജീവിതം നയിച്ചു".. "പ്ലസ്ടുവിന് പഠിക്കുന്ന അനിയൻ സൽമാൻ മയക്കുമരുന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, എന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ പറഞ്ഞറിഞ്ഞ് ഞാൻ വല്ലാതെ സങ്കടപ്പെട്ടു"... "ഞാനവനെ ശാസിക്കുകയും ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു".. "സൽമത്തിന്റെ പഠനവും വിവാഹവും വീടിന്റെ മുൻഭാഗം പൊളിച്ച് പണിതും നാലര ലക്ഷത്തോളം രൂപ കടബാധ്യതനായിട്ടാണ് ഞാൻ തിരിച്ച് ഖത്തറിലേക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് കയറിയത്".. സലീം പറയുന്നത് കുറെയൊക്കെ സജിനക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.. നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് വലത്തെ കൈവണ്ണയിൽ തല വെച്ച് കിടക്കുന്ന സജിനയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് സലീം പറയുന്നത്, സജിന ഒരു പൈതലിനെ പോലെ കേട്ടിരുന്നു.. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കുള്ള സലീമിന്റെ ഖണ്ഡമിടറിയുള്ള സംസാരം അവളെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും തന്നോട് തന്റെ ഭർത്താവിനുള്ള സ്നേഹം ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു അവൾ കൂടുതലും ചെയ്തത്.. അവളവനോട് ഒന്നും കൂടെ ചേർന്നു കിടന്നു.. സലീം തുടർന്നു.. "ഖത്തറിൽ തിരിച്ചെത്തി, രാവും പകലും ജോലിചെയ്ത് കടം വീട്ടുകയും വീട്ടിലെ ചിലവും മറ്റും നോക്കി മൂന്ന് വർഷത്തോളം കടന്നു പോയി".. "എല്ലാ വർഷത്തിലും 45 ദിവസം വീതം ലീവ് ഉണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ നാട്ടിലേക്ക് വരാതെ ആ സമയത്ത് കൂടി ജോലി ചെയ്ത് കിട്ടുന്ന കാശ് നാട്ടിലേക്ക് അയച്ചു".. "സൽമാൻ പ്ലസ് ടു തോറ്റു, പഠനം നിർത്തി ലോറിയിൽ ക്ലീനറായി പോയി തുടങ്ങി. അനിയത്തി സാഹിറ പ്ലസ് ടു കഴിഞ്ഞ് ഡിഗ്രിക്ക് അടുത്തുള്ള ഒരു കോളേജിൽ ഫീസ് കൊടുത്ത് പഠിക്കുന്നു. സൽമത്ത് ഭർതൃ വീട്ടിൽ സസുഖം വാഴുന്നു".. "കൗമാരം വിട്ടുതുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് കുടുംബഭാരവും ചുമന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന 25 കാരനായ എനിക്ക് നാട്ടിൽ വരാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും എന്റെ പരിതസ്ഥിതി എന്നെ അതിനനുവദിച്ചില്ല".. "ആറര വർഷത്തിനുശേഷമുള്ള നിങ്ങളുടെ രണ്ടാമത്തെ വരവിനല്ലേ നമ്മുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞത്?", തന്റെ ഭർത്താവ് പറയുന്നത് കേട്ട് തന്റെ ഭർത്താവിന് എന്തിനും തുണയായി താനുണ്ട് എന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട്, പറയുന്നത് താൻ കേൾക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് സലീമിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് സജിന ചോദിച്ചു.. "അതെ, അനിയത്തി സാഹിറ ഒരുത്തനുമായി പ്രേമിച്ച് ദുരൂഹ സാഹചര്യത്തിൽ നാട്ടുകാര് കണ്ട് ആകെ നാറി നിൽക്കുന്ന സമയത്താണ്, പഴയ കടം വീടുന്നതിന് മുമ്പാണ് രണ്ടാമത് ഞാൻ നാട്ടിൽ മടങ്ങിയെത്തിയത്", ഒരു ഗദ്ഗതത്തോടെയാണ് സലിം അത് പറഞ്ഞത്.. തുടരും.. Sidhique Patta.. #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ

"ഹോസ്പിറ്റൽ ചിലവ് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല മാഡം അതുകൊണ്ട് മക്കളെല്ലാവരും ചേർന്ന് തീരുമാനമെടുത്ത്‌ ഡോക്ടറെ അറിയിച്ചു വെന്റിലേറ്റർ ഊരി.. ഇനിയിപ്പോ കിടത്തിയിട്ടും പ്രത്യേകിച്ച് കാര്യമൊന്നും ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാ പാഴ്ചിലവ് എന്നാ എല്ലാവരും ചോദിച്ചത്.." നാട്ടിലേക്ക് പോയ ഒരാളെ വിളിച്ച് അച്ഛന്റെ അസുഖവിവരങ്ങൾ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞ മറുപടിയാണ്. എന്നോട് സംസാരിച്ച മകളടക്കം നാല്‌ മക്കളുണ്ട് ആ അച്ഛന്. നാട്ടിലും വിദേശത്തുമായി എല്ലാവരും അത്യാവശ്യം നല്ല നിലയിലാണ്. വെന്റിലേറ്റർ ബില്ലുകൾ താങ്ങാനുള്ള കഴിവ് അധികദിവസത്തേക്ക് സാധാരണക്കാരന്റെ പോക്കറ്റിനുണ്ടാകില്ല എന്നറിയാം അതോടൊപ്പം രോഗിയുടെ വയസ്സ് ഇനി മുൻപോട്ട് അവരെക്കൊണ്ട് എന്താണ് ആവശ്യം എന്നതെല്ലാം പ്രാഥമിക ഘടകങ്ങൾ ആയി വരുമ്പോൾ വെന്റിലേറ്റർ ഊരി അവരെ സാധാരണ മരണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുന്നത് കണ്ടുനിൽക്കേണ്ട നിസ്സഹായാവസ്ഥ മുൻപും അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. അച്ഛന്റെ ആയുസ്സ് ഇത്രയും മതിയെന്ന് മക്കളുടെ പോക്കറ്റ് തീരുമാനിച്ച ഫോൺകാൾ അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോഴേക്കും മനസ്സ് ഒരുപാട് വർഷം പുറകിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്ത് വേറൊരു അച്ഛനിലും മകനിലും തടഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹോസ്പിറ്റൽ ഡ്യൂട്ടികളിൽ നിന്നും ജീവിതം മാറിയൊഴുകാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് വർഷം ഏറെയായിട്ടും ഇന്നും മായാതെ മനസ്സിൽ നിൽക്കുന്ന ചില മുഖങ്ങളാണ് അതെല്ലാം. മറവിയിലാഴാത്ത ആ മുഖങ്ങളിൽ ചിലത് കണ്ണ് നിറയുന്ന ആഹ്ലാദമെങ്കിൽ ചിലത് ഹൃദയമുരുക്കുന്ന നോവുകളാണ്.. മെഡിക്കൽ ഐസിയുവിലെ ഒരു പകൽ ഡ്യൂട്ടിക്കിടയിലാണ് എനിക്ക് മുൻപിൽ അവനെത്തിയത് പത്തൊൻപത് വയസ്സുള്ള ഒരു പയ്യൻ.. മിഴികൾക്ക് മുൻപിൽ അവന്റെ മുഖമിപ്പോഴും ഉണ്ടെങ്കിലും പേര് ഓർമയിലില്ല. അല്ലെങ്കിലും പേരിലെന്താണ് ! അവനെ പോലുള്ളവരുടെ ഐഡന്റിറ്റിയെന്നത് ആശുപത്രിയിൽ വെന്റിലേറ്റർ പേഷ്യന്റ് എന്ന് മാത്രമാണല്ലോ.. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും പ്രിയപ്പെട്ട മൂത്തമകൻ.. എട്ടും പൊട്ടും തിരിയാത്ത രണ്ട് അനിയത്തികുട്ടികളുടെ ഏട്ടൻ..സാധാരണക്കാരായ അച്ഛനും അമ്മയും ഏറെ പ്രതീക്ഷകളോടെയായിരുന്നിരിക്കണം അവന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നത്. ദുശീലങ്ങളൊന്നുമില്ല അമ്മയെയും അച്ഛനെയും സ്നേഹിക്കുന്ന മകനാണ്..നന്നായി പഠിക്കും..ചിത്രം വരക്കുമെന്നൊക്കെ പിന്നെയെപ്പൊഴോ അച്ഛനോട് സംസാരിച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു.. വൈകുന്നേരം കൂട്ടുകാരുമൊത്തുള്ള ക്രിക്കറ്റ് ഭ്രാന്തിന് മാത്രം അമ്മയും അച്ഛനുമായി വഴക്കുണ്ടാക്കും.. അന്നും അച്ഛനവനെ വഴക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു.. പനിച്ചൂട് ചെറിയതാണെങ്കിലും ശരീരമിളകി കളിക്കാൻ പോകേണ്ടെന്ന് അച്ഛൻ ആവതു പറഞ്ഞിട്ടും അവനിറങ്ങിപോയി.. സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ശാസനയോടെയാണ് അവൻ കളിക്കാൻ പോകുന്നതും നോക്കി , പനി പിടിച്ച് കിടപ്പിലായാൽ ഞങ്ങൾ നോക്കില്ല കൂട്ടുകാരെ വിളിച്ച് കൂടെ നിർത്തിക്കോയെന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞതും.. ഏകദേശം ഡ്യൂട്ടി കഴിയാൻ നേരമാണ് അവനെയും കൊണ്ട് അത്യാഹിതവിഭാഗത്തിൽ നിന്നും സ്ട്രെക്ചർ വന്നത്..അവിടുന്നേ ഇന്റുബെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നും വെന്റിലേറ്റർ തയ്യാറാക്കി വെക്കണമെന്നും നിർദ്ദേശങ്ങൾ കിട്ടിയിരുന്നത്കൊണ്ട് വെന്റിലേറ്റർ ബെഡ് എല്ലാം ഐ സി യുവിൽ തയ്യാറാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ അവനെ കണ്ടതും എന്റെ ഇടനെഞ്ചിലൊരു കൊളുത്ത് വീണു..എന്റെ ചെറിയ അനിയന്റെ ഛായയാണ് അവന് ..പ്രായവും ഏകദേശം അതുതന്നെ.. നാടും വീടും കുടുംബവും വിട്ട് നിൽക്കുന്ന സമയമാണ് ആ മുഖം കണ്ടതോടെ മനസ്സിന്റെ സമാധാനം പോയി.. ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞിറങ്ങാൻ നേരവും ഞാൻ ഒന്നുകൂടെ അവന്റെ ബെഡിനരികിലേക്ക് ചെന്നു. വെന്റിലേറ്ററിന്റെ സഹായത്താലെടുക്കുന്ന ശ്വാസത്താൽ നെഞ്ച് ഉയർന്നു താഴുന്നത് കാണാം.. ഒരുവശം ചെരിച്ചുകിടത്തിയ അവന്റെ മുഖത്തിന്റെ ഒരുവശത്തേക്ക് ET ട്യൂബ് ഒട്ടിച്ചുവച്ച പ്ലാസ്റ്ററുണ്ട്.. കണ്ണുകൾ ഐ പാഡ് വച്ച് മൂടിയിരുന്നു. ഉയരക്കൂടുതലായതുകൊണ്ട് കാലുകൾ കട്ടിലിന്റെ പുറത്തേക്ക് നിൽക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ ചെറുതായി മുട്ട് മടക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്. മൂടിക്കെട്ടിയ മനസ്സോടെ കേസ് ഫയൽ എടുത്ത് നോക്കി മലേറിയ ആണ്.. കുറച്ചുദിവസമായുള്ള പനി ശ്രദ്ധിച്ചില്ല കളിക്കാൻ പോയ ഗ്രൗണ്ടിൽ കുഴഞ്ഞുവീണപ്പോൾ നാട്ടുകാർ എടുത്തുകൊണ്ട് വന്നതാണ്.. സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ പോകാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാകും ഐസിയുവിന്റെ ചാർജ് ഉള്ള ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടർ എനിക്കരികിലേക്ക് വന്നു.. "ബ്രെയിൻ ഡെത്ത്‌ ആണ് സിസ്റ്ററെ... കൊണ്ടുവന്ന നാട്ടുകാരോടും രോഗിയുടെ വീട്ടുകാരോടും വിവരം അറിയിച്ചിട്ടില്ല കൺസെന്റ് എടുത്ത് വെന്റിലേറ്ററിൽ ഇട്ടതാണ്.." ഐ സി യുവിന് പുറത്ത് പ്രതീക്ഷകളോടെ നിൽക്കുന്ന അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും മുഖം ഓർമ വന്നതും അടിവയറ്റിൽ നിന്നൊരു എരിച്ചിൽ തള്ളിക്കയറി വന്നു.. എന്തെല്ലാം സ്വപ്നങ്ങളായിരിക്കാം അവൻ കണ്ടത്... ഇപ്പോഴും ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞ് അവന്റെ ഉള്ളുരുകുന്നുണ്ടാവില്ലേ.. ഇനിയൊരു മടക്കം സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ അടുത്തേക്കില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞ് അവൻ തേങ്ങുന്നുണ്ടാകില്ലേ.. അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ... അച്ഛനോട് ഒന്നുകൂടെ വഴക്കിടാൻ.. അനിയത്തിമാരെ സ്നേഹിച്ചു മതിയായില്ലല്ലോ എന്നെല്ലാം അവനും ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകില്ലേ എന്നോർത്തതും നെഞ്ച് പിടയാൻ തുടങ്ങി.. എന്താണ് ഇനി ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കേണ്ടതെന്ന് അറിയാതെ ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഞാൻ പതറി നിന്നു.. മരണം പലപ്പോഴും രംഗബോധമില്ലാതെ തിമിർത്താടുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട് അപ്പോഴെല്ലാം നിർവികാരമായി നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ സാഹചര്യം നേരിടാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ച് ഞാൻ അതിഗംഭീരമായി പരാജയപെടാറുണ്ട് . അന്ന് പക്ഷേ വിവരിക്കാൻ കഴിയാത്തൊരു വേദനയിലും അസ്വസ്ഥതയിലും നെഞ്ചുരുകിയത് ഒരുപക്ഷെ ആ പയ്യന് എന്റെ അനിയന്റെ മുഖച്ഛായ തോന്നിയതുകൊണ്ട് കൂടി ആയിരിക്കാം.. പുറത്തേക്ക് നടന്ന് വരുമ്പോൾ വാതിലിനു അരികെ കാത്തുനിൽക്കുന്ന അവന്റെ അച്ഛനിൽ നിന്നും ചോദ്യമുയർന്നു.. "മോൻ കണ്ണ് തുറന്നോ സിസ്റ്ററെ.." "മരുന്നിന്റെ മയക്കത്തിലാകും പേടിക്കണ്ട കേട്ടോ സമാധാനമായിരുന്നോളു.." നുണകൾ എത്ര അനായാസമായാണ് ഇങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ വന്നു ചേരുന്നത്..അല്ലെങ്കിലും ആ മകനിനി കണ്ണ് തുറക്കില്ലെന്ന് എങ്ങനെയാണ് എനിക്ക് പറയാൻ കഴിയുന്നത് ദൈവമെയെന്നോർത്ത് ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.. ഏറെ പ്രതീക്ഷകളോടെ കാത്തുനിൽക്കുന്ന അവരോട് ഇനിയും വെന്റിലേറ്ററിൽ ഇട്ടിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് ഡോക്ടർ പലതവണ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടും അവൻ തിരിച്ചുവരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു അവർക്ക്.. സാധാരണക്കാരന്റെ പോക്കറ്റിന് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിനപ്പുറമുള്ള ബില്ല് പക്ഷേ പ്രതീക്ഷകൾക്കൊപ്പം നിൽക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നിട്ട് കൂടി കടം വാങ്ങിയിട്ടാണെങ്കിലും അവർ പണം തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. പണം മുൻകൂറായി അടച്ചിരുന്നത് തീർന്നെന്നും ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസത്തിൽ ബാക്കി അടച്ചില്ലെങ്കിൽ വെന്റിലേറ്റർ ഊരി മാറ്റുന്നതാണ് ഹോസ്പിറ്റൽ പോളിസിയെന്നും അറിയിച്ചവരോട് ഞങ്ങൾക്കുള്ളതെല്ലാം വിറ്റായാലും ബില്ലടക്കും ഞങ്ങളവനെ നോക്കുമെന്നാണ് അച്ഛൻ ഉത്തരം കൊടുത്തത് .. എഴുന്നേറ്റ് നടന്നില്ലെങ്കിൽ പോലും അവൻ ജീവനോടെ ഞങ്ങളുടെ മുൻപിൽ ഉണ്ടായാൽ മതിയെന്ന ആഗ്രഹത്തിൽ എന്റെ മോൻ തിരിച്ചുവരുമോയെന്ന ചോദ്യവുമായി മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന അച്ഛന് ഒരുത്തരം കൊടുക്കാൻ കഴിയാതെ ഡോക്ടറും നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. തിരികെ കിട്ടില്ല എന്ന് തീർത്തുപറഞ്ഞിട്ടും ഈ മെഷീനിൽ കിടക്കുന്നിടത്തോളം അവനെ ഞങ്ങൾക്ക് കാണാമല്ലോ എന്നറിയിച്ച് എവിടൊക്കെയോ ഓടി നടന്ന് കടം വാങ്ങി പൊന്നിന്റെ പൊട്ടും പൊടിയും വിറ്റ് അവരടച്ച പണത്തിന് പക്ഷേ അവന്റെ ജീവനെ വെന്റിലേറ്ററിലൂടെ പോലും പിടിച്ചു നിർത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അന്ന് കുടുംബം നോക്കാനുള്ള മകനെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ തങ്ങൾക്ക് ആരുണ്ടെന്ന ഭയത്തേക്കാളും മാതാപിതാക്കളുടെ കണ്ണടയും വരെയും മക്കളെ ജീവനോടെയും ആരോഗ്യത്തോടെയും കാണണമെന്ന നിസ്വാർത്ഥമായ പ്രാര്ഥനയായിരുന്നു കണ്ടത്. ഇല്ലായ്മയിലും മകനെ മരണത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കില്ലെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഒരച്ഛന്റെ സ്നേഹമായിരുന്നു അറിഞ്ഞത്.. ഇന്ന് ആയുസ്സ് മുഴുവൻ മക്കൾക്കായി ഹോമിച്ച ഒരച്ഛനെ ചികിത്സിക്കാൻ മക്കൾ മത്സരമാണ് ആര് ബില്ലടക്കും..ഇനി ബില്ലടച്ചു അദ്ദേഹം രക്ഷപ്പെട്ടാൽ ശേഷകാലം ആര് നോക്കും..രക്ഷപെട്ടു കിട്ടിയാലും എന്ത് ഉപകാരമാണ് ഉള്ളത് അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ നൂറായിരം കാര്യങ്ങൾക്ക് എല്ലാ മക്കളും കൂടി ഒറ്റകെട്ടായി കണ്ടെത്തിയ ഉത്തരമാണ് ഇനി വെന്റിലേറ്റർ വേണ്ട എന്നത്. തൊണ്ണൂറും നൂറും ദിവസങ്ങളും അച്ഛനമ്മമാരെ വെന്റിലേറ്ററിൽ കിടത്തി ചികിത്സിച്ച് ഒന്നോ രണ്ടോ വട്ടം ട്രക്കിയോസ്റ്റമി ചെയ്ത് മൂക്കിലെ ട്യൂബിലൂടെ ഭക്ഷണം നൽകി ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവന്ന മക്കളും ഉണ്ടായിരുന്നെന്ന് മറന്നിട്ടില്ല.. എങ്കിലും ഇത്തരം സാഹചര്യത്തിൽ ഇനി വേണ്ട അല്ലെങ്കിൽ ചികിത്സ മതിയെന്ന കാര്യത്തിൽ അച്ഛനമ്മമാരുടെ അല്ലെങ്കിൽ വയസ്സായവരുടെ വിഷയം പെട്ടെന്ന് തീരുമാനമാകുന്നോ എന്ന ചിന്തയില്ലാതില്ല. എന്റെ മാത്രം അച്ഛനാണ് എന്റെ മാത്രം അമ്മയാണ് എന്ന വാശിയിലുള്ള കുട്ടികളുടെ തർക്കങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ സ്വപ്‌നങ്ങൾ നെയ്തുകൂട്ടേണ്ട നിന്റെയും കൂടി അമ്മയും അച്ഛനുമാണ് നിനക്കും നോക്കാമെന്ന വാക്കിലേക്കുള്ള മാറ്റം കാലമാണ്. രചന - ലിസ് ലോന #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ

നീ അറിയാതെ ഒരു വസന്തം എന്നിൽ പൂക്കുന്നുണ്ട്.. അത് തളിർത്തതും ഇല വന്നതും പൂത്തതും കായ്ച്ചതും നീ അറിഞ്ഞുവോ... എന്നിൽ തീരാത്ത വസന്തം തീർത്തത് നീയും നിന്റെ സാമീപ്യവും ആണ് ഇനിയും വസന്തമായി പൂക്കണം നിന്നിൽ മാത്രം... #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ .. 💞✨

പ്രണയത്തിന്റെ തത്വശാസ്ത്രം എന്‍റെ പ്രണയം ഒരു ഉൾവിളിയാണ്, നിശബ്ദമായും, എന്നെ പിന്നിടാതെ കേൾക്കപ്പെടുന്ന. എന്‍റെ ജീവനില്‍ തൊട്ട പ്രണയം കണ്ടു, നീയുണരാന്‍ കാരണമായ ഉള്‍വിളി, അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ പകരുന്ന പ്രകാശം പോലെയാണ്. പ്ലേറ്റോ പറഞ്ഞ പോലെ, ആത്മാവിന്റെ സൗന്ദര്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര, എന്തിനുവേണ്ടി സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് ചിന്തിക്കാതെ, മുഴുകുന്നു ഞങ്ങൾ, സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഹൃദയങ്ങൾ തുറക്കുന്നു. അരിസ്റ്റോട്ടിൽ പറയുന്നതുപോലെ, പ്രണയം സൗഹൃദത്തിന്റെ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു, പുതിയ വിശ്വാസങ്ങളായി, ഒരേ ഹൃദയത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന രണ്ട് മനുഷ്യർ, ഒരുമിച്ച് വർത്തമാനവും ഭാവിയും അനുഭവിക്കുന്നു. ഫ്രോയ്ഡ് കാണിച്ച വഴി മറികടന്ന്, ഈ സ്നേഹം, ആവേശത്തിന്റെ തീരങ്ങളെക്കാൾ ഉയർന്ന ദാർശനികമായ ഒരു തലത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു, പരസ്പരം ആത്മാവ് തിരിച്ചറിയാൻ, കരുണ കാണാൻ, ഉണർവുകൾ പങ്കിടാൻ. പ്രണയം ഒരു ഉൾവിളിയാണ് കൈകളിൽ പിടിക്കാനാവാത്ത, മനം സ്പർശിക്കുന്ന, ജീവിതത്തെ ആഴത്തിൽ ഉണർത്തുന്ന. നീ കേൾക്കുന്നു, എനിക്ക് സംസാരിക്കേണ്ടതില്ല, ഈ ഉൾവിളി, നീയും ഞാനും തമ്മിലുള്ള നിശബ്ദ ബന്ധം. 26.01.26 സൗമ്യ അമ്മാളു ✍🏻 #📔 കഥ #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ