सुप्रभात 🌄 आज कोणाला इम्प्रेस करायचं नाही, कोणासाठी बदलायचं नाही… फक्त स्वतःशी प्रामाणिक राहायचं. बाकी जग काय म्हणतं, ते रोजचं आहे.” #🎭Whatsapp status #😊Feeling happy

नवजात बाळ शांत असल्यास सतत काळजी घ्या रडत नसेल दूध प्यायला उठत नसेल हात-पाय गाळल्यासारखे पडलेले प्रेमापोटी मधाचं बोट देऊ नका #😊Feeling happy #🎭Whatsapp status #🙋‍♂️Thank You🙂 पहिल्या ६ महिन्यांत फक्त आईचं दूध 🍼”

तू फक्त कोणाची तरी मुलगी नाहीस, तू स्वतः एक पूर्ण जग आहेस संवेदनशील मन, मजबूत विचार आणि शांत हसण्यात दडलेली हिंमत आहेस तू तुला रडताही येतं आणि परिस्थितीशी लढताही येतं — हीच तुझी खरी ताकद आहे आजचा दिवस तुला आठवण करून देवो की, तू कमी नाहीस, तू पुरेशी आहेस, आणि तुझी स्वप्नं सत्यात उतरवण्याची तुझ्यात पूर्ण क्षमता आहे स्वतःवर विश्वास ठेव स्वतःवर प्रेम कर आणि हसत पुढे चालत राहा शुभ सकाळ #🙏देवांचे वॉलपेपर📷 #🙋‍♂️Thank You🙂 #😊Feeling happy #🎭Whatsapp status

“हे जग कोणाचं नाही, आपण फक्त प्रवासी आहोत.” ते सांगायचे, जग मोठं असतं पण माणसाचं मन त्याहून मोठं असतं. सीमा माणसांनी काढल्या, पण आकाशावर कुठलीच रेषा नाही— म्हणून माणुसकीचीही कोणतीच हद्द नसावी. “जग बदलायचं असेल, तर आधी स्वतःला बदल,” असं ठामपणे शिकवायचे. ते हेही सांगायचे— धर्म वेगळे असतील, भाषा वेगळ्या असतील, देश वेगळे असतील, पण वेदना, प्रेम, आशा सगळीकडे सारखीच असते. आणि शेवटी म्हणायचे— “जो संपूर्ण जग आपलं मानतो, तोच खर्‍या अर्थाने श्रीमंत.” #🙏 प्रेरणादायक बॅनर #🎭Whatsapp status

3 मुले असतानाही आजी एकटी… 😭💔 एक देवाघरी गेला, बाकी दोघांनी घराबाहेर काढलं… आज सकाळी पहाटे… 🌅 घड्याळात साडेचार वाजले होते ⏰ आसपास अजून अंधार होता 🌑 थंडी इतकी होती की श्वास घेतानाही अंग शहारून जात होतं ❄️🥶 आणि त्या थंडीत… रस्त्याच्या कडेला 🛣️ एक आजीबाई एकट्याच शांतपणे उभ्या होत्या 😔 हातात एक छोटीशी जुनी पिशवी 👜 अंगावर झिजलेली साडी 👵 चेहऱ्यावर खोल गेलेल्या आठ्या… आणि डोळ्यांत… 😢 असं काहीतरी होतं जे शब्दांत सांगता येत नव्हतं 💔 मनात एक विचार आला — “या आजी इतक्या पहाटे, इतक्या थंडीत इथे का उभ्या असतील?” 🤔 तो विचार मनातून जातच नव्हता. पाय आपोआप त्यांच्या दिशेने वळले 🚶‍♂️ मी जवळ गेलो आणि हळूच विचारलं, “आजी… इतक्या सकाळी कुठे चाललात?” 🙏 त्या शांत आवाजात म्हणाल्या, “मार्केटला बाळा…” 🥀 मी पुन्हा विचारलं, “मार्केटमध्ये काय काम करता आजी?” आणि मग… ज्या शब्दांनी माझं काळीज अक्षरशः चिरून गेलं… 💔 त्या म्हणाल्या, “बाळा… फुलांच्या मार्केटमध्ये जाते 🌸 लोकांनी टाकून दिलेली, खाली पडलेली एक्स्ट्रा फुले वेचते… त्याचे हार करते… आणि रस्त्यावर विकते.” 😭 क्षणभर काहीच बोलू शकलो नाही… 😶 मी विचारलं, “आजी… नवीन फुले घेऊन विकत नाही का?” त्या हसल्या… 🙂 पण ते हसू हसणं नव्हतं… ते वेदनेचं, जगण्याचं, नशिबाशी झुंज देणारं हसू होतं 💔 म्हणाल्या, “बाळा… नवीन फुले घ्यायला पैसे नाहीत. म्हणून देवाने टाकलेली फुले उचलते… आणि त्यातूनच पोट भरते.” 🙏🌼 त्या क्षणी मन सुन्न झालं… 😞 मी विचारलं, “आजी… वयाच्या सत्तराव्या वर्षी हे सगळं… थंडी नाही वाजत? थकवा नाही जाणवत?” 🥺 आणि तेव्हा आजी जे बोलल्या… ते ऐकून अंगावर अक्षरशः काटा आला 😳 म्हणाल्या, “बाळा… मला तीन मुलं होती. त्यातला एकच मुलगा मला सांभाळायचा… तो देवाघरी गेला.” 😭🙏 क्षणभर… सगळं जग थांबल्यासारखं वाटलं… 🌍⏸️ त्या पुढे म्हणाल्या, “मोठी दोन मुलं आहेत… पण त्यांनी कधीच माझी जबाबदारी घेतली नाही.” 💔 तो मुलगा गेला… आणि त्याच्या दोन चिमुकल्या मुली मागे राहिल्या 👧👧 मी विचारलं, “मग त्या मुली…?” आजींचा आवाज थरथरला… 😢 म्हणाल्या, “त्या माझ्याजवळच राहतात. मुलगा गेल्यावर त्यांची आई… दोन्ही मुलींना माझ्याकडे सोडून सासरी निघून गेली.” 💔 डोळे भरून आले… 😭 आजी पुढे म्हणाल्या, “मी रोज पहाटे बाहेर पडते 🌅 सात वाजेपर्यंत फुले घेऊन घरी येते. मुलींसाठी स्वयंपाक करते 🍲 त्यांना शाळेत पाठवते 🎒 आणि नऊ-साडेनऊला हार बनवून विकायला बसते.” 🌼 मी हळूच विचारलं, “आजी… एवढं सगळं होतं का?” 😔 त्या शांतपणे म्हणाल्या, “नसलं तरी करावंच लागतं बाळा… माझी व्यथा कोणाला सांगणार? आज तू विचारलंस… म्हणून सांगितलं. नाहीतर आजकाल कोणाकडे वेळ आहे दुसऱ्याचं दुःख ऐकायला?” 💔 त्या एका वाक्याने मन पूर्ण भरून आलं… 😢 मी म्हणालो, “आजी… मी तुमच्यासाठी काही मदत करू का?” 🙏 त्या हसून म्हणाल्या, “बाळा… तू हे विचारलंस यातच माझं समाधान आहे 😊 देव जितके कष्ट द्यायचे ते देईल. माझा देवावर पूर्ण विश्वास आहे. तोच माझा आधार आहे.” 🙏❤️ मी विचारलं, “आजी… मोबाईल आहे का?” त्या म्हणाल्या, “अरे बाळा… इथे नीट चप्पलही नाही… मोबाईल कुठून असेल?” 😔 मन अजूनच जड झालं… 💭 मी त्यांना माझा नंबर कागदावर लिहून दिला 📄✍️ आणि म्हणालो, “कधीही अडचण आली… रात्री-अपरात्री फोन केला तरी चालेल.” 📞🙏 त्या क्षणी… त्या आजींच्या चेहऱ्यावर एक शांत, समाधानाचं स्मित उमटलं 😊 जणू कोणीतरी त्यांच्या दुःखावर हळूच हात ठेवला होता 🤍 निघताना मी त्यांच्या पाया पडलो… 🙏 तेव्हा त्या पटकन म्हणाल्या, “बाळा… माझ्या पाया नको पडूस. पाया फक्त देवाचेच असतात. माथा टेकायचा असेल… तो फक्त देवाच्या चरणी.” 🙏✨ मित्रांनो… इतक्या दुःखात… इतक्या संघर्षात… ही आजी आजही किती सकारात्मक आहेत! 💪❤️ देवावरचा त्यांचा विश्वास… माझ्या अंगावर अक्षरशः शहारे आणणारा होता 🙏 आज एक गोष्ट नक्की शिकायला मिळाली — देव आहे… आणि तो आपलं कर्म पाहतो. ✨ आजी आजही आपलं कर्म प्रामाणिकपणे करत आहेत… म्हणूनच कदाचित देव त्यांच्यासोबत खंबीरपणे उभा आहे 🙏🌸 मित्रांनो… ही गोष्ट वाचून तुमच्या मनात काय आलं? डोळे ओलावले का? 😢 #🙋‍♂️Thank You🙂 #😊Feeling happy