minal thombare
ShareChat
click to see wallet page
@3447004477
3447004477
minal thombare
@3447004477
I Love Sharechat :)
#🎭Whatsapp status #🙋‍♂️Thank You🙂
🎭Whatsapp status - आई म्हणायचं असेल तर आधी आईसारखं वागायला पण हवं... म फक्त नावाने नातं होत नाही! ச सोपं आहे, पण आई होण्यासाठी मन मोठं असावं लागतं!" &٦ असणं दिसत नाही... मग आई कशी म्हणायची ?" "कामात चूक दिसते , पण பgஈகி  "जिथे प्रेम नाही, तिथे आई' हा शब्दही फक्त नावापुरता राहतो!" "आई तीच, जी समजून घेते... फक्त टीका करणारी नाही! " आई म्हणायचं असेल तर आधी आईसारखं वागायला पण हवं... म फक्त नावाने नातं होत नाही! ச सोपं आहे, पण आई होण्यासाठी मन मोठं असावं लागतं!" &٦ असणं दिसत नाही... मग आई कशी म्हणायची ?" "कामात चूक दिसते , पण பgஈகி  "जिथे प्रेम नाही, तिथे आई' हा शब्दही फक्त नावापुरता राहतो!" "आई तीच, जी समजून घेते... फक्त टीका करणारी नाही! " - ShareChat
#🙋‍♂️Thank You🙂 #🎭Whatsapp status
🙋‍♂️Thank You🙂 - परिस्थिती गरीब असली तरी चालेल , पण विचार मात्र 'श्रीमंत असले पाहिजेत. कारण स्वप्नांना पंख विचारांमुळेच फुटतात. " परिस्थिती गरीब असली तरी चालेल , पण विचार मात्र 'श्रीमंत असले पाहिजेत. कारण स्वप्नांना पंख विचारांमुळेच फुटतात. " - ShareChat
आरशातलं खरं सौंदर्य" एका गावात राधा नावाची मुलगी राहत होती. ती खूप साधी होती—ना फार गोरी, ना फार श्रीमंत. पण तिच्या मनात एकच खंत होती… “मी सुंदर नाही.” गावातल्या इतर मुली नेहमी तयार होऊन फिरायच्या, त्यांना सगळे कौतुक करायचे. राधा मात्र आरशात बघूनच नाराज व्हायची. एक दिवस ती खूप उदास होऊन गावाच्या मंदिरात बसली होती. तिथे एक आजी आली आणि तिला विचारलं, “का ग, एवढी उदास का आहेस?” राधा म्हणाली, “माझ्यात काहीच खास नाही… ना सौंदर्य, ना पैसा… म्हणून कुणालाच मी आवडत नाही.” आजी हसली आणि म्हणाली, “चल, तुला काही दाखवते.” त्या तिला मंदिराच्या मागे घेऊन गेल्या. तिथे दोन कुंड्या होत्या—एकात खूप सुंदर फुलं होती आणि दुसऱ्यात साधी झाडं. आजी म्हणाली, “ही फुलं सुंदर आहेत, पण दोन दिवसांत कोमेजतील… पण ही साधी झाडं रोज सावली देतात, ऑक्सिजन देतात… लोकांना उपयोगी पडतात. सांग, खरं सुंदर काय?” राधा थोडी विचारात पडली. आजी पुढे म्हणाली, “बाहेरचं सौंदर्य काही दिवसांचं असतं… पण मनाचं सौंदर्य आयुष्यभर टिकतं. लोक तुझं रूप विसरतील, पण तुझं वागणं कधीच विसरणार नाहीत.” त्या दिवसानंतर राधाने स्वतःला बदललं नाही… तर स्वतःला स्वीकारलं. ती सगळ्यांशी प्रेमाने वागू लागली, मदत करू लागली. काही दिवसांतच सगळे म्हणू लागले— “राधा खूप सुंदर आहे!” कारण… तिचं मन सुंदर झालं होतं ❤️ #🙋‍♂️Thank You🙂 #🎭Whatsapp status
गंप्या आणि त्याची 'स्मार्ट' बायको 👰‍♂️🥊 ​एकदा गंप्या ऑफिसमधून खूप थकून घरी येतो. घरात पाऊल ठेवताच त्याला जाणवतं की आज वातावरणात थोडी 'गरमी' आहे. ​बायको (जोरात ओरडत): "अहो, आज काय झालं माहितीये का? आपल्या शेजारच्या वहिनींनी त्यांच्या नवऱ्याला लाटण्याने बदडून काढलं!" ​गंप्या (घाबरत): "बापरे! पण का ग? त्या बिचाऱ्याने असं काय केलं होतं?" ​बायको: "काही नाही, तो हॉटेलमध्ये जेवायला गेला होता आणि तिथे त्याने वेटरला विचारलं की, 'तुमच्याकडे साधी आणि घरगुती मुलगी मिळेल का?'" ​गंप्या: "अगं मग त्यात काय चुकीचं आहे? त्याला घरगुती मुलगी हवी असेल लग्नासाठी..." ​बायको: "अहो डोकं ठिकाणावर आहे का तुमचं? तो लग्नासाठी नाही, तर 'घरगुती कामासाठी' मुलगी शोधत होता!" ​गंप्या (हसत): "मग त्याने घरी येऊन तुला का नाही विचारलं? तू तर कामात एक्सपर्ट आहेस!" ​हे ऐकल्यावर बायकोने जो 'डोळा' वटारला, की गंप्याला ऑफिसचा सगळा थकवा विसरून तासाभरात घराची सगळी भांडी घासावी लागली! 🧼 झाडू मारताना गंप्या पुटपुटला... "बायकोशी हुशारी करणं म्हणजे, स्वतःच्या पायावर स्वतःच कुऱ्हाड मारून घेण्यासारखं आहे!" 🪓 #🙋‍♂️Thank You🙂
बोधकथा: "स्वर्ग आणि नर्क यांतील फरक" ​एकदा एक जिज्ञासू माणूस एका महात्म्याकडे गेला आणि विचारले, "महाराज, स्वर्ग आणि नर्क यात नेमका काय फरक आहे? मला ते पाहायचे आहे." ​महात्म्याने त्याला दोन खोल्या दाखवल्या. ​पहिली खोली (नर्क): त्या खोलीत मध्यभागी एक मोठी वाटी भरून खमंग आणि स्वादिष्ट खीर ठेवली होती. खोलीत काही लोक बसले होते, पण ते खूप दुखी, उपाशी आणि रागीट दिसत होते. त्यांच्या हाताला कोपरापासून हाताच्या पंज्यापर्यंत लांब लाकडी पट्ट्या बांधल्या होत्या, त्यामुळे ते आपले हात दुमडून स्वतःच्या तोंडापर्यंत नेऊ शकत नव्हते. समोर अन्न असूनही #🎭Whatsapp status #😊Feeling happy ते स्वतःच्या हाताने खाऊ शकत नव्हते आणि रागाने एकमेकांकडे बघत होते. ​दुसरी खोली (स्वर्ग): दुसऱ्या खोलीतही तशीच खमंग खीर होती आणि तिथल्या लोकांच्या हातालाही तशाच लांब लाकडी पट्ट्या बांधल्या होत्या (त्यांनाही स्वतःचे हात दुमडता येत नव्हते). पण तिथे सर्व लोक खूप आनंदी, हसतमुख आणि तृप्त होते. ​फरक काय होता? त्या जिज्ञासू माणसाने पाहिले की, स्वर्गातील लोकांनी काय केले होते? त्यांनी स्वतः खाण्याचा प्रयत्न करण्याऐवजी, आपल्या हातातील चमचा समोरच्याच्या तोंडात घातला होता. प्रत्येक जण दुसऱ्याला भरवत होता, त्यामुळे कोणालाही हात दुमडण्याची गरज पडली नाही आणि सर्वांचे पोट आनंदाने भरले होते.