103f5; 🍀🌺🍀🌺🍀🤝🍀🌺🍀🌺🍀 *హితులు- స్నేహితులు* ➖➖➖✍️ ``` ఒక్కసారి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చి… మన మంచి స్నేహితులను గుర్తు చేసుకుందాం. తను 20 సం క్రిందట వెళ్లిపోయాడు… వాడు కూడా పోయి పదేళ్ళయింది. ఇలా ఇంకొక స్నేహితుడు. అలాగే ఇంకొక ప్రియ మిత్రుడు, ఒక్కొక్కరు వెళ్లినప్పుడు ఒక్కొక్క గాయం. ఆ గాయాలన్నీ కలిసి అప్పుడప్పుడు ఒక పెద్ద శూన్యతగా మారడం 70 లేదా 75 సం వయసులో సహజం! పిల్లలు బాగున్నారు… కానీ వారి వ్యాపకాల్లో వారుంటారు. గౌరవానికి కొదువ లేదు. కానీ ఓ స్నేహితుడితో ఉండే ప్రైవసీ ఆ సరదా క్షణాలు కూడా కావాలి కదా. నిద్ర పట్టడం లేదు, బోర్ కొడుతున్నది. ఎవరితో మాట్లాడాలి? నా స్నేహితులెక్కడ? వాళ్ళు పోయారే. ఇక అంతేనా? ఉదయం లేచి కాఫీ తాగేటప్పుడు “ఏరా, బాగున్నావా?” అని అడిగే స్నేహితుడెక్కడ? ఓ ప్రాపర్టీ అమ్మాలనుకున్నా, కొనాలనుకున్నా ఎవరు నమ్మకమైన సలహా ఇస్తారు? ఓ మంచి డాక్టర్ ని అవసరాల్లో అత్యంత నమ్మకంగా ఎవరు చెబుతారు? ఒక స్నేహితుడు ఓ సందర్భంలో అన్నాడు,“నా భార్య పోయిన తర్వాత మొదటిసారి నీ ముందు ఏడిచాను. నువ్వు నన్ను ఓదార్చలేక… నువ్వూ నాతో పాటు ఏడిచావు.” ఆ రోజు నాకు తెలిసింది – స్నేహం అంటే ఒంటరితనాన్ని జయించడమని.! మరొక స్నేహితుడు ఇలా అన్నాడు: “నా సమస్య చెప్పకుండా దాచాను. కానీ నువ్వు రావటం చూసి… నీతో చెప్పగలిగితే… భయం కాస్త తగ్గుతుందనిపించింది. చావంటే భయం కాదు… ఒంటరిగా చావడం భయంగా ఉంది.” అన్నాడు. ఒకరు డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్తున్నానంటే “నేను కూడా వస్తా” అనే మిత్రుడుండాలి. ఒంటరితనం అనిపిస్తే “రా… ఇంటికి రా… ఇద్దరం కూర్చుని మాట్లాడదాం లేకపోతే రమ్మంటావా
స్వర్ణలత మాడుగుల
